
Tracklista: 1. Cello Concerto 2. Chamber Concerto for 13 instruments 3. Melodien for orchestra 4. Piano Concerto
- Wykonawca Poltera Christian
- Data premiery 2017-01-20
- Nośnik SACD
- Muzyka poważna / Współczesna
- 29-01-2020, 12:37
- 0
- 0
- admin

Tracklista: 1. Cello Concerto 2. Chamber Concerto for 13 instruments 3. Melodien for orchestra 4. Piano Concerto

Zapierająca dech w piersiach inscenizacja jednej z największych oper wszechczasów w gwiazdorskiej obsadzie! Słynna „La traviata” Verdiego z Dianą Damrau i Francesco Demuro w rolach głównych w reżyserii Benoîta Jacquota wystawiona w 2014 roku w paryskiej Opera Bastille! Diana Damrau jest niewątpliwie jedną z najwybitniejszych odtwórczyń roli Violetty Valery ze słynnej „La traviata”. Świadczą o tym już choćby nazwy teatrów, w których występowała w tej najpopularniejszej operze Verdiegp: The Metropolitan w Nowym Jorku, La Scala w Mediolanie, Royal Opera House w Londynie, Bavarian State Opera w Monachium czy Zurich Opera. W czerwcu 2014 roku dołączyła do nich paryska Opera Bastille, w której niemiecka sopranistka wystąpiła w nowej produkcji reżysera filmowego Benoita Jacquota. Dyrygował Francesco Ivan Ciampa.Gdy po raz pierwszy śpiewała Violettę – w Nowym Jorku w 2013 r. – Damrau powiedziała: „Długo czekałam, aby wystąpić w tej roli, ponieważ ma ona dla mnie wyjątkowe znaczenie. Zakochałam się w operze, oglądając film Franco Zeffirelliego „La traviata” z Teresa Stratas i Domingo w roli Alfredo. Miałam wtedy 12 lat i siedziałam przyklejona do telewizora, płacząc. A potem pomyślałam ‘To najpiękniejsza rzecz, jaką mógł stworzyć człowiek’. Ale chciałam poczekać, bo aby zaśpiewać Violettę i wyrazić jej emocje, musisz naprawdę rozumieć życie (...) Violetta zrobiła to wszystko, i wie, że umrze, i że gdy to się stanie, ludzi to nie obejdzie. Ale ma też bardzo szczere serce. Jest jedyną postacią w tej operze, która kocha bez granic. Zostawić Alfredo dla dobra jego rodziny? Większa miłośc nie istnieje. Jest bezinteresowna”.Produkcja Jacquota, chwalona za swe piękno, elegancję i inteligencję przez francuską gazetę „Les Echos”, umiejscowiona jest głównie w XIX w. Czerpie inspiracje z malarstwa Maneta i prezentuje XIX-wieczne kostiumy i oszałamiające dekoracje, takie jak monumentalne łóżko z baldachimem w I akcie oraz ogromne drzewo i gigantyczne schody z aktu II. A gdy przychodzi do samej interpretacji, „Les Echos” pisała po przedstawieniu, że Diana Damrau: „spełnia wszelkie oczekiwania” z „niezrównaną prawdą ekspresji i szalenie bogatą paletą niuansów w każdej frazie” i z jej zrozumieniem fizycznej i psychologicznej wrażliwości Violetty. „Finansial Times” z kolei mówił: „głos Damrau jest po prostu niebywały, czy to w utulanych pianissimi czy w heroicznych porywach”, a także wychwala jej męskich partnerów: „Jej przystojny Alfredo – Francesco Demuro – ma w sobie młodzieńczą pasję i dźwięczną tenorową barwę głosu... Jako Germont pere, Ludovic Tezier prezentuje swój fenomenalny baryton”. Natomiast w brytyjskim magazynie „Opera” czytamy: „Ludovic Tezier... nie mógłby być lepszy, łącząc aksamit ze stalą i zapewniając doskonałe legato”.

Tracklista: 1. Intro by Anya Phillips2. Don't Stop Til You Get Enough3. I Danced With A Zombie4. Exorcise the Funk5. Disposable You6. The Twitch7. The Devil Made Me Do It8. Melt Yourself Down9. King Heroin10. Put Me Back In My Cage11. Contort Yourself12. Disposable You - Number 2 (Bonus Track)13. I Dont Want Nobody To Give Me Nothing14. Truth Or Consequence

Tracklista: 1. Deux Etrangers2. Je Peux Te Faire L'amour3. Lady Divine4. Chez Madame Lolita5. Excusez-moi De Chanter Encore Du Rock'n'roll6. Monsieur Paul7. Guerre8. La Nuit Crie Au Secours9. Cette Fille-la10. Le Blues, Ma Guitare Et Moi

Tracklista: CD 1 1. Grosse Fuge in B-Dur, op. 134 for piano 4 hands 2. 11 Bagatellen, op. 119 3. 6 Bagatellen, op. 126 CD 2 1. Diabelli-Variationen, op. 120

1. Human Touch2. Soul Driver3. Fifty Seven Channels (And Nothin' On)4. Cross My Heart5. Gloria's Eyes6. With Every Wish7. Real World8. All Over Nothing At All9. Man's Job10. I Wish I Were Blind11. Long Goodbye12. Real Man13. Pony Boy14. Pony Boy

Początki lubelskiego HZOP sięgają 2004 roku. Początkowo jako trio a od 2010 roku jako projekt solowy, HZOP współpracuje z raperami oraz producentami z całej Polski. Po wydaniu w 2010 roku nieoficjalnego albumu „W imię zasad” przyszedł czas na legalną płytę. Premiera krążka „Drogowskazy życia” już na początku marca 2012 roku. Na płycie gościnnie pojawiają się m.in: Słoń (WSRH), Bosski (Firma), Archi (Szajka), Peja (Slums Attack) i DDK (RPK).HZOP ma już na koncie wydany nieoficjalnie w grudniu 2010 roku krążek „W imię zasad”. Już wówczas muzykowi udało się zainteresować swoją twórczością wytwórnię RPS Enterteyment. - Poprzedni, nielegalny album HZOP „W imię zasad” został bardzo dobrze przyjęty przez środowisko hip-hopowe w kraju. HZOP pokazał na nim olbrzymi potencjał – mówi Rychu Peja, właściciel RPS Enterteyment. – Gdy zgłosił się do mnie z pomysłem wydania oficjalnej płyty, nie zastanawiałem się długo. I już mogę zagwarantować, że to będzie materiał na pierwszoligowym poziomie – dodaje raper.

Tracklista:1. The American Ruse2. Kick Out the Jams3. Shakin' Street4. Skunk (Sonically Speaking)5. Tutti Frutti6. Poison7. Gotta Keep Moving8. Tonight9. Sister Anne10. I Can Only Give You Everything11. I Just Don't Know12. Looking at You (Original "A-Square" Single Version)13. Baby, Please Don't Go14. One of the Guys15. Rocket Reducer No. 62 (Rama Lama Fa Fa Fa)16. Future/Now17. Gold18. Sister Anne

Tracklista: 1. Robot Rodeo2. Puddletown Glide3. Don't Chuck Your Ball So Hard4. You Can't Be Friends With Food5. I'm a Penguin and I'm Cold6. Va a La Playa7. Skyin'8. Bear Shirt9. Argyle10. I Guess Thata's What Happens11. Bubbles12. Super Peanut Guy

Ludowy zespół Ko'eti został założony w 1998 roku. Jego członkami są studenci Centro de Artes Cascanueces. Zespół muzyczny składa się z byłych studentów tego samego instytutu. Ko'eti wykonuje tradycyjną muzykę z Paragwaju, zarówno śpiewaną, jak i instrumentalną.