Tracklista: CD 1 1. Winter In Kentucky 2. Scorpion Glow 3. Wither Away 4. Be My Friend Mary Jo 5. Big Mouth USA 6. Good Time Man 7. Motel Stationary 8. Passin' Thru 9. The DNR Waltz CD 2 1. Winter In Kentucky 2. Scorpion Glow 3. Wither Away 4. Be My Friend Mary Jo 5. Good Time Man 6. Motel Stationary 7. The DNR Waltz 8. Passin' Thru
Wydawać by się mogło, że u progu lat 70. minionego wieku Seweryn Krajewski był królem życia. Ten utalentowany młody człowiek pisał znakomite piosenki, grał na gitarze i śpiewał w super popularnym zespole Czerwone Gitary. Pół Polski go kochało, drugie pół mu zazdrościło. A jednak czegoś Krajewskiemu brakowało. Czuł, że rock’n’roll - nad Wisłą znany jako bigbit - oprócz swych licznych zalet ma jedną wadę: zbyt dużo w nim banalnych tekstów. Krajewski tymczasem chciałby mądrzej, piękniejszą polszczyzną, poetycko. Chciał, by słowa do jego melodii układała Agnieszka Osiecka. Zabiegałem o tę znajomość, bo od dłuższego czasu czułem, że powinniśmy wspólnie tworzyć piosenki. Maryla pomogła – przyznaje dziś Krajewski - Agnieszka się wyróżniała. Jej teksty były bardzo “piosenkowe”, okraszone prawdziwą, ale zarazem przystępną poezją. Mało kto to potrafił. Jej teksty były wyjątkowe. Miała swój styl, a jest to niezwykle rzadkie. Osiecką się rozpoznaje, jak w muzyce rozpoznaje się Mozarta czy Chopina. To jest cud, który przytrafia się niewielu artystom, ale ona to miała. Marzyłem o tym, żeby układać muzykę do takich tekstów i to marzenie się spełniło. Seweryn Krajewski współpracował z Agnieszką Osiecką do końca, aż do jej śmierci w 1997 roku. Stworzyli razem dziesiątki utworów. Niektóre z nich to klejnoty koronne polskiej muzyki rozrywkowej, by wspomnieć tylko „Niech żyje bal” czy „Uciekaj moje serce”. Piosenki napisane wspólnie przez Agnieszkę i Seweryna pełne są ciepła, liryzmu i życiowej mądrości. Na początku lat 80. oboje zostali zaproszeni do współpracy z programem telewizyjnym „Z pamiętnika szalonej gospodyni”. Osiecka pisała poetyckie odpowiedzi na listy od telewidzów, Krajewski układał do nich muzykę. Kiedy program zszedł z anteny, jego autorka, pani Krystyna Zielińska, zaczęła nalegać na wydanie tych piosenek na płycie – wspomina muzyk. - Najpierw wyszła jedna płyta, później postanowiłem to pociągnąć i na drugiej części "Strofek", zatytułowanej "Części zamienne", ukazały się piosenki z innymi tekstami. Również autorstwa Agnieszki, ale już nie z programu. Dzisiaj „Strofki” ukazują się w komplecie: przejrzane, uporządkowane i uzupełnione. Czeka na nie miejsce w kanonie polskiej piosenki, ale autor muzyki i wykonawca ma nadzieję, że nie będą traktowane jako eksponaty muzealne, których nie wolno dotykać. Wręcz przeciwnie, liczy na ich nowe życie. Mam nadzieję, że kiedyś, być może za wiele lat, jakiś muzyk to odkryje i zrobi z tego większe piosenki. Dlatego nie chciałem tu robić żadnych aranżacji, chciałem żeby to było czyste i prowokowało innych do myślenia – mówi. - „Strofki” pomyślane są nie tylko jako płyty do słuchania. To również źródło, z którego każdy może dowolnie czerpać. Tracklista: CD 1 1. Życie nie stawia pytań 2. Czas pożegnań 3. Nie lubię... 4. Wolę słoneczniki 5. Na działkach 6. Kartka z notatnika 7. Kogoś mieć 8. Taka inna 9. Tęczowe krople czasu 10. Za mało snu 11. Dlaczego? CD 2 1. A ja nie wiem 2. Boża krówko 3. Charlie 4. Czy to ja 5. Domowy sposób 6. Mężczyźni umierają młodo 7. Poprawianie świata 8. Rano wstać 9. Środowisko naturalne 10. Tak się kochamy 11. Żyj na wrotkach
Mathias Eick: trąbka, wibrafon, gitara elektryczna, kontrabas; Tore Brunborg: saksofon tenorowy; Andreas Ulvo: fortepian; Morten Qvenild: instrumenty klawiszowe; Audun Erlien: gitara basowa; Torstein Lofthus: perkusja; Gard Nilssen: perkusja; Sidsel Walstad: harfa“Skala” to najnowszy album norweskiego trębacza Mathiasa Eicka. Jak mówi o nim sam Eick, przygotowanie płyty przypominało bardziej standardy bliskie muzyce pop niż, typowym produkcjom ECM. Praca nad projektem rozpoczęła się w studiach Cabin Recorders w Oslo, gdzie przez pięć tygodni Mathias samotnie przygotował szkice kompozycji na różne instrumenty. Kolejny etap pracy to nagrania z różnymi muzykami, m.in w studio Bugge Wesseltofta, dogranie partii wibrafonu w Pooka Studio oraz ostatnie prace i ostateczny miks w słynnym Rainbow Studio. W nagraniu płyty wzięło udział siedmiu muzyków, w tym aż dwóch perkusistów (Torstein Lofthus i Gard Nilssen). Na album trafiło osiem kompozycji autorstwa Mathiasa Eicka.To, co łączy „Skalę” z poprzednim albumem Eicka „The Door” to nacisk na liryczne partie solowe samego lidera. Utwór tytułowy powstał wiele lat temu, zainspirowany piosenką Stinga „Shape Of My Heart”. Skomponowany w szkockim mieście „Edinburgh” nawiązuje do twórczości norweskiego kompozytora Edwarda Griega i muzyki Jana Garbarka. „Joni” to hołd dla Joni Mitchell, której fanem Mathias Eick jest od lat, utwór zainspirowała piosenka „Both Sides Now” kanadyjskiej wokalistki. „The Day After” łączy w sobie różnorodne wpływy, nawiązuje do wspólnej płyty Keitha Jarretta i Jana Garbarka „Belonging” oraz twórczości Eltona Johna i jego stylu gry na fortepianieLP:Strona A:1. Skala2. Edinburgh3. June4. OsloStrona B:1. Joni2. Biermann3. Day After4. Epilogue
CD 11 Aristillus Version 1:572 Song Within a Song 7:143 Chord Change Version 6:434 Spirit of the Water 2:075 Another Night Version 6:546 Air Born 5:027 Lunar Sea Version 9:128 Another Night Bonus Track / Version 3:249 Spirit of the Water Bonus Track / Demo Version / Version 2:1410 Lunar Sea Live / Bonus Track / Version 9:50CD 21 Song Within a Song Live / Version 7:382 Excerpts from the Snow Goose Live / Version 11:033 Air Born Live / Version 5:124 Chord Change Live / Version 6:585 The White Rider Live / Version 9:106 Preparation/Dunkirk Live / Version 10:177 Another Night Live / Version 7:258 Lady Fantasy Live / Version 16:05
Tracklista:1. Ain't No Pleasing You2. Rabbit3. Gertcha4. Margate5. The Sideboard Song (Got My Beer in the Sideboard Here)6. Where Am I Gonna Find Ya?7. London Girls8. There in Your Eyes9. Snooker Loopy10. I'm Going Back11. The Diddlum Song12. Poor Old Mr Woogie13. That's What I Like
Tegoroczna zwyciężczyni 11. edycji niemieckiego Idola - pochodząca z Polski Aneta Sablik - prezentuje swój debiutancki album The One. Płytę promuje zwycięski singiel o tym samym tytule. Utwór „The One” to wyjątkowa kompozycja, która z pewnością pojawi się we wszystkich klubach na całym świecie!
Tracklista: 1. Sun Blind2. Long Beach Idyll3. Alternator4. Cosmic Richard
Onar, właściwie Marcin Donesz (ur. 19 grudnia 1982 w Warszawie) - polski raper. Współtworzył podziemny zespół TJK. Wspólnie z Pezetem założył zespół Płomień 81 i nakładem Asfalt Records wydali swoją pierwszą płytę pt. „Na zawsze będzie płonął”. Później współpracował z wytwórnią R.R.X.. Ukazał się w niej drugi album zespołu Płomień 81 „Nasze dni”. W 2001 ukazał się pierwszy album duetu Onar & O$ka zatytułowany Superelaks. W 2004 roku ukazał się pierwszy solowy album Onara pt. „Osobiście”. Pierwszy singlem był utwór „Weź to poczuj”, do którego zrealizowano również teledysk. W 2005 roku Onar z Pezetem reaktywowali Płomień 81, wydając niezależnie płytę „Historie z sąsiedztwa”.
Jak zapowiada zespół: "W 10 utworach materiału w wielu miejscach usłyszycie Sold My Soul inny niż dotychczas ale wciąż osadzony mocno w gitarowej rockowej klasyce". Płyta będzie dostępna w wersji CD oraz na serwisach streamingowych. Krążek promuje kompozycja "Hoppy Queen", do której powstał teledysk. Sold My Soul to grupa założona w 2012 przez gitarzystę Smoka Smoczkiewicza znanego wcześniej z występów mi.in z brytyjskim trio Firebird i innych grupach w UK. Zespół gra muzykę zakorzenioną w tradycji bluesa lat '60 i rocka lat '70. Słychać wyraźne wpływy Led Zeppelin, Free czy Black Sabbath ale te grupy nie są jedynymi inspiracjami. Zespół charakteryzuje surowe i energetyczne granie nasycone szczerością i przywiązaniem do tradycji rocka. W maju 2014 ukazał się debiutancki album zespołu. Skład zespołu: Łukasz “Lipa” Lipowczan – wokal Smok Smoczkiewicz – gitara/chórki Cezary Majewski – perkusja Yan Lee – bas