Tracklista:1. Law and Order2. Let's Start a War3. Horror Epics4. Cop Cars5. Blown to Bits6. Hitler's in the Charts Again7. Belson Was a Gas8. Alternative9. I Hate You10. UK '8211. Rival Leaders12. Maggie You...13. Troops of Tomorrow14. Sex & Violence
Przełomowe w dziejach jazzu i kameralistyki nagrania z 1955 roku zespołu wybitnego trębacza Clifforda Browna i perkusisty Maxa Roacha z orkiestrą smyczkową pod dyrekcją Neila Hefti. Półtora roku później 25-letni trębacz już nie żył, ale ten album zapewnił mu miejsce w historii gatunku. Cliffordowi Brownowi w nagraniach towarzyszą: Richie Powell, George Morrow oraz Max Roach. Clifford Brown (ur. 30 października 1930 w Wilmington, zm. 26 czerwca 1956) – amerykański trębacz jazzowy związany z nurtami bebopu i hard bopu. Pomimo wczesnej śmierci w 26 roku życia wywarł olbrzymi wpływ na kształtowanie się bebopowego prądu w amerykańskim jazzie i zyskał olbrzymie grono naśladowców, wśród których znaleźli się między innymi: Donald Byrd, Lee Morgan, Booker Little, Freddie Hubbard, Wynton Marsalis, Terell Stafford i Nicholas Payton. Członek pierwszego składu i współautor pierwszych nagrań kwintetu Arthura Blakeya (The Art Blakey Quintet przerodził się później w The Jazz Messengers). W 1972 roku wyróżniony przez krytyków chicagowskiego magazynu Down Beat członkostwem w Jazzowym Panteonie Sław (Down Beat Jazz Hall of Fame) . Tracklista: 1. Yesterdays 2. What's New? 3. Can't Help Lovin' Dat Man 4. Willow Weep For Me 5. Smoke Gets In Your Eyes 6. Whre Or When 7. Laura 8. Blue Moon 9. Embraceable You 10. Memories Of You 11. Portrait Of Jenny 12. Stardust
"Le Kov" to album napisany całości w języku kornijskim. Jest eksploracją podświadomości oraz mitów Kornwalii, a także próbą ocalenia tego mało znanego języka z grupy języków brytańskich. Gwenno, jako jedna z niewielu płynnie mówiących osób posługujących się tym językiem, poczuła się w obowiązku do stworzenia dokumentu żywego języka, poznania swojej tożsamości i niekończących się możliwości twórczych języka, którego zachowany dorobek artystyczny jest niewielki. 10 piosenek Gwenno napisała wraz z długoletnim współpracownikiem i producentem Rhysem Edwardsem. Materiał przywołuje muzykę z dzieciństwa Saunders - Brenda Wootton, Alan Stivell, BUCCA, Broadcast, czy Serge Gainsbourg. Tracklista: 1. Hi a Skoellyas Liv a Dhagrow 2. Tir Ha Mor 3. Herdhya 4. Eus Keus? 5. Jynn-amontya 6. Den Heb Taves 7. Daromres y'n Howl 8. Aremorika 9. Hunros 10. Koweth Ker
1. ARE YOU READY YET'/THE TAILOR'S THIMBLE/ DONOGHUE' 2. GREEN BROOMS/ THE HUMOURS OF KILL CLOUGHER 3. THE OLD RUINED COTTAGE IN THE GLEN/ THE MORNING DE 4. PADDY RAINEY'S JIG/ JOHNNY LEARY'S/ WINNIE HAYES 5. FAIR & TENDER LADIES 6. PEGGY'S NETTLES/
Tracklista: CD 1 1. Overture 4:38 2. Provider 1:36 3. Subterranea 5:53 4. Sleepless Incidental 6:23 5. Failsafe 8:57 6. Speak My Name 3:35 7. Tunnel Vision 7:24 8. Infernal Chorus 5:10 9. King Of Fools 2:02 10. The Sense In Sanity 4:48 11. State Of Mine 1:59 CD 2 1. Laid Low 1:29 2. Breathtaker 6:04 3. Capricorn 5:16 4. The Other Side 2:22 5. Unsolid Ground 5:04 6. Somewhere In Time 7:11 7. High Waters 2:43 8. The Narrow Margin
Płytą "Dream Keeper" portugalski gitarzysta i kompozytor Andre Fernandes nie tyle debiutuje na międzynarodowej scenie jazzowej, ale na pewno wypływa na szersze wody. Ten niezwykle od lat ceniony w ojczyźnie muzyk (pisano już o nim jako o najważniejszym muzyku jazzowym w Portugalii), dotąd nie miał szczęścia do międzynarodowych projektów i kolaboracji. Na albumie tym, zawierającym jego autorskie kompozycje, w końcu ma szansę zaprezentować swoją muzykę i artystyczną wizję światowej publiczności.Obecny na jazzowej od 2002 roku Fernades postrzegany jest w Portugalii jako strażnik jazzowej tradycji, chociaż jego muzyka wciąż przy tym, jest kreatywna i inspirująca. Najnowsza płyta gitarzysty przynosi właściwie kwintesencję jego muzycznego stylu i estetycznych zainteresowań, z jednej strony odwołując się choćby do dokonań Wesa Montgomery'ego (Fernandes świetnie posługuje się techniką "single note"), z drugiej - śmiało potrafi sięgać do skarbnicy muzyki fusion. Cały czas jednak pozostaje w obrębie jazzowego mainstreamu jakby bardziej interesowała go estetyka i piękno niż jakiekolwiek dźwiękowe eksperymenty. Więcej tu wysmakowanego piękna, jakby w tym artysta poszukiwał sensu swojej artystycznej drogi.Oczywiście wcale nie oznacza to flirtowania z muzyką popularną czy stricte rockową estetyką znaną z nagrań wielu gwiazd jazzu lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych. Fernandes odsłania w swym graniu wielką paletę barw i kolorów w cudowny sposób wykorzystując kunszt i geniusz swoich scenicznych partnerów. Na szczególną uwagę zasługuje zupełnie mi dotąd nieznany tu saksofonista Perico Sambeat oraz znakomity, znany z nagrań z Tomaszem Stańko fiński pianista Alexi Tuomarilla. Jako lider zespołu, zostawia przestrzeń dla innych, aby to jego muzyka mogła w pełni wybrzmiećJeśli więc "Dream Keeper" jest oznaką tego, co ma przyjść, nowego, młodego (już nie tak bardzo) pokolenia, to należy się tego niezmiernie cieszyć. Następne lata dzięki zapowiadają się przez takich muzyków jak Andre Fernandes niezwykle ekscytująco.(Wojciech Łastruga)
Oto po latach wreszcie doczekaliśmy się reedycji jednej z najważniejszych płyt związanych z Buena Vista Social Club. Ruben Gonzalez, wybitny kubański pianista, członek legendarnego składu, po sukcesie BVSC tak jak i pozostali muzycy wydawał materiały autorskie. Zarejestrowany w słynnym hawańskim Egrem Studios "Introducing" jest z pewnością najlepszym solowym albumem Gonzaleza. Pianista z niesamowitą lekkością porusza się w stylistykach son, cha-cha, bolero, danzon z dyskretną nutą jazzowego feelingu. Piękna muzyka wprost z serca Hawany. Tracklista: 1. La Engañadora 2. Cumbanchero 3. Tres Lindas Cubanas 4. Melodia Del Rio 5. Mandinga 6. Siboney7. Almendra 8. Tumbao 9. Como Siento Yo
Z okazji 40. rocznicy premiery albumu "Closer" Joy Division ukaże się reedycja dzieła. Wydawnictwo, wytłoczone na kryształowo-przezroczystym winylu, będzie następcą ubiegłorocznego wznowienia przełomowego debiutu formacji "Unknown Pleasures". Jednocześnie na winylowych 12-calowych krążkach ukażą się zremasterowane wersje niepochodzących z albumów singli "Transmission", "Atmosphere" oraz "Love Will Tear Us Apart". Od upadku wytwórni Factory single te nigdy nie były wznawiane. Teraz trafią do sprzedaży na 180-gramowych analogach z oryginalną grafiką okładkową. Okładka "Transmission" dodatkowo zostanie ozdobiona tłoczeniami. Joy Division zdążyli nagrać tylko dwie płyty nim wokalista Ian Curtis odebrał sobie życie w 1980 roku. Manchesterski kwartet ilość nadrobił jednak jakością. Dwa albumy formacji okazały się pionierskie, kształtując brzmienie i klimat muzyki alternatywnej. Ian Curtis (gitara/wokal), Bernard Sumner (klawisze), Peter Hook (bas) oraz Stephen Morris (perkusja) wydali debiutancki album "Unknown Pleasures" w 1979 roku. Klimatyczne brzmienie dzieła i takie utwory jak "She's Lost Control" czy "Day Of The Lords" zjednały grupie przychylność fanów oraz krytyków. "Closer", drugi album formacji, pojawił się na rynku rok później. Jego mroczne i melancholijne brzmienie, przejawiające się chociażby w utworach "Isolation" i "Heart and Soul", ponownie zapewniły Joy Division znakomite recenzje. Dyskografię zespołu uzupełniają kompilacje "Still" i "Substance", na których znalazły się niepochodzące z płyt single "Transmission" i "Love Will Tear Us Apart", jak również studyjne nagrania "Something Must Break" i "Ice Age", koncertowa wersja "Disorder" oraz jedyne wykonanie "Ceremony". Tracklista: Side A 1. Atrocity Exhibition 2. Isolation 3. Passover 4. Colony 5. A Means To An End Side B 1. Heart And Soul 2. Twenty Four Hours 3. The Eternal 4. Decades
Utwory wokalne oraz koncerty Henryka Mikołaja Góreckiego w wykonaniu Anny Góreckiej - fortepian, Carol Wincenc - flet oraz zespołu Warsaw Philharmonic Orchestra pod dyrekcją Antoniego Wita.
Trzypłytowy album, będący syntezą najpopularniejszych utworów muzyki funk. Album idealny dla klubowych parkietów, jak i na domowe party. Znalazły się tu klasyki i remixy stylu funk: Earth, Wind and Fire "I’ve Had Enough", The Jacksons "That’s What You Get for Being Polite", Boz Scaggs "Lowdown" i wiele, wiele innych.