Suity angielskie Jana Sebastiana Bacha w aranżacji na duet gitarowy. Wykonawcy to Montenegrin Guitar Duo. Suite te w oryginale zostały napisane na instrument klawiszowy, zwykle wykonywane sa na klawesynie lub fortepianie.
Tracklista: 1. Hakon Jarl, Op. 40 2. Andantino And 8 Variations In C Major 3. Sonata In D Minor Op. 34 4. Fantasi For Orgel In F Minor, Op. 20 5. Suite For Violin And Piano In A Minor, Op. 66 6. Act II, (Beginning) 7. Symphony No.1 In G Minor, Op. 17 8. Volvens Spadom, Op. 71
Intencją Adama Żukiewicza, polskiego pianisty rozwijającego swoją karierę artystyczną w Ameryce Północnej jest dostarczenie słuchaczowi niniejszego nagrania wyjątkowej różnorodności muzycznych doświadczeń. Żukiewicz, będąc entuzjastą muzyki nowej, regularnie prezentuje utwory współczesne i dokonuje prawykonań nowych kompozycji. Do tej kategorii należy, napisany specjalnie dla potrzeb niniejszego albumu cykl „Obrazy” Krystiana Kiełba, czy „Goodbye Old Friend” Oscara Petersona w aranżacji Dona Thompsona i Adama Żukiewicza. Nieprzypadkowo jednak album nosi autorski tytuł „Początki” - najbardziej klasyczna klasyka fortepianowa z Beethovenem i Chopinem pokazuje, jak silne i różnorodne są inspiracje muzyczne artysty.
Wybitny artysta pochodzący z Anglii Thomas Tallis to kompozytor urodzony w 1505 roku w Kent, zmarł w 1585 w Leicestershire. Artysta tworzył w dobie renesansu muzykę swojej epoki. Najbardziej znany z utworów kościelnych. Tracklista: 1. The Lamentations And Contrafacta: Lamentations Of Jeremiah I 2. The Lamentations And Contrafacta: Lamentations Of Jeremiah II 3. The Lamentations And Contrafacta: Wipe Away My Sins 4. The Lamentations And Contrafacta: Forgive Me, Lord, My Sin 5. The Lamentations And Contrafacta: Blessed Are Those That Be Underfiled 6. The Lamentations And Contrafacta: Arise, O Lord And Hear 7. The Lamentations And Contrafacta: With All Our Hearts 8. The Lamentations And Contrafacta: I Call And Cry To Thee 9. The Lamentations And Contrafacta: O Sacred And Holy Banquet 10. The Lamentations And Contrafacta: When Jesus Went Into Simon The Pharise's House 11. The Lamentations And Contrafacta: Blessed Be Thy Name 12. The Lamentations And Contrafacta: O Praise The Lord II 13. The Lamentations And Contrafacta: Sing And Glorify Heaven's High Majesty
Rzadko wykonywana muzyka fortepianowa Leopolda Godowskiego w wykonaniu Konstantina Scherbakova.
Najgorętszym tytułem w całym sezonie 2010/2011 w nowojorskiej Metropolitan Opera był Don Pasquale Donizettiego z udziałem Anny Netrebko w partii Noriny, roli, która przesądziła o sukcesie śpiewaczki w Nowym Jorku.John Del Carlo w tytułowej roli ma szanse zaprezentować swój wspaniały głos dzięki świetnej reżyserii Ottona Schenka i wykonaniu pod dyrekcją Jamesa Levina. Po raz pierwszy prowadząc to dzieło w MET, słynny maestro zaprezentował swoje szczególne zrozumienie muzyki Donizettiego, tak jak wcześniej miał okazją pokazać swój kunszt w muzyce Wagnera. Mariusz Kwiecień i Matthew Polenzani zabłysnęli w rolach Malatesty i Ernesta.Kiedy Norina bije Don Pasquale, widzi to starzec, jak zwodzi zakochaną w nim młodą piękność. „San Francisco Chronicle” zwraca uwagę właśnie na ten moment: „Netrebko nadaje tej scenie niepowtarzalny urok, czyniąc z niej centralny punkt całej opery. Bez tej śpiewaczki opera ta nie miałaby nigdy takiego wyrazu”.
Tracklista:1. Andantino Cantabile2. Allegro3. Andante Con Cariazioni4. Twelve Variations In G Major On The French Song, 'La Bergere Celimene', K.359 (374a)5. Molto Allegro6. Andante7. Presto
Tracklista: 1. Tango nr. 2 2. Tanti Anni Prima 3. Café 1930 4. Triston 5. Libertango Mangoré: 6. Hommage a Bach Villa-Lobos: 7. Bachianas Brasileiras nr. 5 8. Andantino (estudio nr. 5) 9. Modéré (estudio nr. 8) 10. Modinha Gismonti: 11. Sete Anéis 12. Agua e Vinho Mora-Jimenez: 13. echoes Morricone: 14. Gabriel’s Oboe
Tracklista:Serenade No. I in D Major, Op. II1. Allegro molto2. Scherzo: Allegro non troppo3. Adagio non troppo4. Menuetto 1; Menuetto 25. Scherzo: Allegro6. Rondo: AllegroSerenade No. 2 in A Major, Op. 167. Allegro moderato8. Scherzo: Vivace9. Adagio non troppo10. Quasi Menuetto11. Rondo: Allegro
The case of Hummel is sadly typical of that of many early nineteenth-century composers. Accorded the greatest respect as composer and performer and showered with gifts and honours for most of his life, Hummel fell into near-oblivion soon after his death, his œuvre largely neglected apart from representations in conservatory curricula. Happily, he and others like him are now beginning to enjoy the popularity they deserve. He was a most versatile composer, his output embracing all genres with the significant exception of the symphony – unsurprising, perhaps, in view of Beethoven’s ongoing contribution; compare Brahms’s reticence in embarking on his own first essay in the form.