
Tracklista:1. Little Birds May Fly2. How Far Can You Fly?3. Hey Little Bird4. And to Where?5. Albert & Frank6. Only for Dörte
- Wykonawca Boom Box
- Data premiery 2018-04-20
- Nośnik CD
- Jazz/Blues / Jazz
- 1-08-2019, 12:58
- 0
- 0
- admin

Tracklista:1. Little Birds May Fly2. How Far Can You Fly?3. Hey Little Bird4. And to Where?5. Albert & Frank6. Only for Dörte

Jaka jest Wielka Noc? Jest ogromna! Ogarnia całe niebo wszechświata. Po to, aby się o tym przekonać nasza Pippi musiała wdrapać się na 3-metrowe krzesło i powędrować w świat, aby odnaleźć Ktosia. Wędrowała z Panią Wiosną, Kasią i Wielką Nocą, która zmęczona, od czasu do czasu, przysnęła sobie w skorupce. Wtedy na świecie robiło się jasno.Widziała mnichów i pątników. Wielkie procesje i kwietne dywany. Zmieniała się w wiedźmę, aby ujrzeć koniec świata. Tropem mlecznej drogi wędrowała z przepiękną muzyka Pana Delibes, Offenbacha i Mozarta… Ale przede wszystkim wędrowała z dziecięcą wiarą w to, że Ktosia w końcu odnajdzie. Każdy z nas ma swojego Ktosia. Trzeba tylko uwierzyć , że ona istnieje naprawdę.Kasia StoparczykWszystko to znajdziecie Państwo na płycie.1. Mozart „Alleluja - Exultate Jubilate”2. Kasia, Pippi i Wiedźma3. „Czary mary Pippi”4. Kasia i Pippi w Szwecji5. "La-la-la-la Pippi”6. Przyśpiewka kurpiowska7. Kasia i Pippi w Polsce8. Kasia Stoparczyk - audycja „Dzieci wiedzą lepiej” O jedzeniu (fragment)9. Kasia i Pippi na dworze księcia Sapiechy10. „Ahoj Pippi”11. Kasia i Pippi w Wielkiej Brytanii i Francji „Bonjour Pippi”12. Leo Delibes “Flower Duet Lakme”13. Kasia i Pippi w Norwegii14. Kasia Stoparczyk - audycja „Dzieci wiedzą lepiej” O aferze (fragment)15. Kasia i Pippi na Islandii i w Libanie16. Jacques Offenbach Barcarola „Opowieści Hoffmana”17. Kasia i Pippi18. "Yoopi, yoopi”19. Kasia i Pippi w Argentynie20. Kasia Stoparczyk - audycja „Dzieci wiedzą lepiej” O końcu świata (fragment)21. „Tango Alla Pippi”22. Kasia i Pippi w Gwatemali23. „Buenos dies Pippi” 24. Kasia i Pippi w Hiszpanii25. Gioacchino Rossini „Duet koci”26. Kasia i Pippi we Włoszech27. Kasia Stoparczyk - audycja „Dzieci wiedzą lepiej” O papieżu (fragment)28. Kasia i Pippi we Włoszech c.d.29. ”Yo hala Africa”30. Kasia i Pippi w Afryce31. „Kigelegele”32. Kasia i Pippi w Afryce c.d. i na Wyspach Wielkanocnych33. „Rapa Nui”34. Kasia i Pippi35. Modest Musorgski „Obrazki z wystawy” – zagadka36. Kasia, Pippi i Ktoś37. Kasia Stoparczyk - audycja „Dzieci wiedzą lepiej” O Wielkanocnych Świętach (fragment)38. Kasia i Pippi, życzenia dzieci39. Mozart „Alleluja - Exultate Jubilate”

Tracklista: 1. Time After Time2. Both Sides Now2. Vincent2. Carrickfergus2. I Believe I Can Fly2. Mama's Arms2. The Wild Mountain Thyme2. Suspicious Minds2. This Is Your Song

Czwarty album indierockowej formacji z nowojorskiego Brooklynu, którą tworzą Dylan Rau, Val Loper oraz TJ Orscher. Na pierwszy po trzyletniej przerwie studyjny materiał panowie napisali 11 kompozycji, a do zaśpiewania w kilku z nich poprosili Ursulę Rose. Jej głos słychać między innymi w promującej płytę piosence "Blue Lips". Brzmienie całości nadali Kalifornijczycy z Pop Etc. Tracklista: 1. Blue Lips (feat. Ursula Rose) 2. Mr. Radioactive 3. Friends in High Places 4. Back Seat Driver (Spirit Guide) 5. Reptilians 6. Ignoring the Truth 7. Clean Up California 8. Exes 9. Pill Hill 10. Blame 11. Confessions (feat. Ursula Rose)

Lizz Wright – charyzmatyczna, urocza i niezwykle zdolna amerykańska pieśniarka jest dzisiaj symbolem pokoleniowej zmiany jaka dokonuje się w wokalnej muzyce jazzowej. Wielkie i legendarne śpiewaczki (od Billie Holiday, Niny Simone i Sarah Vaughan po Ellę Fitzgerald, Betty Carter i Bessie Smith) ustąpiły niegdyś miejsca równie wspaniałym gwiazdom (Dee Dee Bridgewater, Cassandra Wilson, Dianne Reeves). Ale teraz świat jazzowej wokalistyki należy do pokolenia młodych, wschodzących artystek, dla których śpiewanie jazzu jest naturalną konsekwencją fascynacji bluesem, gospel, muzyką soul czy wręcz folkowymi zaśpiewami prowincjonalnej Ameryki oraz inspiracjami czerpanymi z egzotycznej muzyki etnicznej.

1: Theme from 'Harry's Game'2: Closer to Your Heart3: Lady Marian4: Newgrange5: Mhorag's Na Horo Gheallaidh6: Nil Sen La7: Caislean Oir8: In a Lifetime9: Now Is Here10: Na Buachailli Alainn11: Down By the Sally Gardens12: Dulaman13: Robin

Chris Potter prezentuje nowy, akustyczny kwartet, który w naturalny sposób łączy melodyczne rapsodie z mocną, zdecydowaną rytmiką. Grupa złożona jest z wyśmienitych muzyków, dobrze znanych fanom nagrań spod znaku ECM: pianisty Davida Virellesa, basisty Joe’go Martina oraz perkusisty Marcusa Gilmore’a.„The Dreamer Is the Dream” to trzeci album, który Potter nagrał dla ECM jako lider. Artysta gra tu na saksofonie tenorowym – flagowym instrumencie, który uczynił go jednym z najbardziej podziwianych muzyków pokolenia (otwierający album „Heart in Hand”, czy „Yasodhara”), a także saksofonie sopranowym („Memory and Desire”) oraz klarnecie basowym (utwór tytułowy). Według magazynu The New Yorker, „Potter jest artystą, którego wspaniała technika zawsze służy muzyce, nigdy samej sobie. Jego warsztat kompozycyjny z każdym albumem staje się coraz lepszy.” Potter jest znany fanom muzyki z ECM ze swoich poprzednich albumów („Imaginary Cities” i „The Sirens”), a także kilku płyt, na których pojawił się gościnnie. Do najważniejszych z nich zaliczyć można: „Lost in a Dream” Paula Motiana lub nagrodzony Grammy „What Goes Around Dave’a” Hollanda.

Już 28.09. na rynku pojawi się najnowszy krążek lubelskiego rappera HZOP. Po dobrze przyjętym debiucie „Drogowskazy życia” HZOP powraca z dojrzałym materiałem nadal kładąc nacisk na uliczną tematykę czyniąc równocześnie techniczny i tekstowy progres co daje nam spójny i przemyślany album.

Lubimy nowości. Kochamy dobrze znane utwory, ale otwarci jesteśmy na wszelkie nowinki. W muzyce światy sztuki wysokiej i popkultury coraz bardziej na siebie zachodzą. Zbiorów wspólnych jest coraz więcej. Artyści świata klasycznego marzą o popularności gwiazd muzyki pop, te zaś, może nie otwarcie, ale jednak, tęsknią za szacunkiem, jakim obdarza się kolegów klasycznych. W świecie kompozytorskim podziały przestały już obowiązywać, bowiem twórcy muzyki poważnej od dawna piszą lżejsze utwory (piosenki) oraz komponują muzykę do filmu i teatru. Kompozytorzy rozrywkowi zaś zawsze tęsknili do występów z orkiestrami. Jedni byli, i są, bardzo blisko drugich. Przełom wieków przyniósł zjawisko, które jeszcze bardziej połączyło oba światy. Rockmani, często świetnie muzycznie wykształceni, zaczęli próbować swych sił w poważnych kompozycjach. Porzucali gitary, by rozpisywać swe utwory na inne składy. Nie wystarczał im już kilkuosobowy band. Głównymi postaciami tego nurtu stali się: Jonny Greenwood (gitarzysta Radiohead; zafascynowany Pendereckim) oraz Bryce Dessner (The National; jego mentorami byli Adams i Lutosławski). Nagle okazało się, że obaj – mimo spełnienia w rockowym życiu – zaczęli mieć także wiele do powiedzenia w równoległym świecie muzyki poważnej. Grupa rockmanów „chcących inaczej” zaczęła pęcznieć. Pod gwiazdą minimalistów – Philipa Glassa, Steve’a Reicha (którzy jako pierwsi w latach 60. „wessali” kontrkulturę pop), Arvo Pärta (mistrza „nowej prostoty”), Henryka Mikołaja Góreckiego czy Erika Satiego – zaczęli tworzyć inni. Mówi się o nich postklasycy, nowi klasycy, nowi kameraliści (bo z reguły obsady ich utworów są niewielkie). Szturmem zdobyli kontrakty z dużymi firmami płytowymi, wykonywani są w filharmoniach i na festiwalach muzyki nowej, ich kompozycje rozbrzmiewają w popularnych serialach i filmach, do ich muzyki tańczy się w balecie. Max Richter, Ólafur Arnalds, Jóhann Jóhannsson, Gonzales, Lambert. Piszą swoje, ale też garściami czerpią ze… „starej klasyki”. My pokazujemy ich z najlepszej strony, ale nie zapominamy, że podobne próby, przed laty, czynili inni, choćby Michael Nyman czy Gavin Bryars – twórcy, którzy nie mieli jednak tyle szczęścia, co ich młodsi koledzy. Ale bez nich trudno sobie tę współczesną „nową klasykę” wyobrazić. Tylko wciąż jakoś nie mogę się oswoić z tym terminem. Czy to aby na pewno „nowa”? I czy na pewno „klasyka”? Proszę posłuchać. Jacek Hawryluk, Polskie Radio

Tracklista:1. Inhuman Anatomy2. Reborn Abomination3. Servitude of Endless Suffering4. Slaves of Animosity5. Morbid Imagery6. Lack of Emotions7. Weeping for the Decayed8. Wake of Depridation9. Mass Execution10. The Suffering11. Throne of Deception