Utwory na fortepian solo Wolfganga Amadeusza Mozarta w wykonaniu renomowanego pianisty Kristiana Bezuidenhouta specjalizującego się w grze na dawnych instrumentach z epoki.
To już trzeci album grupy, o której Metallain napisał, że opanowała ona w mistrzowski sposób sztukę muzycznego terroru i przerażenia. Ten album to porażająca wizja muzycznej przemocy i horroru, która czynnie wspomagają gościnne wystepy takich muzyków jak Shane Embury z Napalm Death oraz Attila Csihar z Mayhem! Polecamy zwłaszcza wielbicielom mrocznych i brutalnych brzmień! Przypominamy także, że grupa ma na swoim koncie nagrany występ w audycji Johna Peela - Rock Show Live z udziałem Nicka Barkera ( ex Cradle Of Filth, ex Dimmu Borgir) na perkusji otraz Shane’a Embury ( Napalm Death) na basie!
W ten sposób czarna, bardzo pociągająca "bitch" (no, Wdowa chyba w przeciwieństwie do dziewczyn z girlsbandu, który wystąpił u Wojewódzkiego nie obrazi się za to określenie), wyprzedziła z premierą drugą polską nawijaczkę Anię Sool, której album zapowiada SP Records. Jak podaje Hhbd.pl: Wdowa to reprezentantka warszawskiego podziemia od około pięciu lat, nie była witana w kręgach hip-hopowych z otwartymi ramionami. Chociaż obcuje z tą kulturą od 13 roku życia, kiedy to w 97 roku przypadkiem trafiła na płytę Coolio`a "It takes a thief", czynnie i świadomie zdecydowała się ją budować dopiero po kilku latach. Zaczęła w roku 2000 od produkowania bitów, ale jak mówi "nie sprawdzała się w tym i nie czerpała z tego satysfakcji". Niestety jeszcze około roku musiała radzić sobie sama, ponieważ środowisko nie było zainteresowane produkowaniem rapującej kobiety.W takich okolicznościach powstał jej pierwszy nielegal 2000/2001 o długim tytule: "Też byś nikogo nie zawiódł, gdybyś też nie miał nikogo" - prywatna kolekcja rozeszła się bardzo szybko. Raperka nawiązała współpracę z Dj Emka z warszawskiej Ochoty i Yelonek (projekt D.Y.M), pojawiła się na kilkunastu podziemnych albumach w całej Polsce. W 2003 roku wydala kolejny nielegal - bez tytułu, który był zbiorem tracków nagrywanych 2 lata, na bitach producentów z całej Polski. W międzyczasie, Wdowę można było oglądać w każdą środę na ekranie internetowej telewizji muzycznej Tv Fly gdzie przez przeszło rok prowadziła program W-Raps (woman raps), traktujący o kobietach na scenie rap/r`n`b. Ciężka droga skończyła jak na razie się sukcesem. Zdjęcia pokazują, że Wdowa to bardzo ładna dziewczyna. Zobaczymy jeszcze, jak rapuje...
Cocteau Twins – kultowy szkocki zespół działający w latach 1979-1997. Formację tworzyli Elizabeth Fraser, Robin Guthrie oraz Will Heggie, którego w 1983 roku zastąpił Simon Raymonde. „Four-Calendar Café” to siódmy album studyjny w dorobku grupy. Oryginalnie ukazał się w październiku 1993. Krążek wyróżniał się bardziej popowym, a mniej ambientowym brzmieniem w porównaniu do wcześniejszych dokonań grupy. Tracklista: Side A 1. Know Who You Are at Every Age 2. Evangeline 3. Bluebeard 4. Theft, And Wandering Around Lost 5. Oil of Angels Side B 1. Squeeze-Wax 2. My Truth 3. Essence 4. Summerhead 5. Pur
Długo oczekiwany album Mariah zapowiedziany singlami "#Beautiful" w duecie z Miguelem i "You're Mine (Eternal)" oraz utworem “Thirsty”. Będzie to już 14 album w karierze artystki. Mariah Carey jest najlepiej sprzedającą się piosenkarką wszechczasów ze sprzedażą ponad 200 milionów albumów, 18 singlami na 1 miejscu listy Billboardu.
14 czerwca 1970 roku Grateful Dead wydali "Workingman's Dead" - album inny od wszystkiego, co do tej pory stworzyli. Album, który ukazał światu nowe oblicze zespołu. Oczywiście, to wciąż był ten sam zespół, ale z innym brzmieniem, innym podejściem do muzyki, odejściem od psychodelicznych improwizacji, a skierowany ku folk-rockowym opowieściom dla "przeciętnego" słuchacza. W 2020 roku "Workingman's Dead" obchodzi 50-lecie. Z tej okazji w sprzedaży ukazuje się "Workingman's Dead: 50th Anniversary Deluxe Edition". Składający się z 3 krążków CD zestaw zawierać będzie zremasterowany oryginalny album oraz niepublikowany wcześniej zapis koncertu, który odbył się 21 lutego 1971 roku w Capitol Theatre w Port Chester, w stanie Nowy Jork. Występ zmiksowano z oryginalnych, 16-ścieżkowych, analogowych taśm. W komentarzu załączonym w książeczce, muzyczny dziennikarz David Fricke opowiada o kulisach powstania albumu oraz koncertu w Capitol Theater. - "To była wspaniała noc, legendarnej trasy" - pisze. "Kolejny punk zwrotny w karierze zespołu, który łączył klimat z płyt "Workingman's Dead" i "American Beauty" z energią "Live/Dead". Wiele klasyków zespołu z lat 1971-1972 zostało zaprezentowanych publiczności właśnie w Capitolu, a wiele z nich wciąż brzmi świeżo i soczyście." Fani będą mogli także zakupić winylowa edycja "Workingman's Dead: 50th Anniversary". Na picture discu znajdzie się zremasterowany materiał z oryginalnej płyty. Edycja limitowana do 10 tyś kopii. Choć trzy pierwsze płyty Grateful Dead znalazły wielu fanów, ciężko mówić o przełomie i światowym sukcesie. Wszystko zmieniło się właśnie za sprawą "Workingman's Dead". Osiem doskonałych piosenek z płyty - jak "Casey Jones" i "High Time" - ugruntowało pozycję Jerry'ego Garcii i Roberta Huntera, jako jednego z najlepszych i najważniejszych artystycznych tandemów w historii muzyki. Płyta dotarła do Top 30 amerykańskiego notowania, a singiel "Uncle John's Band" znalazł się na 69. pozycji zestawienia Billboard Hot 100. Garcia, Bob Weir, Ron "Pigpen" McKernan, Phil Lesh, Bill Kreutzmann i Mickey Hart nagrali album w ciągu 10 dni w studiu Pacific High w San Francisco. W roli producentów wspierali ich Bob Matthews i Betty Cantor, którzy pełnili też rolę inżynierów dźwięku na koncertach kapeli. Po 50 latach każdy utwór z "Workingman's Dead" brzmi świeżo, energiczni i nowocześnie. "Kiedy rozpoczęliśmy serię jubileuszowych wznowień Greatful Dead, mieliśmy wielką frajdę odświeżając oryginalne materiały i dokopując się do niepublikowanych, koncertowych nagrań z tamtych czasów" - komentuje David Lemieux, archiwista Grateful Dead. "W 2020 mamy wielkie szczęście, że 50. rocznice obchodzą dwa albumy, w tym "Workingman's Dead", którego reedycja wyszła nam fantastycznie. Uznaliśmy, że tak ważnej i wspaniałej płycie jak "Workingman's Dead", należy się podwójna ilość bonusowego materiału. Koncert, który wybraliśmy doskonale przedstawia, w jakiej formie był zespół pół roku po wydaniu płyty i jakie brzmienie miał przez kolejne lata. Od "Workingman's Dead" po "Europe '72" tym brzmieniem była Americana, a koncert, który trafił na reedycję to Grateful Dead w najczystszej postaci." Tracklista: CD 1: Original Album Remastered 1. Uncle John’s Band 2. High Time 3. Dire Wolf 4. New Speedway Boogie 5. Cumberland Blues 6. Black Peter 7. Easy Wind 8. Casey Jones CD 2: Capitol Theatre, Port Chester, NY (2/21/71) 1. Cold Rain And Snow 2. Me And Bobby McGee 3. Loser 4. Easy Wind 5. Playing In The Band 6. Bertha 7. Me And My Uncle 8. Ripple (False Start) 9. Ripple 10. Next Time You See Me 11. Sugar Magnolia 12. Greatest Story Ever Told 13. Johnny B. Goode CD 3: Capitol Theatre, Port Chester, NY (2/21/71) 1. China Cat Sunflower> 2. I Know You Rider> 3. Bird Song 4. Cumberland Blues 5. I’m A King Bee 6. Beat It On Down The Line 7. Wharf Rat 8. Truckin’ 9. Casey Jones 10. Good Lovin’ 11. Uncle John’s Band
GONG GLOBAL FAMILY
Uzdolniony artysta Ray Charles (właśc. Ray Charles Robinson) to amerykański muzyk urodzony w 1930 roku w Albany, zmarł w 2004 roku w Beverly Hills. Artysta był wybitnym wokalistą, oraz grał na pianinie i saksofonie, był głównym prekursorem i przedstawicielem rhythm and bluesa. Zmienił spojrzenie na muzykę country oraz muzykę popularną. Prócz wymienionych gatunków muzycznych artysta grał jeszcze: soul, blues, jazz, gospel, piano blues, country blues, country soul czy soul blues. 17 nagród Grammy, w tym Lifetime Achievement Award, Prezydenckie Świadectwo Zasług, Order Narodowy Legii Honorowej, nagroda Kennedy Center Honors, nagroda Image Awards i Hall of Fame Krajowego Stowarzyszenia na Rzecz Popierania Ludności Kolorowej oraz wejście do Rock and Roll Hall of Fame – to tylko niektóre z wyróżnień, jakie otrzymał Ray Charles podczas swojej trwającej 58 lat kariery. Jak mawiał Ray Charles: „Nie jestem wokalistą country. Jestem wokalistą, który śpiewa piosenki country. Nie jestem wokalistą bluesowym, ale potrafię śpiewać bluesa. Nie jestem croonerem, ale umiem śpiewać piosenki miłosne. Nie jestem specjalistą, ale jestem bardzo wszechstronny” Uznawany za kamień milowy amerykańskiej muzyki, jego album „Modern Sounds in Country and Western Music Volumes” należy do najważniejszych albumów wszechczasów, według magazynów Blender, Rolling Stone i Time. Nagrywając ten album Charles stal się jednym z pierwszych Afroamerykanów w pełni kontrolujących swoja artystyczną karierę. Cztery single z albumu zdobyły szczyty list przebojów: „Born To Lose”, „Careless Love”, „You Don’t Know Me” i „I Can’t Stop Loving You”. Album pokrył się złotem miesiąc po premierze. Album „Modern Sounds in Country and Western Music” nagrany w 1962 roku w Capitol Studios w Nowym Jorku i United Studios w Hollywood w Kaliforni jest dostępny na wszystkich nośnikach od 2012 roku, a teraz po raz pierwszy oficjalnie pojawi się w serwisach streamingowych. Na saksofonie zagrał Hank Crawford, sekcję smyczkową zaaranżował Marty Paich, a instrumenty dęte nagrał Gil Fuller i Gerald Wilson.
Wybitny artysta Kaspar Johann Kummer to pochodzący z Niemiec kompozytor urodzony w 1795 roku w Turyngii, zmarł w 1870 roku w Coburgu. Artysta oprócz komponowania, zajmował się grą na flecie oraz był profesorem. Kompozytor potrafił grać również na: skrzypcach, trąbce, klarnecie, fagocie, oboju oraz wiolonczeli. Opublikowane kompozycję przez artystę to w większości kompozycje na flet. Tracklista: 1. Concertino In C Major For Flute, C Clarinet And Piano, Op. 101 2. Von Dir! Die Sternlein, Die Sprachen Die Ganze Nacht, For Flute, C Clarinet And Piano, Op. 127 3. Adagio And Variations For Basset Horn And Piano, Op. 45 Duet, Op. 46 No. 1, For Flute And Clarinet 4. I. Allegro 5. II. Andante Poco Adagio 6. III. Allegretto Con Moto Duet, Op. 46 No. 2 For Flute And Clarinet 7. I. Allegro Brioso 8. II. Alla Polacca Trio, Op. 32, For Flute, Clarinet And Bassoon 9. I. Allegro 10. II. Andante Grazioso 11. III. Rondo: Allegretto
Tracklista: 1. Sonata quinta 2. Sonata secunda 3. Sonata tertia 4. Passacaglia in D minor 5. Sonata sexta 6. Sonata prima 7. Sonata quarta