Na kolejnym krążku z serii „Gwiazdy polskiego big beatu” przypominamy dwa zespoły, bardzo popularne w swoim czasie, które obok Czerwono-Czarnych były prekursorami w lansowaniu nowych, młodzieżowych rytmów.
Winder to najlepsza gitara w kategorii rock i blues w 2005. Najlepsza gitara blues w 2006 roku. Na album trafiły nagrania studyjne i koncertowe zespołu Bezdomne Psy 1986 - 2003 (Winder, Kawalec, Giercuszkiewicz). Alternatywna forma blues rocka, która odcisnęła swoje piętno na polskiej muzyce współczesnej. Muzycy grali, współtworzyli i nagrywali właściwie we wszystkich czołowych zespołach polskich: Apogeum, Krzak, Dżem, Kwadrat, SBB i wiele innych. Przede wszystkim zawsze grali ze sobą. Ten artystyczny marsz przez życie przerwała śmierć Jurka "Kawy” Kawalca. Zmarł 9 września 2003 roku Pozostała muzyka. Płyta zawiera nigdy nie publikowane nagrania koncertowe. Album wzbogacono o nagrania z 1986 roku, nigdy dotychczas nie publikowane, zarejestrowane podczas Festiwalu Muzyków Rockowych w Jarocinie w 1986 r.
„OSAD” Ep to nowe wydawnictwo które przygotował Włodi. Spójny materiał osadzony w charakterystycznej dla autora zadymionej stylistyce. Za warstwę muzyczną odpowiadają MIROFF, 1988 i Sampler Orchestra. Gościnnie na płycie udział wzięli Małpa oraz Pezet. Oprawa graficzna jest dziełem Lisa Kuli, który kolejny raz w znakomitym sposób zobrazował klimat panujący na albumie.
Tracklista: CD 1 Nie ma lipy1. Marcin Siegieńczuk – Nie ma lipy (Brawa dla Dja)2.Masters – Szukam dziewczyny3. Mirage – Ty jesteś inna4. Kalimero – Całuj mnie całuj5. Classic – W perły zmienić deszcz6. Verdis – Tylko mnie kochaj7. Faster – Mega Party (Feat. DJ Kelvin)8. Beat Magic – Pośród złotych plaż (Remix)9. Strych – Będę kochał10. Tropic – Harlem Shake Polska11. Marcin Siegieńczuk – Małe piwko (Małe piwko z korzeniami)12. Magda Niewińska – Słodka zemsta (Remix)13. Aplaus – Anioł14. Paweł Sałdan – Obok nas15. Selekt – Dlaczego16. Marcin Siegieńczuk – Sąsiadka z boku (Club Version)17. Mejk – Daj nam czas (Dee Jay Crash Remix)CD 2 Uciekam od żony1. Effect – Uciekam od żony2. Dress – Zła kobieta3. Strych – Jak na imię mam4. Mejk – Całuj mnie5. Mirage – Mogło być tak pięknie6. Crazy Boys – Przyjedź tu7. Albert – Nie wiem dlaczego8. Adam Chrola – Życzmy sobie najlepszego9. Hi-Fi – Odeszłaś10. Marcin Siegieńczuk – Całe moje szczęście to Ty11. Magness – Głowę unieś i walcz12. Spike – W klimacie lata13. Shymi – Pokaż swoje nogi14. Masters – Ciebie nie ma15. Cover – Mr. Hyde16. Bracia Lewkowscy – Po imprezie
To nie sztuka pięknie śpiewać, będąc obdarzonym przez los talentem. Jeśli wspiera go jeszcze dana od natury uroda i wyniesiona z domu muzykalność, zostać artystką estrady też nie jest trudno. Ale gwiazdą zostaje się tylko wówczas, gdy zyska się przychylność publiczności. A za nią szaleją tłumy.Od samego początku jej kariera wzbudza wielkie emocje, którym towarzyszy fanatyczne uwielbienie z jednej strony, z drugiej zaś niechęć, irytacja i zwykła ludzka zawiść. Ale taka już jest dola idola. Z premedytacją, poświęceniem i uporem kroczy Edyta Górniak od sukcesu do sukcesu. Raz wolniej, raz szybciej, nie zawsze jednak wyczuwając intuicyjnie potrzebę właściwego tempa. Wystarczy spojrzeć na jej dyskografię Zawiedzeni niecierpliwie czekają na nowości, które pojawiają się rzadko, inni zaś potrafią długo i pokornie delektować jej wysmakowaną muzyką. jakiej wiele na tych płytach.Od kilku lat jest obiektem wielkiego zainteresowania mediów. Gdyby zebrać wszystko, co o niej napisano, starczyłoby tego na niejedną trylogię. Na razie wystarczyło na jedną książkę P. Krysiaka, E. Górniak: Bez cenzury, którą zrozumieć trudno (książkę, a nie Edytę). Zadziwia tylko, jak wiele wiemy z tej lektury o jej życiu prywatnym i jak niewiele o muzyce. A obcowała z nią, odkąd tylko pamięta.Urodziła się w Ziębicach, małym miasteczku Dolnego Śląska. Od szóstego roku życia związana jest jednak z Opolem, stolicą polskiej piosenki. Olbrzymi amfiteatr, do którego przekradała się podczas festiwalowych koncertów, musiał silnie oddziaływać na dziecięcą wyobraźnię, bo ilekroć się tam znalazła, zawsze widziała siebie na jego scenie. Co było dalej?Dalej… było trochę jak w bajce o Kopciuszku. W roli królewicza wystąpiła Elżbieta Zapendowska, wówczas szefowa sekcji piosenki opolskiego domu kultury, dziś znana łowczyni talentów z telewizyjnego programu Idol. Ona zajęła się wokalną edukacją przyszłej gwiazdy, wtedy czternastoletniej solistki własnego zespołu. Dwa lata później rolę kolejnego królewicza odegrał dosłownie i w przenośni Zbigniew Górny. Postanowił zdolną opolankę przedstawić telewizyjnej publiczności w swoim programie Śpiewać każdy może, a kilka miesięcy później w koncercie Debiuty ’90 na KFPP w Opolu. Edyta Górniak zaśpiewała piosenkę z repertuaru Lory Szafran Zły chłopak. Jej nazwisko pojawiło się w werdykcie jury pośród wyróżnionych. I tak oto dziewczęce marzenie się spełniło. Ale bajka trwała dalej. Od Januszów Stokłosy i Józefowicza otrzymała zaproszenie na eliminacje do musicalu Metro. Gdy dowiedziała się, że chętnie będzie widziana w jego pierwszej obsadzie, postawiła wszystko na jedną kartę. Porzuciła szkołę, dom i przyjaciół. Ostatniego dnia stycznia 1991 roku w Teatrze Dramatycznym w Warszawie zaśpiewała po raz pierwszy jedyną swą solową piosenkę Litania. Powtórzyła ją potem jeszcze siedemset razy w krajowych i zagranicznych wystawieniach musicalu, m.in. w Minskoff Theatre na Broadwayu w Nowym Jorku. Wprawdzie krytyce amerykańskiej polski teatr muzyczny zupełnie nie przypadł do gustu, jednak Metro wywiozło Edytę Górniak daleko i wysoko. Najpierw do szwedzkiego Karlshamn (III nagroda na Baltic Song Festiwal ’93). Rok później do Dublina, gdzie reprezentowała TVP w konkursie Eurowizji (II nagroda za piosenkę To nie ja). Wreszcie do Londynu, który na pewien czas stał się jej drugim domem. Jak każda wielka gwiazda, wyjeżdża w trasy koncertowe po świecie. W kraju pojawia się i znika. Na festiwalu w Opolu lub Sopocie, jako gość specjalny gal i muzycznych rautów, z okazji promocji płyt. A później w roli fotomodelki, aktorki, autorki tekstów, jurorki i… tancerki. Przede wszystkim po to, by odbierać nieustające dowody uznania. Jest bowiem Edyta Górniak królową serc polskich melomanów. I takie też miejsce zajmuje w artystycznych przedsięwzięciach. Była partnerką José Carrerasa w koncercie charytatywnym, który odbył się w grudniu 1997 w Teatrze Narodowym w Warszawie. Na jego potrzeby zrealizowany został w USA wspólny teledysk. Jej powierzono rolę wykonawczyni Dumki na dwa serca (w duecie z Mieczysławem Szcześniakiem), piosenki, promującej premierę filmu Ogniem i mieczem (reż. J. Hoffman), największej produkcji w historii polskiej kinematografii. Jej piosenki ozdobiły film Pajęczarki (reż. B. Sass) i To nie tak jak myślisz, kotku (reż. S. Kryński). Wystąpiła w popularnych serialach polskich, Na dobre i na złe oraz w Niani. Swego głosu użyczyła bohaterom filmów animowanych Pocahontas, Mulan i Smocze wzgórze.Co ma jeszcze w repertuarze? Piosenki z tekstami Jonasza Kofty ze spektaklu muzycznego Blues minus. Polskie przeboje z lat 50. z przedstawienia Do grającej szafy grosik wrzuć. Songi Jacquesa Brela z widowiska Nie opuszczaj mnie. Wreszcie polsko- i angielskojęzyczne piosenki napisane tylko dla niej, które rozeszły się po świecie na płytach, wydanych w nakładzie zbliżającym się do dwóch milionów. Ich popularność przekłada się oczywiście na liczne nagrody i wyróżnienia. Jest ich tak wiele, że niełatwo je wymienić i zliczyć. Nie trudno będzie mi więc namówić cię Drogi Słuchaczu do tego, byś sięgnął po wybrane i zebrane tu piosenki. Są jak muzyczny, delikatny dotyk… dotyk gwiazdy.Lista utworów:1. Dotyk 04:252. Kasztany 05:283. Jestem kobieta 04:104. To nie ja [Live] 03:115. Nie opuszczaj mnie 04:276. Dumka na dwa serca 04:157. Hope For Us 04:168. Litania 04:219. Anything 03:5710. One & One 03:3711. When You Come Back To Me 04:0612. Never Will I 04:0713. Stop [Live] 04:2914. Nie prosze o wiecej 04:0415. Jak najdalej 04:3016. Impossible 04:1517. List 04:3018. To nie tak jak myslisz 02:48
Polskie Morphine Hot Water istnieje już wiele lat, jak dotąd muzycy mieli na swym koncie koncertową współpracę z Małgorzatą Ostrowską, Tadeuszem Nalepą, Krzysztofem Ścierańskim, Michałem Urbaniakiem, Wojciechem Waglewskim, oraz bluesmanami z Taj Mahal. W połowie lat dziewięćdziesiątych wydali dwa albumy. W zawartej na najnowszej płycie zespołu zatytułowanej Dwa słowa, jakby nie było, rockowej muzyce, czuć mocny, bluesowy puls. Hot Water sięgają do korzeni - jeśli rock to surowy rock&roll, jeśli folk to bluegrass i cajun. Momentami muzyka Hot Water (pewnie dzięki wiodącej roli gitary akustycznej) przypomina amerykańskie alternatywne grupy country takie jak 16 Horsepower, momentami pojawia się tu duch Waglewskiego (Zielony kawałek), jednak pierwsze i najmocniejsze skojarzenie to grupa Marka Sandmana - i nie chodzi tu jedynie o to, iż Hot Water wzbogaciło swe brzmienie o dźwięki saksofonu. Takie kompozycje jak Krowa święta, James Bond czy Wariat i anioły brzmią wręcz jak zapomniane utwory Morphine - podobne myślenie o muzyce, linia basu, sposób śpiewania wokalisty. Członkowie Hot Water to świetni instrumentaliści, grają z dużym luzem, w oryginalny, momentami wręcz porywający sposób. Dodajmy jeszcze, że wszystkie piosenki posiadają inteligentne, zaśpiewane po polsku teksty.
Specjalna świąteczna dwupłytowa edycja przygotowana z myślą o wielbicielach talentu artystki. Wydawnictwo zawiera dwie płyty Stanisławy Celińskiej: „Atramentowa…” i „Atramentowa… Suplement”. W sumie 24 piękne utwory. Charyzmatyczny wokal, klimatyczne kompozycje Macieja Muraszki oraz doskonałe teksty napisane przez Wojciecha Młynarskiego, Dorotę Czupkiewicz, Muńka Staszczyka, Marcina Sosnowskiego oraz przez samą Stanisławę Celińską – prawdziwa muzyczna uczta.
„Scarlet” to najmocniejsze dzieło Closterkeller i jedna z najważniejszych płyt 1995 roku, która na stałe wpisała się do klasyki polskiego rocka. Zdaniem wielu opus magnum i niezaprzeczalnie największy sukces komercyjny zespołu. Utwory takie jak „Scarlett”, „Śniło”, „Owoce wschodu” czy „Dlaczego noszę broń” przez długi czas utrzymywały się w czołówkach krajowych list przebojów, a sam album został uhonorowany Złotą Płytą.
Studyjny projekt o zmiennym składzie, eksploatujący możliwości pierwszych dostępnych w Polsce syntezatorów i nagrywający doskonałą, użytkową muzykę podlaną disco i funkiem? Jeden z najbardziej fascynujących projektów w historii polskiej muzyki rozrywkowej powraca – w wersji zremasterowanej i najpełniejszej. Nagrania Arp Life można było znaleźć w filmach (m.in. „Człowiek z marmuru” Wajdy), kasetach demonstracyjnych do magnetofonów Unitra ZRK i… hotelowych windach. To wciąż lekkie, taneczne utwory, błyskotliwie zaaranżowane z wykorzystaniem licznych klawiatur, sekcji smyczkowej i ponadczasowych Alibabek. Wszystko pod czujnym okiem (i uchem) Andrzeja Korzyńskiego, Macieja Śniegockiego i Mateusza Święcickiego. Specyficzne brzmienie projektu, znane za sprawą albumu „Jumbo Jet”, dziś podbija dyskotekowe parkiety na całym świecie. Niewiele osób pamięta, że zespół doczekał się także drugiego albumu: „Z bezpieczną szybkością”, wydanego jedynie w postaci kasety magnetofonowej. Teraz oba tytuły, wzbogacone o ponad czterdzieści (!) dodatkowych nagrań, składają się na trzypłytowy album „Komplet 1975-78”. Cały materiał został zremasterowany z oryginalnych taśm-matek. Na sympatyków library music, disco, funku i elektroniki czekają 64 utwory, w tym niepublikowana wcześniej muzyka filmowa Andrzeja Korzyńskiego. W książeczce fakty, wspomnienia, zdjęcia i okładki oryginalnych wydawnictw. Skład: Arp Life, dyr. Andrzej Korzyński, Maciej Śniegocki, Mateusz Święcicki Tracklista: CD 1: Jumbo Jet / Z bezpieczną szybkością 1. Jumbo Jet 2. Adolfino Tango 3. Apolobamba 4. Besame Mucho 5. Baby-Bump 6. Tango Milonga 7. Olo-Boogie 8. Hotel Victoria 9. Jalousie 10. Motor-Rock 11. Bu-Bu 12. Bam Bam Bam 13. Papagayo 14. Lollypop 15. Marmurarz 16. Akwarele 17. Słoń I Mrówka 18. Klik Klak 19. Krąży, krąży złoty pieniądz 20. San Jose 21. Tango Mundial (Tango mistrzostw) CD 2: Radio Sessions 1975-76 1. Bump 2. Ina 3. Adelajda 4. Jupiter 5. Mambo-Jambo 6. Poranny Lot 7. Och Celino 8. Go-Go Rock 9. Niebo bez chmurki 10. Hopel Popel 11. Motylek 12. Podmoskiewskie wieczory 13. Uderzenie Kung-Fu 14. Roza Roza 15. Krótkie życie 16. Rock maszyna 17. Bilbao 18. Miasto we mgle 19. Mango Limbo 20. Hej bokser 21. Tonpress (niewykorzystany sygnał) CD 3: Radio Sessions 1977-78 / Extras 1. O Mister Kit 2. Sam na sam 3. El Cumbanchero 4. Okrągły tydzień 5. Słuchaj kropli 6. Dom 7. Kookabura 8. Szczęśliwy październik 9. Welwet 10. Hipnoza głębin 11. Na zawsze twoja dziewczyna 12. Na zawsze twoja dziewczyna (film version) 13. Zielona miłość 1 14. Zielona miłość 2 15. Zielona miłość 3 16. Struny 1 17. Struny 2 18. Struny 3 19. Struny 4 20. Struny 5 21. Struny 6 22. Kosmos ’78 23. Między ziemią a niebem
To już trzeci warszawskiego zespołu z południowej Pragi - Ths Klika zatytułowanego "Dla dzielnic muzyka". Krążek ukaże się nakładem Slang Records we współpracy z Fonografiką.