Debiutancki longplay Zetenwupe to majstersztyk. Płyta jest różnorodna, bogata muzycznie, dopracowana w każdym calu – wersy i bity z nadchodzącego „Bejbo” to efekt lat szlifowania talentu, dzieło kompletne, na najwyższym rapowym poziomie.
‘Dryfy’ to drugi album Kasi Popowskiej, który ukaże się już na początku 2017 roku. Na płycie usłyszymy niezwykle energiczne piosenki w retro brzmieniach. Asystują im zapadające w głowę- emocjonalne teksty autorstwa Kasi, Karoliny Kozak i Kamila Durskiego. Moc płynąca z dźwięków tego albumu pozostanie z Wami na bardzo długo!Producentem albumu Kasi Popowskiej jest Kuba Galiński, znany i ceniony muzyk, który na swoim koncie ma współpracę m.in. z takimi artystami jak Ania Dąbrowska czy Kasia Nosowska i zespół HEY. Album promuje singiel ‘Dryfy’, który w bardzo szybkim tempie podbił playlisty największych rozgłośni radiowych i znalazł się na 10 miejscu na liście najczęściej odtwarzanych utworów w polskich rozgłośniach radiowych.Tracklista:1. Dryfy2. Tyle tu mam3. Wiatraki4. Plaster5. Nie boję się6. Na zmianę7. Szablonowy stan8. Za późno9. Skacz10. Lont11. Lustro12. Nim ktoś tu zapuka (instrumental)
Gdyby szukać słów opisujących muzykę Karoliny Skrzyńskiej były by to: wrażliwość na świat dookoła i niepohamowana siła głosu, zakorzenionego głęboko w naturze. Fascynuje, porusza i nie daje się zapomnieć. "Palcem po wodzie" jest drugim, studyjnym albumem Karoliny. Swoją treścią silnie nawiązuje do żywiołu wody utożsamianego z energią kobiecą. Żywiołu z jednej strony ulotnego i subtelnego, z drugiej nieujarzmionego o ogromnej sile. Muzyka artystki i zespołu przenosi słuchacza w przestrzenie odległe od pędzącej codzienności, gdzie natura i siła tego co rdzenne wciąż mają głos. To prawdziwa uczta dźwięków instrumentów z różnych stron świata, technik wokalnych (biały głos, śpiew gardłowy), poruszających melodii i rytmów jak również poetyckich, osobistych tekstów. Autorska muzyka Karoliny i jej zespołu jest nierozerwalnie związana z rdzenną kulturą polską. W każdym dźwięku słychać jej silny związek ze słowiańskością, a zespół złożony z wybitnych muzyków i chóru kobiet śpiewających białymi głosami nadaje wszystkiemu siłę i wielobarwność muzyczną. To jednak nie jest typowy polski folk, tylko balansowanie na granicy tego co rdzenne a tego co współczesne. Takie oryginalne podejście do muzyki wyróżnia zespół na polskiej scenie muzycznej i głęboko zapada w pamięć, otwierając równocześnie ich muzykę na szerokie grono odbiorców.
Album to reedycja jednej z najważniejszych dla polskiego i śląskiego rapu produkcji zeszłej dekady.Czemu jedna z najlepszych płyt 2002 roku przeszła bez należytego echa? Po pierwsze Kilka Minut Z Nią jako lead-singiel nie było strzałem w dziesiątkę. Numer był mało reprezentatywny dla materiału i zobrazowany słabym klipem, który zniechęcał słuchaczy. Po drugie "warszawskie recenzje wyglądają nędznie"... Kilku recenzentów podważało inteligencję Hasta twierdząc, że mądry człowiek nie powiedziałby "szłem". W rzeczywistości podważyli własny intelekt nie uwzględniając tego, że w Katowicach jest to normą. Po trzecie wreszcie publika w tamtych latach chyba nie była gotowa na przechwałki, pewność siebie i totalne chamstwo, a Hast w słowach nie przebierał. Dziś ostatnie egzemplarze płyty osiągają na portalach aukcyjnych ceny sięgające już kilkuset złotych. To prawdziwy śląski klasyk jednej z najbardziej wyrazistych postaci w polskim rapie i debiut na tyle silny, że do dziś wraca się do niego w regularnych odstępach. Od tego czasu HST przypomniał o sobie polskiej publiczności udziałem w projekcie „Czarne Złoto” Lukatricksa (ex. Jajonasz), gdzie mimo obecności gości takich jak Tede, Abradab, Pih, OSTR, Fokus czy Joka, był postacią najwyrazistszą, tworzącą kręgosłup albumu.Na płycie pojawili się Pih, Gutek, Fokus (genialna zwrotka z niezapomnianym wersem "nie wiem czy ja to ja i nie wiem czyja to chata") i nikomu nie udało się przyćmić gospodarza. Muzyka? Jajonasz produkując Masy Ludu był w życiowej formie. Te podkłady był czymś zupełnie nowym. Elektronika osadzona w klasycznych realiach, dźwiękowa przestrzeń, doskonałe brzmienie, trafione melodie... Dzisiaj na parę miesięcy przed premierą jego drugiej solowej płyty, dajemy fanom polskiego rapu (zarówno młodszym jak i tym starszym) szansę nabycia albumu klasycznego – pozycji obowiązkowej.
Czwarta część zestawu płyt pod wspólnym tytułem „Osobista Kolekcja”. Ta część zawiera duety oraz piosenki grupy „Moment”, nagrane w latach 1977 – 1987, a także fragmenty rock opery p.t. „3 400 lat po Ikarze”.
Lista utworów: 1. Szkielecik2. Konrad3. Czło.mex4. Nic Się Nie Dzieje5. Jak Nowy6. Nocny7. Prąd8. Sweter9. Czy Ryby?
Dragon to zespół lubujący się w brzmieniach thrash metalowych z wpływami death metalu. Grupa powstała w październiku 1984 roku w Katowicach z inicjatywy Jarosława Gronowskiego (gitara, śpiew), Krzysztofa Nowaka (gitara basowa) i Marka Wojcieskiego (perkusja). Momentem przełomowym dla grupy był koncert na pierwszej edycji festiwalu Metalmania w kwietniu 1986 roku, który doprowadził do podpisania kontraktu płytowego. Prawie dekadę później - w 1994 roku ukazała się czwarta długogrająca płyta zespołu, który przez te kilka lat przeszedł zmiany personalne, ale wciąż grał swoje. Album nosił tytuł "Sacrifice”. Materiał zawarty na tej płycie obrósł już legendą w środowisku metalowym. Stalowa pozycja w kanonie polskiego metalu.
Nagranie zrealizowano podczas koncertu, który odbył się w styczniu 2016 roku w Muzycznej Owczarni w Jaworkach. Zaprezentowane zostały na nim utwory, które zespół odkrywał na przestrzeni całej swojej działalności. To przede wszystkim pieśni, których korzenie stanowi cygańska obyczajowość i styl życia zaczerpnięte z przekazu osób, które zamieszkiwały różne zakątki Europy i których już nie ma wśród nas. Tracklista: 1. Szunen Roma 2. Miri Paramisy 3. Na Isaraw 4. Pało Swetos Me Phirawa 5. Jakwali 6. Ćhajorije 7. Szunen Romale 8. Mamo Miri 9. Cirikłoro 10. Gilaw Mange 11. Phiraw Mange 12. Tuke Bach 13. Dza More, Le More Teresa Mirga - śpiew, gitara klasyczna Piotr Hortmanowicz - gitara flamenco Jacek Kacica - cajón, śpiew Jonasz Mirga - dzban aluminiowy, łyżki Piotr Ondycz - gitara elektroakustyczna Maciej Rybka - akordeon, śpiew
Najnowszy album Maleo Reggae Rockers „Rzeka Dzieciństwa” jest wydarzeniem niespotykanym i zupełnie wyjątkowym na rodzimym rynku muzycznym – oto zespól nagrał materiał, na który składają się jego autorskie wersje piosenek największych polskich muzycznych mistrzów wszechczasów – Niemena, Grechuty, Nalepy, Krajewskiego i innych. Utwory te po raz pierwszy zostały zagrane w wersji reggae, jednocześnie pieczołowicie zachowując charakter oryginałów!Zespół dostał zgodę nawet od tych którzy nigdy nie godzą się na żadne adaptacje swoich utworów. Seweryn Krajewski i p. Małgorzata Niemen wyrazili zgodę po wysłuchaniu pierwszych wersji ze studia piosenek „Płoną Góry, Płoną Lasy”, „Pod Papugami” i „Jednego Serca”!Piosenki nawiązują stylistyką do dokonań wczesnych The Wailers – roots reggae z elementami rock steady, blusa i funky, wszystko mocno osadzone w klimacie lat 60 i 70 tych. Osiągniecie takiego efektu było możliwe dzięki nagraniom na tzw. „setkę”, tak jak robiono to w tamtych czasach. Całość materiału została zarejestrowana w studiu Sound &More z użyciem całej palety starego analogowego sprzętu i instrumentów z tamtych lat, jednocześnie wykorzystując możliwości współczesnej technologii audio. Następnie nagrania trafiły do studio As One gdzie zostały zmiksowane przez dwójkę mistrzów reggae i dubu Mario Dziurexa Activatora i Jarka „Smaka” Smoka. Materiał muzyczny dzięki tym wszystkim staraniom zachowuje spójność i świeżość. Dodatkowo zaproszeni goście; wokaliści i raperzy młodego pokolenia (Wilku, Gutek ,Lilu ,Ras Luta, Pięć Dwa), komentują teksty starszych mistrzów z pozycji XXI wieku, co okazuje się b. ciekawym zabiegiem .Płytę pointuje zaskakująca wersja Etiudy Rewolucyjnej w wersji Dub!
Nagrania na płycie pochodzą z lat 1962-1995. Zostały dokonane przeważnie w centralnej części regionu i objęły najstarsze kapele, przykłady gry solowej, typowego repertuaru tanecznego.W muzyce wokalnej Rzeszowszczyzny dominuje śpiew weselny, pieśni żałobne, kolędy, kołysanki. Ten repertuar wykonywany jest przez kapele w różnym składzie, typowym dla poszczególnych części regionu. Obok nagrań kapel dwuosobowych (skrzypce i bas) , prezentowane są kapele, do których włączono klarnet i skrzypce sekundowe, a także zespoły, w które swoje charakterystyczne brzmienie zawdzięczają włączeniu do składów cymbałów. Ten instrument pojawia się w kapelach rzeszowskich w latach 30. XX wieku i tylko w tym regionie Polski nadal występuje. Na płycie zamieszczono przykłady gry solowej starszych cymbalistów, którzy grają na różnorodnie brzmiących instrumentach. Ta różnorodność bierze się z odmiennej techniki budowy cymbałów, rodzaju materiału i doboru strun. Instrumenty te były najczęściej wytwarzane przez samych muzyków.Repertuar rzeszowskich instrumentalistów obfituje w wiele odmian polek, np: polki wściekłe, drobne galopki, tramle, stawane, pstrykane, a także oberki, krakowiaki, ballady, czy chodzone..