Album stworzony dla uczczenia 500 rocznicy śmierci Leonarda Da Vinci (1452–1519), składającego się z dzieł twórców tamtego okresu. Wykonawcami są członkowie Capella de la Torre – jednego z wiodących zespołów muzyki dawnej, wielokrotnego zdobywcy nagrody niemieckiej krytyki muzycznej ECHO Klassik.
Witamy wszystkich zajawkowiczów dobrego ulicznego brzmienia, a zarazem pozytywnych myśli poprawiających szarą codzienną rzeczywistość w świecie DDK P56.Mamy dla was tym razem solo 10, które Dudek konsekwentnie zatytułował "Progres 2". Jest to kontynuacja albumu solo 9 pt. "Progres 56", którego premiera odbyła się pod koniec 2016 roku."Solo 10 uważam za swoją najlepszą produkcje - choć każdą za taką uważałem. To ten album ma w sobie coś czego poprzednie nie miały. Uczucie jakie staram się z siebie wydobyć za każdym razem.Zagościło u mnie na dobre. CZUJE, że to jest właśnie czas na zmiany".
Bonded by Blood to debiutancka płyta kalifornijskiej grupy Exodus uznawany za jeden z najbardziej wpływowych albumów thrashmetalowych. Album ten ukazał sie w 1985 roku.
Album wręcz zjawiskowy - jeszcze nigdy autorska płyta producenta-wizjonera nie zawierała tak niesamowitych przeróbek alternatywnych hitów. Mamy więc jazzowy cover God Put A Smile Upon Your Face Coldplay, Oh My God Kaiser Chiefs w wykonaniu Lily Allen, Only One I Know The Charlatans zaśpiewane przez Robbiego Williamsa... do tego bardzo zaskakujące wersje kultowych kawałków, jak Just Radiohead, Touch The Sky Kanye Westa, LSF Kasabian, Amy Ryana Adamsa, Pistols Of Fire Kings Of Leon czy wreszcie Stop Me (If You?ve Heard This One Before), kiedyś w wykonaniu The Smiths a teraz w niewiarygodnie brzmiącej wersji.
Trudno powiedzieć, czy bardziej zaskakujące było wydanie przez Arcade Fire bez zapowiedzi nowego signla "Everything Now", czy samo to jak ten kawałek brzmi. Bożyszcze indie-rocka postanowili wykonać na nim ukłon w stronę... ABBY! To jednak dopiero początek niespodzianek przygotowanych przez zespół na płycie. Noszący tytuł "Everything Now" krążek wyprodukował sam zespół oraz Thomas Bangalter (Daft Punk), Steve Mackey (Pulp) i Markus Dravs (Florence + the Machine). Materiał nagrany został w Nowym Orleanie, Montrealu i Paryżu. "Everything Now" w sklepach muzycznych dostępny będzie w następujących formatach – CD (wersja z okładką "dzienną" i "nocną") oraz LP (180-gramowe winyle, również w wersji dziennej i nocnej). Przez stronę zespołu zakupić będzie można także album na kasecie oraz winylu w aż 20 językowych wersjach okładki (w tym polskiej!). Tracklista: Side A 1. Everything_Now (continued) 2. Everything Now 3. Signs of Life 4. Creature Comfort 5. Peter Pan 6. Chemistry 7. Infinite Content 8. Infinite_Content Side B 1. Electric Blue 2. Good God Damn 3. Put Your Money On Me 4. We Don't Deserve Love 5. Everything Now (continued)
Album został wydany przez wytwórnię LSO Live (LSO 3066). Tracklista: Helen Grime 1. Fanfares Thomas Adès 2. Asyla Harrison Birtwistle 3. Violin Concerto Oliver Knussen 4. Symphony No. 3 Edward Elgar 5. Variations on an Original Theme, ‘Enigma’, Op. 36
PIH właściwie Adam Piechocki (ur. 9 września 1977 w Białymstoku) – polski raper. Były członek zespołów JedenSiedem i Skazani na Sukcezz. Od 2000 roku prowadzi solową działalność artystyczną. Współpracował ponadto m.in. z takimi wykonawcami i zespołami jak: Trzeci Wymiar, Hukos, Chada, PTP, Młody M, WhiteHouse, Borixon, Teka, TenTypMes, Peja oraz Onar. W ramach występów gościnnych wziął udział w nagraniach ponad 70 albumów.O Nas, Dla Was – wspólny album dwóch raperów, Chady i Piha. Ukazał się 26 maja 2003 roku nakładem wytwórni Promil. Gościnnie pojawili się: Fenomen, Edyta, 1z2, Endefis, Fu. Nagrania były realizowane w studiu u Cameya.
Lech Janerka urodził się 2 maja 1953 roku we Wrocławiu. Pod koniec lat 70. zaczął muzykować w domu ze znajomymi. Z tego wyłonił się zespół Klaus Mitffoch, który zadebiutował w czerwcu 1981 r. na festiwalu Nowa Fala Na Odrze. Przełomem był udział w Ogólnopolskim Turnieju Młodych Talentów w 1983 r., gdzie grupa zajęła drugie miejsce (pierwszego nie przyznano). Wśród nagród były nagrania płytowe dla Tonpressu - dwa single i płyta długogrająca. Singiel z piosenkami Śmielej i Ogniowe strzelby pokazała punkową zadziorność Klausa Mitffocha, kolejna przyniosła przebój Jezu jak się cieszę, a album Klaus Mitffoch okazał się arcydziełem, zarówno dzięki świeżemu spojrzeniu na muzykę nowofalowo-punkową, jak i metaforycznym tekstom trafnie pokazującym relacje między ówczesnymi władzami a społeczeństwem. W 1988 r. „Magazyn Muzyczny” uznał ją „płytą trzydziestolecia”.Janerka w sierpniu 1984 r. odszedł z zespołu i nie doczekał premiery płyty. Przyczyną były różnice artystyczne. Koledzy nie zaakceptowali nowych piosenek przez niego napisanych. Po jego odejściu działali jako Klaus Mit Foch, nagrali płytę Mordopolan, ale nie odnieśli sukcesu. Natomiast pierwsza solowa płyta Janerki Historia podwodna, na której znalazły się częściowo piosenki przygotowane na drugą płytę Klausa Mitffocha okazała się wydarzeniem. To wypowiedź dojrzalsza i ciekawy eksperyment brzmieniowy - Janerka na pierwszy plan wysunął dźwięki wiolonczeli, na której zagrała jego żona Bożena, a brzmienie gitary schował w tle. Płyta okazała się arcydziełem również dzięki tekstom celnie punktującym wszechobecny kryzys i niepokoje społeczne. Jak mówił artysta „teksty rockowe były taką pyskówką w imieniu społeczeństwa”. Szybko przygotował też kolejną płytę Piosenki, która na premierę czekała... trzy lata. Powodów opóźnienia było kilka: nadgorliwy cenzor, wyjazd Janerki do USA i zaginięcie projektu okładki, którą trzeba było stworzyć od nowa. Na reedycję kompaktową Piosenki czekały aż do roku 2012.Rok po premierze Piosenek pojawiła się płyta Ur podpisana przez Janerkę i zespół Dinghy. To najbardziej eksperymentalne dzieło artysty, który zaproponował muzykę łączącą rock z mroczną elektroniką. W latach 90. Janerka koncertował rzadziej, wydał kolejne dwie płyty z premierowymi piosenkami – Bruhaha w 1994r. i Dobranoc w 1996 r. Ale nie cieszyły się aż taką popularnością, jak płyty wydane dekadę wcześniej. Ale też sam Janerka się zmieniał, nie komentował nowej, kapitalistycznej rzeczywistości, zaczął śpiewać o sobie. Pragnął wolności, a kiedy ją otrzymał, pisanie aktualnych tekstów o polityce przestało go interesować.Lata dwutysięczne zaczął od Fiu fiu..., płyty przełomowej, otwierającej go na nową, młodszą publiczność. To niezwykły album pełen odniesień do rzeczywistości, otaczającego świata i filozoficznych metafor. To też podróż Janerki w obszary muzyczne dotąd przez niego niepenetrowane, jak jungle czy ambient. Do wszystkich piosenek powstały filmy artystyczne, a całość pokazały najważniejsze stacje telewizyjne! Fiu fiu... to kolejne arcydzieło w dyskografii wrocławianina, dorównujące Historii podwodnej. Płycie przyznano Fryderyki za najlepszy „album alternatywny”, a jego samego uznano najlepszym autorem. Równie duży sukces odniósł album Plagiaty. To płyta niezwykła, choćby z tego powodu, że większość kompozycji pochodziła jeszcze z czasów szkoły średniej. Janerkę nagrodzono trzema Fryderykami, m.in. za Rower, który został piosenką roku.W 2010 r. Janerka dał Najmniejszy koncert świata. Koncert ów ukazał się później tylko w formie DVD. Na albumie Złota Kolekcja- Ewolucje, rewolucje i ja znajdziecie Państwo dwa premierowe, bo nigdy wcześniej niepublikowane na CD fragmenty tego występu.Dziś Janerka osiągnął status, jakiego mogą pozazdrościć mu inni artyści. Jest znany, ale zachowuje niezależność i został zaakceptowany przez mainstream i underground. I niech tak zostanie...1. Śmielej- live 2. Lola ( chce zmienić świat) 3. Wieje 4. Rower 5. Ewolucja, rewolucja i ja 6. W naturze mamy ciągły ruch 7. Bez kolacji 8. Konstytucje 9. Klus Mitroh 10. Paradoksy 11. Ta zabawa nie jest dla dziewczynek12. Raczej 13. Absolulu 14. Niewalczyk 15. Wszyscy inteligentni mężczyźni idą do wywiadu 16. Leon 17. Strzeż się tych miejsc 18. Paragwaj 19. Jezu jak się cięsze 20. Ramydada 21. Wyobraź sobie- live
Yves Tumor ogłosił wydanie albumu „Heaven To A Tortured Mind”, który ukazał się nakładem Warp Records. Niewiele projektów sztuki współczesnej naprawdę przekracza granice brzmieniowe tak, jak robi to Yves Tumor. Tworzy parabole opierającą się na rocku psychodelicznym i współczesnym popie. Jednak porównania służą jedynie jako ograniczenia mające na celu zdefiniowanie tego, czego zdefiniować się nie da. Yves Tumor łączy powściągliwość i chaos; rozcieńczając rzeczywistość poprzez nadawanie znaczenia abstrakcji i pozwalając, aby dysonans był postrzegany i słyszany jako harmonia. Za sprawą albumu „Heaven To A Tortured Mind” zaczyna się następny rozdział. „Heaven To A Tortured Mind” – to album wyprodukowany wraz Justinem Raisenem (Sky Ferreira, Ariel Pink, Charli XCX). Jest czwartym oficjalnie pełnometrażowym wydawnictwem Yvesa Tumora oraz kontynuacją uznanego przez krytyków i definiującego współczesne czasy „Safe In The Hands Of Love”, również wydanego przez Warp. Przełomowe single „Noid”, „Licking An Orchid” i „Lifetime” przyniosły pochwały ze strony takich mediów jak: New York Times, Rolling Stone, Pitchfork, FADER, NPR i innych, nagradzając album jako jedno z najlepszych wydawnictw roku. Yves Tumor zachwycił publiczność na całym świecie występując na festiwalach w USA, w szczególności na Coachella, Primavera i Pitchfork Midwinter Festival w 2019 roku. Dzięki „Heaven To A Tortured Mind” Yves Tumor wprowadził swój projekt do zupełnie nowego królestwa, przebijając się przez sprzeczność, redefiniując ekspresję poprzez piosenki i katapultując się w kolejną fazę iluzji i ewolucji. Wraz z zapowiedzią premiery płyty, Tumor udostępnił singiel „Gospel For A New Century” z teledyskiem w reżyserii Isamaya Ffrench. Grzmiące instrumenty dęte i niezgodne bity dają Yvesowi Tumorowi kakofoniczny pas startowy do nieoczekiwanego hymnu, którego potwierdzeniem jest już sam tytuł. Teledysk przenika dalej do psychiki Yvesa Tumora, z androgenicznym podziemnym światem Felliniego jako miejscem mefistofelijnego kazania na rozpadającym się tronie, wspieranym przez tancerki z kopytami i pokaz światła laserowego. Drugim singlem promującym wydawnictwo jest utwór „Kerosene!” Amorficzna twórczość Tumora stanowi podwaliny pod kolejny potencjalny popowy hymn, w którym ożywił rozmyte gitarowe riffy shoegaze wokalnymi harmoniami z gościnnym wokalistki - Diany Gordon, przypomina także niektóre z największych utworów alternatywnych lat 90-tych. Trackilsta: 1. Gospel For A New Century 2. Medicine Burn 3. Identity Trade 4. Kerosene! 5. Hasdallen Lights 6. Romanticist 7. Dream Palette 8. Super Stars 9. Folie Imposée 10. Strawberry Privilege 11. Asteroid Blues 12. A Greater Love
Nowy studyjny album najbardziej znanego brytyjskiego zespołu grającego muzykę reggae. To własnie UB40 wznoszące się na szczyty swojej kreatywności, czerpiące wenę ze swojego zaangażowania w sprawy polityczne i społeczne wyprodukowali album jeden z najlepszych w swej dyskografii. TWENTYFOURSEVEN jest połączeniem własnych kompozycji, coverów ("I Shot The Sheryff" Boba Marleya i I'll Will Be Back" The Beatles) i współpracy z innymi artystami (Maxi Priest, 1 Love & Rasa Don of Arrested Cevelopment, Marvin Priest, Hunterz) Jest to ostatni studyjny album z wokalista Ali Campellem, który rozpoczyna solową karierę.