» » album » Strona 219

Ten zespół zna chyba każdy. Od począteku lat 80’, aż do dziś trwa fenomen Dire Straits i ich lidera Marka Knopflera. Kiedy zaczynali przygodę z muzyką jeszcze w latach 70’ do koła wszyscy szaleli na punkcie punk rocka i trudno było się przebić z inną propozycją. Jednak wydany w 1978 roku album „Dire Straits" zwrócił uwagę wszystkich, zarówno słuchaczy, jak i krytyki. Muzyka zawarta na tej płycie była prosta, surowa i ascetyczna, jednak nie zabrakło jej blasku takich pereł jak chociażby „Sultans of Swing". Kolejne płyty zespołu tylko potwierdzały jego klasę, a wydany w 1985 „Brothers in Arms" do dziś jest uznawany za jeden z najważniejszych rockowych albumów wszechczasów. Solowe projekty Marka Knopflera w większości wypadków wiązały się z muzyką filmową, jest on autorem muzyki do takich filmów jak „Local Hero", „Cal", „Last Exit To Brooklyn" czy „Wag The Dog". Obok tego nagrywa także regularne płyty solowe, na których gra spokojną, dorosłą muzykę z elementami folk i country. Tak czy owak fanów mu nie brakuje i wciąż jest artystą z pierwszych stron gazet. Album, który oddajemy w Państwa ręce to podsumowanie kariery Knopflera zarówno solowej jak i z Dire Straits. Doskonały prezent dla każdego fana!


  • Wykonawca Dire Straits
  • Data premiery 2005-11-07
  • Nośnik CD
Więcej

Yngwie J.Malmsteen, muzyk, którego nikomu przedstawiać nie trzeba, prezentuje swoje dzieło, album zatytułowany "Blue Lightning".  Yngwie Malmsteen to jeden z najbardziej wpływowych gitarzystów na scenie rockowej i metalowej. Od swoich początków w Steeler, poprzez Alcatrazz, aż do trwającej po dziś dzień kariery solowej, przez 40 lat utalentowany Szwed doczekał się rzeszy naśladowców. Na "Blue Lightning" Malmsteen postanowił oddać hołd bluesowym artystom, którzy odcisnęli największe piętno na jego stylu.  Pierwszym wydawnictwem w podobnym klimacie był opublikowany w 1996 roku album "Inspiration", gdzie gitarzysta przedstawił swoje wersje utworów takich tuzów jak Deep Purple, Rainbow, Scorpions, Rush czy Jimi Hendrix. Tym razem Yngwie za namową Mascot Records zdecydował się na wybór utworów, w których elementy bluesa uwypuklone są jeszcze bardziej. Malmsteen przyznaje: "Dorastałem w rodzinie, gdzie słuchano głownie muzyki klasycznej. Fani kojarzą mnie przede wszystkim ze stylu , który nazywam neoklasycznym. Ale muszę przyznać, że kiedy dostałem swoją pierwsza gitarę, a było to w dniu piątych urodzin, byłem zafascynowany tym co usłyszałem na albumie Johna Mayalla i Erica Claptona, Bluesbreakers. Uwielbiałem grać do tych kawałków. Niektórzy nie zauważają faktu, iż bardzo interesuję i inspiruję się bluesem. Więc kiedy Mascot zaproponował mi tego typu album, zupełnie mnie to nie speszyło i uznałem , że będzie to dla mnie bardzo naturalne. " – tłumaczy artysta  "Na albumie, oprócz wydawać by się mogło oczywistych wyborów w rodzaju "Smoke On The Water" czy "Purple Haze", które to gram od dziecka, mamy także rzeczy mniej oczekiwane, np. "While My Guitar Gently Weeps". Mogłem przecież taki kawałek nieźle spieprzyć. Ale wydaje mi się , że udało mi się oddać hołd oryginalnej wersji. Nigdy natomiast nie bylem zwolennikiem odgrywania utworów „jeden do jednego” jak w oryginale. Nie widzę sensu takich zabiegów. Jeśli chcesz posłuchać utworu dokładnie takim, jakim został stworzony, sięgniesz po jego oryginalną wersję. Ja dodaję tym kawałkom coś ze swojego klimatu, swojej osobowości, oddaję im należyty hołd, ale odgrywam je na swój sposób. Wtedy czuję, ze jestem sobą, jednocześnie traktując z respektem oryginalnych twórców" – mówi artysta.  Oprócz coverów, na płycie Malmsteena znalazło się miejsce na cztery premierowe, autorskie kompozycje.


  • Wykonawca Malmsteen Yngwie Johann
  • Data premiery 2019-03-29
  • Nośnik CD
Więcej

Muzycy: Craig Taborn - fortepian Vijay Iyer - fortepian Vijay Iyer i Craig Taborn, jedni z najbardziej kreatywnych współczesnych instrumentalistów, nauczyli się współpracować artystyczne w zespole Roscoe Mitchell’s Note Factory (można to usłyszeć na albumie Mitchella „Far Side” z 2007 roku). Od tego czasu Iyer i Taborn kontynuują wspólne granie koncertów. „The Transitory Poems”, nagrany na żywo w Franz Liszt Academy w Budapeszcie w marcu 2018 roku, to pierwszy album tego duetu. Znajdują się tutaj utwory dedykowane artystom, którzy byli inspiracją dla Iyera i Taborna, jak pianiści Cecil Taylor, Muhal Richard Abrams i Geri Allen, jak również malarz i rzeźbiarz Jack Whitten.


  • Wykonawca Iyer Vijay , Taborn Craig
  • Data premiery 2019-03-15
  • Nośnik CD
Więcej

Organy Hammonda w Polsce to nie tylko Wojciech Karolak, Krzysztof Sadowski czy Niemen i Skaldowie. Wśród muzyków zafascynowanych bogatym, pełnym brzmieniem tego instrumentu był także Piotr Figiel. Na początku lat 70. organy Hammonda interesowały go tak mocno, że poświęcił im swój solowy debiut. Kultowy album po raz pierwszy ukazuje się na płycie CD. „Piotr” to płyta wyjątkowa. Choćby za sprawą ciekawego, różnorodnego repertuaru w którym znalazło się miejsce i na funkowe rytmy, i jazzowe inklinacje, a nawet na wpływy muzyki latynoskiej. To także wyjątkowa obsada personalna – na perkusji gra Janusz Stefański (Kwintet Stańki, Niemen Enigmatic), partie gitarowe wykonuje Dariusz Kozakiewicz (chwilę po odejściu z Breakout), a wokalnie album ozdabia Bemibek. Do nagrań Figiel zaprosił także wybitnych jazzmanów – partie solowe wykonują tu Tomasz Stańko i Janusz Muniak, będąc jednocześnie częścią większej sekcji dętej. Nad wszystkim góruje zaś wspaniałe, mieniące się wieloma barwami brzmienie organów Hammonda, na których lider gra z niezwykłą swobodą i inwencją. Album ukazuje się po raz pierwszy na płycie CD, wzbogacony o dwa utwory w pełnych wersjach (na płycie zostały skrócone i zmienione). W książeczce, obok tekstu dotyczącego nagrań i kompletnej reprodukcji okładki, znalazły się unikatowe zdjęcia Marka Karewicza pochodzące z sesji nagraniowej.  Muzycy: Piotr Figiel – org (Hammond) Dariusz Kozakiewicz – g Marian Siejka – bg Janusz Stefański – dr Tomasz Stańko – tp (4) Janusz Muniak – fl (9) Bemibek: Ewa Bem, Aleksander Bem, Andrzej Ibek (3, 6)        


  • Wykonawca Figiel Piotr
  • Data premiery 2019-09-13
  • Nośnik CD
Więcej

9-krotna laureatka Grammy, Alicia Keys, powraca z długo wyczekiwanym albumem. Longplay nosi tytuł "As I Am" i ukaże się 12 listopada, nakładem J Records. Wystarczyło 10 godzin w rozgłośniach radiowych, aby promujący dzieło singel "No One", stał się najszybciej wspinającym się utworem na liście Billboard’s Hot R&B/Hip-Hop. To również najwyżej notowany numer w wykonaniu wokalistki w tegorocznym zestawieniu R&B Monitor’s Urban Mainstream. Autorem "No One" jest wieloletni współpracownik Keys, Kerry “Krucial” Brothers oraz Dirty Harry. Za realizację teledysku odpowiedzialni są natomiast The Justin Francis i The Saline Project. Klip kręcono w Los Angeles. "As I Am" to pierwszy album wokalistki od czasu doskonale przyjętego przez krytykę "The Diary of Alicia Keys". W zestawie znalazło się 13 piosenek, którymi Keys udowadnia swój talent kompozytorski i producencki. Artystka nie stroniła jednak od współpracowników, wśród których znaleźli się: Kerry “Krucial” Brothers, Linda Perry, John Mayer, Harold Lilly, Sean Garrett oraz producenci Mark Batson, Dirty Harry, Swizz Beatz i Jack Splash. Alicia jest jedną z niewielu artystek, które potrafią połączyć oldskulowe wibracje z nowoczesnym brzmieniem. Sama zainteresowana opisuje dzieło jako połączenie stylu Janis Joplin i Arethy Franklin. Znakiem rozpoznawczym jest silny głos Amerykanki, który eksponuje w swoistym hymnie "Superwoman" czy mocnym "Go Ahead". Nie brakuje również wyciskających łzy ballad, jak chociażby "Like You Never See Me Again", czy pełnych uczucia "Sure Looks Good To Me". Od premiery płyty "Songs In A Minor" w 2001 roku, nowojorska artystka nagrała wiele hitów i sprzedała ponad 20 milionów płyt na całym świecie. Z debiutu wywodzi się jej popisowy numer, "Fallin". Cały album rozszedł się w nakładzie ponad 10 milionów sztuk i zapewnił Keys 5 statuetek Grammy, w tym za dla Najlepszej debiutantki i Najlepszego albumu R&B. Drugi krążek piosenkarki, wydany w 2004 roku "The Diary of Alicia Keys" 7-krotnie pokrył się platyną i wywalczył dla Alicii 4 nagrody Grammy. To na tej właśnie płycie znajdziemy piosenki If I Ain’t Got You,” “You Don’t Know My Name” i “Karma”. Dyskografię Amerykanki uzupełnia wydawnictwo "Unplugged" z 2005 roku, które znalazło 2 miliony nabywców. Keys jest pierwszą artystką, której trzy kolejne płyty docierały na szczyt zestawienia Billboard 200.


  • Wykonawca Keys Alicia
  • Data premiery 2007-11-12
  • Nośnik CD
Więcej

„We are Love” to drugi album młodych tenorów. Znalazły się tu m.in. duety z takimi artystami jak Placido Domingo czy Eros Ramazotti, jest również cover „Beautiful Day” z repertuaru U2 jak również włoska wersja „I Don't Want To Miss A Thing” wykonywanego wcześniej przez zespół Aerosmith.


  • Wykonawca Il Volo
  • Data premiery 2012-12-11
  • Nośnik CD
Więcej

"Obecny na światowej scenie jazzowej od początku lat 70-tych legendarny niemiecki pianista Joachim Kühn, po wspaniałych płytach "Beauty & Truth" (2016) i "Love & Peace" (2018), nagranych w trio, proponuje album nagrany solo, a dedykowany jednemu z największych jazzowych mistrzów, zmarłemu w 2015 roku Ornette Colemanowi. Na przestrzeni kilku dekad muzycznej działalności, Joachim Kühn miał okazję współpracować z wieloma muzykami z najwyższego jazzowego piedestału. Wśród nich był też Coleman, a płytę "Melodic Ornette Coleman" wypełniają właśnie te utwory, które niemiecki pianista niejednokrotnie grywał wraz z legendarnym saksofonistą podczas rozmaitych koncertów. Jednak z wyjątkiem przedstawionego w dwóch wersjach sztandarowego tematu Colemana jakim jest dramatyczna ballada "Lonely Woman", nie są to tematy powszechnie znane miłośnikom amerykańskiego saksofonisty. W połowie lat 90-tych przed każdym wspólnym koncertem z niemieckim pianistą, Coleman przedstawiał Kühnowi kilka zupełnie nowych utworów, które artyści wspólnie dopracowywali. Tym samym Joachim Kühn stał się bezpośrednio zaangażowany w proces komponowania. Jak przyznaje pianista, w swych zbiorach posiada niemałą kolekcję utworów, które po koncertach nie zostały rozpowszechnione w postaci nagrań. To właśnie z tej kolekcji pochodzi jedenaście przedstawionych na tej płycie utworów. Wśród nich znajdziemy utrzymane w niemal tradycyjnej konwencji "Lost Thoughts”, dynamiczne i figlarne "Love Is Not Generous, Sex Belongs To Woman”, czy melancholijne "Somewhere”. Jako bonus zamykający cały album zamieszczona została, dedykowana Colemanowi przez Kühna kompozycja: "The End Of The World". Joachim Kühn to dziś żywa legenda jazzu, ale też muzyk wciąż aktywny i nieustannie zaskakujący swym wielbicieli nowymi projektami. Całkiem niedawno powołał do życia super trio z z Erickiem Schaeferem i Chrisem Jenningsem, angażuje się we wspólne występy z Archie Sheppem, Pharoah Sandersem, Michelem Portalem, czy Danielem Humairem, ale też jest prawdziwą gwiazdą Kwintetu Emile Parisiena. "Melodic Ornette Coleman" to dla 75-letniego pianisty chwila refleksji i sentymentalnego powrotu w przeszłość. Nie jest to jednak wobec stażu Joachima Kühna na jazzowej scenie przeszłość bardzo odległa, bowiem z Colemanem pianista spotkał się dopiero na początku lat 90-tych w Paryżu, a ostatnia ich wspólna płyta "Colors: Live From Leipzig" nagrana została w roku 1996. "Melodic Ornette Coleman" to piękny fortepianowy album, nagrany na instrumencie Steinwaya w domowym studio pianisty na Ibizie. Kühnowi udało się dotrzeć do, nierzadko głęboko skrytych w kompozycjach wielkiego saksofonisty i jazzowego wizjonera, pokładów liryzmu i zaklętej w jego muzyce wyjątkowej kameralnej magii." Robert Ratajczak Tracklista: 1. Lonely Woman (rambling)  2. Lost Thoughts  3. Immoriscible Most Capable Of Being 4. Songworld  5. Physical Chemistry  6. Tears That Cry  7. Aggregate And Bound Together  8. Hidden Knowledge  9. Love Is Not Generous, Sex Belongs To Woman  10. She And He Is Who Fenn Love  11. Somewhere  12. Food Stamps On The Moon  13. Lonely Woman (ballad) 14. Bonus track - Dedication to Ornette by Joachim Kuhn: The End Of The World  


  • Wykonawca Kuhn Joachim
  • Data premiery 2019-02-22
  • Nośnik CD
Więcej

Drugi album kapeli z Wiednia. Po miażdżącym debiucie, zespół prezentuje potężny stop ekstremalnej muzyki elektroakustycznej. Tak jak poprzednio, wpatrują się w pustkę, ale tym razem też szukają poza nią szczelin, które mogłyby wpuścić trochę światła. Epicki w skali, złożony w nastroju i oszałamiający w technice, Album jest doniosłym osiągnięciem trzech improwizujących muzyków w szczytowej fazie ich formy.


  • Wykonawca Shampoo Boy
  • Data premiery 2018-01-29
  • Nośnik Płyta Analogowa
Więcej