Nowa, intrygująca muzyka Marka Napiórkowskiego na 30-lecie działalności artystycznej! „Tytuł płyty Pierwszej Gitary Polskiego Jazzu nawiązuje do tajemniczego i nie do końca zbadanego obszaru, jakim jest ludzki mózg. Podobnie, osadzona w oryginalnym kontekście brzmieniowym, muzyka gitarzysty to spektrum tajemniczych i nieoczywistych barw. „Hipokamp” to album łączący wyrafinowane improwizacje jazzowe ze światem elektronicznych struktur dźwiękowych i frapujących dialogów instrumentów perkusyjnych. Premierowe Trio, oparte na dźwiękach elektrycznej gitary, analogowych syntezatorów (Jan Smoczyński) i stylowo brzmiącej perkusji (Paweł Dobrowolski), Napiórkowski postanowił wzbogacić obecnością multi-perkusjonisty – Brazylijczyka Luisa Ribeiro. Gościem specjalnym, który pojawia się na płycie, jest - ceniony w Europie i na świecie saksofonista jazzowy - Adam Pierończyk. Marek Napiórkowski jest czołowym polskim gitarzystą i kompozytorem. Od początku swojej kariery pojawia się na szczytach polskich rankingów, a nieprzerwanie od 2012 roku, głosami czytelników Jazz Forum, wybierany jest Jazzowym Gitarzystą Roku. Doceniany przez branżę i krytykę - jedenastokrotnie nominowany, a w 2019 wyróżniony statuetką Nagrody Muzycznej Fryderyk. Laureat nagrody Mateusze Trójki 2018 za album „Waw-Nyc”. Nagrał ponad 150 płyt z różnymi wykonawcami. Na szczególną uwagę zasługują albumy sygnowane jego nazwiskiem: „Szukaj w snach” (2018), „Wawnyc” (2017), „Sextet - Trójka Live” (2016), „Celuloid” (2015),„UP!” (2013), „KonKubiNap” (2011), „Wolno” (2007, złota płyta), „Nap” (2005). Na jego płytach zagrali m. in. Chris Potter, Clarence Penn, Grégoire Maret, Mino Cinelu, Manuel Valera, Anna Maria Jopek, Leszek Możdżer, Adam Pierończyk. Komponował muzykę do spektakli teatralnych, a w 2018 zadebiutował jako kompozytor muzyki filmowej, będąc autorem ścieżki dźwiękowej do filmu „Miłość i puste słowa” w reżyserii Małgorzaty Imielskiej. Od grudnia 2017 roku prowadzi autorską audycję „Dźwięki nieoczywiste” na antenie radia Chilli Zet. Spośród muzyków, z którymi grał i nagrywał, warto wymienić takie postaci, jak: Tomasz Stańko, Adam Holzman, Marcus Miller, Hadrien Feraud, Sugar Blue, Henryk Miśkiewicz, Janusz Muniak, Tomasz Szukalski, Jan Ptaszyn Wróblewski, a także Pat Metheny, Richard Bona, Ivan Lins, Dhafer Youssef, Gonzalo Rubalcaba. Koncertował w Japonii, USA, Meksyku, Brazylii, Kanadzie, Indonezji, Chinach, Rosji i większości krajów Europy.” - Wydawca

• Wykonawca Napiórkowski Marek
• Data premiery 2019-09-27
• Nośnik CD

Nominowany do nagrody Grammy zespół rockowy Sum 41 powraca z siódmym albumem studyjnym „Order In Decline” i jest większy niż kiedykolwiek! Album jest niewątpliwie najcięższy i najbardziej agresywny w ich karierze, jest jednocześnie najbardziej dynamiczny i surowy.

• Wykonawca SUM 41
• Data premiery 2019-07-26
• Nośnik CD

Winylowa edycja albumu Tycho „Weather”. Album Tycho w Ninja Tune! Nominowany do Grammy zespół Scotta. W przyszłym roku Amerykanie odwiedzą też Warszawę! „Muzyka może przenieść nas w inne światy, ale potrafi także skierować uwagę na nasze wnętrze” - tłumaczy Scott Hansen, lider Tycho. „Weather” to najbardziej emocjonalny z moich albumów, bo wokale i teksty nadają muzyce ożywczą siłę” - dodaje muzyk. Następcę bestsellerowego albumu „Epoch”, za który Tycho wyróżniono nominacją do nagrody Grammy w kategorii Dance / Electronic, zapowiada niezwykle urokliwa piosenka „Pink & Blue” z gościnnym udziałem Hannah Cottrell aka Saint Sinner. Subtelny i delikatny śpiewa Hannah słychać w kilku utworach na płycie i stanowi on integralną część wizji Hansena: „Gdy planowałem nowy album, od początku towarzyszyła mi myśl, by skorzystać z najbardziej naturalnego instrumentu ze wszystkich: ludzkiego głosu” - tłumaczy Scott. „Jej głos otworzył dla mnie, jako kompozytora i producenta, nowe przestrzenie”. „Weather” to kulminacja kariery muzycznej Tycho, który wyznaje w uniesieniu: „Artysta musi podejmować nowe wyznania. Patrząc wstecz na ostatnie kilkanaście lat wiem, że każdy krok prowadził do tej chwili i nie mógłbym być bardziej szczęśliwy z rezultatu”. Pochodzący z Kalifornii twórca dorastał zafascynowany sztuką, a międzynarodową sławę najpierw zdobył jako projektant graficzny pod pseudonimem ISO50. Od dzieciństwa uczył się gry na gitarze i pianinie, a w trakcie rehabilitacji po wypadku zaczął komponować i zainteresował się muzyczną produkcją, co zaowocowało powstaniem elektronicznych krążków „The Science Of Patterns” i „Past Is Prologue”. Swój muzyczny pseudonim zaczerpnął od szesnastowiecznego duńskiego astronoma Tycho Brahe, na którego cześć nazwano też jeden z księżycowych kraterów. Scott jest miłośnikiem i kolekcjonerem starych syntezatorów, jednak na jego kolejnych albumach „Dive”, Awake” i „Epoch” pojawia się coraz więcej żywych instrumentów. Hansen rozszerzył też skład koncertowy - zwykle na scenie towarzyszyli mu perkusista Rory O’Connor oraz basista Zac Brown. Wspólnie występowali m.in u boku The xx, Alt J, The Flaming Lips czy Skrillexa.  To nie przypadek, że premierę „Weather” zaplanowano na lato - osiem nowych utworów Tycho to muzyka urzekająca zwiewnymi melodiami, kojąca ciepłym brzmieniem, zniewalająca niespiesznym rytmem. Można tu szukać odniesień do twórczości Bonobo czy Boards Of Canada, ale Scott nie wstydzi się też popowej przebojowości, a jego kompozycje są nienachalnie pogodne i młodzieńcze. Z pewnością będzie to jeden z najchętniej słuchanych krążków w długie wakacyjne wieczory.

• Wykonawca Tycho
• Data premiery 2019-07-12
• Nośnik CD

Powołanie do życia Takiego Tria z góry skazane było na sukces. Oto bowiem w jednym miejscu (Bauer Studio, Ludwigsburg) i w tym samym czasie (10,11 lipca 2015 roku) z inicjatywy fińskiego pianisty Iiro Rantali doszło do spotkania dwóch jazzowych znakomitości: jednego z najpopularniejszych skandynawskich muzyków - kontrabasisty, wiolonczelisty, gitarzysty i kompozytora Larsa Danielssona, oraz legendarnego amerykańskiego perkusisty, byłego muzyka formacji Weather Report, Petera Erskine'a. Sam Rantala także już może szczycić się statusem prawdziwej jazzowej gwiazdy mając za sobą ogromne sukcesy w wielu konstelacjach oraz od roku 2011 całą serię doskonałych płyt firmowanych własnym nazwiskiem: "Lost Heroes" (2011), "My History Of Jazz" (2012), "Anyone With A Heart" (2014), "It Takes Two To Tango" (2015, z saksofonistą Yukką Perko) i wreszcie genialna "My Working Class Hero" (2015). Album "How Long Is Now?", mimo że firmowany jest nazwiskami wszystkich Panów, swój ostateczny kształt i całą ideę zawdzięcza Iiro Rantali. Ten urodzony w Helsinkach muzyk rozpoczął swą muzyczną przygodę wstępując do znanego chóru chłopięcego Cantores Minores. W późniejszym okresie podjął studia w Manhattan School of Music, kształcąc się jako pianista klasyczny wykonując kompozycje takich mistrzów jak: J.S.Bach, Jean Sibelius czy W.A.Mozart. Wyjątkowo szerokie horyzonty muzyczne zawiodły go do działalności w ramach Trio Töykeät, oraz współpracy z teatrem i telewizją oraz artystami związanymi ze sceną pop. Dziś jest jednym z najbardziej aktywnych artystów związanych z monachijską wytwórnią ACT, który poza indywidualnymi projektami współpracuje także m.in. z Adamem Bałdychem, Asją Valcic i Michaelem Wollnym.Większość kompozycji wypełniających ten album powstała właśnie w jego muzycznym umyśle, łączącym niezwykłą wyobraźnię z dźwiękową intuicją i osobistym sposobem postrzegania dźwiękowej przestrzeni. Kompozycje Rantali idealnie łączą muzyczną prostotę z formami wysublimowanymi, nadając muzyce kształt, który zachwyci najbardziej wybrednych koneserów, jednocześnie będąc przyjaznym dla mniej osłuchanego odbiorcy. Na "How Long Is Now?", trio Rantala-Danielsson-Erskine sięga też po klasyków wywodzących się z rozmaitych gałęzi muzycznych.Genialną i odkrywczą, a jednocześnie ukazującą wielki szacunek dla tradycji jest nowa wersja słynnej kompozycji Kenny'ego Barrona: "Voyage".Przetransponowane na język jazzowy "Little Wing" (mimo że przed Rantalą robiły to całe rzesze muzyków) jest w stanie wzbudzić innego rodzaju emocje niż pierwowzór Jimiego Hendrixa, jednak o porównywalnej sile.Z kolei w "Kyrie" z Mszy h-moll Johanna Sebastiana Bacha, muzykom udało się zachować typową bachowską estetykę, zaszczepiając weń prawdziwą szczyptę wyjątkowych improwizacji.Z teki kompozytorskiej Larsa Danielssona pochodzą natomiast dwa utwory: "Taksim By Night" i kończący całość stylowy "Choral", a Peter Erskine "ofiarował" płycie swój temat "Each Breath".Słuchając po raz kolejny tej płyty, doprawdy trudno uwierzyć że w tych, nieprzyjaznych muzyce jazzowej czasach, powstał tak znakomity album. Album, który z biegiem lat zamiast blaknąć, nabierał będzie coraz większej wartości. Pozycja obowiązkowa i oczywiście najwyższa nota.(Robert Ratajczak)Tracklista:1. Voyage2. How Long is Now?3. Snapchat4. Taksim By Night5. Little Wing6. Trust7. Assisi8. Kyrie9. Each Breath10. A Nut11. Bruno12. Topi13. Choral

• Data premiery 2016-10-20

Zanim przejdziemy do szczegółów jednej z najlepszych rockowych płyt 2011 - trochę historii: W wieku 18 lat Miles Kane był członkiem grupy The Little Flames. W 2007r. zespół przemianował się na The Rascals. Alexa Turnera z The Artcic Monkey spotkał po raz pierwszy kiedy The Rascals supportowało jego grupę w tym samym roku. Większość 2008 roku spędził koncertując z Alexem jako The Last Shadow Puppets, promując ich wspólny, nominowany do nagrody Mercury Prize Award album "The Age Of The Understatement". Szybkie przewijanie do przodu... i mamy rok 2011, Miles wydaje swój debiutancki album “Colour of the Trap” - wyprodukowany min. przez Dana Carey'a oraz Dana the Automatora. Najkrótszy opis płyty? "Seksowna, nieco chaotyczna, z genialnym brzmieniem gitary". Reszty trzeba po prostu posłuchać. Singlem promującym płytę jest kompozycja 'Come Closer'.

• Wykonawca Kane Miles
• Data premiery 2011-05-16
• Nośnik CD

Album „Disappearing Languages” to unikalny projekt francuskiego muzyka Philippe Kadosch, który w oryginalnych aranżacjach prezentuje znikające  języki odległych i egzotycznych regionów świata, w autentycznej formie dźwiękowej. wykonawcy: Kadosch, Tete Espindola, Rosalie Hartog, David Linx, Dani Black and the Quark Sinfonietta Tracklista: 1. Noiram  2. Kaprolin  3. Amigo  4. Mawaca  5. Dinikita  6. Sadis Magicus  7. Toy Dance  8. Indiu  9. Gliss!  10. Unicorne 

• Wykonawca Various Artists
• Data premiery 2015-12-01
• Nośnik CD

W przypadku takiego artysty jak Marek Grechuta kolekcja „złotych przebojów” to zaledwie wizytówka niezwykłego dorobku – zróżnicowanego, oryginalnego. Okazuje się, że przy nieprzebranym bogactwie tej twórczości, jedna płyta hitów to za mało. Niezwykłe powodzenie pierwszej edycji „Złotej Kolekcji” z piosenkami Grechuty (album DNI, KTÓRYCH NIE ZNAMY został Platynową Płytą i cieszy się niesłabnącym powodzeniem), natchnęło nas do opracowania wyboru, który będzie kontynuacją oryginalnej kolekcji. Nietrudno zauważyć, że na pierwszą płytę złożyły się przede wszystkim wczesne piosenki artysty, m.in. Niepewność, Korowód, Gdziekolwiek. A przecież Marek Grechuta nieustannie się rozwijał, eksperymentował, szukał. Wizerunek „romantycznego cherubina” z okresu współpracy z zespołem Anawa szybko ustąpił miejsca piewcy undergroundu z albumu DROGA ZA WIDNOKRES (1972), czerpiącemu inspirację z poezji na wskroś nowoczesnej. Przez kolejne lata Grechuta pisał muzykę głównie do tekstów poetów współczesnych, jak Ewa Lipska (Więc to nie tak), czy Leszek Aleksander Moczulski (Na szarość naszych nocy). Następnie poświęcił się tworzeniu szerokich projektów tematycznych. Najpierw była SZALONA LOKOMOTYWA (1977), głównie, choć nie tylko, do tekstów Witkacego (to z tego albumu pochodzi porywający Motorek – do wiersza Józefa Czechowicza). Potem była niezwykła płyta, w której muzyka Marka Grechuty objęła odrębny świat metafizycznego poety, Tadeusza Nowaka (Nie wiem o trawie i Dzieciństwo moje). Ukoronowanie tego okresu to niewątpliwie cykl W MALINOWYM CHRUŚNIAKU (1984) do poezji Bolesława Leśmiana – przypominamy tu piosenkę Zazdrośnicy. Warto jednak zwrócić uwagę, że – niejako na boku wielkich dzieł tematycznych – Grechuta pisał również utwory niezwiązane z cyklami. Miedzy innymi do poezji Wiesława Dymnego (Nie dotykaj dzikich róż) i do własnych tekstów (legendarna – długi czas niepublikowana – filozoficzna i ironiczna Historia pewnej podróży). Z upływem czasu twórczość Marka Grechuty stała się stricte autorska. Piosenki do własnych wierszy zawsze stanowiły znaczącą część jego repertuaru, tak jak Będziesz moją panią czy Jeszcze pożyjemy z pierwszej edycji naszej kolekcji. Pierwszy pełny cykl autorski utworzyły ŚPIEWAJĄCE OBRAZY (1981), reprezentowane tu przez pieśń zainspirowaną malarstwem Stanisława Wyspiańskiego (Śniło mi się i pamiętam) oraz kodem Leonarda Da Vinci (Tajemniczy uśmiech). Jednakże dopiero od albumu KRAJOBRAZ PEŁEN NADZIEI (1989) artysta komponuje wyłącznie do własnych słów. Tematyka pieśni Grechuty jest równie bogata, jak komponowana przez niego muzyka – od lirycznej, po głęboko osobistą. Wyjątkowe miejsce w tej twórczości zajmuje cykl DZIESIĘĆ WAŻNYCH SŁÓW (1994) – te istotne, współczesne komentarze reprezentują w naszym wyborze pieśni Wolność i Miłość. Najnowszy autorski album Marka Grechuty – NIEZWYKŁE MIEJSCA (2003) – przenosi nas do fascynujących miast i miasteczek, które wywarły na artyście wielkie wrażenie. Owocem jego fascynacji odwiedzanymi miejscami są między innymi swingujący Kazimierz Dolny nad Wisłą oraz nostalgiczna Lanckorona. Marek Grechuta nie przestaje inspirować. Młodzi artyści nieustannie sięgają po jego repertuar. Kiedy kończyliśmy pracę nad tym wyborem na antenie rozbrzmiewał duet Edyty Jungowskiej i Pawła Wilczaka w piosence Nie dokazuj. Wojciech Majewski – młody pianista i lider kwintetu jazzowego – nagrał album instrumentalny w całości poświęcony kompozycjom krakowskiego artysty (GRECHUTA, 2001). Popularny zespół Myslovitz zaprosił Marka Grechutę do wspólnego nagrania piosenki – ten pokoleniowy mariaż zaowocował wielkim przebojem, Kraków (2003), którego zmieniona wersja zamyka naszą drugą „Złotą Kolekcję” Marka Grechuty. Miłośnikom twórczości Grechuty przypominamy o pierwszym wyborze przebojów tego artysty wydanym w serii „Złota Kolekcja” w 1999 roku. Kolekcja o tytule DNI, KTÓRYCH NIE ZNAMY, zawiera niezapomniane piosenki, takie jak Będziesz moją panią, Ocalić od zapomnienia, W malinowym chruśniaku czy Wiosna – ach to ty.

• Wykonawca Grechuta Marek
• Data premiery 2004-01-01
• Nośnik CD

Album tego niecodziennego duetu noszący tytuł „Wilczy humor" to kreatywna i niepozbawiona ironii podroż po różnych gatunkach i konwencjach. 

• Wykonawca Bisz , Radex
• Data premiery 2016-10-07
• Nośnik CD

Pierwsze koncertowe nagrania skrzypaczki Leticii Moreno to jednocześnie drugi album artystki nagrany dla Deutsche Grammophon, po ogromnym sukcesie pierwszej płyty „Spanish Landscape”.

• Wykonawca Moreno Leticia
• Data premiery 2015-03-31
• Nośnik CD

Mająca na swym koncie cztery nominacje do Grammy Anoushka Shankar to dzisiaj jedna z najwybitniejszych i wszechstronnych sitarzystek i kompozytorek świata. Jej jedyne w swoim rodzaju podejście do muzyki klasycznej oraz do tzw. muzyki świata przemawia zarówno do wyrobionej artystycznie jak i szerokiej publiczności.Po albumach „Traveller” i „Traces of You”, które osiągnęły dotychczas sprzedaż ponad 60 000 sztuk, ten album poświęcony wyłącznie muzyce indyjskiej jest trzecim albumem, który Anoushka wydała w Deutsche Gramophone i ósmym solowym albumem nagranym w jej domowym studio w Londynie.Inspirowany zarówno jej klasycznym wykształceniem i nauką otrzymaną od swojego legendarnego ojca – Ravi Shankara, album prezentuje zarówno medytacyjne jak i wirtuozowskie klasyczne ragi indyjskie na sitarę solo i z zespołem.Albumem „Home” Anoushka kontynuuje swoją misję eksplorowania nowych i świeżych sposobów interpretowania i ożywiania pięknych tradycji muzycznych Indii, tak jak nauczył ją Ravi Shankar.Ravi Shankar powiedział pewnego razu: „Jest takie powiedzenie sanskryckie – „Ranjayathi iti Ragah” - które znaczy: raga zabarwia twój umysł”. Właśnie takie jest przesłanie albumu Anoushki – „Home”.

• Wykonawca Shankar Anoushka
• Data premiery 2015-07-17
• Nośnik CD