Album został wydany przez wytwórnię Lawo Classics (LWC 1173). Tracklista: 1-3. Concerto Pour Piano Et Orchestre 4-6. Concerto En Ré Mineur Pour Deux Pianos Et Orchestre 7. Concerto En Sol Mineur Pour Orgue, Orchestre À Cordes Et Timbales
Bars and Melody to zespół tworzący muzykę łączącą gatunki hip hop, rnb i pop. Grupę tworzą Leondre Devries i Charlie Lenehan. Zaistnieli oni dzięki udziałowi w brytyjskim „Mam Talent” po wciśnięciu złotego przycisku przez Simona Cowella. Po ogromnym sukcesie zdobytym w programie nastolatkowie wydali debiutancki album zatytułowany „143”, który ukazał się w 2015 roku. W tym czasie Bars And Melody (w skrócie B.A.M.) stali się ikoną młodzieżowego stylu i największymi gwiazdami nastolatków na całym świecie.
"Into the Light" (ang. W stronę światła) – anglojęzyczny album piosenkarki Glorii Estefan z 1991 roku. Album ten ukazał się w rok po tragicznym wypadku samochodowym, jakiemu artystka uległa w trakcie trwania jej światowego tournée "Get On Your Feet World Tour". W trakcie rehabilitacji Estefan zaczęła komponować piosenki na swój kolejny album. Na płycie znalazło się wiele piosenek inspirowanych traumatycznymi wspomnieniami piosenkarki, min.: "Coming Out of the Dark", "Seal Our Fate" czy "Close My Eyes". Album "Into The Light" został ciepło przyjęty przez krytyków, a także stał się jednym z największych bestsellerów w karierze Glorii Estefan. Krążek zdołał dotrzeć do TOP 5 amerykańskiej i brytyjskiej listy przebojów sprzedając się ostatecznie na całym świecie w blisko siedmiu milionach egzemplarzy. Album okrył się podwójną platyną w Stanach Zjednoczonych, platyną w Niemczech i Hiszpanii. Krążek wylansował kilka wielkich singlowych przebojów: "Coming Out of the Dark" (który pozostaje do dnia dzisiejszego ostatnim numerem jeden Glorii na amerykańskiej liście przebojów), "Seal Our Fate" oraz "Live for Loving You". W ramach promocji krążka Estefan wyruszyła w światową trasę koncertową, która zgromadziła według szacunków 10 milionów fanów na trzech kontynentach. Wydana wkrótce kaseta wideo z zapisem jednego z koncertów zyskała status platyny. W utworach: "Light of Love" oraz "Mama Yo Can't Go" gościnnie zagrał słynny kubański muzyk Arturo Sandoval. Tracklista: 1. Coming Out Of The Dark 2. Seal Our Fate 3. What Goes Around 4. Nayib's Song 5. Remember Me With Love 6. Heart With Your Name On It 7. Sex In The 90's 8. Close My Eyes 9. Language Of Love 10. Light Of Love 11. Can't Forget You 12. Live For Loving You 13. Mama Yo Can't Go 14. Desde La Oscuridad (Coming Out Of The Dark - Spanish Version) 15. Don't Wanna Lose You (Portuguese Version) 16. Words Get In The Way (Live) (Bonus track)
"Swans And Lions" to piąta studyjna płyta Cochise, i równocześnie pierwsza nagrana z Adamem "Argonem" Galewskim na perkusji. Materiał zaprezentowany na płycie to rasowy rock n’ roll – przesterowane gitary i drapieżne riffy. Zgodnie z dotychczasową stylistyką grupy, album wypełniony jest mocnymi utworami, jak i balladami. Tracklista: 1. 16 2. Cristal 3. Tick Tack Toe 4. Neverland 5. Beautiful Destroyers 6. Control 7. Pain of God 8. Winter 9. Storm 10. Swans 11. ...and Lions 12. Secrets (Bonus track)
Album zawiera najlepsze covery grupy Thin Lizzy. Ten gwiazdorski hołd dla angielskich bohaterów rocka oddają między innymi Steve Overland, Steve Grimmett, Nicky Moore, Doogie White. Tracklista: 1. The Boys Are Back In Town - Steve Grimmett 2. Jailbreak - Steve Grimmett 3. Killer On The Loose - Steve Grimmett 4. Sarah - Steve Overland 5. Don't Believe A Word - Lea Hart 6. Cowboy Song - Steve Grimmett 7. Out In The Fields - Gary Barden/Steve Overland 8. Dancing In The Moonlight - Steve Overland 9. Whiskey In The Jar - Nicky Moore 10. Rosalie - Steve Overland 11. Chinatown - Bernie Shaw 12. Waiting For An Alibi - Steve Overland 13. Emerald - Doogie White
Utalentowany artysta Josef Myslivecek to pochodzący z Czech kompozytor urodzony w 1737 roku w Pradze, zmarł w 1781 roku w Rzymie. Artysta komponował na terenie Włoch muzykę poważaną klasycystyczną. Muzyk tworzył takie dzieła jak: msze, psalmy, oratoria, kantaty, opery i wiele innych. Album został wydany przez wytwórnię Bis (BISSACD 2393).
Album „Mexico!” to kolekcja „klasycznych” meksykańskich piosenek. Tym razem tenor sięgnął po standardy muzyki latynoamerykańskiej: Granada, Noche de Ronda, Bésame mucho, Perfidia, Cielito lindo, México lindo e querido, Cucurrucucú paloma i Solamente una vez. Utwory zostały na nowo zaaranżowane na zespół kameralny przez znanego i cenionego producenta Gonzalo Graua.Album związany jest z dwiema ważnymi meksykańskimi rocznicami: setną rocznicą rewolucji i dwusetną odzyskania niepodległości.17 czerwca Rolando Villazon wystąpił z tym repertuarem w swoim rodzinnym mieście – Mexico City. Towarzyszyli mu Bolívar Soloists. Dzień wcześniej Ministerstwo Kultury i Sztuki Meksyku uhonorowało artystę mianem „Ambasadora Kultury”. „Jestem dumny i szczęśliwy” - powiedział na konferencji prasowej w Mexico City - „mogąc śpiewać muzykę tak bliską memu sercu. To piosenki, które znam od dzieciństwa. Gdy je śpiewam, to tak jakby śpiewał je ze mną cały Meksyk!”Poprzednia płyta Rolando Villazona nagrana dla Deutsche Grammophon i zawierająca arie Haendla dostała się w Niemczech na listy sprzedaży płyt popowych, zaś wydany w Wielkiej Brytanii album „Tenor” w ciągu pierwszych trzech miesięcy sprzedał się w nakładzie ponad 65 000 egzemplarzy.W listopadzie „Ambasador Kultury Meksyku” odbędzie tournee z Bolívar Soloists po Europie.
Ostatni studyjny album Heckera został nagrany w przeciągu jednego dnia w kościele w Reykjaviku na Islandii w 2010 roku - z pomocą i aktywnym uczestnictwem Bena Frosta. Rolę głównego instrumentu spełniają tutaj organy piszczałkowe, a całość jest zasadniczo nagraniem na żywo - a tak naprawdę umiejscowionym w przestrzeni gdzieś pomiędzy nagraniem koncertowym a starannie przemyślaną studyjną koncepcją łącząc te dwa elementy w spójną całość. Częściowo dokument obiegu powietrza w drewnianym pokoju, a także pogańska ekspresja fizycznego rezonansu w przestrzeni kiedyś zastrzeżonej dla świętego oddechu boskości. Album ten jest częściowo próbą konfrontacji negatywności otaczającej muzykę: historyczne rytuały niszczenia fortepianów, góry pirackich CD-R'ów spychanych przez buldożery, czy melancholia w cyfrowej erze muzyki - oryginalnie poboczne motywy wkrótce zdominowały główny nurt albumu. Tracklista: 1. The Piano Drop 2. In The Fog I 3. In The Fog II 4. In The Fog III 5. No Drums 6. Hatred Of Music I 7. Hatred Of Music II 8. Analog Paralysis, 1978 9. Studio Suicide, 1980 10. In The Air I 11. In The Air II 12. In The Air III
Wydany w 1986 roku album Touch Me, był debiutem płytowym ponadczasowej ikony muzyki pop, jaką stała się Samantha Fox. Znalazły się na nim cztery utwory, które wydane na singlach, odniosły ogromy sukces: międzynarodowy wielki przebój Touch Me (I Want Your Body) (który w Wielkiej Brytanii dotarł do pozycji 3, zaś w USA do pozycji 4), a także Do Ya Do Ya (Wanna Please Me), Hold On Tight i I`m All You Need. Przynoszący natychmiast rozpoznawalne pop-rockowe brzmienie album, zyskał status złotej płyty, docierając do 17 pozycji na brytyjskiej liście przebojów (w Stanach zatrzymując się na pozycji 24-tej). Przygotowana przez Cherry Pop reedycja deluxe przynosi dziesięć utworów z albumu zremasterowanych bezpośrednio z oryginalnej taśmy matki. Ponadto to dwupłytowe wydanie zawiera 27 dodatkowych nagrań. Po raz pierwszy na płytę CD trafiają jej pierwsze utwory przygotowane dla wytwórni Lamborghini Records z jej pierwszym zespołem SFX: Rockin` With My Radio, Aim To Win i Holding.
Kumplują się z MGMT i mają szansę zrobić równie wielką karierę, jak ich koledzy. Nowojorska załoga Bear Hands wydaje drugi album o tytule "Distraction". Pochodzący z Brooklynu kwartet Bear Hands to: Dillon Rau, Val Loper, Ted Feldman i TJ Orscher. Próbując stworzyć wiarygodny opis tego, co tworzą, trzeba wymienić alternatywny rock, punka, post punka, hard core'a i odrobinę popu. Pomysł na zespół narodził się w czasie, gdy jego członkowie, konkretnie Rau i Feldman, studiowali na Wesleyan University. Kumplami Dillona byli Andrew VanWyngarden oraz Ben Goldwasser z MGMT. Ted i Dillon, dwie główne postacie Bear Hands, różnią się od siebie kompletnie. Feldman świetnie czyta nuty i zna teorię muzyki. Zaczynał od gry na wiolonczeli. Rau nie ma o nutach pojęcia i jest – jak sam mówi – "podsuwaczem pomysłów". To on zaproponował dwóch pozostałych muzyków, czyli Vala i TJ-a. A w zasadzie namówił ich podstępnie do dołączenia do Bear Hands. Jednemu mówił, że drugi już wyraził zgodę na bycie członkiem formacji i w ten sposób wymusił ich zainteresowanie dołączeniem do składu. Działo się to w 2006 roku. Cztery lata później na rynek trafiła wydana przez niezależną wytwórnię debiutancka płyta "Burning Bush Supper Club". Muzycy Bear Hands dali na niej wyraz temu, przez co wówczas przechodzili, a przechodzili między innymi przez okres intensywnego picia, narkotyzowania się oraz gapienia godzinami w telewizor, w którym pokazywano rozmaite reality shows. Minęły kolejne cztery lata. Bear Hands wyciągnęli wnioski z popełnionych błędów. Postanowili zabrać się do pracy na poważnie i sfinansować kolejny album z własnej kieszeni. Ted wziął na siebie produkcję oraz reżyserię teledysków. Efektem jest "Distraction", płyta z 11 kawałkami, które nagrano w domu rodziców Feldmana. W piosenkach słychać przeróżne wpływy, od nowojorskiego hard core'a po Nicka Cave'a, Talking Heads i Vampire Weekend.