Opatrzony podtytułem „Játékok – gry i transkrypcje na fortepian na cztery rece”, film, którego reżyserem jest Isabelle Soulard, ukazuje koncert duetu Kurtágów w paryskim Cité de la Musique. Wykonanie duetu Márty i György Kurtágów wyróżnia typowa dla współczesnej muzyki żelazna precyzja, wsparta prawdziwymi emocjami „Cóż za wykonanie!” zachwycał się New Yorker koncertem „Játékok”. Nuty są realizowane z chirurgiczną precyzją, środkowe głosy lśnią z krystaliczną wyrazistością, ulotne stany uczuciowe są szkicowane za pomocą szybkich, świetlistych uderzeń.

• Wykonawca Kurtag Gyorgy , Kurtag Marta
• Data premiery 2015-02-17
• Nośnik DVD

3.11.2017 do sklepów trafia druga płyta Korteza - "Mój dom". Jego debiutancki album "Bumerang" był jedną z najchętniej kupowanych płyt w 2015 i 2016 roku. Jej nakład przekroczył 90 tyś. egzemplarzy. "Mój dom" to obrazowa, osadzona w czterech ścianach i 9 aktach historia rozpadu związku. Płytę tworzyli ludzie z najbliższego otoczenia Korteza. Praca nad nią zajęła 18 miesięcy. Producentem, podobnie jak wypadku "Bumeranga" był Olek Świerkot. Większość partii instrumentalnych Kortez nagrał z kolegami ze swojego zespołu (Krzysztof Domański, Kuba Galiński, Lesław Matecki i Marcin Ułanowski). Za teksty odpowiedzialna była Agata Trafalska, która pracowała nad nimi z Kortezem. Pomogli im: Roman Szczepanek (znany z "Bumeranga"), Mateusz Dopieralski (Bitamina) i Maks Kucharski (były współlokator Korteza z duetu Max Fiszer). Całości obrazu płyty dopełnia okładka, inspirowana frontem płyty "Blues" zespołu Brekout. Zdjęcie okładkowe zrobił Konrad Prajsnar, najbliższy przyjaciel Korteza. Płytę zapowiada singiel "Dobry moment", który w dzień po premierze trafił do grona najpopularniejszych filmów na polskim YT.

• Wykonawca Kortez
• Data premiery 2017-11-03
• Nośnik CD

Wojtek Sokół” to pierwszy w pełni solowy album Sokoła.   Na płycie usłyszymy trzynaście całkowicie premierowych utworów oraz gości stanowiących pierwszą ligę i przekrój współczesnej muzyki rozrywkowej, alternatywnej oraz oczywiście – hip-hopowej. Sokół stawia na różnorodność pod każdym względem – od grona zaproszonych do współpracy producentów i ich muzycznej stylistyki, po klimat  każdego z utworów. Do tego – jakość, liryczna pomysłowość i nieprzewidywalność narracji, do której przez lata przyzwyczaił publiczność Sokół. Taco Hemingway, PRO8L3M i Hewra – to goście płyty reprezentujący hip-hopową część sceny. W refrenach utworów usłyszymy najciekawsze głosy młodego pokolenia muzyki rozrywkowej takie jak: Igo znany z zespołu Clock Machine i duetu z Bass Astral, Lena Osińska z zespołu Sonar czy finalista The Voice of Poland - Mateusz Krautwurst. Na płycie znajduje się również utwór z wykorzystaniem głosu zmarłego tragicznie w 1991 roku legendarnego polskiego wokalisty Andrzeja Zauchy. Grono producentów zaproszonych do stworzenia albumu łączy reprezentantów sceny elektronicznej i alternatywnej. Usłyszymy takich artystów jak Pejzaż (Bartosz Kruczyński, znany z duetu Ptaki) czy Duit. Tuż obok znajdą się przedstawiciele współczesnej sceny rapowej jak Steez83 czy WOWO, a także berliński duet producencki Broke Boys i legendy takie jak Magiera czy DJ B.

• Wykonawca Sokół
• Data premiery 2019-02-15
• Nośnik CD

Wszystko jest możliwe w świecie Lady Gagi! Teraz ekscentryczna gwiazda po raz kolejny zaskakuje swoich fanów - popową prowokację zamienia na swingujące klasyki! Niecodzienna przyjaźń Lady Gagi z legendarnym Tonym Bennettem zaowocowała nie tylko gościnnym udziałem Gagi na płycie Bennetta, ale wspólnym albumem ze standardami jazzowymi! 28-letnia Lady Gaga tak mówi o współpracy z 88-letnim Bennettem – „Być może jest między nami 60 lat różnicy, ale jeśli chodzi o jazz to wiek nie żadnego znaczenia”. Wspólny album duetu „Cheek To Cheek”, który zwiastuje klasyk Cole’a Portera „Anything Goes”, zawiera też takie nieśmiertelne utwory jak „It Don’t Mean A Thing (If It Ain’t Got That Swing)”, „Sophisticated Lady”, „Lush Life” i oczywiście tytułowy „Cheek To Cheek”.

• Wykonawca Bennett Tony , Lady Gaga
• Data premiery 2014-09-23
• Nośnik CD

Album "Dzisiaj z Betleyem" to najprawdopodobniej najbardziej niezwykła płyta świąteczna, jaką nagrano kiedykolwiek. Jest to muzyka duetu. Głos Anny Marii Jopek i nieprawdopodobna muzyczna wyobraźnia współpracującego z nią od lat aranżera i producenta Pawła Betleya. Jopek i Betley rozumieją się idealnie i dopełniają tak, że gościnne występy rodziny i przyjaciół stanowią na płycie tego duetu jedynie ostateczne zwieńczenie. Sama muzyka jest dziełem wyłącznie ich dwojga. Podziw musi budzić aranżacja kilkunastu głosów, nakładanych jeden po drugim, bez żadnych elektronicznych urządzeń strojących czy harmonizujących. "Pod uszami Betleya" brzmią one jak prawdziwa orkiestra. Każdy z utworów, znanych nam przecież w Polsce od dzieciństwa, zyskuje tu nową jakość. Istotą muzyki zawartej na płycie jest pastisz, czyli świadome naśladownictwo stylu charakterystycznego dla danej epoki, czy kręgu kulturowego, z jednoczesnym błyskotliwym ujawnieniem własnej osobowości twórczej. To wirtuozerskie rozumienie tradycji i historii muzyki, a zarazem smak i wyczucie, by ani razu nie przekroczyć granicy, za którą pokutuje niezdolna siostra pastiszu - parodia."Cieszę się, że nasze kolędy zostaną wydane u progu roku 2000. Płyta jest podsumowaniem wielu moich muzycznych poszukiwań, jest grą w wyobraźni ukształtowanej przez lata studiów muzyki klasycznej; jest wypadkową wielu fascynacji, także muzyką jazzową i popularną. Łączy gatunki a zarazem wymyka się im. Być może najwłaściwszym słowem na określenie naszej muzyki byłby pastisz, rozumiany jako gra konwencjami z zachowaniem dla nich ogromnego szacunku. To podróż w czasie i przestrzeni." Anna Maria Jopek

• Wykonawca Jopek Anna Maria
• Data premiery 1999-11-08
• Nośnik CD

Kolejna porcja znakomitych interpretacji satyrycznych tekstów Andrzeja Waligórskiego zaśpiewana w duecie przez Małgosię Zwierzchowską i Olka Grotowskiego. Koncert zarejestrowany 8.03.2010 w Teatrze Małym w Manufakturze w Łodzi. Płyta zawiera 14 premierowych utworów, wcześniej nie publikowanych na płytach, oraz kilka nowych wersji dobrze znanych piosenek duetu, jak „Beczka piwa” czy „Jarocin” do tekstów Artura Andrusa.

• Wykonawca Grotowski Olek , Zwierzchowska Małgorzata
• Data premiery 2013-10-22
• Nośnik CD

Wyczekiwany, drugi album duetu Royal Blood. Wydawnictwo promuje singiel „Lights Out”.

• Wykonawca Royal Blood
• Data premiery 2017-06-16
• Nośnik CD

W maju 2016 minęły dwa lata od premiery „Triangles”, debiutanckiego albumu duetu XXANAXX. W tym czasie zespół, tworzony przez wokalistkę Klaudię Szafrańską i producenta Michała Wasilewskiego, stał się jedną z czołowych grup na polskiej scenie alternatywnego elektronicznego popu. Dzięki świetnie przyjętemu debiutowi oraz popularności pochodzących z niego przebojowych singli „Stay” i „Story”. XXANAXX zagrał dziesiątki, nierzadko wyprzedanych, koncertów w najważniejszych klubach w Polsce, wystąpił na większości liczących się letnich festiwali i zdobył liczne wyróżnienia w plebiscytach czytelników lubianych portali muzycznych, w tym nagrodę dla zespołu roku wg Muno.pl.Kiedy w grudniu 2015 roku Klaudia i Michał zagrali ostatni koncert w ramach trasy promującej „Triangles”, od razu ruszyli do pracy nad płytą numer dwa. Efektem jest album zatytułowany „FWRD”.„To album inny niż (Triangles)” – mówi kompozytor i producent nagrań XXANAXXU, Michał Wasilewski. – „Jest na nim mniej synthpopu, więcej popu. Po prostu popu”.XXANAXX od początku balansował między muzyką alternatywną a tą bardziej przystępną, popową właśnie. Członkowie duetu przyznają, że na „FWRD” przechylają szalę w tę drugą, bardziej przystępną stronę. Do tanecznej klubowej elektroniki znanej już z ich dotychczasowych dokonań, tym razem dodają inspiracje muzyką soul, R&B i hip-hopem, gatunkami tak bardzo lubianymi przez Klaudię i Michała.

• Wykonawca Xxanaxx
• Data premiery 2016-06-03
• Nośnik CD

Składanka największych hitów duetu Simon & Garfunkel

• Wykonawca Simon & Garfunkel
• Data premiery 2002-05-23
• Nośnik CD

THERE GOES RHYMIN’ SIMON (1973) Producenci: Paul Simon, Phil Ramone, Roy Halee i in. Inżynier dźwięku: Phil Ramone, Roy Halee i in. Jeżeli pierwszy solowy album Paula Simona (PAUL SIMON) był zaledwie zalążkiem fantastycznej kariery artysty po rozpadzie duetu Simon & Garfunkel, to na drugim wszystkie jego pomysły rozkwitają w imponującym stylu. Pierwszy singiel, hit # 2 Kodachrome nawiązywał stylem do czasów rock’n’rolla. Przejmujące Tenderness (z udziałem kwartetu wokalnego The Dixie Hummingbirds) to kompozycja stylizowana na muzykę soul i kontynuująca tradycję standardu Try A Little Tenderness, znanego choćby z nagrań Otisa Reddinga i Arethy Franklin, ale także Franka Sinatry i Roda Stewarta. Kontynuacją tych czarnych inspiracji jest nagranie Take Me to the Mardi Gras – hołd złożony muzyce Nowego Orleanu. Mistrzowska forma tego nagrania sprawia, że utwór – rozpoczynający się na głos i gitarę akustyczną – rozwija się do pełnego fajerwerku orkiestry jazzowej. Dodatkową atrakcją jest gościnny występ kaznodziei, Rev. Claude Jetera, wykonującego niezwykłą partie wokalną falsetem. Folkowy rodowód Paula Simona potwierdza piosenka Was A Sunny Day, nagrana w bliskiej, „górskiej” harmonii – chodzi oczywiście o Apallachy – z siostrami Roche (swego czasu studentkami Paula Simona na New York University, gdzie po rozpadzie duetu Simon & Garfunkel nauczał… po prostu pisania piosenek). Czasy duetu Simon & Garfunkel powracają w brzmieniu utworu Learn How To Fall (gitara i organy), natomiast kołysanka St. Judy’s Comet z podkreślonymi pogłosem akcentami fortepianu elektrycznego zapowiada brzmienie następnej płyty artysty. Inwencję poetycką Paula Simona najkrócej oddaje aforystyczny tytuł piosenki One Man's Ceiling Is Another Man's Floor [Sufit jednego to podłoga drugiego]. Po prostu ogólna teoria względności – w jednym zdaniu! I tylko malkontenci zwracają uwagę, że zasada nie sprawdza się na parterze i ostatnim piętrze (warunki ekstremalne). Zwraca uwagę niekonwencjonalne zakończenie instrumentalne tej kompozycji. Niedocenioną perłą z tego albumu była piosenka Something So Right – szczęśliwie przypomniały o niej wokalistki: Phoebe Snow, Trisha Yerwood oraz Annie Lennox, która wydała ją nawet na singlu promującym znakomity album MEDUSA (1995). Trzy piosenki z THERE GOES RHYMIN’ SIMON wchodzą do kanonu artysty (numer w nawiasach oznacza miejsce na liście US Hot 100 Singles Chart): Kodachrome (#2) Rytmiczna, wesoła piosenka opowiada o wspomnieniach zapisanych na starych zdjęciach, głównie o szkole i o dziewczętach, które traciły wiele ze swojej powabności na czarno-białych fotografiach. Refren wykorzystuje nazwę handlową Kodachrome 64 (slajdy), popularnego filmu 35 mm utożsamianego w latach 70. z „naturalnymi kolorami”. Firma Kodak nakazała zastosowanie znaku handlowego przy tytule piosenki, a sama użyła jej w reklamach dopiero pod koniec lat 90. Piosenka dotarła do drugiego miejsca na liście US Hot 100 magazynu Billboard (i zajęła pierwsze na liście kanadyjskiej) natomiast w Wielkiej Brytanii w ogóle nie została wydana na singlu, ponieważ BBC odmówiło emitowania utworu, który zawierał nazwę handlową (niezgodne ze statutem mediów publicznych). Loves Me Like A Rock (#2, złota płyta) Kolejny wielki hit z drugiego albumu Paula Simona jest także piosenką żartobliwą i mówi o miłości (matczynej, ale niekoniecznie) bez względu na wiek i zajmowaną pozycję – po prezydenta USA włącznie. Artysta w genialny sposób wykorzystał murzyńską grupę wokalną The Dixie Hummingbirds w technice call & response. Zaskoczeniem było użycie świeckiego tekstu w ramach tak religijnej muzyki. American Tune (#35) Jeden z najważniejszych utworów w całym dorobku Paula Simona, uznany przez magazyn Rolling Stone za „Piosenkę roku 1973”. Refleksja nad samotnością życia we współczesnej Ameryce sięga do czasów pierwszych pielgrzymów, którzy przybyli w 1620 roku na galeonie „Mayflower”. Kontekst ów uzasadnia zapożyczenie w warstwie muzycznej: część linii melodycznej zwrotki pochodzi z „Pasji wg Św. Mateusza” Jana Sebastiana Bacha. Poruszająca wizja „Statuy Wolności odpływającej za morze” to obraz alienacji pokolenia obudzonego z amerykańskiego snu przez aferę Watergate. Znani muzycy, którzy wzięli udział w nagraniach (wybór): The Dixie Hummingbirds (męska grupa wokalna gospel), wielebny Claude Jeter (falset), Maggie & Terry Roche (duet wokalny, później The Roches), Onward Brass Band (nowoorleańska orkiestra dęta), Quincy Jones (aranżacje sekcji smyczkowej), Allen Toussaint (aranżacje sekcji dętej), Airto Moreira (instrumenty perkusyjne), David Spinozza (gitara), Bob James (klawisze), Rick Marotta (perkusja) Album # 2 w USA, na czwartym miejscu w Wielkiej Brytanii.

• Wykonawca Simon Paul
• Data premiery 2011-06-06
• Nośnik CD