W sidłach piosenki nie znalazła się przypadkowo. W średniej szkole muzycznej uczyła się śpiewu, w wyższej – godziła studia z pełną zapału działalnością w studenckim kabarecie Kalambur. To jego władze zdecydowały, aby reprezentowała w Krakowie wrocławskie środowisko śpiewających żaków z okazji 600-lecia Uniwersytetu Jagiellońskiego na Festiwalu Piosenki i Piosenkarzy Studenckich. Zdobyła wówczas nagrodę publiczności i propozycję udziału w następnym festiwalu, na którym wyśpiewała drugą nagrodę za „Podzwonne” dla Edith Piaf. Z tą samą piosenką wystąpiła w 1964 roku w Opolu, zaskarbiając sobie uznanie jurorów i sympatię publiczności. Jej wyrazem były kolejne festiwalowe zaproszenia i sukcesy – w 1966 roku nagroda MKiS za wykonanie piosenki „Na całych jeziorach ty”, a dwa lata później nagroda Przewodniczącego Komitetu ds. RiTV za wykonanie piosenki „Jak cię miły zatrzymać”. I wtedy zaczął się najbardziej burzliwy czas w jej życiu. Młodą, zdolną, o pięknej barwie i wyrównanej skali głosu piosenkarkę otoczyła wyrafinowana grupa zawodowców, zabiegających o pozyskanie jej do swojej muzycznej „stajni”. Brakowało tylko menadżera. Ale wtedy taką rolę pełniło wyłącznie państwowe przedsiębiorstwo, zwane eufemistycznie agencją estradową. Dlatego wszystko, co osiągnęła, zawdzięcza sobie. Była uparta i wymagająca nie tylko wobec siebie. Trudno dziś uwierzyć, że przez dekadę z okładem udawało się jej pokonywać kręte drogi ówczesnej polskiej estrady. W 1967 roku, po przeprowadzce do Warszawy, znacznie łatwiej przyszło jej nawiązywać artystyczne kontakty. Zaczęła nagrywać dla Polskiego Radia. Jej głos zabrzmiał na ścieżce dźwiękowej filmów „Warszawa–Paryż bez wizy” oraz „Kochajmy syrenki”, w Przebojach wielkich miast oglądali ją telewidzowie, a publiczność w kabarecie braci Damiana i Macieja Damięckich. Zaraz po opolskim sukcesie Polskie Nagrania wydały jej debiutancką płytę „Jak cię miły zatrzymać”. Następne ukazywały się z cieszącą ją regularnością, aczkolwiek nie zawsze z wymarzonym repertuarem. Koncertowała w wielu krajach Europy i w ośrodkach polonijnych Kanady i USA. Szukała też szansy w Zielonej Górze, Kołobrzegu i w Sopocie. I chociaż przywoziła stamtąd nagrody, pisane na zamówienie tych imprez piosenki okazywały się festiwalowymi efemerydami. I nagle znikła ze sceny pierwsza wykonawczyni cudnej ballady „Na całych jeziorach ty”. Nikogo to nie dziwiło. Nastał bowiem stan wojenny i wielu wykonawców milkło na długo. Co się z nią wtedy stało? Czas bojkotu mediów postanowiła przeczekać w Sztokholmie u boku męża i ojca jej kilkuletniej wówczas Martyny. Gdy jednak przyszły nowe czasy, powrót na scenę okazał się za trudny. Postanowiła więc zmienić zawód i zadbać o karierę córki, dzisiaj gwiazdy szwedzkiej estrady, absolwentki Adolf Fredrik Skola, kuźni sztokholmskich talentów muzycznych, i Szwedzkiej Akademii Tańca. Ale jak twierdzi „nigdy nie przestanie być piosenkarką”. Tęsknotę za sceną rekompensuje kariera córki i śpiewnie dla szwedzkiej Polonii. Za wieloletnią i aktywną działalność artystyczną na emigracji otrzymała Złoty Krzyż Zasługi. Przez dziesięć lat współpracowała z istniejącą jeszcze do niedawna grupą artystyczną Bagatela, a w 1999 roku nagrała w Sztok-holmie płytę Wbrew pozorom. Muzyczne wakacje często spędza w kraju, wspominając czar swych złotych przebojów
- Wykonawca Tutinas Teresa
- Data premiery 2018-11-16
- Nośnik CD
