„True Colors” to druga płyta cudownego dziecka tanecznej elektroniki! Niemiecki DJ i producent rosyjskiego pochodzenia zaistniał dzięki takim hitom jak „Clarity” czy „Stay The Night” (ft. Hayley Williams z Paramore), a także może pochwalić się statuetką Grammy, którą otrzymał w 2014r.
Od momentu wydania świetnej debiutanckiej płyty „Arural” w 2005r. M.I.A jest bez wątpienia jedną z największych innowatorek w muzyce rozrywkowej. Jej oryginalne brzmienie będące połączeniem hip-hopu, elektroniki i world music oraz zaangażowane społecznie i politycznie teksty nie przestają zaskakiwać i łamać wszelkich granic. Nic dziwnego, że do współpracy zaprosiła ją sama Madonna, choć zakończyło się to wielkim skandalem podczas wspólnego występu pań w trakcie Superbowl. M.I.A jest pierwszą artystką w historii muzyki nominowaną do wszystkich liczących się nagród muzycznych – od Academy Award, Grammy Award, Brit Award, Mercury Prize, aż po Alternative Turner Prize. Swoim mega hitem „Paper Planes” ta ulubienica alternatywy udowodniła też, że z powodzeniem jest w stanie stworzyć mainstreamowy hit nie zatracając przy tym niczego ze swojej tożsamości i bezkompromisowości.
Kompozytorem ścieżki dźwiękowej do drugiej części Hobbita jest Howard Shore – jeden z najbardziej uznanych i utytułowanych kompozytorów muzyki filmowej, który za muzykę do pierwszej części filmu otrzymał Oscara. Także jego muzyka do Władcy pierścieni została nagrodzona Oscarem aż w trzech kategoriach. Howard Shore zdobył również wiele innych nagród, m.in. cztery statuetki Grammy i trzy Złote Globy.
Znakomity zespół – zdobywcy Grammy Award, najważniejsza polska orkiestra o międzynarodowej renomie; dyrygent, który jest nie tylko legendą w świecie klasyki, lecz także postacią znaną w popkulturze i wreszcie Mieczysław Weinberg – kompozytor, będący jednym z najgorętszych odkryć muzycznych ostatnich lat.Polski kompozytor o żydowskich korzeniach, którego prześladowania i burzliwe losy życia zaprowadziły m.in. do ZSRR, poszerzając wprawdzie wachlarz muzycznych inspiracji, ale i skazując go na trudności oraz represje, to jedno z największych odkryć artystycznego świata ostatnich lat. Muzykę Weinberga wykonywano z sukcesem m.in. Wielkiej Brytanii, Austrii, Włoszech, Stanach Zjednoczonych, Francji. Pojawia się coraz więcej nagrań prezentujących dzieła tego kompozytora (Chandos, Olympia etc.), lecz wysokiej jakości interpretacje muzyki tego twórcy wciąż należą do atrakcyjnych rarytasów. Promocję jego dzieł aktywnie wspiera Instytut Adama Mickiewicza, którego działania rozwinęły zainteresowanie kompozytorem międzynarodowej publiczności i wykonawców. Weinberga już za życia porównywano do samego Szostakowicza, który był także jego mentorem. Faktycznie w jego twórczości można doszukiwać się podobnej mikstury melancholii i groteski. Wysmakowana, uwodzicielsko niepokojąca muzyka, osnuta jest wokół szerokich melodii, które dla Weinberga stanowiły serce i istotę kompozycji. Być może właśnie to sprawia, że jego dzieła znajdują coraz więcej zagorzałych fanów z całego świata.Po zakończeniu wieloletniej współpracy z poprzednim dyrektorem, zwieńczonej nagrodą GRAMMY 2012, orkiestra zyskała nowego szefa artystycznego – maestro Jacka Kaspszyka, który nie tylko uważany jest za żywą legendę i jednego z najwybitniejszych artystów współczesnej estrady, lecz znany jest także z innowacyjnego podejścia do prezentacji muzyki klasycznej, czemu odbiorcy dali wyraz, przyznając mu w 2014 roku nagrodę „Wdechy Publiczności”.Wyjątkowy album, którym Warsaw Phil rozpoczyna współpracę z wytwórnią, to także krok w stronę najgorętszych światowych trendów. Album prezentuje dzieła Mieczysława Weinberga – IV Symfonię a-moll op. 61 oraz Koncert skrzypcowy g-moll op. 67 w wykonaniu Orkiestry Symfonicznej Filharmonii Narodowej pod batutą Jacka Kaspszyka oraz z udziałem solisty – wybitnego wirtuoza, mieszkającego w Szwajcarii skrzypka rosyjskiego pochodzenia – Ilyi Gringoltsa. Nad jakością nagrania czuwali Andrzej Sasin i Aleksandra Nagórko. Wybitni reżyserzy dźwięku, laureaci nagrody Grammy, odpowiedzialni za wiele znakomitych realizacji polskich i zagranicznych wykonawców, współpracujący od lat m.in. z EMI Classics. Materiał na płytę (nagranie w formacie 96 kHz/24 bit) zarejestrowano w gmachu Filharmonii Narodowej w Warszawie, wykorzystując mikrofony: brauner VM1, schoeps, DPA, przedwzmacniacze i przetworniki Horus; system Pyramix (Merging Technologies).Przygotowując poligrafię tej niezwykłej kolekcji płytowej, zwracano uwagę na najdrobniejsze szczegóły. Piękne opakowanie utrzymane jest w nowoczesnym, eleganckim, minimalistycznym stylu. Oryginalny digipack, który otwiera się w nietypowym, wertykalnym układzie, zawiera także dwie książeczki. Znalazły się w nich informacje poświęcone zarówno kompozytorowi, jak i artystom oraz krótka historia Filharmonii Narodowej, a także rzadko publikowane fotografie Weinberga pochodzące z archiwów spadkobierców (©Olga Rakhalskaya, dzięki uprzejmości Tommy’ego Perssona).
Eminem powraca z dziewiątym studyjnym albumem! "Revival" ma premierę 15 grudnia i jest pierwszą płytą rapera od czasu wydania "The Marshall Mathers LP 2" z 2013 roku. Wydawnictwo zapowiada singiel "Walk on Water" z gościnnym udziałem Beyoncé. Eminem to jeden z największych artystów na świecie. Zadebiutował w 1996 roku albumem "Infinite". Od tego czasu wydał siedem kolejnych płyt. Na koncie ma 15 nagród Grammy i 125 mln sprzedanych płyt! Zdobywca ponad 500 nagród, m.in.: 1 x Academy Award 15 x Grammy 4 x Brit Award 17 x Billboard Award 14 x American Music Award 36 x MTV Award (16 x EMA & 12 x VMA) 7 x BMI Award 2 x MOBO Award 7 x BMI Award 4 x RIAA Diamond Award 7 x People’s Choice Award 5 x Guinness Book Of Records Award 7 x Echo Award 10 x Teen Choice Award 2 x Juno Award 10 x World Music Award 1 x YouTube Award
Legenda muzyki powraca z nowym albumem! „Wonderful Crazy Night” to tytuł 33. albumu Eltona Johna, który ukazuję się 5 lutego. Krążek zapowiada optymistyczny i energetyczny singiel „Looking Up”. Płyta powstała w studio w Los Angeles, a za współprodukcję odpowiedzialny jest T-Bone Burnett (laureat GRAMMY, nominowany m.in. do Oscarów i Złotych Globów).
Na Swoim Drugim Krążku Andy Black Ponownie Połączył Siły Z Nominowanym Do Grammy Producentem Johnem Feldmannem (Blink-182, Panic! At The Disco), Który Wspierał Muzyka Również Przy Wydanym W 2016 Debiutanckim „The Shadow Side”. Za Miks „Westwood Road” Odpowiada Laureat Grammy, Neil Varon (Twenty One Pilots, Thirty Seconds To Mars). Album To Materiał Po Części Autobiograficzny. Artysta Wplótł W Piosenki Historie Z Dreszczykiem Dotyczące Rodzinnego Ohio, Opowiadając Zarazem O Swoich Lękach I Obsesjach Z Dzieciństwa. Black, A Tak Naprawdę Andy Biersack, Jako 18-Latek Przeprowadził Się Do Hollywood. Mieszkał W Samochodzie, Nie Miał Grosza Przy Duszy, A Jego Głównym Zajęciem Było – Jak Przyznał W Wywiadzie Dla „Rolling Stone” – Snucie Wizji, Które Zamieniły Się W Glam-Metalowy Projekt Black Veil Brides. Jako Dwudziestokilkulatek Wraz Zespołem Gościł Regularnie W Billboard Top 10 I 20 I Na Okładkach Wszelakich Magazynów, Od „Ap” Po „Vogue”.
Wspaniała kolekcja utworów Julio Iglesiasa, w której artysta powraca do swoich hiszpańskich korzeni. Nagrana w stylu american tango, nadaje się zarówno do słuchania, jak i tańczenia. Iglesias jest artystą znanym na całym świecie, wyróżnionym niezliczoną ilością nagród ( nagroda Grammy, "Personalisty of the Year" wg Latin Grammy Awards, "Favorite Latin Artist" wg American Music Awards), jego płyty sprzedały się w ponad 250 milionach egzemplarzy, współpracował z najlepszymi producentami oraz muzykami, począwszy od Franka Sinatry i the Beach Boys, po Dianę Ross czy Williego Nelsona. Krążek "Tango" został wydany w 1996 roku i od tego czasu cieszy się niesłabnącą popularnością. 12 przepełnionych energią utworów muzycznych z pewnością zadowoli każdego fana muzyki tanecznej i rozrywkowej.
Zbiór pięciu krążków znakomitego kwartetu z San Diego, który w czasie eksplozji grunge'u dzielnie dotrzymywał kroku kapelom z Seattle i doczekał się nagrody Grammy. Zestaw obejmuje płyty, które Stone Temple Pilots nagrali do momentu zawieszenia działalności na blisko dekadę. Otwiera go fenomenalny debiutancki "Core" z 1992 roku. Wyprodukowany przez słynnego Brendana O'Briena album aż osiem razy pokrył się w USA platyną i dotarł do trzeciego miejsca na "Billboardzie". Piosenka "Plush" otrzymała Grammy. Ale na "Core" roiło się od świetnych numerów, by wymienić tylko "Creep", "Sex Type Thing", "Crackerman". Dwa lata po debiucie do sprzedaży trafił materiał "Purple". Zadebiutował od razu na szczycie Billboard Top 200. Również wyprodukowany przez O'Briena krążek nie był aż tak wielkim sukcesem komercyjnym jak poprzednik, lecz i na nim STP zawarli genialne numery, chociażby "Vasoline" i "Big Empty". Także Brendan O'Brien siedział za konsoletą nagranego w Kalifornii trzeciego albumu STP o śmiesznym tytule "Tiny Music...Songs From The Vatican Gift Shop". Zespół, a konkretniej konsumujący coraz więcej narkotyków Scott Weiland, był w nieco słabszej formie. Ale nie przeszkodziło to w osiągnięciu statusu podwójnej platyny i wylansowaniu paru udanych piosenek, np. "Big Bang Baby", "Lady Picture Show", "Trippin' On A Hole In A Paper Heart". Odrodzenie, choć nie w sensie komercyjnym, nastąpiło za sprawą albumu "Nº4" z 1999 roku. Jak zwykle STP pracowali z Brendanem O'Brienem, jak zwykle napisali parę znakomitych utworów, jak nominowany do Grammy "Down" czy "Sour Girl". Gościem na płycie był znany ze Screaming Trees Barrett Martin. Smyczki zaaranżował David Campbell, tata Becka. Zestaw zamyka ostatnia przed udaniem się STP na blisko 10-letnią przerwę płyta "Shangri-La Dee Da" z 2001 roku. Choć pokryła się złotem, uznana została za rozczarowanie. Umiarkowanym powodzeniem cieszyły się znajdujące się na niej piosenki "Hollywood Bitch" oraz "Days Of The Week".
Dwupłytowy winylowy album legendarnego wokalisty Led Zeppelin Roberta Planta nagrany razem z urodziwą multiutalentowaną śpiewającą i grającą na skrzypcach Alison Krauss. Piękne brzmienie, które prezentuje znakomicie dobrana para można nazwać jako Anglo-American Folk And Rock. Album "Raising Sand" wygrał nagrodę Grammy Awards w 2009 roku na album roku.