„Osiecka Jazzowo” to muzyczny projekt znanego wrocławskiego muzyka Krzysztofa Żesławskiego współpracującego z zespołami Tax Free i Wolna Grupa Bukowina, który do współpracy zaprosił charyzmatyczną wokalistkę Natalię Lubrano.
Płyta „4 strony” to akustyczny rock w najlepszym gatunku. Muzyka zespołu to połączenie różnych stylów i inspiracji muzycznych m.in. rocka, bluesa, reggae, country czy popu. Teksty często nawiązują do wojaży i życiowych doświadczeń wokalisty, który od wielu lat podróżuje i zwiedził już ponad 60 krajów na całym globie. Są to opowieści o miłości, tęsknocie za podróżą i odległymi krajami oraz o przyjaźniach i relacjach z ludźmi na całym świecie.Oprócz płyty zespół zrealizował także trzy teledyski. Również w tym wypadku zastosowano niecodzienne i nietuzinkowe rozwiązania. Teledysk do „Hej, to ja” – pierwszego singla zespołu został nagrany w komorze bezechowej krakowskiej AGH i jest poprzeplatany fragmentami reportaży telewizyjnych. Obraz został zrealizowany przez docenianego reżysera Pawła Maślonę i utalentowanego operatora Cezarego Stoleckiego. To opowieść o pragnieniu wolności i odwadze, której potrzeba, żeby o tę wolność walczyć. "Bezpośrednią inspiracją do powstania klipu - manifestu były wydarzenia na kijowskim Majdanie, które wszyscy śledziliśmy z wielkim niepokojem, jednocześnie podziwiając determinację i odwagę obywatelskiego ruchu, który się tam zrodził" - wyjaśnia Kuba Bociąga, wokalista zespołu AmperA.Klip do „Mojej identyfikacji” to animacja "poklatkowa" stworzona przez Natalię Krawczuk z łódzkiej filmówki. Z kolei najnowszy dorobek w postaci teledysku do „Chudego” to kreskówka narysowana przez studentkę Martę Frączak.AmperA to czterech indywidualistów tworzących zespół od 2012 roku. Grupa powstała z inicjatywy gitarzystów (Rafała Ociepy i Marcina Dawidowskiego), którzy wcześniej przez wiele lat grali prawdziwie ciężkie dźwięki. Po wielu latach mocnego grania zapragnęli w życiu odrobiny melancholii i spokoju. Na jednym z przeglądów młodych kapel w Częstochowie zespół spotkał Mateusza Nienartowicza oraz Kubę Bociągę. Powstał wtedy pomysł połączenia sił w akustycznym projekcie. Kolejne próby i koncerty pokazywały, że jest to droga, którą może podążać zespół AmperA. Ostatecznie w skład zespołu wchodzą: Jakub Bociąga - wokal, Marcin Dawidowski i Rafał Ociepa – gitary, Mateusz Nienartowicz - perkusja.
Druga część trylogii zapoczątkowanej przez EP "Not the Actual Events". Przedpremierowy występ w "Twin Peaks: The Return" utwierdził wszystkich, że "Add Violence" będzie jednym z najlepszych i najciekawszych wydawnictw NIN od lat! Już pierwszy singiel - przewrotnie przebojowy i taneczny "Less Than" - sugerował, że zespół zdecydował się na swoisty powrót do klimatów, w jakich grupa poruszała się w latach 80., zwłaszcza na płycie "Pretty Hate Machine" z 1989. Jednak w pozostałych utworach słychać też stylistyczne nawiązania bliskie dokonaniom NIN z lat 90. Tracklista: 1. Less Than 2. The Lovers 3. This Isn't the Place 4. Not Anymore 5. The Background World
Powiem, że… Kocham ten stan” – najnowszy album zespołu Basta. Na płycie usłyszymy m.in.: „Kocham ten stan”, „Miłość bierze co chce”, „W niebie miejsca nie ma” a także ostatni hit nagrany wspólnie z Jackiem Stachurskim „8 sekund”.Grupa Basta bardzo dobrze radzi sobie na rynku muzycznym. Wylansowała wiele przebojów: Speed", "Zatrzymać czas", "To nie tak", "Zakazana", "Niepokorna i szalona”, „Kocham ten stan”, „Miłość bierze co chce”, „Już nie zatańczy dla mnie”, „Hej czy Ty wiesz kochanie”. Zespół jest lubiany przez media o czym świadczą liczne występy w programach telewizyjnych m.in.: Dzień dobry TVN, Miasto Kobiet, Rozmowy w Toku, Pytanie na Śniadanie, a także „Kuba Wojewódzki”. W 2016 roku grupa otrzymała statuetkę „Super Gwiazda Najszybszy Koncert Świata”. Jest to cykl koncertów Radia VOX FM odbywających się w największych miastach w Polsce.Przez cały ten okres skład formacji Basty ewoluował, aż przybrał swój aktualny stan. Dziś zespół tworzą: Eva, Boguś i Mariusz.
Trzypłytowe wydawnictwo to wybrane utwory z materiału zarejestrowanego podczas I Przeglądu Piosenki Prawdziwej - Zakazane Piosenki, który odbył się w dniach 20 - 22 sierpnia 1981 roku w gdańskiej Hali "Olivia". Znajdziemy tutaj piosenki nie tylko patriotyczne, ale także rokowe, bluesowe, folkowe i kabaretowe w pełni oddające klimat tamtych dni. Usłyszymy wykonawców takich jak: Wolna Grupa Bukowina, Grupa pod Budą, Maanam, Ryszard Riedel, Maciej Zembaty, Maciej Pietrzyk, Wały Jagiellońskie, Jan Tadeusz Stanisławski, Jacek Kaczmarski, Przemysław Gintrowski, Andrzej Garczarek, Leszek Wójtowicz, Marek Grechuta i wielu innych.
Najsłynniejsza grupa a capella na świecie - Pentatonix - wydaje trzeci album z piosenkami świątecznymi! "A Pentatonix Christmas" to kolekcja bożonarodzeniowych klasyków, starych i nieco bardziej współczesnych, jak również 2 specjalnie nagrane utwory, napisane i zaaranżowane przez samych członków grupy.
Effra Parade jest debiutem angielskiego afro-folkowo-popowego zespołu The Melodic. Zespół ma już na koncie cenioną EP-kę On My Way. Brytyjski dziennik The Observer opisał twórczość The Melodic jako: niezwykle piękną, pełną harmonii, bogato zinstrumentalizowaną, która sprawia, że w tym samym czasie chce się tańczyć, jak i płakać. W Stanach Zjednoczonych porównywani są do ulubieńców sceny indie w rodzaju Beirut czy The Decemberists. The Melodic jest delikatnie radykalnym zespołem. To jest pierwsza młoda angielska grupa od czasu The Clash z okresu Sandinista!, uwielbiająca chilijskiego neo-folkowego rebelianta Victora Jarę. Ich najnowszy album Effra Parade został nagrany samodzielnie na przestrzeni kilku lat w dźwiękoszczelnej sypialni w południowym Londynie, w ośmioosobowym składzie.
Wydawnictwo zawiera 19 największych hitów formacji Styx. Styx – amerykańska grupa rockowa popularna w latach 70 i 80. Wylansowała takie przeboje jak: "Boat On The River", "Come Sail Away," "Babe," "Lady," "Mr. Roboto," i "Renegade". W swojej kolekcji posiada trzy potrójnie platynowe albumy, jeden podwójnie platynowy, dwa platynowe i siedem złotych. Założona w 1970 w Chicago. Obecnie zespół tworzą: Tommy Shaw (wokalista i gitarzysta), James "J.Y." Young (wokalista i gitarzysta), Todd Sucherman (perkusista), Lawrence Gowan (wokalista i klawiszowiec), Ricky Phillips (basista i wokalista) i Chuck Panozzo (basista). Grupa wydała 15 albumów studyjnych. Tracklista: 1. The Best Of Times 2. Too Much Time On My Hands 3. Babe 4. Boat On The River 5. Come Sail Away 6. Mr. Roboto 7. Fooling Yourself (The Angry Young Man) 8. Lady 9. Crystal Ball 10. Renegade 11. Lorelei 12. Mademoiselle 13. Blue Collar Man (Long Nights) 14. Heavy Metal Poisoning 15. Shooz 16. Snowblind 17. Show Me The Way 18. A.D. 1928 19. Rockin' The Paradise
Na albumie Jana Lisieckiego znalazły się dwa romantyczne arcydzieła - Koncerty fortepianowe g-moll i d-moll Feliksa Mendelssohna. Artyście towarzyszy znakomita Orkiestra Kameralna Orpheus z Nowego Jorku. Dopełnieniem albumu jest wybór najbardziej błyskotliwych utworów Mendelssohna na fortepian solo, m.in. Variations sérieuses i Rondo capriccioso. Mimo młodego wieku, dwudziestotrzyletni pianista Jan Lisiecki ma na swoim koncie długą listę osiągnięć. W wieku piętnastu lat ukończył szkołę średnią przeskakując cztery klasy. Publiczne występy zaczął już jako dziecko, a jako nastolatek nagrał swój pierwszy album. W 2016 roku, kiedy miał zaledwie dwadzieścia lat, zadebiutował w Carnegie Hall. Feliks Mendelssohn był o rok młodszy od Lisieckiego, kiedy napisał swój I Koncert Fortepianowy g-moll. Utwór dedykowany jest siedemnastoletniej wówczas pianistce Delphine von Schauroth, która była wówczas obiektem uczuć młodego kompozytora. Jest to utwór dynamiczny, żywiołowy, niekiedy wymagający błyskotliwej gry. Dla Lisieckiego dosyć niezwykłe jest, że koncert zaczyna się jakby „w środku utworu” i zauważa, że lekkość tej kompozycji „bardzo przypomina [mu] Mozarta”. Drugi Koncert fortepianowy d-moll, który Mendelssohn napisał zaraz po swoim miesiącu miodowym w 1837 roku, Lisiecki uważa za kontrastowy w stosunku do I Koncertu. „Drugi Koncert przenikają ciemniejsze i głębsze emocje”, mówi. „Jest mniej stabilny, lekko niepewny, poszukujący”. Dodaje, że przypomina mu to Schumanna i jego „szybkie i niespodziewane zmiany emocji”. Pianista zdecydował się nagrać Koncerty z jednym z najlepszych zespołów kameralnych na świecie - Orkiestrą Kameralną Orpheus. Jest to niezwykła, elitarna grupa muzyków z Nowego Jorku, która ćwiczy i występuje bez dyrygenta. „Wszyscy byli zaangażowani w proces muzyczny”, wyjaśnia Lisiecki. „To było niesamowite. Zazwyczaj to dyrygent i ja słuchamy materiału, a tutaj jest grupa dwudziestu osób, które to robią i wiedzą, co powinny zmienić. Dal mnie to zupełnie nowe doświadczenie”.
Szeroki wachlarz repertuaru – od klasyki po muzykę pop, od renesansu do The Beatles, od piosenek folkowych do awangardy, a wszystko w wykonaniu fantastycznego, cieszącego się światową sławą sekstetu wokalnego King's Singers. Ta nadzwyczajna grupa angielskich wokalistów została założona 1968 roku i za rok będzie obchodziła 50-lecie powstania. Wydanie zatytułowane "The Sound of the King's Singers" zawiera trzy z najbardziej znanych albumów grupy. Absolutnie każdy gatunek muzyczny w wykonaniu popularnych King’s Singersów tchnie świeżością i jest śpiewany jasnym, krystalicznie czystym wokalnie brzmieniem. W kolekcji znajdziemy m.in. wesołe madrygały z Włoch, Francji, Anglii i Niemiec, które grupa nagrała w 1984 roku podczas ich Madrigal History Tour. Grupa współpracowała wtedy z zespołem instrumentalnym Consort of Musicke prowadzonym przez Anthony Rooley'a i do dziś uważana jest za perełkę muzyki dawnej. Kontrastuje to z kolejnym wielkim osiągnięciem sekstetu The King’s Singers z 1985 – interpretacjami muzycznych i filmowych hitów z Comedian Harmonists, które stanowią hołd dla legendarnego niemieckiego sekstetu wokalnego z lat 30. XX wieku. Z kolei album "America" z 1989 roku jest ukłonem w stronę wspaniałych amerykańskich piosenek pop śpiewanych przez Paula Simona, Randy Newmana i Jimmy Weba, z wyszukanymi opracowaniami Davida Cullena, które zostały specjalnie napisane dla King’s Singers i English Chamber Orchestra pod kierunkiem Carla Davisa. Tracklista:CD 1: The King’s Singers’ Madrigal History Tour CD 2: A Tribute to the Comedian Harmonists CD 3: AmericaThe King’s Singers The Consort of Musicke. Anthony Rooley (CD 1) Emil Gerhardt, piano (CD 2) English Chamber Orchestra. Carl Davis (CD 3)