Znakomita i zróżnicowana kolekcja najpiękniejszych i porywających pieśni tradycyjnych oraz nowych kompozycji z Zimbabwe i Południowej Afryki. Skomplikowane rytmy, energeryczne pieśni, piękno,entuzjazm i zaangażowanie sprawiające wrażenie niedoścignionych. Śpiewane w pieknej, ścisłej harmonii, a cappella i z akompaniamentem. W książeczce informacje o każdej z piosenek po angielsku.
To konwersacja pomiędzy dwójką przyjaciół, udokumentowana w surowej, nieupięknionej formie muzycznej, wypełnionej osobistymi historiami, pękającej od energii i strzelającej humorem. Taki właśnie brzmi wspólny album Courtney Barnett i Kurta Vile’a. Dwoje najbardziej zdolnych i popularnych songwriterów naszego pokolenia. „Lotta Sea Lice” pokaże nam też jak zacieśnia się ich przyjaźń z Mickiem Turnerem z Dirty Three, Stellą z Warpaint i Mickiem Harveyem, by stworzyć szczere i organiczne dzieło. Chemia, która istnieje między nimi jest natychmiast zauważalna w zapierającej dech w piersiach improwizacji z singla „Over Everything”, kiedy „Continental Breakfast” przedstawia nam bardziej melodyjną perspektywę dwóch harmonii, unoszących się ponad brzmieniem gitary akustycznej. Duet oddaje też hołd bohaterom lat 90’, zespołowi Belly w postaci coveru „Untogether”. To intymne spojrzenie na wspólny świat muzyczny Courtney Barnett i Kurta Vile. Tracklista: 1. Over Everything 2. Let It Go 3. Fear Is Like A Forest 4. Outta The Woodwork 5. Continental Breakfast 6. On Script 7. Blue Cheese 8. Peepin' Tom 9. Untogether
Na dwóch płytach CD możemy posłuchać relaksacyjnych, terapeutycznych utworów dającym nam spokój, wyciszenie, możliwość medytacji, odnalezienia harmonii i równowagi czy odizolowanie się od problemów dnia codziennego. Ten błogi, antystresowy nastrój zapewnią nam profesjonalnie dobrane i zmiksowane utwory.
Najbardziej niezwykły gabinet ciekawostek „Znalezienie przyjemności nawet w medytowaniu nad tym, co sprawia ból": zdanie to zgrabnie określa temat tego albumu pogranicza XVI i XVII wieku. Poezja melancholijna, która w późnorenesansowym okresie niewyczerpalnie odżywiała muzyczną twórczość, którą Geoffroy Jourdain prezentuje w swoim pierwszym wydawnictwie dla harmonii mundi.
"Don't Touch My Music. Volume 2" to drugi set koncertu zarejestrowanego w krakowskiej Alchemii w ramach trasy jubileuszowej - na pięćdziesięciolecie lidera Basement Research Gebharda Ullmanna.W porównaniu z setem pierwszym (Not Two 2008, MW 803-2) - muzyka tutaj zawarta zdaje się bardziej poukładana - więcej tutaj mainstreamowych wpływów (nie można jednak zapominać, że nie oznacza automatycznego zaliczenia płyty pomiędzy produkcje Davida Newmana czy Houstona Persona) i odniesień do bluesa np. "Das Blaue Viertel". Wszyscy, bez wyjątku, członkowie kwintetu rozumieją się tu bez słów, w pół dźwięku, a formuła zaproponowana przez lidera sprawia, iż obok zespołowych partii i zbiorowych improwizacji możemy tu podziwiać solowe popisy każdego z muzyków Basement Reasearch. Sam lider - można to powtórzyć po raz kolejny - najciekawiej wypada, gdy ma - tak jak w Basement Research - w składzie partnerów zza oceanu, którzy mają świadomość ciągłości jazzowej tradycji. I która dla nich jest czymś żywym, twórczym i naturalnym. Wtedy w zderzeniu z awangardową tradycją europejską, z całkowitym odejściem od jazzowej harmonii, rodzą się - tak jak tutaj - nagrania arcyciekawe.Obie części "Don't Touch My Music" tworzą sokument tym cenniejszy, że prezentuje całość koncertu, bez najmniejszych skrótów. Tracklista:1. Das Blaue Viertel2. Kleine Figuren No.13. New No Ness4. Kreuzberg Park East5. Don't Touch My MusicMuzycy:Gebhard Ullmann - bass clarinet & tenor saxophoneJulian Argüelles - soprano & baritone saxophonesSteve Swell - tromboneJohn Herbert - bassGerald Cleaver - drums
"Na supełek" - muzyczny świat Mai Koman to świat bardzo różnorodny. Stylistycznie zabiera nas w podróż zgrabnie łącząc wiele gatunków muzycznych, jednocześnie tworząc cos zupełnie nowego.Charakterystyczne dla całej płyty jest różnorodny wokal Koman, którym bawi się na różne sposoby również w chórkach. Nie zabraknie mocnych tekstów w języku polskim, ale również muzycznych żartów jak utwór "łapy pana" czy łapiących za serce harmonii np. w utworze "Obcy". Przemyślane kompozycje i oryginalne aranżacje dowodzą ogromnego rozwoju muzycznego artystki.Kompozycje, aranżacje, teksty i wokale - Maja Koman.Produkcja - Maja Koman, Bartłomiej Frank.
Drugi album międzynarodowego kwartetu Switchback znów przynosi muzykę nagraną na żywo. Tym razem materiał ten zarejestrowany został na Ukrainie, w Zaporożu, w Domu Kultury Metalurgom, gdzie Mars Williams, Wacław Wimpel, Hilliard Greene i Klaus Kugel gościli 20 kwietnia 2015 roku.Czas i wspólne granie cudownie służy temu kwartetowi. Na tym albumie odnaleźć można to, co tak bardzo zauroczyło słuchaczy na pierwszej płycie zespołu - jest tu free jazz, motywy folkowe, wątki współczesnej muzyki klasycznej, ale też mocne, zdecydowane groove’y. No i „dramaturgia budowana jest na zasadzie ciągłych, powtarzających się kontrastów”. Jest szaleństwo, ale też medytacja, namysł nad dźwiękiem, formą i koncepcją grania. Jest myślenie chwilą; gwałtowna, czasami konwulsyjna odpowiedź na poczynania partnerów, na pęd muzyki, harmonii, zmieniających się wciąż kolaży. Ale jest też duże szersze spojrzenie – pamięć o formie kompozycji (poza jednym wyjątkiem – improwizowanych) i zamknięcie ich w skończoną, przemyślaną formę. Bo kształt to nie tylko rozpoczęcie i wspólne wyciszenie na końcu – to formuła rozwijania poszczególnych improwizacji, skomplikowany układów tutti, triów i duetów wyłaniających się „ad hoc” z pełnego składu zespołu, to nie tylko następstwo solówek. To także narracja, rozgrywający się przed uszami słuchaczy emocjonalny dramat, który tutaj, na tym albumie, udaje się muzykom wznieść na kolejny, wcześniej niedostępny poziom. Do tego wszystkiego słychać w tej muzyce wolność kreacji i śmiałość wypowiedzi, jest wielka, pozytywna energia generowana przez nich w każdej frazie i dźwięku, jest w końcu niezwykłą erudycja i wspaniała czujność na każdą zmianę w dźwiękowej wypowiedzi partnera. To właśnie sprawia, że łatwość tworzenia harmonii i przejrzystość muzyki kwartetu jest na tym albumie doprawdy unikatowa, a w cudowny sposób ukazuje to jedyny utwór w którym temat zaczerpnięty został z ukraińskiej muzyki tradycyjnej, a nie jest wynikiem improwizacji Marsa Williama, Wacława Wimple, Hilliarda Grena oraz Klausa Kugela. Przepojona smutkiem i bolesną tęsknotą „Pływie Kacza” jest znakomitym wyciszeniem i przepiękną codą, przysłowiową „wisienką na torcie.(Marcin Jachnik) Switchback:Mars Williams: sopranino saxophone, soprano saxophone, alto saxophone, tenor saxophone, toysWacław Zimpel: alto clarinet, Bb clarinet, shrutiboxHilliard Greene: double bassKlaus Kugel: drums
Dokumentacja recitalu fortepianowego z 2012 roku – ostatniego, z którym wystąpił Masabumi Kikuchi – oryginalny japoński pianista i improwizator (1939-2015). Niezwykły artysta przez całe życie konsekwentnie wymykał się próbom zaszufladkowania swojej twórczości. Kreując własny, muzyczny mikrokosmos, w ostatnich latach kariery powoli, acz zdecydowanie odwracał się od jazzu, zmierzając w stronę, jak sam to nazywał - „płynnych dźwięków i zmiennych harmonii”, introspektywnych, poetyckich improwizacji, z których czasem wyłaniały się konkretne utwory. Jednym z nich jest tutaj „Little Abi” – ballada dedykowana córce Kikuchiego, którą muzyk nagrał niegdyś z Elvinem Jonesem. Niespodziewanie pojawia się też niezwykle poruszająca wersja tęsknej melodii z brazylijskiego filmu „Black Orpheus” z 1959 roku.
Ta książka z płytą poświęcona jest harmonistom działających na wsi w Polsce po 1945 roku. Harmoniści i akordeoniści zmienili weselne obyczaje, poszerzyli repertuar, wprowadzili do gry nowe instrumenty. Ceną za to była stopniowa eliminacja tradycyjnej muzyki obrzędowej - mazurków i oberków na rzecz modnych przebojów. Rozpoczął się proces unifikacji muzyki wsi i miasta. Podstawowy skład kapeli z lat 1950. to harmonia lub akordeon, skrzypce, saksofon lub trąbka i dżez( prosty zestaw perkusyjny). W latach 1930-1950. byliśmy potęgą w produkcji harmonii, w Polsce były setki warsztatów produkujących i naprawiających je, dziś zostało kilka. Epoka harmonii już się skończyła. Ale coś się zmienia. Młodziaki nieśmiało próbują uczyć się gry. Jest w tym też odwaga, bo nie tak dawno nazywano w środowisku młodzieżowym akordeon lub harmonie pogardliwie „kaloryfer”.(Andrzej Bieńkowski - Muzyka Odnaleziona) Tracklista: 1. Mazur od Przystałowic2. Polka3. Mazurek Nie ma to ci nie ma, jak to chłopu na wsi4. Mazurek Bąk5. mazurek drogowy6. Oberek ciągły7. Kujawiak8. Mazurek9. Mazurek10. Oberek11. Polka12. Kujon13. Polka14. Ober ciągły15. Ober ciągły16. Kurpiowski Marsz weselny17. Ober śpiewak18. Mazurek19. Oberek20. Wiejska Polka21. Oberek od Żelechlina22. Oberek ciągły23. Oberek24. Oberek25. Oberek techniczny26. Oberek opoczyński Stary ja se stary27. Polka28. Oberek techniczny29. Polka Mazur30. Mazurek sierocy
Trzecia odsłona, która jest najbardziej zróżnicowaną pod względem treści. Jest to krok naprzód od powolnych wcześniejszych harmonii Góreckiego, do żywszych saksofonów. Jest to kontrast litewskiego minimalizmu z utworami Holmgreena w tle z dwoma fińskimi modernistami.