Mango Collective to Tarnowski zespół grający soczystą mieszankę soulu i hip-hopu z domieszką innych, często odmiennych styli muzycznych. Unikalne instrumentarium i świetne wokale zapewniają jakość dźwięku na najwyższym poziomie.
Grupa POWERHOUSE SOUND powstała latem 2005 roku - początkowo jako trio. Ken Vandermark napisał kompozycje dla tego składu w oparciu o linię basu, co sprawia, iż muzyka na dosyć tradycyjną, prawie rockową konstrukcję. Jak sam mówi ?trzy główne idee które wpłynęły na utworzenie tego projektu i stały się inspiracją przy tworzeniu kompozycji : rytmiczne pomysły Jamesa Browna, dubowe ? Lee Perry?ego oraz kolażowość muzyki Public Enemy.? Gdyby porównywać ten album do poprzednich płyt Kena Vandermarka to najbliżej mu do funkowych produkcji spod znaku Spaceways Inc.Na dwóch płytach Ken Vandermark zarejestrował te same kompozycje, ale w odmiennych konfiguracjach osobowych: na pierwszej z nich mamy mutację norweska w której lidera wspierają Nate McBride, Ingebrigt Haker Flaten oraz Nate McBride; druga to skład czysto chicagowski ? tutaj występują Nate McBride oraz podpory post rockowych zespołów Tortoise i Isotope 217 Jeff Parker i John Herndon. Daje to słuchaczom możliwość zobaczenia na ile instrumentarium determinuje, ogranicza twórcę, oraz przekonać się o zupełnie wyjątkowych możliwościach lidera. Ken Vandermark nie jest bowiem wirtuozem tenorowego saksofonu ? nigdy też za takiego się nie uważał. Ma jednak taką masę pomysłów ? kompozytorskich i aranżacyjnych ? którą można by obdzielić pół tuzina kreatywnych twórców. I te dwie płyty są najlepszym świadectwem powyższej tezy. Polecamy. W dniach 7-10 maja 2007 roku kwartet POWERHOUSE SOUND wystąpi na koncertach w Polsce: w Warszawie, Krakowie, Poznaniu i Słupsku.
Aż trudno uwierzyć, że to już szósty krążek w dorobku popularnych „Smoków”. Little Dragon, którym przewodzi wokalistka Yukimi Nagano są w świetnej formie i wreszcie doczekali się należnego uznania. Yukimi zapraszana jest przez największych współczesnej sceny, a jej charakterystyczny głos słychać w piosenkach takich sław jak Gorillaz, Flume, Kaytranada, De La Soul, DJ Shadow, Mac Miller czy ODESZA. Zespół nawiązał też współpracę z BadBadNotGood, co zaowocowało znakomitym wspólnym nagraniem „Tried”, a na jednej scenie grywali m.in. u boku Gorillaz, Flying Lotusa czy Tylera, The Creatora. Sympatyczni Szwedzi znają się jeszcze z czasów szkolnych i chętnie wspominają, że w Göteborgu po lekcjach spotykali się, by wspólnie posłuchać płyt A Tribe Called Quest czy Alice Coltrane. Krążek „New Me, Same Us” to powrót muzyków do korzeni - przyznają, że podczas sesji ponownie zakochali się w swoich instrumentach: bębnach, basie, harfie, gitarze, ludzkim głosie. “Może to zabrzmi dziwnie, bo tworzymy razem od tylu lat, ale to chyba najbardziej zespołowy album z wszystkich naszych nagrań. Nauczyliśmy się wzajemnej uczciwości, każdy z nas wie jak hamować swoje ego, by wspólnie stworzyć coś znaczącego i dobrego” – tłumaczą. Materiał powstawał w ich domowym studio w rodzinnym mieście. W skupieniu, ale pełni nowych sił i entuzjazmu stworzyli błyskotliwą syntezę popu, elektroniki, r’n’b – album znakomicie zagrany, zaaranżowany, dopieszczony w dźwiękowych detalach. Tradycyjne instrumentarium i liczne, subtelne nawiązania do najwspanialszych tradycji muzyki soulowej i tanecznej, w zestawieniu z nowoczesną produkcją sprawiają, że „New Me, Same Us” - zgodnie z tytułem – brzmi klasycznie, a równocześnie bardzo świeżo. Singlem zapowiadającym krążek jest znakomity kawałek „Hold On” – rytmicznie rozbujany, przebojowy, zachwycający soulowo-rave’owym luzem. Little Dragon wyprzedają kolejne daty na świecie: po „sold-oucie” w londyńskim Printworks, wkrótce wystąpią w sławnym O2 Brixton Academy. W ubiegłym roku zagrali w Polsce świetny koncert podczas Fest Festival. Tracklista: 1. Hold On 2. Rush 3. Another Lover 4. Kids 5. Every Rain 6. New Fiction 7. Sadness 8. Are You Feeling Sad? 9. Where You Belong 10. Stay Right Here 11. Water
Rewelacyjne wykonanie utworów Polskich kompozytorów Żydowskiego pochodzenia. Bardzo ciekawe instrumentarium, w którego skład wchodzi harfa, flet, skrzypce i wiola, wprowadzający niepowtarzalną atmosferę tych niezwykle pięknych kompozycji.
Zespół został założony w 1994 roku. W pierwotnym składzie były tylko dwie gitary basowe, poszerzone póżniej o fagot oraz instrumenty klawiszowe i perkusyjne. Zespół na początku związany był z tzw. "sceną jassową". Paralaksa penetruje niskotonową sferę muzyki. Poprzez niekonwencjonalne instrumentarium zespół zadziwia brzmieniem i rozwiązaniami harmoniczno-rytmicznymi. Moog Prodigy, Nord Elektro oraz 6-strunowy bass to podstawowy zestaw muzyków wspierany przez samplery, modulatory i inne interesujące skrzyneczki.
Wydawnictwo Delta Music prezentuje w serii Etnika Świata zestaw muzyki Ameryki Łacińskiej, seria ta charakteryzuje się wykorzystaniem oryginalnych nagrań z danego regionu świata i pełnego instrumentarium typowego dla tej muzyki.
Małgorzata Trzaskalik-Wyrwa – organistka i organoznawca, konserwator-zabytkoznawca – jest aktywną popularyzatorką organów i muzyki organowej. Od 2000 r. związana jest z Siedlcami, gdzie prowadzi szeroko zakrojoną działalność na rzecz tamtejszych instrumentów. Dzięki życzliwej współpracy z Wojewódzkim Urzędem Ochrony Zabytków, Kurią Diecezjalną Siedlecką i Zespołem Szkół Muzycznych w Siedlcach obecnie w mieście można podziwiać kolekcję 11 organów o zróżnicowanej stylistyce brzmienia i wyglądu, odznaczającą się wysoką wartością artystyczną. „Niniejsza płyta stanowi muzyczną wizytówkę miasta, jest zaproszeniem do odkrywania w brzmieniu siedleckich organów odmiennych krain stylistycznych oraz świadectwem determinacji osób, którym nie było obojętne oddanie należnego miejsca zarówno muzyce organowej, jak i siedleckiemu instrumentarium” mówi Mariusz Wrona. Album prezentuje brzmienie siedmiu instrumentów w repertuarze odpowiadającym ich stylistyce. W książeczce do płyty, oprócz noty wprowadzającej, znajdują się podstawowe informacje o każdym z instrumentów, ich dyspozycje oraz zdjęcia. Muzycy: Małgorzata Trzaskalik-Wyrwa - organy Mark Caudle - wiolonczela Marek Toporowski - klawesyn
Czwarta studyjna płyta duetu z Pensylwanii. Muzyka Tigers Jaw nie ma nic wspólnego z ostrością i brutalnością, z jaką mogą potraktować intruza tygrysie kły. To wysmakowany indie rock, który Brianna Collins (klawisze, wokale) i Ben Walsh (gitary, wokale) ozdobili co nieco popowym punkiem i intensywnością, mogącą kojarzyć się z emo, a także popem w stylu wielkich mistrzów z Fleetwood Mac. Jest i szczypta bluesa i folku. Dużo pięknych dźwięków, bogate instrumentarium, wspaniałe harmonie, a do tego brzmienie, którego autorem jest Will Yip (m.in. Lauryn Hill, Arctic Monkeys, CKY, Keane, Polar Bear Club).
Projekt znakomitego polskiego perkusisty Cezarego Konrada „On Classical’" Fuzja klasyki z jazzem, rockiem i elektroniką: nowe interpretacje najwybitniejszych dzieł Chopina, Beethovena, Mozarta, Czajkowskiego, Rossiniego i Piazzoli w wykonaniu czołówki polskich muzyków.„On Classical” to projekt, który przełamuje stereotypy związane z muzyką poważną i wychodzi z nią poza tchnące powagą i dostojeństwem gmachy filharmonii. Pochodzący z różnych, muzycznych światów artyści eksplorując najwybitniejsze utwory muzyki poważnej łącząc swoje umiejętności, pomysły i charaktery nadali im drugie życie, pokazując ich aktualność oraz umiejętność wchodzenia w dialog z nowoczesnością. Nowoczesne interpretacje klasyki nie są oczywiście zjawiskiem nowym. Projekt Cezarego Konrada to kolejny, lecz wyróżniający się głos w tym popularnym nurcie. Nurcie, który często wywołuje niechęć szczególnie u konserwatywnych melomanów, zarzucających mu operowanie uproszczonym instrumentarium, technikami i środkami wyrazu. Tym razem jednak o łatwych uproszczeniach nie może być mowy. Osadzony na jazzowym fundamencie temperament Cezarego Konrada w zestawieniu z bezkompromisowym podejściem do muzyki i wyobraźnią sprawiają, bowiem, że projekt zaskakuje różnorodnością i rozwiązaniami, których przebiegu nie sposób przewidzieć. I o to właśnie w „On Classical” - chodzi aby utrzymać słuchacza w ciągłej czujności tak aby nawet na chwilę nie oderwał się od bycia blisko tego, co znajome i nowe jednocześnie.
Po sukcesie i przychylnych recenzjach wydawnictwa „A ja nie chcę spać” (między innymi główna nagroda w konkursie „Świat Przyjazny Dziecku”) nadszedł czas na przekaz bardziej serio. Piosenki o wolności, miłości i galaretce z nóżek, kryminalne ballady i elfickie pieśni. Jazzowo - folkowe instrumentarium, pod-różne inspiracje, jednym słowem twórczość pogodna.