Muzyka country, utożsamiana mylnie z filmową country and western music – odmiana muzyki rozrywkowej, powstała w USA w pierwszym dziesięcioleciu XX wieku z ballad kowbojskich i traperskich, śpiewanych przez wędrownych grajków, wyposażonych w bardzo skromne instrumentarium - banjo, gitara, skrzypce itp.
W fonografii światowej to pierwsza płyta z tak nietypowym instrumentarium. Fluent Ensemble to zespół, którego niecodzienne instrumentarium zobowiązuje do muzycznych poszukiwań. Tworzą go akordeonista Paweł Janas i saksofonista Wojtek Psiuk. Obaj już utytułowani, z licznymi nagrodami na koncie, pełni energii i pasji. Repertuar zdobywają samodzielnie, przygotowując transkrypcje interesujących ich utworów lub współpracując ze współczesnymi twórcami. Niniejsza płyta przedstawia efekt kilkuletniej współpracy z kompozytorami młodego pokolenia nad oryginalnym repertuarem na saksofon i akordeon, który w całości powstał specjalnie dla duetu.Tracklista: 1. After hours of deepest darkness (2014)2. Elleipsis (2011)3. Small talks (2013)4. Sonata Infinity (2013)5. Teraz (2011)6. Accordance (2009)7. The Elements (2014)8. Earth 9. Air 10. Water 11. Fire
„Zremasterowana reedycja albumu kultowej polskiej grupy II połowy lat 70. Ergo Band. „Ergo Band - Grażyna Łobaszewska"" to płyta która w 1978 roku wdarła się jak burza w idiom polskiego funku. Muzyka po 40 latach nadal zaskakuje świeżością, dynamiką, tak od strony kompozytorskiej jak i wykonawczej. Doskonałe, dojrzałe aranżacje (Namysłowski, Bruszewska) w wykonaniu Ergo Band oraz ich ówczesnej solistki - Grażyny Łobaszewskiej - stały się brzmieniowym precedensem na polskiej scenie, nasuwając bezpośrednie skojarzenia z tym, co z trudem przedzierało się wówczas zza oceanu. Grupa Ergo Band powstała w 1974 roku z inicjatywy Kazimierza Plewińskiego, (późniejszego lidera grupy) przy Estradzie Poznańskiej. Rok później Ergo Band rozszerzyło skład o sekcję dętą. Wkrótce pojawiła się także utalentowana wokalistka Grażyna Łobaszewska. Grupa dysponowała niespotykanym w tych czasach w Polsce instrumentarium tj. hammond B3, clavinet, conga, vibrafon i najlepiej odnajdywała się w stylistyce: funk-r&b-soul. Ergo Band wyróżniało się rozpoznawalnym, nowatorskim brzmieniem, nawiązującym do najlepszych amerykańskich wzorów, zyskując tym uznanie krytyków oraz słuchaczy na koncertach w kraju i za granicą, m.in. na Węgrzech, Niemczech i ZSRR. Ergo Band nagrywając w większości swoje kompozycje, łączyło progresywną „amerykańską” muzykę funky z polskimi tekstami, często autorstwa znakomitej Grażyny Łobaszewskiej. Poza legendarnym już przebojem „Gdybyś”, uwagę zwracają zwłaszcza piosenki „Dzień jak blues” oraz „Szedł sobie Johnny dróżką” Zbigniewa Namysłowskiego i Marii Czubaszek w aranżacji Kazimierza Plewińskiego. Płyta jest zbiorem utworów nagranych w studiach różnych rozgłośni radiowych w Polsce, które w latach 70-tych dysponowały analogowym czterośladem, co było znacznym utrudnieniem przy nagrywaniu tak rozbudowanego brzmienia i instrumentarium. Mimo tych mankamentów muzyka Ergo Band brzmi dzisiaj świeżo i nowatorsko, stając się też niewątpliwie inspiracją dla wielu późniejszych formacji lat 80-tych. Warto nadmienić, że materiał został na nowo zremasterowany w listopadzie 2018 roku pod okiem samego Kazimierza Plewińskiego przez reżysera dźwięku” Kamila Karolaka. Tracklista: Side A 1. A więc 2. Dzień jak blues 3. Za górą gór 4. Gdybyś Side B 1. 15 minut spóźnienia 2. Nocny spacer 3. Szedł sobie Johnny dróżką 4. Pieśń dla Ciebie 5. Zmienność myśli
Midori Takada to jedna z najważniejszych postaci japońskiej sceny muzycznej. Swoją karierę rozpoczynała w Filharmonii Berlińskiej, jednak w późniejszym okresie zafascynowała ją muzyka etniczna, szczególnie z Azji i Afryki. W 1983 roku wydała nakładem japońskiego oddziału RCA debiutancki album „Through The Looking Glass”. Przez długie lata niedostępny materiał dopiero teraz doczekał się wznowienia. Cztery długie kompozycje zawarte na wydawnictwie stanowią klasykę minimalu, ambientu, muzyki ilustracyjnej, z elementami etno. Całość robi oszałamiające wrażenie. Takada wykorzystuje egzotyczne instrumentarium (m.in marimba, bębny, gongi, okaryna) które w połączeniu z brzmieniem syntezatorów tworzą piękny dźwiękowy pejzaż. Przez ostatnie 20 lat artystka komponowała i wykonywała muzykę do przedstawień teatralnych. Na swoim koncie ma tylko dwa w pełni autorskie albumy.
Duet Polpo Motel to Olga Mysłowska – wokalistka i kompozytorka związana z teatrami IMKA i Komuna/Warszawa, oraz Daniel Pigoński – klawiszowiec i kompozytor, współzałożyciel zespołów Der Father i Bye Bye Butterfly. Utrzymane w zimnofalowo-synthpopowej estetyce, ich piosenki są zderzeniem surowego brzmienia miniaturowych syntezatorów, brudu vintage'owych automatów perkusyjnych i ekspresyjnego, hipnotyzującego wokalu. Nieoczywiste harmonie łączą się z ciężkimi riffami, cyrkowe motywy przełamują nastrój horroru science fiction – a wszystko przy użyciu instrumentarium mieszczącego się w bagażniku. Po kilkuletniej przerwie wracają z nowym materiałem, bardziej dynamicznym i mroczniejszym od debiutanckiej płyty. Skład zespołu: Olga Mysłowska / voice+vocal lines, Roland Space Echo Daniel Pigoński / Yamaha PSS-170, Casio SA-1, Casio SK-1, Casio SK-5, Zoom
Zawarte na płycie kompozycje współczesnej Sofii Gubaiduliny kompozytorki zakładają bardzo ciekawe połączenie instrumentów strunowych - wiolonczeli, skrzypiec, altówki i kontrabasu wraz z niecodziennie wykorzystaną gitarą, której brzmienie nabiera niezwykle ciekawego wymiaru w towarzystwie klasycznego instrumentarium. Warto zwrócić uwagę na obecność utworu Sotto voce, który występuje jako światowa premiera.