Album to zapis koncertu zespołu SBB z 1 marca 2015 roku. Zespól wystąpił w oryginalnym składzie: Józef Skrzek (śpiew, instrumenty klawiszowe, gitara basowa), Apostolis Anthimos (gitara) i Jerzy Piotrowski (perkusja). Gościnnie podczas koncertu pojawił się Michał Urbaniak (skrzypce).
Grupa powstała po wyczerpaniu się formuły zespołu Prototyp (2003-2007). Dziedziczy po nim gitarzystę (Andrzej Szawara), basistę (Szczepan Kopyt) i perkusistę (Piotr Kowalski), którym zawsze marzyło się silne nawiązanie do początków fusion, a co umożliwiają im nowi instrumentaliści: grający na klarnetach (Piotr Mełech) i elektrycznym pianie (Darek Dobroszczyk). Zespół zapełnia lukę na scenie muzyki improwizowanej, jaka powstała wraz z upadkiem sceny yassowej. Z chaotycznego arché wyłania się więc motoryczny transowy potwór, kipiący energią i dlatego nie planujący paktowania z żadną partią w rodzaju: Oszczędność Formy, Pokora czy Odgrzewanie Kotletów Pseudoawangardy. Rytm jest pulsujący i rwany. Instrumenty harmoniczne gryzą się niemiłosiernie. Cała machina ryczy i idzie do przodu. "Nie boimy się disco i nie boimy się porno!". Debiutancki materiał wskazuje na to, że Yazzboci nie boją się także chininy i rastafarianiny. Sporo surowej improwizacji. Nasłuchujcie i strzeżcie się!
Muzyka kameralna Louisa Spohra i George'a Onslowa na instrumenty dęte w wykonaniu zespołu Osmosis.
Sonety Krymskie Adama Mickiewicza i ich ponadczasowe piękno to inspiracja do kolejnego albumu Krzysztofa Napiórkowskiego - pieśniarza, wokalisty, pianisty i kompozytora. Za swój ostatni album artysta był nominowany do nagrody muzycznej Fryderyk 2019. Tym razem sięgnął po pomnikową postać znaną przede wszystkim z podręczników szkolnych, lecz napisana do nich muzyka przybliża XIX wieczną poezję do czasów współczesnych. Osnową płyty są kompozycje Napiórkowskiego zaśpiewane przez niego przy fortepianie. Towarzyszą mu muzycy operujący instrumentarium nawiązującym do muzyki klasycznej: fagot, klarnet basowy, flet, skrzypce, gitara, instrumenty perkusyjne, nie brak tu jednak współczesnych elementów jak gitara basowa. „Zamysł albumu był taki, że wyobraziłem sobie XIX - wieczny paryski salon, gdzie wieczorną porą gromadzi się towarzystwo, a śpiewak z udziałem muzyków wykonuje poezję ku uciesze i zamyśleniu zebranych” - tak o płycie mówi kompozytor.
OKeh Records ma zaszczyt zaprosić do wysłuchania "Far Into The Stars", pierwszego albumu dokonanego dla tej wytwórni przez Markusa Stockhausena, jednego z najlepszych trębaczy współczesnej sceny muzycznej. "Far Into Stars" to zestaw pięknych ballad zawierających element Jazzu, World Music, Jazz Rock. Jako solista, improwizator i kompozytor Markus Stockhausen jest rozchwytywany na całym świecie. Przewodzi i współpracuje z różnymi zespołami jazzowymi z muzykami takimi jak Arild Andersen, Patrice Héral, Vladyslav Sendecki (Electric Treasures), Angelo Comisso, Christian Thomé (Trio Lichtblick), Ferenc Snétberger i in. Od 2000 r. kieruje serią koncertów Klangvisionen. Nagrań dokonano w składzie: Quadrivium: Markus Stockhausen - trąbka, flugelhorn, instrumenty elektroniczne Jörg Brinkmann - cello, instrumenty elektroniczne Angelo Comisso - piano Christian Thomé - drums, instrumenty elektroniczne
Najbardziej znanym utworem włoskiego kompozytora barokowego Carlo Fariny jest Capriccio stravagante, gdzie imitowane są rózne instrumenty i odgłosy zwierząt. Na płycie mamy również inne mniej znane kompozycje Fariny. Wykonawcy to zespół Clematis.
Ósmy album Marka Knopflera (DIre Straits, Notting Hillbillies) zawiera ścieżkę dźwiękową do filmu "A Shot At Glory" ("Zwycięski Gol") z Robertem Duvallem i Michaelem Keatonem w rolach głównych. Poszczególne kompozycje pokazują jak uniwersalnym i niezwykle wszechstronnym artystą jest Mark Knopfler. Sklad zespołu: Mark Knopfler - gitara prowadząca, śpiew Guy Fletcher - instrumenty klawiszowe Danny Cummings - bębny, instrumenty perkusyjne Chris White - saksofony Iain Lothian - akoredeon Iain McInnes - szkockie dudy Catriona McDonald - skrzypce Billy Jackson - harfa Tracklista: 1. Sons Of Scotland 2. Hard Cases 3. Hes The Man 4. Training 5. The New Laird 6. Say Too Much 7. Four In A Row 8. All That I Have In The World 9. Sons Of Scotland - Quiet Theme 10. Its Over 11. Wild Mountain Thyme
Organek - klasyczne w brzmieniu, nowatorskie w formie vintage rockowe power trio tu i ówdzie wspomagane organami Voxa. Wyraziste, błyskotliwie opisujące teraźniejszość teksty osadzone w pełnej cytatów i historycznych odniesień muzyce, a także niezwykła ekspresja sceniczna stanowią o wartości zespołu powołanego do życia w 2013 roku przez jego lidera, autora tekstów i kompozycji, gitarzystę i wokalistę Tomasza Organka. Stały skład uzupełniają: basista Adam Staszewski oraz perkusista Robert Markiewicz. Trio okazjonalnie wspomaga obsługujący instrumenty klawiszowe Tomasz Lewandowski.Album "Głupi" zawiera jedenaście autorskich kompozycji czerpiących z tradycji vintage rocka definiowanego przez zespół w sposób nieszablonowy i bezpretensjonalny, tworząc zupełnie nową jakość na polskim rynku. Jakość kojarzoną z niezaprzeczalną oryginalnością zespołu oraz jego siłą i szczerością przekazu.
Utwory instrumentalne na różne instrumenty włoskiego kompozytora epoki renesansu Giovanniego Gabrieli w wykonaniu zespołu Consort Fontegara pod dyrekcją René Clemencica.
Rejestracja jednego z ostatnich koncertów Davisa, zagranego w monachijskiej filharmonii, trzy lata przed śmiercią. Davis nie był już w najlepszej kondycji, co, niestety, słychać. Ale przecież nigdy nie był ceniony za brylantową technikę czy ekwilibrystyczne popisy improwizacyjne. Siła Milesa to niezwykły klimat jego muzyki, badanie nowych ścieżek, a także jego talent w odkrywaniu genialnych muzyków. Tu poznajemy m.in. rewelacyjnego saksofonistę Kenny'ego Garretta, a także grającą na instrumentach perkusyjnych (i tańczącą) Marilyn Mazur, Adama Holzmana (instrumenty klawiszowe), czy Josepha "Foleya" McCreary (bas).Miles dość dobrze wspominał ten okres doświadczeń z elektroniką, funky i fusion: "Staram się, żeby soki muzyczne ciągle we mnie płynęły. Chciałbym kiedyś napisać duże dzieło, może musical. Eksperymentowałem nawet z kawałkami rapowymi, bo w tej muzyce jest kawał rytmiki