Jacek Bończyk, Sylwia Najah, Klementyna Umer oraz KAMELEON Qartet wykonują utwory ze spektaklu myzucznego pt. "Dzieci Hioba" do scenariusza i reżyserii Jacka Bończyka.
Andrzej Poniedzielski, Elżbieta Adamiak, Edward Stachura, Maciej Zembaty czy Dorota Osińska to ich usłyszymy na wyjątkowej kompilacji "Archiwum piosenki poetyckiej". Album to najpiękniejsze muzyczne interpretacje tekstów m.in. Agnieszki Osieckiej, Edwarda Stachury czy Jacka Kaczmarskiego. Na płycie usłyszmy 16 poetyckich opowieści, a wśród nich "Niepokój" (wyk. Ewa Błaszczyk), "Jedyne co mam" (wyk. Czerwony Tulipan), "Życie to nie teatr" (wyk. Mirosław Czyżykiewicz), Biała lokomotywa (wyk. Sławomir Zygmunt).
Welshly Arms – już są legendarni, teraz czas na "No Place Is Home"! Wyczekiwany album zespołu "No Place Is Home" ukazuje się 8 czerwca. Wydawnictwo promuje singiel "Sanctuary". Jednym z producentów utworu jest Jayson DeZuzio, który wcześniej zrealizował m.in. "Thunder" Imagine Dragons. Welshly Arms podbili serca słuchaczy za sprawą singla "Legendary". Sześcioosobowy zespół z Cleveland świetnie łączy alternatywny i garażowy rock spod znaku The Black Keys czy Jacka White’a z brzmieniami bluesowymi i gospel. Welshly Arms wydali EP-kę "Legendary" w sierpniu 2017. Tytułowy utwór odsłuchano ponad 45 mln razy w Spotify. Piosenka pojawiła się w wielu reklamach, a także w zapowiedziach filmów i seriali.
„Bob z miasta Dylan” to 10 autorskich utworów utrzymanych w stylistyce americana i alternative rock, która święci obecnie triumfy w Stanach Zjednoczonych. Recenzenci opisujący album porównują klimatyczną i bardzo melodyjną zawartość płyty do twórczości Boba Dylana, Nicka Cave'a, Jacka White'a czy zespołu Calexico. To oparta na przejmującym wokalu, nastrojowym brzmieniu gitar oraz stylowej sekcji rytmicznej muzyka, obok której trudno przejść obojętnie.
„Nieskalana” to płyta niezwykła. To pocztówka sprzed 15 lat, wysłana nam przez naszych poprzedników. Jest to bez wątpienia jedno z pierwszych nagrań związanych z odnową muzyki liturgicznej, która miała miejsce w latach 90. w dominikańskich klasztorach. Ciekawie jest spojrzeć na wydarzenia sprzed kilkunastu lat teraz, gdy już wiemy, co zdarzyło się później i dokąd nas to (przynajmniej na razie) doprowadziło. Materiał nagrany na płycie jest dziś świetnie znany – to kompozycje m. in. o. André Gouzes'a, Jacka Gałuszki, Jacka Sykulskiego, które po rejestracji tego nagrania, trafiły do pierwszego tomu śpiewnika Niepojęta Trójco. Dzięki tej płycie możemy usłyszeć „jak było na początku", spotkać się z pionierami odnowy muzyki liturgicznej, dzięki którym jesteśmy dziś w takim, a nie innym miejscu naszej pracy nad dbałością o liturgiczne celebracje. To oni rozpropagowali ten rodzaj śpiewu liturgicznego: Paweł Bębenek dzięki swym kompozycjom i prowadzonym warsztatom, Mateusz Kowalski – zakładając zespół Perfugium, Ania Siciarek powołując do istnienia Mirabilia Musica. Śpiewając w wielu miejscach i zespołach – we wspomnianym Bractwie Lutni czy w chórze Piotra Pałki Voce Angeli, zarazili wiele środowisk miłością do godnej muzyki liturgicznej. Ludzie nagrywający ten materiał zawędrowali w różne i ciekawe strony, muzyka towarzyszy coraz większej liczbie celebracji liturgicznych na całym świecie. Okładka płyty przedstawia detal z obrazu Niepokalane poczęcie Giambattisty Tiepolo, znajdującego się w zbiorach Museo Nacionale del Prado w Madrycie. Wydało się nam potrzebnym podkreślenie misji Maryi, zapowiedzianej już w Księdze Rodzaju. Czasem, kładąc nacisk na matczyną delikatność i troskę Maryi, zdarza się nam zapomnieć o jej potędze i majestacie. Odwołując się do słów jednej z pieśni zawartych na płycie, chcieliśmy podkreślić, że w walce z siłami ciemności nie jesteśmy osamotnieni: „Niewiasta zwyciężyła pradawnego węża, Jej Dziecię zniweczy siłę szatana...”. Tracklista: 1. O, Matko miłościwa 2. Najświętsza Dziewico 3. Święta, przeczysta Dziewico 4. Salve Regina 5. Stała Matka boleściwa 6. Ave vera virginitas 7. Kyrie * Missa BMV 8. Alleluja * Missa BMV 9. Ave maris Stella * Witaj Gwiazdo morza 10. Sanctus * Missa BMV 11. Ave Domina Sancta 12. Agnus Dei * Missa BMV 13. Nieskalana 14. Pod Twoją obronę
Debiutancki krążek działającego od 2010 roku, wielce obiecującego indierockowego tria z kalifornijskiego miasta Santa Barbara. Beware Of Darkness mocno zaznaczyli już swoją obecność na muzycznej scenie. Kyle Nicolaides, Tony Cupito i Daniel Curcio mieli okazję otwierać koncerty The Wombats, Deftones, Social Distortion, czy Stone Temple Pilots. Krytycy opisywali trio jako bardziej dynamiczną wersję The Black Keys z dość silnie religijnymi treściami. Zachwycić się muzyką Kalifornijczyków mogą też z pewnością fani twórczości Jacka White'a z czasów The White Stripes, ze względu na energię i garażowe brzmienie gitary. Produkcją kilkunastu piosenek wraz z muzykami zajął się trzykrotny laureat Grammy producent i kompozytor David Sardy (m.in. Oasis, Marilyn Manson, Johnny Cash, ZZ Top).
Debiutował, mając 15 lat. Zdobywał liczne nagrody i wyróżnienia na terenie całej Polski m.in. II nagroda Ogólnopolskiego Konkursu Muzyki, Pieśni i Tańca, Wrocław, 1961; finalista Konkursu Piosenki Studenckiej w Krakowie 1965; I miejsce na Giełdzie Piosenki Polskiej, Warszawa 1966. Ogólnopolska Studencka Piosenka Roku - "32-go Grudnia" 1966; wykonawca Lubelskiej Piosenki Roku 1966; III nagroda Festiwalu Artystycznej Młodzieży Akademickiej (FAMA) 1967 Świnoujście; Brał udział w IV Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu 1966 w Maratonie Kabaretowym oraz Echu Giełd i Estrad. Nagrywał dla III programu Polskiego Radia. Wprowadził piosenkę z kabaretu "Cyrulik" krakowskich autorów Jacka Dybka i Franciszka Serwatki "Konik na Biegunach" na estrady ogólnopolskie. Po raz pierwszy wykonał Konika w audycji radiowej "Mikrofon dla Wszystkich" w 1962 roku. Piosenka stała się olbrzymim przebojem lat 60-tych. Od roku 1969 mieszka w Nowym Jorku. Koncertuje w USA, Kanadzie, Polsce i na Ukrainie.
Skaldowie powstali w Krakowie w 1965 roku. Trzon zespołu stanowili muzykalni, rozśpiewani i grający na licznych instrumentach bracia Zielińscy: Andrzej (ur. 1944), grający na fortepianie i organach oraz Jacek (ur. 1946) – główny wokalista, skrzypek i trębacz. Grupa debiutowała na II Krakowskiej Giełdzie Piosenki (1965) zdobywając pierwsze miejsce za utwór Moja czarownica do tekstu poety Wiesława Dymnego.Andrzej Zieliński zmonopolizował repertuar Skaldów jako nadworny kompozytor i aranżer – jego piosenki odróżniały się na tle polskiej muzyki popularnej złożonością i różnorodnością aranżacji, ale ich naczelnym walorem była niezwykła melodyjność. Skaldowie weszli przebojem do czołówki polskich „zespołów młodzieżowych”.Hit "Wszystko mi mówi, że mnie ktoś pokochał" został Radiową Piosenką Roku 1967. Na festiwalu polskiej piosenki Opole 1967 Skaldowie otrzymali Nagrodę Specjalną Przewodniczącego Komitetu d/s Radia i Telewizji za utwór "Uciekaj, uciekaj". Zespół nawiązał współpracę ze zdolnymi autorami tekstów – warto pamiętać, że to właśnie piosenki Skaldów stały się „trampoliną”, z której wybiły się kariery trojga młodych, utalentowanych autorów: A. Osieckiej, W. Młynarskiego oraz L.A. Moczulskiego.Zespół wystąpił w kilku filmach („Mocne uderzenie” i „Cierpkie głogi”), z których najmocniej uwiecznił się w pamięci „Kulik” z 1968 roku. W rok później Skaldowie nagrali jedną z najbardziej niezwykłych płyt całej polskiej muzyki popularnej, CAŁA JESTEŚ W SKOWRONKACH (1969) – album, który w przypadku każdej innej grupy mógłby uchodzić za wybór przebojów (oprócz utworu tytułowego znalazły się na nim m.in. Króliczek, Medytacje wiejskiego listonosza, Prześliczna wiolonczelistka i Z kopyta kulig rwie). Dla Skaldów była to jedynie płyta z nowymi piosenkami.Po kilku trasach koncertowych w ZSRR i kolejnym festiwalowym tryumfie w Opolu 1969 (Medytacje wiejskiego listonosza), zespół udał się na sześciotygodniowe tournée po Stanach Zjednoczonych i Kanadzie. Skaldowie zetknęli się tam z muzyką R&B graną na żywo, zaś Andrzej Zieliński przywiózł z tej podróży organy Hammonda. Ukształtował się nowy wizerunek Skaldów – zespołu… rockowego. Ukształtował się także ostateczny skład zespołu, w którym – oprócz braci Zielińskich - wystepowali: Konrad Ratyński (śpiew, gitara basowa), Jerzy Tarsiński (gitara) oraz Jan Budziaszek (perkusja).Na festiwalu Opole 1970 nagrodę dziennikarzy zdobyła piosenka śpiewana przez Jacka w duecie z Łucją Prus, W żółtych płomieniach liści. W rok później Skaldowie występowali z powodzeniem przed widownią zachodnią (m.in. w Wielkiej Brytanii i RFN), zaś w roku następnym wzięli udział w wielkim koncercie Rock & Jazz Now, towarzyszącym XX Letnim Igrzyskom Olimpijskim w Monachium. W maju 1972 roku nagrali w sali Filharmonii Narodowej płytę KRYWAŃ, KRYWAŃ – album kultowy, manifest polskiego art-rocka, ukoronowanie dotychczasowej działalności.W drugiej części dekady Skaldowie oddalili się nieco od ludowych źródeł swojej muzyki, a i romans z rockiem nie okazał się trwały. Tworzyli piosenki popularne, ale jako że – niezmiennie – robili to na najwyższym poziomie, nie przestawał płynąć niekończący się strumień hitów: Życzenia z całego serca, Wierniejsza od marzenia, Dopóki jesteś, Nie oślepiaj. Spektakularny sukces przeboju Wszystko kwitnie wkoło (popularnie nazywanego „Wiosną”) sprawił, że piosenkę Skaldów – jak przed laty – ponownie śpiewała cała Polska. Coroczne występy Skaldów w Opolu zawsze były wydarzeniem – po raz pierwszy na płycie prezentujemy tu porywające festiwalowe wykonanie kompozycji Twą jasną widzę twarz (Opole 1980).W utworze "Szanujmy wspomnienia" zespół z wdziękiem i nieodzowną autoironią ustosunkował się do upływu czasu, ale ostatni wielki przebój Skaldów – do muzyki Jacka Zielińskiego – piosenka "Nie domykajmy drzwi", przekonywał, że krakowska kapela nie traci z upływem lat ani inwencji, ani energii, ani… optymizmu.Wielki koncert „Skaldowie plus przyjaciele”, który odbył się w warszawskiej Sali Kongresowej w październiku 2000 roku z okazji 35-lecia zespołu, dowiódł dobitnie, że muzyka tworzona przez Andrzeja i Jacka Zielińskich oraz ich kolegów jest wciąż świeża i oryginalna, absolutnie niepowtarzalna i – co chyba najważniejsze – całkowicie odporna na czas. Przekonuje o tym także nasza kolekcja.
Ira jest jak dobre wino – im starsze, tym lepsze. Długie lata, bo aż 10, musieliśmy czekać na kolejna płytę Live. Swoim występem 1 października 2014 w Klubie Wytwórnia w Łodzi zespół zaskoczył wszystkich! Legenda polskiej sceny rockowej tym razem pokazała swoje delikatniejsze i bardziej liryczne oblicze, wykonując nowe, akustyczne aranżacje swoich przebojów. Dzięki pomocy Jacka Piskorza, kierownika muzycznego koncertu, muzykom udało się złapać znakomity kontakt z sekcją smyczkową. Niecodzienności dodały brzmienia fortepianu elektrycznego, akordeonu oraz przeszkadzajek.
Koncert, którego nagranie mamy przyjemność Państwu zaprezentować, odbył się 24 lipca 2001 roku w kaplicy domu studenckiego księży pallotynów w Arcueil. Miejsce to ma niemałe znaczenie dla działalności artystycznej Jacka Kaczmarskiego. Występował on tam wielokrotnie. Arcueil było tradycyjnym miejscem kontaktu Jacka z Polonią we Francji. Kaczmarski koncertował na całym świecie (również po 1989 roku), ale spośród scen zagranicznych jedynie w Arcueil występował regularnie.Encore, jeszcze raz to recital składający się z piosenek z powstającego wówczas programu "Mimochodem" oraz z utworów starszych. Kaczmarski zawsze dbał, aby koncert miał pewien wspólny mianownik – tak jest też w tym przypadku. Większość wykonywanych utworów artysta sam opatrzył komentarzem.Krzysztof Nowak