Debiutancki krążek działającego od 2010 roku, wielce obiecującego indierockowego tria z kalifornijskiego miasta Santa Barbara. Beware Of Darkness mocno zaznaczyli już swoją obecność na muzycznej scenie. Kyle Nicolaides, Tony Cupito i Daniel Curcio mieli okazję otwierać koncerty The Wombats, Deftones, Social Distortion, czy Stone Temple Pilots. Krytycy opisywali trio jako bardziej dynamiczną wersję The Black Keys z dość silnie religijnymi treściami. Zachwycić się muzyką Kalifornijczyków mogą też z pewnością fani twórczości Jacka White'a z czasów The White Stripes, ze względu na energię i garażowe brzmienie gitary. Produkcją kilkunastu piosenek wraz z muzykami zajął się trzykrotny laureat Grammy producent i kompozytor David Sardy (m.in. Oasis, Marilyn Manson, Johnny Cash, ZZ Top).

• Wykonawca Beware Of Darkness
• Data premiery 2013-07-01
• Nośnik CD

Elektryczne Gitary to jeden z najpopularniejszych zespołów lat 90, który w 2014 roku obchodzi 25-lecie działalności! Od początku po dziś dzień proponują muzykę osadzoną w starym rock and rollu i popie, z ciekawymi melodiami i zapadającymi w pamięć tekstami. Kto pamięta, jak podkreślali, że są z miasta oraz zapewniali, że to widać, słychać i czuć? Albo namawiali pięknych i młodych do noszenia długich włosów? Opiewali człowieka z liściem na głowie w środku komunikacji miejskiej, a także zastanawiali się też, co powie Ryba? Dla najwierniejszych fanów muzycy przygotowali z okazji jubileuszu wyjątkowe niespodzianki. Najważniejszą z nich jest album ze wszystkimi największymi przebojami zespołu, który ukazał się zarówno na płycie CD, jak i na płycie winylowej. Kolejnym prezentem jest teledysk do evergreenu „Dzieci wybiegły”, przygotowany ponad dwadzieścia lat po premierze piosenki! Elektryczne Gitary formalnie rozpoczęły działalność w 1989 roku, choć ich początki sięgają ponad dekadę wcześniej. W składzie zespołu byli: Kuba Sienkiewicz, Piotr Łojek, znany z Kultu i Dezertera gitarzysta Rafał Kwaśniewski oraz perkusista Marek Kanclerz z warszawskiej formacji Gardenia. Lata 1992-97 należały właśnie do nich. Wydane w tym okresie płyty studyjne -"Wielka radość", "A ty co", "Huśtawki", "Na krzywy ryj" – pokrywały się złotem lub platyną, a piosenki pełne inteligentnego i wyważonego humoru Kuby Sienkiewicza szybko stawały się przebojami. Tylko na debiutanckim albumie „Wielka radość” znalazły się takie szlagiery jak "Jestem z miasta", "Przewróciło się", "Włosy", "Człowiek z liściem", "Wytrąciłaś", "Głowy Lenina (do obrazu Salvadora Dali)", "Dziki", "Wszystko ch. ", czy wieńczący wiele klubowych imprez "Koniec". Następne albumy przyniosły kolejne hity - "Dzieci", "Nie pij Piotrek", "Wyszków tonie", "Spokój grabarza", "Co ty tutaj robisz", "Goń swego pawia", "Ona jest pedałem", czy "Kiler" i "Co powie Ryba" z komedii kryminalnych "Kiler" i "Kiler-ów dwóch". Elektryczne Gitary mają też wyjątkowy dryg do przeróbek. Z ich tekstami światowe przeboje zyskały zupełnie nowe oblicze. Wymienić tu można choćby "Serce jak pies" (czyli "Let Me Roll It" Paula McCartneya), "Nie wiem co to sen" (w oryginale "I'm Waiting For The Man" Velvet Underground), czy "Stacja Wilanowska" ("Waterloo Sunset" The Kinks). Pięknie interpretowali także polskie piosenki i teksty, między innymi Jacka Kleyffa, Stanisława Staszewskiego, Jacka Kaczmarskiego, Jana Krzysztofa Kelusa.  Do dziś wszystkie wydawnictwa zespołu sprzedały się w nakładzie przekraczającym 1,5 mln egzemplarzy. Elektryczne Gitary wciąż grają, ciesząc fanów dobrą muzyką, ciekawymi tekstami i inteligentnym humorem. Liderem zespołu pozostaje Kuba Sienkiewicz - autor paru płyt solowych, twórca muzyki do filmów, okazjonalnie aktor, aktywny również na scenie kabaretowej. A poza sceną lekarz neurolog z tytułem naukowym doktora, mąż, ojciec, wegetarianin. 

• Wykonawca Elektryczne Gitary
• Data premiery 2014-06-03
• Nośnik CD

„Green Light” zapowiada nadchodzący, drugi album Lorde, który jest następcą debiutanckiego „Pure Heroine”. Wyprodukowany przez Lorde, Jacka Antonoffa i Franka Dukesa, fantastyczny nowy krążek był nagrywany w mieszkaniu Jacka oraz legendarnym Electric Lady Studios. Nadchodzący album Lorde jest na ustach całego świata, również gwiazd. Zachwyceni kawałkiem „Green Light” Diplo, Katy Perry, Taylor Swift, Halsey, Charlie XCX i nawet Aaron Paul z serialu Breaking Bad udostępnili link do utworu na swoich kanałach. W 2014 roku 16 – letnia Lorde zaprezentowała się jako głos swojego pokolenia za sprawą debiutanckiego krążka „Pure Heroine”. Album pokrył się na świecie potrójną platyną, z wynikiem łącznej sprzedaży ponad 4 milionów egzemplarzy na świecie. Wydawnictwo przyniosło artystce dwie nagrody GRAMMY® i jedną BRIT. Singiel „Royals” zyskał na świecie status siedmiokrotnie platynowego, a jego następca „Team” pokrył się poczwórną platyną. Podczas gali Brit Awards Lorde na prośbę rodziny zmarłego Davida Bowiego oddała mu hołd. Swego czasu Bowie nazwał ją „przyszłością muzyki”. Lorde udowadnia na każdym kroku, że jest godna tych słów.  

• Wykonawca Lorde
• Data premiery 2017-06-16
• Nośnik CD

Tytuł nowego albumu The White Stripes, "Icky Thump" wywodzi się od popularnego na północy Anglii zwrotu "ecky thump", który jest okrzykiem zdziwienia i zaskoczenia. Wybór tego tytułu jest bardzo na miejscu, bo po całorocznej przygodzie Jacka White’a z grupą The Raconteurs wielu obawiało się, iż jest to koniec współpracy gitarzysty i wokalisty z perkusistką Meg White pod starym szyldem. Nowy album trafi do sklepów 18 czerwca br. Nikogo, kto lubi muzykę rockową nie trzeba przekonywać, że zniknięcie The White Stripes byłoby niepowetowaną stratą - już choćby tylko dlatego, że duet firmował jedne z najważniejszych płyt pierwszej dekady XXI wieku: "White Blood Cells" (2001), "Elephant" (2003) i "Get Behind Me Satan" (2005), które przetarły drogę dla całego nowego pokolenia wykonawców. Na szczęście okres niepewności, co do dalszych losów The White Stripes mamy już za sobą. Wydanie "Icky Thump" zbiega się z 10. rocznicą działalności The White Stripes, która dokładnie przypada na 14 lipca, czyli narodowe święto Francji upamiętniające zburzenie Bastylii. Owa "rewolucyjna" zbieżność jest jak najbardziej na miejscu, bo już trzy pierwsze albumy zespołu, "The White Stripes", "De Stijl" i wspomniany "White Blood Cells" należały do tych pozycji, jakie - obok nagrań The Strokes z Nowego Jorku czy The Hives ze Szwecji - zamknęły z hukiem lata 90., zainicjowały radykalny przewrót w rocku i zwrot w stronę energetycznego, garażowego grania. Osadzone w tradycji tak rock and rolla, jak i muzyki ludowej, obie te płyty stworzyły solidny fundament dla dalszej, niezwykłej ewolucji duetu z Detroit, który coraz śmielej, z mieszaniną szacunku i obrazoburczej nonszalancji, rozpoczął swoje potyczki z historią muzyki amerykańskiej. Ich efektem były dwie bardzo różne, ale jednako znakomite ostatnie płyty: silnie osadzony w idiomie bluesowym "Elephant" i wielowątkowy stylistycznie i przewrotny w swym kompleksowym podejściu do amerykańskiego dziedzictwa muzycznego "Get Behind Me Satan". Ten drugi album okazał się nie małym zaskoczeniem dla fanów, dość nieoczekiwanym odejściem od wcześniejszego stylu - ale to dlatego, że w całości skomponowany został przy fortepianie, a nie, jak poprzednio, z gitarą. Na "Icky Thump" fortepian poszedł do lamusa, wróciła gitara, a wraz z nią ostre, rock’n’rollowe granie. Ale pociąg Jacka do eksperymentów brzmieniowych nie minął. Bo choć zniknął fortepian, to tu i ówdzie, po raz pierwszy w muzyce The White Stripes pojawiły się instrumenty dęte (oparty na flamenco, porywający utwór "Conquest") i szkockie dudy (Jim Drury) w odwołującym się do szkockiego pochodzenia Jacka i Meg "Prickly Thorn, But Sweetly Worn". W utworze tytułowym natomiast został użyty ten sam siermiężny syntezator, który wykorzystał na początku lat 60 producent Joe Meek przy nagrywaniu wielkiego instrumentalnego "kosmicznego" przeboju "Telstar" (1962) grupy The Tornadoes. Ale to wyjątki. Na płycie dominuje bowiem czysty, klasyczny gitarowy rock, wywodzący się od Stonesów, The Allman Brothers Band, Jimiego Hendrixa, Boba Dylana, Led Zeppelin oraz całego legionu zapomnianych garażowych zespołów z drugiej połowy lat 60., z intrygująco wprowadzonymi do rockowej faktury odniesieniami do tradycji folk-bluesa, country i archaicznej muzyki hillbilly z Appalachów. "Icky Thump" przemówi najsilniej do tych fanów, którzy szczególnie upodobali sobie "Elephanta". Ale przemówi inaczej, bo nigdy jeszcze w obrębie dziś nam miłościwie panującego młodego pokolenia wykonawców po przewrocie spod znaku The White Stripes i The Strokes klasyczny rock nie był podany w tak świeżej, wysokooktanowej i ekscentrycznej oprawie. To bezdyskusyjnie najlepszy i najbardziej dojrzały album w dyskografii The White Stripes. W odniesieniu do wydawnictw tej klasy używa się nie na darmo sformułowania: "instant classic".Na koniec kilka faktów o produkcji "Icky Thump". To jest pierwszy album nagrany i zmiksowany przez The White Stripes w nowoczesnym, profesjonalnym studiu, jednak Jack pozostał niezwzruszenie wierny technologii analogowej. Rejestracja utworów zajęła rekordowo długi - według standardów duetu - czas, bo aż trzy tygodnie. "Icky Thump" jest drugą co do długości (po "Elephant") płytą w dyskografii zespołu, bo trwa aż 48 minut.

• Wykonawca The White Stripes
• Data premiery 2007-06-18
• Nośnik CD

Mateusz Nagórski i Miłosz Wośko poznali się w 2016 roku i rozpoczęli wspólną pracę nad płytą "Mój Zodiak". Efektem współpracy są piosenki do wierszy Jacka Kaczmarskiego, które nie zostały umuzycznione za życia barda. Punktem wyjścia były trzy kompozycje Jacka: Baran, Panna i Żegluga. Płyta zawiera 14 utworów, w których każdy ze znaków zodiaku opisany jest osobną piosenką, a klamrą spinającą cykl są utwory: otwierający - "Wyjaśnienie" i kończący -  "Żegluga". Wiersze pochodzą z końca lat 80-tych. Materiał został zarejestrowany w studio Polskiego Radia Łódź. Forma takiego duetu odwołuje się do tradycyjnej, akustycznej konwencji, gdzie nietrudno o skojarzenia z wykonaniami samego poety, na którego artystycznej drodze fortepian (Zbigniewa Łapińskiego) spełniał ogromną rolę, znacznie wykraczającą ponad określenie "akompaniament". Mateusz i Miłosz, prowadząc równorzędny dialog, eksplorują muzyczne granice, którymi są jedynie słowa oraz przypisane muzykom instrumenty.

• Wykonawca Wośko Miłosz , Nagórski Mateusz
• Data premiery 2019-10-25
• Nośnik CD

Recital wielokrotnie nagradzanego skrzypka Jacka Liebecka w towarzystwie jego wieloletniej akompaniatorki Katyi Apekishevej. Liebeck przedstawia prace znakomitego wiedeńskiego skrzypka i kompozytora Fritza Kreislera znanego między innymi ze „skomponowania” koncertu Vivaldiego. Sam Kreisler wpisywał się w idiom romantycznych artystów, który znamy głównie z dylematu przyjaciół Chopina – kto odtworzy dzieła, kompozycje wirtuoza po jego śmierci. Tak jak niezwykle trudne technicznie dzieła Chopina znalazły godnych mistrza naśladowców, tak i arcywirtuozerskie techniki Kreislera znakomicie czują się pod palcami Jacka Liebecka.

• Wykonawca Liebeck Jack , Apekisheva Katya
• Data premiery 2014-03-01
• Nośnik CD

Szósty album Beyonce "Lemonade" to 12 nowych nagrań studyjnych (na CD) i ponad godzinny film (DVD) scalający piosenki z płyty w jedną audio-wizualną całość. Koncepcja płyty odnosi się do wewnętrznej podróży kobiety celem samopoznania i samouzdrowienia. Od strony muzycznej jest to cały kalejdoskop rozmaitych, nowoczesnych brzmień (od r&b, przez rocka, popowe ballady a kończąc nawet na klimatach country) i elektryzujących muzycznych kolaboracji - na płycie poza jednym z najsłynniejszych damskich wokali na świecie usłyszymy także Jacka White'a, The Weeknd, Kendricka Lamara i Jamesa Blake'a. Utwory na "Lemonade" wyprodukowali m.in. Diplo, Hit-Boy, boots i Mike Will Made It. Pierwszym oficjalnym singlem promującym całe wydawnictwo jest utwór "Sorry".

• Wykonawca Beyonce
• Data premiery 2016-05-06
• Nośnik CD+DVD

Album „Lekcja historii” to zapis muzyki ze spektaklu, który przygotował wielki admirator Jacka Kaczmarskiego, świetny śpiewający aktor Jacek Bończyk. Obok niego piosenki wybitnego polskiego poety wykonują aktorzy: Julia Konarska, Wojciech Brzeziński i Wojciech Michalak.Wrażliwość na sztukę Jacek Kaczmarski wyniósł z domu. Był synem dwojga artystów: Anny Trojanowskiej - Kaczmarskiej i Janusza Kaczmarskiego. W podobnym stopniu intrygowała go historia, którą poznawał, najpierw dowiadując się kolejnych faktów o swoich przodkach, a później – analizując wszystko na potrzeby własnej twórczości. Tę skłonność do wplatania wątków historycznych do własnej twórczości odziedziczył po matce, która często podkreślała, jak ważnym elementem w jej malarstwie były wspomnienia z czasu wojny. Młody Jacek chłonął całą tę atmosferę i przyjmował cechy rodziców i dziadków – odwagę, wyobraźnię, impulsywność, miłość do podróży, malarstwa, historii i literatury. Słuchał także płyt, które rodzice przywozili z podróży.Tak ukształtował się artysta, dla którego ciekawym wyzwaniem było interpretowanie obrazów, pisanie opowieści, jakie znajdował w farbie, na kanwach i we własnej wyobraźni. W jego imaginacjach ożywały między innymi takie dzieła jak „Powrót z w rodzinne strony” i „Zatruta studnia” Jacka Malczewskiego, „Taniec pod szubienicą” Pietera Bruegela Starszego, „Krzyk” Edwarda Muncha czy „Rejtan. Upadek Polski” Jana Matejki.Do wszystkich napisał swoje wiersze, wszystkie były bardzo ważną częścią jego repertuaru.

• Wykonawca Bończyk Jacek , Brzeziński Wojciech , Konarska Julia , Michalak Wojciech
• Data premiery 2016-05-09
• Nośnik CD

Epoka piratów zbliża się do końca. Will Turner płynie na Daleki Wschód po magiczne mapy, które pomogą mu odnaleźć skrytkę Davy’ego Jonesa i tym samym ocalić Jacka Sparrowa. Jack zostaje uratowany, ale Jones wraz z lordem Cutlerem Beckettem, demonicznym azjatyckim piratem Sao Fengiem i Jamesem Norringtonem zawarli układ zagrażający wolności Jacka, Elizabeth, Willa, nowego sojusznika Barbossy i wszystkich piratów na świecie. Jack zmuszony jest udać się z przyjaciółmi na terytorium nie zaznaczone na mapie - wyspę Shipwreck na końcu świata.Muzykę ponownie skomponował Hans Zimmer - jeden z najbardziej znanych kompozytorów związanych z wielkimi produkcjami rodem z Hollywood.Albumy z muzyką ilustrującą poprzednie części historii Jacka Sparrowa odniosły międzynarodowy sukces i ich łączna sprzedaż na świecie przekroczyła 740 tyś egzemplarzy!

• Wykonawca Various Artists
• Data premiery 2007-05-21
• Nośnik CD

Debiutancka płyta formacji B-QLL to jednocześnie podsumowanie dotychczasowej ośmioletniej działalności Panów Marcina Niewiadomskiego i Jacka Muszyńskiego. Utwory na płycie zamieszczone zostały chronologicznie, tak więc jest niepowtarzalna okazja przekonać się jak twórczość Zespołu ewoluowała przez te lata.

• Wykonawca B-QLL
• Data premiery 2018-03-14
• Nośnik CD