Michael Mind Project do pochodzący z niemiec popularny duet DJsko – producencki. Panowie mają na swoim koncie wiele światowych przebojów, m.in. utwór „Blinded By The Light” - podbił notowania muzyczne w Finlandii, Niemczech i Austrii - czy „How Does It Feel”, który stał się jednym z ulubionych singli austriackiej publiczności.
Dwupłytowe, zremasterowane wydawnictwo zawiera aż 50 największych hitów wybitnej przedstawicielki stylu "Country" i "Rockabilly" Wandy Jackson. Wanda Jackson (ur. 20 października 1937 w Maud w stanie Oklahoma) – amerykańska piosenkarka, nazywana "First Lady Of Rockabilly", była jednym z pionierów Rock "n' Rolla. Jej największe przeboje to: "Stupid Cupid" ", "Fujiyama Mama", "Honey Bop", "Hot Dog That Made Him Mad", "Let's Have a Party"," Happy, Happy.
Ronnie Earl jest według wielu opinii najlepszym gitarzystą jaki kiedykolwiek pojawił się w muzyce rockowej. Urodził się 10 marca 1953 roku w Nowym Jorku. Z pochodzenia jest Węgrem (właściwe nazwisko - Horvath, ojciec - Akos, matka - Mutcika). Jako dziecko uczył się grać na fortepianie. Interesował się muzyką jazzową, głównie twórczością John'a Coltrane'a, Sonny'ego Rollins'a, West'a Montgomery'ego i Charles'a Mingus'a. Wiele wolnych chwil spędzał w różnych klubach jazzowych, głownie w "Village Vanguard". W 1974 roku przeniósł się do Bostonu, by podjąć studia na jednym z bostońskich uniwersytetów. W 1975 roku przypadkowo znalazł się w jednym z bostońskich klubów bluesowych, na koncercie Muddy'ego Waters'a. Koncert ten zafascynował go do tego stopnia, że od tej chwili zaczął słuchać wyłącznie płyt bluesowych (głownie B.B. King'a, Alberta King'a, Magic'a Sam'a, Otis'a Rush'a, Buddy'ego Guy'a oraz T-Bone'a Walker'a). Postanowił, że będzie grał bluesa, zaczął więc intensywnie ćwiczyć grę na gitarze.W 1977 roku założył swój pierwszy zespół - Guitar Johnny& The Rythm Rockers. W latach 80-tych Ronnie Earl był już członkiem wysoko cenionego w USA big-bandu blusowo-jazzowego Roomful of Blues, gdzie w 1979 roku zastąpił samego Duke'a Robillard'a. W zespole tym występował przez 8 lat, stając się jego pierwszoplanową postacią. Roomful of Blues z Ronnie Earl'em w składzie zagrał niezliczone ilości koncertów (wg. niektórych źródeł do 300 rocznie) oraz nagrał 6 płyt. W 1987 roku Ronnie Earl opuścił szeregi Roomful of Blues i poświęcił się karierze solowej. Założył własny zespół - Ronnie Earl & The Broadcasters. Okres od 1993 do 1997 roku jest bezsprzecznie najlepszym okresem w karierze Ronnie'go Earl'a. Zdobył w tym czasie kilka prestiżowych nagród: w corocznej ankiecie pisma "Down Beat" płyta "Grateful Hearts: Blues & Ballads" została uznana za "Album roku", dwukrotnie uhonorowano go bardzo liczącą się nagrodą W.C. Handy'ego (tzw. "Bluesowy Oskar") dla najlepszego bluesowego gitarzysty roku (1997 i 1998). Ronnie Earl będąc wspaniałym muzykiem występował i nagrywał w doborowym towarzystwie. Oprócz muzyków wymienionych w powyższym tekście, w różnych składach The Broadcasters lub gościnnie na płytach Ronnie'go Earl'a wystąpili: Kaz Kazanoff, Jerry Portnoy, Darrell Nulisch, Ron Levy, Curtis Salgado, Robert Jr. Lockwood, David "Fathead" Newman i wielu innych. Ale i Ronnie Earl bardzo chętnie był zapraszany przez innych wykonawców do udziału w sesjach nagraniowych do ich płyt. Materiał został zarejestrowany w systemie DSD (Direct Stream Digital). Tracklista:1. Churchin'2. Catfish Blues3. Idle Moments4. Thembi5. Blues for Shawn6. Glimpses of Serenity7. Lunch at R&M's8. Song for a Brother9. Belladonna10. Blues on a Sunday11. Amazing Grace
Muzyka kameralna jednego z największych niemieckich kompozytorów epoki baroku Georga Philippa Telemanna. Na płycie nagrane są tria gdzie jednym z instrumentów jest viola da gamba. Wykonawcy to zespół Hamburger Ratsmusik pod dyrekcją Simone Eckert.
Norweski gigant powraca, uzbrojony w wyrafinowany skład i gotowy do ataku ze strasznym wynikiem. „Outstrider” szokuje dojrzałością dźwięku, masywnymi riffami i fantastycznym wokalem jednym z najbardziej rozpoznawalnych głosów w black metalu.
Jamie Cullum to wielkie odkrycie jazzowej wokalistyki. Jak na swoje 23 lata zaskakuje dojrzałym, pełnym swobody głosem. Jego niepokorna natura dość szybko dała o sobie znać. Po tym jak porzucił kierunek literatury angielskiej na Londyńskim Reading University próbował swoich sił w filmie ("...Jednym z najważniejszych powodów mojej jazzowej pasji była fascynacja filmami Woody'ego Allena, to on sprawił, że sam zająłem się filmem, literaturą, sztuką... Woody Allen jest dla mnie jednym z najważniejszych herosów..." mówi Jamie). Jednak jego prawdziwą pasją od młodości pozostawało muzykowanie.
Już teraz TRZECI album SARSY "ZAKRYJ" jest jednym z najbardziej wyczekiwanych albumów 2019 roku! Artystka zapowiada swoją trzecią płytę osobliwymi singlami "Zakryj" i "Carmen" będącymi połączeniem poetyckiego tekstu z nośną orkiestrową aranżacją. Produkcje muzyczne i styl Sarsy wciąż wyróżniają się na tle innych artystów na rynku polskim. Sarsa jako autorka tekstu i kompozytorka, a także producent kreatywny albumu, konsekwentnie pozycjonuje swoją twórczość w obrębie szlachetnego popu. "Zakryj" to Pierwszy, a zarazem tytułowy singiel promujący ten album, który w krótkim czasie stał się jednym z najczęściej nuconych utworów ostatniej jesieni. Utwór szybko wspiął się na pierwsze miejsce polskiego airplay'a. Sama artystka o trzecim albumie mówi: "Inspiracją artworku albumu jest zjawisko synestezji oraz moje przekonanie, że muzyka to nie tylko dźwięki ale wielowymiarowe zjawisko. Muzykę można pokazać w kolorach, czy znakach dlatego komunikacji tego albumu towarzyszą m. in. obrazy inspirowane konkretnymi utworami z płyty. Poprzez bardzo symboliczne grafiki chcę umożliwić odbiór mojej twórczości również za pomocą innych zmysłów. Chcąc zwrócić uwagę na różne warstwy muzyki stworzyłam artystyczne video do utworu "Zakryj", do którego zaprosiłam Iwonę Cichosz, która jako osoba niesłysząca pomaga mi zrozumieć w jaki sposób głusi mogą słyszeć i czuć muzykę". Nad albumem Sarsa muzycznie pracowała w swoim studio w Gdyni. Album zawiera różnorodny materiał - zarówno nostalgiczne utwory balladowe jak również bardziej "upbeatowe" kompozycje. Nie zabraknie również utworu "Nienaiwne", na którego wersję studyjną fani artystki czekają od kilku lat. Wszystko utrzymane w charakterystycznym "sarsostylu".
Renaud Capuçon, czołowy francuski skrzypiec swojej generacji, łączy swoje siły z brytyjskim dyrygentem Danielem Hardingiem i wyśmienitą Wiener Philharmoniker podczas koncertu z niemieckim repertuarem. Pełen rozmachu koncert Brahmsa, po raz pierwszy wykonany w 1878 roku przez Josepha Joachima, stanowi najjaśniejszy przejaw romantyzmu w twórczości kompozytora. Brahms jest jednym z ulubionych kompozytorów Capuçona, zaś prestiżowy magazyn Gramophone napisał o płycie: “Piękne nagranie, doskonały balans”. Nagranie oryginalnie zostało wydane na CD w 2012 roku wraz z Koncertem skrzypcowym Berga. Tracklista: Side A 1. Allegro non troppoSide B 1. Adagio2. Allegro giocoso, ma non troppo vivace
Reedycja albumu z 1975 roku, który był przełomowy dla grupy Camel. „The Snow Goose” zostało zainspirowane opowiadaniem Paula Gallico pod tym samym tytułem. Sukces krążka zapewnił zespołowi (wyprzedany) występ w Royal Albert Hall z Londyńską Orkiestrą Symfoniczną w październiku 1975. Choć to w całości album instrumentalny, jest jednocześnie jednym z najbardziej przystępnych w dorobku kultowej grupy. Tracklista: Side A 1. The Great Marsh 2. Rhayader 3. Rhayader Goes To Town 4. Sanctuary 5. Fritha 6. The Snow Goose 7. Friendship 8. Migration 9. Rhayader Alone Side B 1. Flight Of The Snow Goose 2. Preparation 3. Dunkirk 4. Epitaph 5. Fritha Alone 6. La Princesse Perdue 7. The Great Marsh
Nobody Really Cares If You Don't Go To The Party” to nowy singiel Courtney Barnett. Utwór promuje album „Sometimes I Sit And Think, And Sometimes I Just Sit”, który jest jednym najgłośniejszych debiutów tego roku. Rolling Stone napisał, że jest to najlepsza jak do tej pory płyta tego roku. Courtney Barnett to młoda australijska artystka, której debiutancki album ukazał się wiosną tego roku. Krążek „Sometimes I Sit And Think and Sometimes I Just Sit” pokazuje, że dysponuje ona jednym z najbardziej charakterystycznych głosów indie rocka, jest świetną kompozytorką, a także pisze bezpretensjonalne teksty. Po zjawiskowym występie na Glastonbury i serii docenionych występów na innych festiwalach. Pod koniec listopada Courtney zagra dwa koncerty w londyńskim Kentish Town Forum - na jeden z nich sprzedano już wszystkie bilety.