Herbert von Karajan to najsłynniejszy dyrygent XX wieku. Ma na swoim koncie ponad 300 albumów dla Deutsche Grammophon nagranych w ciągu 50 lat wspaniałej kariery. Choć z osobą Karajana kojarzy się głównie muzykę symfoniczną oraz operę, na uznanie zasługuje też muzyka sakralna, stanowiąca niemałą część dorobku legendarnego dyrygenta.
"Walls" to debiutancki album Louisa Tomlinsona, który otwiera nowy rozdział w karierze artysty. Louis, który razem z One Direction sprzedał ponad 100 milionów płyt, a jego solowe piosenki przesłuchano łącznie ponad miliard razy, nagrywając swoją pierwszą płytę postawił na to, by jak najlepiej wyrazić swoje myśli i emocje, tworząc utwory, które będą ważne zarówno dla niego, jak i dla jego fanów. "Musiałem zrozumieć, gdzie jest moje miejsce. Kiedy dorastałem, popem określano muzykę Arctic Monkeys, Oasis, The Killers i Amy Winehouse. To się zmieniło. Obecnie pop kojarzy się z muzyką urban, która nie do końca do mnie przemawia. Chciałem stworzyć coś, co spodoba się mnie, jak i moim fanom" – mówi wokalista. Na "Walls" słychać zarówno inspiracje brzmieniami indie z wczesnej młodości Louisa, jak i bardziej nowoczesne dźwięki electro-popu. Płytę promują single "We Made It", "Kill My Mind" oraz "Don't Let It Break Your Heart".
Flamenco i tango. Duet wiolonczeli i fortepianu zwykle kojarzy się ze stonowaną kameralistyką europejską. Tym razem jest zupełnie inaczej. W pełnym duchu południowoamerykańskim. La Furia to nie tylko gniew, lecz - tak ja tutaj - pasja, żywiołowość.
Future Of The Left już wzbudził spore zainteresowanie na MySpace, gdzie udostępnił kilka swych utworów. Spotykamy je tutaj, ale - tak jak w przypadku "Real Men Hunt In Packs" - w mocno zmienionej (na lepsze) postaci. Poza tym, "Curses" to prawie czterdzieści minut mocnej, granej z energią i pasją muzyki o zaskakujących melodycznych zwrotach, przywołującej niekiedy pamięć The Sex Pistols ("Suddenly It's A Folk Song"), niekiedy bardziej eksperymentalnych wykonawców, jak PIL, Pere Ubu (śpiew Andrew Falkousa miejscami łatwo kojarzy się z Davidem Thomasem) czy Suicide ("Wrigley Scott"). Dzięki takim wykonawcom jak Future Of The Left prawdziwy, autentyczny punk rock wciąż żyje, choć nie ma wcale łatwego życia pośród jego plastikowych imitacji, zalewających rynek jak tandetne zabawki "made in China".
„Radiowe piosenki” to drugi krążek toruńskiej grupy Absurd. Zespół istnieje od 2005 roku i od tamtego czasu sukcesywnie ugruntowuje swoją pozycję na rynku muzycznym. W zeszłym roku ukazał się ich debiutancki „Pomarańczowy Album” będący podsumowaniem dotychczasowej działalności i manifestacją młodzieńczego buntu. Płyta zebrała pozytywne recenzje, a zespół rozpoczął prace nad nowym materiałem. Efektem tych działań są „Radiowe piosenki” - twór spójny koncepcyjnie i dojrzały. Koncepcja albumu jest przewrotna. Tytuł kojarzy się z produktem przygotowanym w sposób, który spodoba się jak najszerszemu gronu odbiorców. W dobie konsumpcyjnego trybu życia oznacza to brutalną walkę o uwagę potencjalnych nabywców. Zarówno poprzez miażdżący natłok kolorów jak i chwytliwe melodie. Może to zmylić słuchacza.
Płyta, którą sam atrysta bardzo sobie ceni gdyż zawsze kojarzy mu się z sielankowym pobytem na przepięknej włoskiej wyspie Pantelleria.
Jeśli ktoś kojarzy legendarnych brytyjskich rockandrollowców Status Quo wyłącznie z energetycznych, melodyjnych piosenek, album "Spare Parts" może być dla niego zaskoczeniem. Wydana w 1969 roku płyta formacji jest bowiem silnie inspirowana rockiem psychodelicznym. Jest też ostatnim wydawnictwem Status Quo w tej stylistyce.Wśród tuzina kompozycji na "Spare Parts" przeważają autorskie piosenki zespołu. Głównie basisty i wokalisty Alana Lancastera, odgrywającego wówczas dominującą rolę kompozytorską w zespole. Wkrótce mieli ją przejąć i wykonywać przez lata zmarły niedawno Rick Parfitt i Francis Rossi.
Składanka z serii trzy płytowych wydawnictw, które noszą wspólny tytuł – „Najlepsze hity dla Ciebie”. Tym razem na 3CD znajduje się 60 hitów, które znane są z filmowych ścieżek dźwiękowych. Na 3 CD znajduje się muzyka, która kojarzy się każdemu z dobrym kinem. I owszem znajdziemy tu popularne tematy, ale też utwory, których nie znajdziecie na innych składankach filmowych.
Blues to raczej męska „dyscyplina" muzyki. Chociaż mamy także na naszym podwórku przykłady na to, że kobiety doskonale rozumieją istotę tego gatunku (Elżbieta Mielczarek czy Martyna Jakubowicz). Potwierdza to młode pokolenie bluesmanek. Magda Piskorczyk jest bez wątpienia jedną z najciekawszych młodych, bluesowych wokalistek. Jej twórczość nawiązuje do pierwotnej formy muzyki bluesowej. Czyli tej akustycznej. Właśnie to brzmienie przede wszystkim kojarzy się z deltą Missisipi, kolebką tego gatunku – głównej inspiracji tej płyty. Gościnny na płycie zagrał Michał Urbaniak co bez wątpienia podnosi atrakcyjność tego wydawnictwa.
Kolędy w wykonaniu Jerzego Połomskiego – to klasyka, której wartość nie przemija. Jest w nich wszystko to, co nam się kojarzy z autentycznością i pięknem polskiej, kolędowej tradycji.