15-ty pełnowymiarowy album grupy Oneida. "Romance" to 11 piosenek zbudowanych wokół głęboko rozwiniętych, długich arkadowych koncepcji rytmiczno, hałasu, tęsknoty i ślepej gitarowej wściekłości.
Po niedawnym sukcesie Selvy Monteverdiego The Sixteen wraz z niezastąpionym Harrym Christophersem nie zwalniają tempa i przedstawiają jeden z najbardziej znaczących zbiorów muzyki sakralnej tego samego kompozytora. Mowa oczywiście o Vespers, dziele wielkim zarówno w koncepcji, jak i konstrukcji; rewolucyjnej techniki cantando, które to zebrane razem przyniosły oszałamiający efekt.
17.10.2011 to data premiery najnowszego krążka chłopaków z łódzkiego podwórka działających pod nazwą COMA. To czwarty z kolei album studyjny zespołu. Płyta trwająca 55 minut zawiera dwanaście utworów. Oszczędnie jak na możliwości Comy, ale za to konkretnie, nie ma tu przypadkowych dźwięków, wypełniaczy, każda kompozycja to skończona forma. Płyta będzie zróżnicowana dynamicznie - od ballad przez utwory, które prawdopodobnie świetnie sprawdzą się jako kawałki koncertowe, aż do potężnego uderzenia agresywnej, rockowej mocy. Sami muzycy mówią o najnowszym krążku: (…) stojący w opozycji do poprzednich dokonań, neokonceptualny, niesymetryczny i ryzykowny, ale jednocześnie mocno powiązany ze wszystkim co robiliśmy do tej pory (…).Nowy album nie posiada tytułu. W zamian za to został opatrzony kolorem czerwonym. Dlaczego? „Główną koncepcją i zasadniczym założeniem tego krążka jest konsekwentnie realizowana zasada braku koncepcji, nic nie sugerujemy, chcieliśmy stworzyć kompozycję otwartą, która ostateczny wyraz przyjmie dopiero w konfrontacji ze słuchaczami” – mówi Piotr Rogucki, wokalista i frontman zespołu. 01. Białe krowy02. Na pół03. La mala educacion04. Angela05. Deszczowa piosenka06. Gwiazdozbiory07. 0Rh+08. W chorym sadzie09. Woda leży pod powierzchnia10. Rudy11. Los cebula i krokodyle łzy12. Jutro
Amerykański gitarzysta Liberty Ellman, dzięki swojej improwizacyjnej i interpretacyjnej elastyczności oraz unikalnemu, rytmicznemu dotykowi, miał okazję współpracować z takimi muzykami jak Henry Threadgill, Wadada Leo Smith, Myra Melford, Butch Morris, Vijay Iyer, Rudresh Mahanthappa, Steve Lehman, Marty Erlich i Joe Lovano, tworząc jedne z najlepszych formacji jazzowych. Akompaniował także wokalistką jak Ledisi, Somi czy Jen Chapin.Płyta ukazała się w barwach Pi Recordings, uznawanego za jedno z najlepszych jazzowych wydawnictw ostatniego ćwierćwiecza. Liberty Ellman jako filar formacji Henry Threadgill & Zooid w naturalny sposób przesiąkł koncepcjami lidera - Henry'ego Threadgilla. Jednak nie jest to kopia muzyki legendarnego saksofonisty. Mamy tu raczej do czynienia z promieniowaniem oryginalnej koncepcji Threadgilla.Zespół został rozbudowany względem dwóch poprzednich płyt, na „Radiate” usłyszymy oprócz lidera Steve'a Lehmana na alcie, Jonathana Finlaysona na trąbce, Jose Davila na tubie, Stephana Crumpa na kontrabasie i Damiona Reida za perkusją. Poszarpane rytmiczne struktury, które są osią muzycznej koncepcji Threadgilla, napędzone zostały dynamiczną maszyną instrumentalną. Trzeba też przyznać, że zespół generuje imponującą gamę pomysłów, w znaczny sposób poszerzający nasze wyobrażenie o języku współczesnego jazzu. Nie dziwi więc fakt, że album spotkał się ze znakomitym przyjęciem w opiniotwórczych jazzowych mediach w USA i w Europie. Mariusz Zawiślak
Koncerty skrzypcowe Schumanna początkowo uznawano za jedne z mniej udanych dzieł. Napisał je pod koniec życia w nienajlepszym okresie. Dopiero współcześni wykonawcy – w tym Baiba Skride wydobywają z tych kompozycji właściwą im dojrzałość i spójność koncepcji solowych skrzypiec w orkiestrowych kompozycjach.
Na krążku znajdziemy 10 utworów. Prócz gospodarza, na płycie usłyszymy kolegów z zespołu Molesta oraz raperów takich jak: Małpa, W.E.N.A., Mielzky oraz Danny. Autorami koncepcji i projektu graficznego okładki są Alek "Lis Kula" Morawskii Grzegorz "FORIN" Piwnicki. Projekt realizowany jest w studiu graficznym Truest.
Sonaty skrzypcowe Mozarta. Początkowo miały być dziełem pianistycznym z towarzyszeniem skrzypiec. Ta ewolucja koncepcji znakomicie wyrównuje pozycję obu instrumentów w duecie: Alina Ibragimova i Cédric Tiberghien.
Latynoski big band wielkiego saksofonisty składa się z trwających z nim często amerykańskich przyjaciół oraz kilkunastu muzyków kubańskich. Składy osiągają niezwykłe intensywne brzmienie sekcji dętych i perkusyjnych, na tym gęstym podkładzie przebiegają jak w kalejdoskopie klarowne partie solowe obu grup muzyków. W czasach, gdy duże zespoły stają się rzadkością, ta eksplozja muzycznej energii dobrze przypomina czasy świetności tej porzuconej formuły......Oto jeden z najwybitniejszych erudytów saksofonu tenorowego i klarnetu basowego kontynuując swoją muzyczną podróż po Ameryce Łacińskiej zmierzył się z muzyką kubańską. Czy to za sprawą atrakcyjności źródła, czy doboru muzyków i rozmiaru zespołu (ponad 40 muzyków), czy też zwartej i przekomującej koncepcji artystycznej otrzymujemy bez wątpienia najlepszą z dotychczasowych płyt odwołujących się do muzyki tego regionu.Muzycy: David Murray: tenor sax, bas clarinet Miguel Angel de Armas: piano Tony Perez: piano Luis Manuel Guerra Crespo: piano Emilio Morales: piano Hamiet Bluiet: baritone sax Craig Harris: trombone Hugh Ragin: trumpet Cristobal Ferrer: trumpet Elipido Chappotin Elgado: trumpet
Michael Mantler to artysta, kompozytor i twórca , który przez długie lata kariery i współpracy z najlepszymi muzykami, zasłużenie znalazł miejsce wśród najważniejszych przedstawicieli świata jazzu. Od wczesnych lat 60-tych kiedy to zaczął studiować muzykologie i grę na trąbce w Wiedniu, a potem w Amarykańskiej Berkelee – grywał z takimi arytystami jak Cecil Taylor, Pharoah Sanders, Steve Lacy, Archie Sheep czy Gary Burton. Przez wiele lat współpracował z pianistką Carla Bley Do nagrania najnowszego albumu „For Two” Mantler zaprosił duet muzyków ze Skandynawii Bjarne Roupe (gitara) i Per Solo (fortepian) , którzy doskonale odnaleźli się w koncepcji muzyki Mantlera częściowo mocno improwizowanej. Album została nagrany we Francji i w Danii. Mantler podjął się także edycji , mixu i masteringu całego albumu w studio La Buissonne na południu Francji. 1. Duet One2. Duet Two3. Duet Three4. Duet Four5. Duet Five6. Duet Six7. Duet Seven8. Duet Eight9. Duet Nine10. Duet Ten11. Duet Eleven12. Duet Twelve13. Duet Thirteen 14. Duet Fourteen15. Duet Fifteen16. Duet Sixteen17. Duet Seventeen18. Duet Eighteen
"European Heartbreak" to tytuł nowego albumu Amber Arcades. Piękne połączenie psychodelicznego i sennego popu dla fanów Alvvyas, The Vaselines czy Teenage Fanclub. "Gdybym nazwała nowy album "American Heartbreak", pewnie mało kto zwróciłby na niego uwagę. W pewnym sensie nazwanie go "European Heartbreak" wydaje się znacznie mniej wygodne, prawie jak samo stwierdzenie "Jestem Holenderką, a więc Europejką". Głównym punktem dla tego albumu jest Europa. Złamane serce natomiast symbolizuje każdy rodzaj rozpadu jednej z tych koncepcji lub historii, które sami wymyślamy, takich jak romantyczna miłość, poczucie tożsamości, narodowość, system gospodarczy. To coś uniwersalnego.” Annelote De Graaf Tracklista: 1. Simple Song 2. Oh My Love (What Have We Done) 3. Goodnight Europe 4. I've Done The Best 5. Self-Portrait In A Car At Night 6. Something's Gonna Take Your Love Away 7. Antoine 8. Where Did You Go 9. Baby, Eternity