Motyw śmierci przewija się bardzo często w twórczości Schuberta i Sibeliusa. Są to bardzo melancholijne, acz niezwykle pięknie i osobiste dzieła na kwartet smyczkowy z rewelacyjnym duetem skrzypcowym Jamesa Ehnesa i Amy Schwarz Moretti na czele.
"No Mystery" to piąty album studyjny do super-jazzowo-rockowego kwartetu fusion Return To Forever, nagrany w Record Plant w Nowym Jorku. Chick Corea, który brał udział w narodzinach elektrycznego ruchu jazz-fusion pod koniec lat 60-tych (jako członek "Miles Davis Band") zdobył nagrodę Grammy jako "najlepszy instrumentalny Jazz Performer" w 1975 roku za grę na fortepianie, organach i syntezatorze. Oprócz Chicka Corei super kwartet uzupełniają Lenny White na perkusji, na gitarze elektrycznej i akustycznej młody (21 lat) Al Di Meola i na gitarze basowej Stanley Clarke. Kwartet sprawdził się w "No Mystery" jako absolutny lider "Kings of the Jazz-Fusion"! Krążek został wydany ponownie w 2017 roku przez wytwórnię "Music On CD". Został opakowany w tzw. Super Jewel Case - plastikowe pudełko nowej generacji z grubego tworzywa z zaokrąglonymi rogami. Tracklista: 1. Dayride 2. Jungle Waterfall 3. Flight Of The Newborn 4. Sofistifunk 5. Excerpt From The First Movement Of Heavy Metal 6. No Mystery 7. Interplay 8. Celebration Suite (Part 1) 9. Celebration Suite (Part 2)
Ignacy Feliks DobrzyńskiI Kwartet smyczkowy e-moll op. 7 (1827-28) 1 I. Allegro espressivo e moderato 9:31 2 II. Scherzo. Allegro vivace ma non troppo presto 6:40 3 III. Adagio molto espressivo 7:56 4 IV. Finale. Presto 5:25 Stanisław MoniuszkoII Kwartet smyczkowy F-dur /String Quartet No. 2 in F major (before 1840) 5 I. Allegro moderato 8:28 6 II. Andante 4:30 7 III. Scherzo. Allegretto (Baccanale monacale) 2:02 8 IV. Finale. Allegro 2:17 Stanisław MoniuszkoI Kwartet smyczkowy d-moll / String Quartet No. 1 in D minor (1839) 9 I. Allegro agitato 4:58 10 II. Andantino 3:44 11 III. Scherzo. Vivo 3:29 12 IV. Finale. Allegro assai 3:14
Kwartet o klasycznej obsadzie prezentuje utwory Zbigniewa Namysłowskiego, jednego z najbardziej znanych polskich jazzmanów. Oryginalność koncepcji płyty polega też na pomyśle, aby sam kompozytor, który jest znakomitym saksofonistą, zagrał w kilku utworach, ale wyłącznie w nie swoich kompozycjach – opracowaniach ludowych piosenek Lutosławskiego, Bacewicz, czy pastiszowych kompozycjach członków zespołu. Zbigniew Namysłowski gra przepiękne solówki wnosząc do ludowego charakteru muzyki na płycie nutę oryginalnego jazzu.
Muzyka kameralna Wolfganga Amadeusza Mozarta - kwintet klarnetowy i kwartet smyczkowy w wykonaniu zespołu Arcanto Quartett i Jörga Widmanna - klarnet.
"Dinozaur" jest dziś jednym z najważniejszych i twórczych nowych zespołów jazzowych w Wielkiej Brytanii. Ta kierowana przez trębaczkę i kompozytorkę Laurę Jurd grupa, to prócz liderki, prawdziwa gwiazda brytyjskich klawiszy Elliot Galvin, i ekscytująca młoda sekcja rytmiczna Conor Chaplin oraz Corrie Dick. Kwartet Dinozaur jest niezwykle aktywny nie tylko na Brytyjskiej, ale i europejskiej scenie jazzowej, był jedną z gwiazd Berlin Jazz Festival, Jazz Sur Son 31 w Tuluzie, 12 Points w Dublinie czy Jazzahead w Bremie.
W latach 90. obwoływano go przywódcą nurtów poszukiwawczych w jazzie i kierunkach pokrewnych. Chcąc potwierdzić swą pozycję, Zorn wpuścił się w wir pracy twórczej produkując przeolbrzymią liczbę płyt, z których część uznano za wybitne, lecz część wyśmiano za dziwactwa, nieprzekonywające koncepcje formalne. Po wysłuchaniu tej propozycji zadajemy sobie proste pytanie: ile muzyków jazzowych wygrywających różne plebiscyty (on nie wygrywa) potrafiłoby tak zawładnąć słuchaczami jak jego kwartet Masada (Zorn - saksofon altowy, Dave Douglas - trąbka, Greg Cohen - kontrabas i Joey Baron - perkusja) i to nie pierwszy już raz? Prawda, że bardzo nieliczni. Takich czarodziei nastroju jak kwartet Zorna jest naprawdę bardzo niewielu. Na dubletowym kompakcie przedstawiono dwie części występu kwartetu w nowojorskim klubie Tonic. Musi to być miejsce szczególne, bo to nie pierwsza grupa, która doprowadziła klubowiczów do absolutnie usprawiedliwionych okrzyków szaleństwa. Na repertuar występu złożyły się kompozycje wybrane z 10 znanych albumów studyjnych Masada'y, na których żydowska klezmerka splotła się w homogenną całość z freejazzową estetyką Ornette'a Colemana. Emocje narastały od kołyszącego „Karaim” po zamaszysty „Nashim”, a w drugim secie od tanecznego „Lilli” po nokautujący „Shechem”. Choć brzmieniowo to już właściwie klasyka, ale dech zapiera brawurowa technika i budząca totalny respekt inteligencja wszystkich członków kwartetu.
Passin’ Thru to nagrany z pasją album koncertowy, wydany z okazji 10-lecia działalności New Quartet – znakomitego kwartetu Charlesa Lloyda, w skład którego wchodzą też: pianista Jason Moran, basista Reuben Rogers oraz perkusista Eric Harland. Na krążku znalazło się siedem kompozycji Lloyda, wśród nich swingujący, radosny utwór tytułowy (po raz pierwszy nagrany w 1963 roku, kiedy Lloyd był członkiem Chico Hamilton Quintet). Lloyd uformował swój pierwszy kwartet w 1965 roku. W jego składzie znalazły się przyszłe gwiazdy jazzu: pianista Keith Jarrett, basista Cecil McBee i perkusista Jack DeJohnette. Na przestrzeni lat, saksofonista często wracał do tego formatu, ale to właśnie powstały przed dziesięciu laty New Quartet cieszy się największą sympatią muzyka. Lloyd nazywa ten zespół “niezrównanym” i dodaje: “Żyjemy na małej planecie i wszyscy zmierzamy ku wieczności. Od czasu do czasu, nasze drogi przecinają się z naprawdę istotnych powodów. Ten kwartet z Jasonem, Reubenem i Ericem powstał w kwietniu 2007 roku. Od początku wiedziałem, że ma w sobie coś magicznego.” Latem 2016, Lloyd zabrał New Quartet na pierwsze od kilku lat tournee. Album Passin’ Thru rozpoczyna się pierwszym utworem zagranym podczas tej trasy - “Dream Weaver”, który został zarejestrowany 30 czerwca podczas Montreux Jazz Festival. Pozostałe utwory zostały nagrane podczas wspaniałego koncertu, który zespół dał 29 lipca na The Lensic w Santa Fe. Lloyd zadedykował ten występ, podobnie jak cały album, pamięci swojej zmarłej przyjaciółki – Judith McBean (“Shiva Dreams”, który zamyka album to “modlitwa i medytacja w jej intencji.”) Lloyd podziwia członków swojego kwartetu mówiąc, że każdy z nich bardzo rozwinął się na przestrzeni ostatnich lat, obierając nowe, nieznane dotąd kierunki. Artysta podkreśla jednak, że więź między nimi jeszcze się zacieśniła. „Lata wspólnych doświadczeń, na scenie i poza nią bardzo wzbogacają nasza muzykę. 10 lat to bardzo dużo, choć to tylko nanosekunda w skali wszechświata.”
Pomysł na płytę zawierającą utwory napisane specjalnie dla Lutosławski Quartet jest ściśle związany z obchodami Europejskiej Stolicy Kultury we Wrocławiu. Wydanie składać się ma z dwóch płyt: CD oraz DVD.Wszystkie utwory zostały zamówione, skomponowane oraz premierowo wykonane w 2016 roku - stąd nazwa całej płyty: “2016”.Lutosławski Quartet obchodzi w 2017 roku dziesięciolecie swojego powstania. Wydanie płyty stanowi pewien sposób podsumowania dekady działalności wrocławskiego zespołu, który przez ten czas prezentował głównie polską muzykę kameralną niemalże na wszystkich kontynentach.Muzycy Lutosławski Quartet współpracują z młodymi polskimi kompozytorami - w wyniku tej współpracy powstała potrzeba zamówienia nowych utworów, dedykowanych zespołowi. Każdy z kompozytorów, którzy pojawią się na płycie jest bardzo związany z zespołem - Andrzej Kwieciński (utwory Andrzeja Kwiecińskiego muzycy Lutosławski Quartet wykonywali jeszcze przed powstaniem zespołu), Paweł Mykietyn (jego II Kwartet Smyczkowy pojawiał się w programach koncertowych zespołu zarówno w Polsce, Azji, jak i obu Ameryk), Marcin Markowicz (założyciel i drugi skrzypek Lutosławski Quartet, którego poprzedni III Kwartet smyczkowy był jednym z najczęściej granych przez zespół utworów).Nagranie video opowiada o pomyśle i procesie powstania płyty, zawiera mini wywiady z muzykami oraz fragmenty nagrań.Tracklista:Marcin Markowicz – Kwartet smyczkowy nr 4 1. Część 12. Część 23. Część 34. Część 45. Część 5 Andrzej Kwieciński6. I.7. II.8. III.9. IV.10. V.11. VI.12. VII.13. VIII.14. IX.15. X.16. XI.17. XII.18. Kwartet smyczkowy nr 3
“Piękno i zakres jej śpiewu są obecnie na imponująco wysokim poziomie” napisał w grudniu 2017 r. Financial Times tuż po recitalu Joyce DiDonato z Brentano Qartet w słynnej londyńskiej Wigmore Hall. Program, nagrany live przez Warner Classics, zbudowany został wokół cyklu pieśni Jake’a Heggie pt. „Camille Claudel. Into the Fire”, skomponowanego specjalnie dla Joyce DiDonato. Cykl prawykonany został w 2012 r. w San Francisco. New York Times napisał wówczas “kompresuje operę do cyklu pięknych pieśni, które silnie rezonują z emocjami”. To nagranie live cyklu, który zestawiony jest z pieśniami Debussy’ego i Richarda Straussa, a także z kwartetem autorstwa belgijskiego kompozytora, który zmarł młodo – Guillaume Lekeu, poszerza warnerowski katalog nagrań utworów Heggiego w wykonaniu Joyce DiDonato. Wokalistce towarzyszy tu kwartet smyczkowy, a kompozytor składa muzyczny hołd Debussy’emu, którego kwartet smyczkowy powstał w 1893 r. Debussy był bliskim przyjacielem Camille Claudel, pogłoska głosi nawet, że mieli romans. Jego dyskretnie erotyczne „Chansons de Bilitis” wykonane zostały w 1897 r. Pięć pieśni Straussa, które znalazły się w głównym programie koncertu, powstało pomiędzy 1885 a 1895 r. Prezentują one inne podejście estetyczne i kulturowe do niuansów fin de sciecle. Wszystkie akompaniamenty pieśni zaaranżowane zostały na kwartet smyczkowy. Ponieważ jest to nagranie live, na płycie znalazły się także dwa bizy – “Morgen” Straussa oraz urocza kolęda Franza Xavera Grubera “Stille Nacht, heilige Nacht” (“Cicha noc”).