Genialne Concerti grossi Op. 3 G.F. Haendla zachwycają od lat kolejne pokolenia melomanów. Tym razem usłyszymy je w wykonaniu Orkiestry Kameralnej z Bazylei pod dyrekcją Julii Schröder.
Na najnowszą płytę skrzypka Gidona Kremiera trafiły tria fortepianowe rosyjskich kompozytorów: kompozycja „Zerkało” współczesnego twórcy, Wiktora Kissine oraz Trio, op. 50 Piotra Czajkowskiego. Tym razem łotewski instrumentalista zaprosił do współpracy dwójkę utalentowanych młodych muzyków: gruzińską pianistkę Khatię Buniatishvili oraz wiolonczelistkę z Litwy: Giedrė Dirvanauskaitė. Kremer powrócił do dzieła Czajkowskiego po ponad 10 latach. W 1999 roku zarejestrował je wspólnie z Miszą Majskim i Marthą Argerich dla wytwórni Deutsche Grammophon. Wykonanie zebrało pochwalne recenzje i cieszyło się popularnością wśród melomanów. Nowa interpretacja jest dojrzalsza, bardziej emocjonalna i podkreślająca ponadczasowość utworu skomponowanego przez rosyjskiego kompozytora w 1882 roku. Album został nagrany z niezwykłej akustyce monachijskiego kościoła Himmelfahrtskirche.
Jascha Heifetz - „największy ze wszystkich wirtuozów” - urodził się w Wilnie, jako syn miejscowego nauczyciela gry na skrzypcach. Naukę gry na tym samym instrumencie Jascha podjął w wieku trzech lat. Po nauce u boku ojca oraz Ilii D. Malkina wystąpił po raz pierwszy publicznie w wieku siedmiu lat w Kownie, gdzie wykonał „Koncert skrzypcowy e-moll” Feliksa Mendelssohna. W roku 1910 podjął naukę pod okiem Leopolda Auera w konserwatorium w Sankt-Petersburgu.Jako nastolatek grał już koncerty w całej Europie, zaś w roku 1911 odbył się jego koncert w Sankt-Petersburgu, po którym policja musiała zapewnić mu ochronę przed 25-tysięcznym tłumem melomanów. Pierwszy koncert w Stanach Zjednoczonych Heifetz zagrał w Carnegie Hall 27 października 1917. Zyskując uznanie amerykańskiej publiczności, przyjął obywatelstwo amerykańskie w roku 1925.Sony Classical ma zaszczyt zaprezentować unikalny 3 płytowy zestaw stereofonicznych nagrań tego wielkiego artysty, pochodzących z 24 płytowej antologii z katalogu RCA, opatrzonych słowem wstępnym Johna Maltese.
Agata Passent o książce: "Rozweselająca, energetyzująca, antydepresyjna płyta dla dzieci od trzech do trzystu lat. Znakomite teksty mistrzów poetyckich takich jak Jeremi Przybora rozczulą rodziców, a latorośl zarażą zabawą językiem polskim. Piosenki zaaranżowane są rzecz jasna w stylistyce musicalowej, więc trzeba polubić tę kolorową „pompę”. Jest szansa, że brzmienie chórów i dużej orkiestry zachęci młodych melomanów do przygody z klasycznymi symfoniami, a całe rodziny do wizyty w Teatrze Roma. Tam każdy ma prawo być Piotrusiem Panem."W książce, do której dołączona jest płyta obszerny wywiad z dyrektorem Teatru Roma Wojciechem Kępczyńskim oraz teksty piosenek.
Od 5 już lat nieodłącznym elementem projektu Kalendarz Dżentelmeni jest płyta rokrocznie zyskująca uznanie melomanów i lądująca na szczytach rankingów sprzedaży. Zawsze bowiem tworzona przez wybitnych kompozytorów realizatorów i tekściarzy.
Lambchop od lat utrzymuje popularnoć, głównie dzięki niesamowitemu gronu kochających melodię melomanów. Reedycja płyty z 1998 roku.
Chyba każdy z melomanów zna "Tańce Słowiańskie" op. 46 i Op. 72 Antonina Dvorzaka. Tym razem usłyszymy je w transkrypcji na 2 fortepiany w wykonaniu znakomitego duetu izraelsko-niemieckiego Tal & Groethuysen.
„Baby Boo-Boo” to nowa kołysankowa seria przeznaczona najmłodszych melomanów. W serii prezentować będziemy najpopularniejsze kompozycje z różnych gatunków muzycznych od klasyki po pop w prześlicznych nastrojowych kołysankowych aranżacjach.
Zestaw trzech płyt, który zawiera płyty poświęcone włoskiej muzyce od renesansu do początku XVIII wieku. Płyty były wydane w latach 2005, 2006 and 2007: „Frottole” (CYP1643), „Recitar Cantando” (CYP1645) i „Il Settecento Napolitano” (CYP1649). Więcej niż 10 lat po wydaniu ostatniej płyty cieszą się one wciąż powodzeniem wśród melomanów. Wykonawcy to Marco Beasley - tenor, który jest można powiedzieć gwiazdą wśród wykonawców muzyki dawnej oraz zespół Accordone założony w 1984 roku przez Marco Beasleya i Guido Moriniego.
Autorska płyta Roberta Kanaana to dwanaście utworów z pogranicza rocka instrumentalnego i etnicznej el-muzyki, o niezwykłych, oryginalnych brzmieniach i subtelnej melodyce. Spośród egzotycznych i klasycznych instrumentów wyłania się obraz Żyjącej Planety, Matki - Ziemi. Jest to nie tylko nawiązanie do greckiej mitologii, ale przede wszystkim artystyczny komentarz do koncepcji Gai, jako żywego systemu, obejmującego wszystkie organizmy. Koncepcja ta, sformułowana w latach 80-tych XX wieku przez Jamesa Lovelocka inspiruje spojrzenie ekologiczne i wspólnotowe na naszą planetę.Płyta "Gaja" to nowocześnie brzmiąca, przesycona głęboką harmonią muzyka dla melomanów, bez względu na wiek. Nie jest to w żadnym razie banalnie przesłodzony produkt z kategorii "world music", "dźwięki natury" itp. Nie jest to także wykład filozofii przyrody. To pełnokrwista muzyka, doskonale zrealizowana w warunkach studyjnych, z zaskakującym finałem.