Zdobywca nagrody Grammy DRAKE zaprezentował swój nowy singiel “Hold On, We’re Going Home”. Utwór dostępny jest już w sprzedaży cyfrowej. To kolejna odsłona nadchodzącego albumu “Nothing Was the Same”, którego premiera przewidziana jest na 24 września. Ostatni singel “Started From The Bottom” dotarł do 6. miejsca w notowaniu Billboard Hot 100 i ma już status podwójnej platyny.
Wydany w 2004 roku album legendy gitary, Irlandczyka Gary'ego Moore'a, który zainspirował kilka pokoleń gitarzystów. Płyta "Power of the Blues" pochodzi z okresu, w którym artysta po krótkim flircie z nowoczesnymi brzmieniami powrócił do swojej ukochanej mieszanki bluesa i rocka.Kapitalne solówki i soczyste riffy mają niesamowity feeling oraz moc, którą dała płycie "Power of the Blues" fantastyczna sekcja rytmiczna Bob Daisley (m.in. Ozzy Osbourne, Rainbow) i Darrin Mooney (Primal Scream). Skład uzupełnił klawiszowiec Jim Watson. W zestawie przeważają autorskie kompozycje Gary'ego Moore'a, aczkolwiek nie zabrakło miejsca na parę przeróbek (m.in. Willy'ego Dixona, Howlin' Wolfa).Tracklista:1. Power Of The Blues2. There's A Hole3. Tell Me Woman4. I Can't Quit You Baby5. That's Why I Play The Blues6. Evil7. Getaway Blues8. Memory Pain9. Can't Find My Baby10. Torn Inside
Dziesiąty album "zwierzęcego kolektywu" próbujący zdefiniować nieprzewidywalny styl Animal Collectiva na nowo. Płyta zaskakuje mniejszą liczbą elektronicznych naleciałości, które ustąpiły miejsca folkowej psychodelii.
"Debiutancka płyta pod tytułem "In The Search Of" Agnieszki Maciaszczyk. Wokalistka, autorka tekstów oraz muzyki. Wielokrotnie wyróżniana w konkursach oraz festiwalach międzynarodowych, m.in: finalistka 4th Azoty Tarnów Jazz Contest (jako jedyna kobieta w swojej kategorii), laureatka III miejsca na Swingującym Kruku 2013 w Częstochowie, finalistka Ogólnopolskiego Festiwalu Piosenki Artystycznej Wschody w Lublinie, laureatka nagrody specjalnej (2015 r.) oraz II miejsca (2016 r.) na blue note jazz competition w Poznaniu, laureatka II miejsca na Novum Jazz Festiwalu (najwyższe dotychczas wyróżnienie przyznane na tym konkursie wokalistce). W 2014 roku miała przyjemność wystąpić na Ladies Jazz Festiwalu w Gdyni, jako Agnieszka Maciaszczyk Quintet. Latem 2015 roku wokalistka wydała EPKĘ, na której wspierają ją wspaniali muzycy: Michał Ciesielski – fortepian oraz instrumenty klawiszowe, Jarosław Stokowski – gitara basowa oraz kontrabas, Adam Golicki – perkusja, Kaya Meller – trąbka, Szymon Łukowski – saksofony oraz klarnet basowy. Na debiutanckiej płycie towarzyszą wokalistce muzycy z Gdańska, Bydgoszczy oraz z Wrocławia.Utwór "Someday" utrzymywał się przez 6 tygodni na liście przebojów jazzowych Top Jazz w Polskim Radio Pik" - opis Wydawcy. Muzycy: Agnieszka Maciaszczyk: voice Michał Ciesielski: grand piano Michał Bąk: double bass, vocal (7) Przemysław Jarosz: drums Szymon Łukowski: tenor saxophone, clarinet, bass clarinet
Oceansize jest intrygującą anomalią na dzisiejszym świecie, gdzie hasłem dnia jest słowo: "garaż", a gitarowe grupy mnożą się niczym bakterie spoczywające w zamrożeniu od lat 60. i 80. Tak jak na debiutanckim "Effloresce", ten najbardziej niemanchesterski z manchesterskich zespołów odwołuje się na nowym albumie do muzyki tak różnych wykonawców, jak Tool, Mogwai, Jane's Addiction, Radiohead, Pink Floyd, Yes, Black Sabbath a nawet Mahavishnu Orchestra. I czyni to w sposób oryginalny i porywający. Brzmienie Oceansize jest imponujące dzięki perfekcyjnemu zgraniu trzech gitar, nieskazitelnemu wyczuciu dynamiki i zegarmistrzowskiej dbałości o najdrobniejsze szczegóły w bogatej muzycznej fakturze. Z równą dbałością budowane są harmonie wokalne, precyzyjnie oddające wielość nastrojów i emocji zawartych w kompozycjach, z których tylko trzy (na dziesięć) trwają poniżej 6 minut. Po pierwszych trzech utworach ("The Charm Offensive", "Heaven Alive", "A Homage To A Shame"), które są prawdziwym tour de force zespołu, repertuar różnicuje się, do głosu dochodzą klimaty bardziej romantyczne, melancholijne i oniryczne - trochę może radioheadowe, trochę shoegazingowe (My Bloody Valentine, Verve) - by w końcowej części trawającego ponad 9 minut finału ("Omament/The Last Wrongs") ustąpić miejsca solennemu chórowi, stylizowanemu na religijny hymn. Oceansize od dawna ma silne oparcie w wiernych im fanach, którzy przedkładają duże, "barokowe" brzmienia nad krótkie, grane z zadyszką gitarowe kawałki. Ponieważ coraz silniej po niekończących się debiutach różnych klonów The Strokes, The White Stripes czy Franz Ferdinand zaznacza się nasycenie i znużenie tego rodzaju muzyką, album "Everyone Into Position" może być dla zespołu z Manchesteru przepustką do mainstreamu, ale też - zważywszy jego wysoką klasę - początkiem kolejnej ważnej zmiany warty na rockowej scenie. Jeśli tak się stanie, tytuł, który można przetłumaczyć: Wszyscy na miejsca, okaże się proroczy.
Fantastyczny amerykański gitarzysta bluesowy i bluesrockowy, laureat Grammy Gary Clark Jr., prezentuje album „This Land”. Krążek jest promowany przez singiel o tej samej nazwie. „This Land” to utwór który ma głębokie i ważne przesłanie, nawiązujące do tego, co dzieje się w Ameryce w minionych kilkunastu miesiącach. Teledysk to piosenki wyreżyserowała Savanah Leaf. Zdjęcia odbyły się w Austin w Teksasie, rodzinnym mieście Gary'ego Clarka Jr. Album „This Land” będzie następcą „The Story of Sonny Boy Slim” z 2015 roku, który dotarł do ósmego miejsca na „Billboardzie”. Gary połączył na nim bliskie sobie style muzyki, czyli soul, rock 'n' rolla, bluesa, jazz, hip-hop, reggae, a nawet punka.
Oryginalnie wydany w 1986 roku przez RAK Records, Aggro-Phobia był czwartym albumem w dorobku Suzi Quatro. Przynosił przebój Tear Me Apart, który dotarł do 27 pozycji na brytyjskiej liście przebojów, a także singlową piosenkę Roxy Roller. Obecne wydanie albumu zostało wzbogacone ośmioma utworami, wśród których znalazło się wiele rzadkich nagrań ze stron B singli, dla których zabrakło miejsca na oryginalnym long playu, a także wcześniej nie wydana wersja American Lady, przygotowaną przez Mike`a Chapmana.
Imienny album Lukas Graham. Na wydawnictwie nie zabrakło szturmem zdobywającej polskie listy przebojów piosenki "7 Years". Album "Lukas Graham" jest prawdopodobnie najbardziej wyczekiwanym wydawnictwem popowym na świecie, a wszystko to dzięki niewiarygodnemu sukcesowi singla "7 Years". Tylko w USA piosenka jest odtwarzana w streamingu w serwisie Spotify 2 mln razy tygodniowo (w sumie zanotowała już ponad 100 mln streamów), gra ją ponad 150 amerykańskich rozgłośni radiowych, utwór zajmuje też wysokie miejsca na rozmaitych listach przebojów.Do singla "7 Years" powstał teledysk, którego autorem jest uznany dokumentalista, nagradzany na festiwalu Sundance, rezydujący w Nowym Jorku Rene Sascha Johannsen. Zdjęcia realizowano w kopenhaskiej dzielnicy Christiania, z której wywodzą się muzycy Lukas Graham, a także w Los Angeles. Kompozycję napisali Lukas Graham, Stefan Forrest i Morten Ristorp. Produkowali Future Animals (czyli wspomniani Forrest i Ristorp) i Pilo.Grupa Lukas Graham powstała w 2010 roku, we wspomnianej, słynącej z bujnego artystycznego życia kopenhaskiej Christianii. Ponieważ inicjatorem był uczący się kiedyś klasycznego śpiewu w chórze Lukas Graham Forchhammer, zespołowi nadano nazwę składającą się z dwóch jego imion. Skład formacji uzupełniają: Mark "Lovestick" Falgren (perkusja), Magnus "Magnum" Larsson (gitara basowa) i Kasper Daugaard (klawisze). Muzycznie grupa miesza wyrafinowany pop, soul oraz elementy hiphopowe. W 2013 roku Lukas Graham podpisał kontrakt z wytwórnią Warner. Krótko potem rozpoczęły się prace nad albumem. O tym, że wszystko idzie w dobrym kierunku, przekonał już pierwszy singlowy utwór "Mama Said", nagrany z chórem dziecięcym. Z miejsca wspiął się na szczyt duńskiej listy i pozostał na niej przez 24 tygodnie.W Danii płyta "Lukas Graham" czterokrotnie pokryła się platyną. Została tam między innymi wybrana "Albumem roku" i "Popowym albumem roku". Do Lukasa Grahama powędrowało też wyróżnienie MTV European Music Award dla "Najlepszego duńskiego artysty". Tracklista:1. 7 Years2. Take The World By Storm 3. Mama Said 4. Happy Home 5. Drunk In The Morning 6. Better Than Yourself 7. Don't You Worry 'Bout Me 8. What Happened To Perfect 9. Strip No More 10. You're Not There 11. Funeral
Stax Records, legendarny label soulowy, był wręcz fabryką przebojów – nagrywający dla niego artyści znaleźli się w notowaniach Billboardu z aż 175 nagraniami. Wydawnictwo zawiera piętnaście hitów wytwórni, które dotarły do pierwszego miejsca, m. in. Autorstwa Otisa Reddinga, Staple Singers czy Isaaca Hayesa.. Wydanie limitowane, na przezroczystym, czerwonym winylu.
Po sukcesie „Night Moves”, H-Burns powraca z albumem "Kid We Own The Summer” gdzie znajduje swoją tożsamość między kilkoma punktami orientacyjnymi, takimi jak David Lynch i Angelo Badalamenti „California”, intymność „Darkness On The Edge Of Town” Bruce'a Springsteena, względny spokój drugiego albumu Suicide i elegancką melancholię The National. Renaud Brustlein postanowił ponownie odkryć się na nowo. Rezultatem jest melancholijny filmowy spacer po opowieściach o błędnych parach, niewypowiedzianych słowach rujnujących życie ludzi, dążeniu do niebezpiecznych sytuacji - prowadzących do miejsca, którego nie jesteśmy pewni. Tracklista: 1. We Could Be Strangers 2. I Wasn't Trying To Be Your Man 3. This Kind Of Fire 4. Kid We Own The Summer 5. Naked 6. White Tornado 7. Minor Days 8. I Sail In Troubled Water 9. Turn The Party Lights On 10. Linger On 11. Out Of The Blue (Bonus Track) 12. Young Bird (Bonus Track)