Muzycy: Karin Hendel - violin Ewa Warykiewicz - piano Tracklista: 1. Elfrieda Andrée - Tva Romanser 2. Pauline Viardot - Six Marceaux 3. Lili Boulanger - Deux Marceaux 4. Louise Farrenc - Deuxième Sonate Op. 39
Portugalska wytwórnia Clean Feed już po raz piąty oddaje w nasze ręce składankę prezentującą najciekawszych współczesnych gitarzystów ze świata awangardy i jazzu w swoich solowych kompozycjach. W 16 utworach zaprezentowali sie między innymi tacy muzycy jak Elliott Sharp, Henry Kaiser, Jeff Parker, Kazuhisa Uchihashi, Mike Cooper, Scott Fields.
Pochodzący z Senegalu Mamadou Diouf ma na koncie współpracę między innymi z zespołem Voo Voo i wokalistką Anną Marią Jopek. Z multiinstrumentalistą Włodzimierzem Kiniorskim spotykają się od wielu lat przy okazji rozmaitych projektów. Wspólnie nagrali między innymi album "African Snow" i tworzyli muzykę dla Teatru im. Witkacego w Zakopanem. Ich kolejny projekt to "Fumanek" w całość łączący wpływy muzyki afrykańskiej, jazzu, rocka, muzyki alternatywnej. Wszystko to zgrabnie przeplata się z transową pulsacją elektroniki tworząc niezwykły klimat opowieści z bardzo odległych krain. Materiał dostępny jest na płycie kompaktowej oraz na prezentowanej czarnej płycie. Muzycy: Mamadou Diouf: śpiew, djembe, tama Włodzimierz Kiniorski: saksofony, flet basowy, gitara elektryczna, śpiew, tama, djembe Tadeusz Sudnik: syntezatory cyfrowe i analogowe Tracklista: Side A 1. Alin Sitoe Diatta 12:50 2. Lat Dior Diop 9:04 Side B 1. La Savanne 3:27 2. Nangu (Accept) 13:41 3. Arachis 7:15
Rekonstrukcja brzmienia XVI wiecznego zespołu śpiewaków jest prawdziwym wyzwaniem dla każdego muzyka, zorientowanego w dziedzinie autentycznych wykonań muzyki dawnej. Po ponad czterystu latach wciąż wiele pytań pozostaje bez odpowiedzi. Nieliczne wskazówki, takie jak rękopis EGR-975 autorstwa Manuella de Falli, dają podpowiedzi w niektórych kwestiach wykonawczych. To właśnie o niego opierali się muzycy zespołu la Dansereye, żeby odtworzyć specyficzną atmosferę muzyczną, panującą w ówczesnej Granadzie. W tej niezwykłej podróży w czasie odkrywamy pracę muzyków takich jak Guerrero Francisco, Morales de Cristobal, czy Urrede de Juan, nazwiska mało znane, lecz zdecydowanie warte poznania.
Ciężkie metalowe brzmienie jakie niesie ze sobą zespół Murg, to metal w czystej postaci który przenika nas do szpiku kości. Swoje umiejętności artyści z zespołu prezentują na ośmiu utworach, które zawiera krążek zatytułowany „Stravan”. Muzycy wysadzają nas eksplozją mocnego grania, posłuchaj a nie pożałujesz. Tracklista: 1. Ur Myren 2. Strävan 3. Berget 4. Renhet 5. Korpen 6. Tre Stenar 7. Altaret 8. Stjärnan
Czwarty krążek pochodzącej z tego samego miasta, co wielki R.E.M., czyli Athens w stanie Georgia, zespołu The Whigs, specjalizującego się w garażowej odmianie rocka.Piosenki na krążek, w sumie 10, muzycy tria (wokalista i gitarzysta Parker Gispert, perkusista Julian Dorio oraz basista Timothy Deaux) komponowali w Nashville i rodzinnym Athens, zaś rejestracji materiału dokonali w Woodstock, w stanie Nowy Jork. Za konsoletą siedział John Agnello (Sonic Youth, Hold Steady, Dinosaur Jr.). Muzycy planowali uchwycenie tego, co było najlepszego na pierwszych trzech płytach The Whigs i dodanie punkowej, energii, trochę melodii oraz chwytliwości. Bez wątpienia z zadania wywiązali się znakomicie. Krążek promowały w USA piosenki "Summer Heat" oraz "Waiting".
Michel Godard, specjalista od wykonywania muzyki klasycznej i improwizowanej kontynuuje swoją drogę muzyka poszerzającego zakres muzycznej ekspresji w muzyce dawnej i jazzie. Jest on dzisiaj jednym z najważniejszych przedstawicieli tego wyjątkowego środowiska muzyków, niebojących się sięgać w czasy głębokiego baroku, w którym klasycznie wykształceni muzycy nie zapomnieli jeszcze o spontanicznej zdolności improwizacji. Wystarczy wymienić takich muzyków jak Christina Pluhar i jej zespół L'Arpeggiata, Hilliard Ensemble czy Maya Homburger. "A Serpent´s Dream" to płyta ze wszech miar wyjątkowa. Mamy tutaj zarówno współczesne interpretacje repertuaru klasycznego (duet z teorbanem, na którym gra Bruno Hellstroffer w "Miserere" anonimowego autora), stylizowane kompozycje Godarda, urzekające swoim niedzisiejszym wyrafinowaniem, pełne twórczej swobody i kulturowej otwartości ("Serpent's Dream"), mamy wreszcie prawdziwe perły stylu crossover, mieszającego epoki i harmonie, łączący jazz z barokiem jak "Le Miroir Du Temps" czy "Days of Weeping Delights". Pięknie zabrzmiała kompozycja nieodżałowanego Charliego Hadena "Our Spanish Love Song", którą znamy chociażby z płyty "Always Say Goodbye" Quartet West czy "Beyond The Missouri Sky" Pata Metheny'ego & Charlie'go Hadena. Michel Godard z kompanią jawią się, jako wędrowni muzykanci, których wszystko ciekawi. To muzyka bardzo sugestywna, a przy tym doskonale rozrywkowa w najlepszym tego słowa znaczeniu. Muzycy Le Miroir Du Temps czują się jak ryba w wodzie na tej muzycznej rafie koralowej, a słuchanie szlachetnych brzmieniowo teorbanów, przypominającego trochę klarnet - średniowiecznego shawma, zjawiskowego serpenta i instrumentów perkusyjnych, to po prostu wielka przyjemność. Płyta, której nie można przegapić. Mateusz Krępski Muzycy: Michel Godard: serpent, electric bass Katharina Bäuml: shawm Brunno Hellstroffer: theorbo Lucas Niggli: drums, percussion Airelle Besson: trumpet (9)
Etnoambientowy zespół Mehehe w niekonwencjonalny sposób nawiązuje do tradycji szeptuch i magii ludowej wykorzystując akustyczne i tradycyjne instrumenty, looper, szamańskie bębny, szepty, krzyki i śpiew. Ich debiutancki album „Ciemnienie” to autorskie kompozycje inspirowane polską muzyką ludową, dźwiękami natury i tradycjami szamańskimi z różnych regionów Polski. Muzycy: Basia Songin - wilk, kankle, bęben, wrzeciona, szepty, zaklinania, śpiew Helena Matuszewska - złóbcoki, kaszgar, bęben, wrzeciona, looper, zaklinania, śpiew Tracklista: 1. Nasięźrzał 2. Wilk 3. Różyca 4. Woda 5. Deszcz 6. Wiatr 7. Dziewięćsił 8. Noc ciemna 9. Multupultu
Długo oczekiwane wznowienie nagrania z grudnia 1989 r. kwartetu nie żyjącego już pianisty. W Catalina Bar & Grill w Hollywood muzycy grali w niezwykłym natchnieniu, a nowocześnie zagrany jazz aż skrzy się od pieknych barw i półcieni.[...] Podwójny album "The Dark Tree 1&2" jest doskonałym przykładem jego roztańczonej muzyki. Tapscott był jednym z niewielu artystów, dla których granica pomiędzy sztuką a życiem się zacierała. Jego bezkompromisowa działalność społeczna harmonizowała z nonkonformizmem gry. W ramach swojej "Union of Gods Musicians and Artist Ascension" poszukiwał pracy dla czarnych artystów, jednocześnie dbając, by nie wyzbyli się oni swej odrębności wynikającej z afrykańskiego pochodzenia. Wszyscy zagubieni na bezdrożach amerykańskiej asymilacji mogli znaleźć drogowskaz w jego przepełnionej duchem walki muzyce. Przedziwna mieszanina bólu, pierwotnej dzikości, dojmującego smutku i wzruszającej czasem bezsilności - to pierwsze wrażenia po wysłuchaniu omawianego wydawnictwa. Taniec - kluczowe dla Tapscotta pojęcie - podporządkowuje sobie całą mainstreamową i awangardową tradycję czarnych jazzmanów. Ale taniec, w afrykańskim rozumieniu tego słowa, to medium obrzędowości i sposób na komunikowanie się ze sferą transcendencji. Poprzez taniec można wyrażać całą gamę uczuć i wrażeń. Tak też traktuje go nasz bohater.Skład muzyków towarzyszący Horace'owi w tej sesji nie mógł być lepiej dobrany. Krajan lidera, teksański klarnecista John Carter podzielał w pełni jego podejście do sztuki. Dodać należy, że stworzył unikalny styl gry, łączący afrykańską dzikość z oszałamiającą wirtuozerią. Jakże ważny dla tej muzyki puls tworzy "sekcja marzeń": Cecil McBee na basie i Andrew Cyrille na perkusji. Wielokrotnie słyszałem ich w różnych konfiguracjach, ale bodaj nigdy nie brzmieli lepiej. Płyty zostały nagrane w roku 1989 i choć trudno w tym wypadku mówić o sztuce awangardowej, wciąż brzmią świeżo. Zapewne jest to zasługą szczerości i autentycznej pasji wypełniającej życie Tapscotta i sztukę, będącą częścią życia. Drodzy państwo! Jeśli poszukujecie sesji, na której muzycy grają tak jakby nie miało być jutra i próbują coś nam wszystkim przez swoją sztukę powiedzieć, to jest to album właśnie dla was. (Marek Romański) Muzycy: Horace Tapscott: piano John Carter: clarinet Cecil McBee: double bass Andrew Cyrill: drums Tracklista: CD 1 1. The Dark Tree 2. Sketches Of Drunken Mary 3. Lino's Pad 4. One For LatelyCD 2 1. Sandy and Niles 2. Bavarian Mist 3. The Dark Tree 2 4. A Dress for Renee 5. Nyja's Theme
Charyzmatyczna gra Jana Harbecka w wielkiej tradycji swingowej ma od lat wielu zwolenników. Thomas Michelsen napisał w Politiken: „Kiedyś Ben Webster obudził duszę. Dzisiaj mamy Jana Harbecka!”. Skład kwartetu jest niezmienny od 2007 roku. Sesja na tę płytę trwała dwa dni, każdego dnia zagrał inny perkusista. Poza własnymi kompozycjami Jana, muzycy odnieśli się do czterech dzieł Bena Webstera i jednego utworu Billy'ego Strayhorna. „Uwielbiamy hojność muzyki i mam nadzieję, że zmysłowa i sugestywna przestrzeń zostanie przeniesiona z płyty na słuchacza”...mówi o swoim nowym albumie Jan Harbeck. Muzycy: Jan Harbeck: tenor saxophone Eske Norrelykke: bass Anders Holm: drums (1, 2, 4, 5, 6, 7) Morten Aro: drums (tracks: 3, 5, 7, 8, 9) Henrik Gunde: piano Jan zum Vohrde: alto saxophone (8)