Album „Texas 25” jest podsumowaniem dotychczasowej działalności grupy. Laureaci nagrody Ivor Novello do tej pory sprzedali ponad 30 mln płyt na całym świecie, a 6 albumów trafiło na sam szczyt listy najlepiej sprzedających się krążków.
Debiutanckie nagranie wiolonczelisty Pablo Fernandeza, o którym francuski Diapazon wypowiada się w samych superlatywach, nazywając go jednym z najlepszych instrumentalistów… przyszłości. Laureat prestiżowej nagrody Edmond de Rothschild na festiwalu Sommets Musicaux de Gstaad 2012 gra koncerty Dworzaka i Schumanna.
"Father Of The Bride" to czwarta płyta Vampire Weekend i następca nagrodzonej Grammy płyty "Modern Vampires Of The City". Na płycie znajduje się 18 utworów, za których produkcję odpowiadają między innymi Ariel Rechtshaid i DJ Dahi. "Father Of The Bride" zamyka 6-letni okres milczenia zespołu, jaki nastąpił od czasu wydania płyty "Modern Vampires Of The City" w 2013 roku. W tym czasie lider zespołu Ezra Koening dorobił się nagrody Grammy (w kategorii Najlepszy Album Alternatywny), opublikował serię anime "Neo Yokio", prowadził program Time Crisis na Beats 1, współprodukował i napisał piosenkę "Hold Up" Beyonce… Wszystkie te doświadczenia zainspirowały aż 18 piosenek, które znalazły się na płycie.
Jedyna w swoim rodzaju animowana formacja Gorillaz przedstawia kolejny album! Następca znakomitej płyty "Humanz" nosi tytuł "The Now Now". Album "The Now Now" składa się z 11 piosenek, które wyprodukowali Gorillaz, James Ford i Remi Kabaka. Nagrania odbyły się w lutym 2018 roku w londyńskim Studio 13. Stały skład Gorillaz to 2D, Murdoc Niccals, Russel Hobbs i Noodle. Jednak tym razem, czasowo niedysponowany Murdoc został zastąpiony na gitarze basowej przez kreskówkowego łobuza z Gangreen Gang o imieniu Ace. Pierwszym singlem promującym płytę jest "Humility". Pomysł na wirtualny zespół Gorillaz narodził się w głowie Damona Albarna i rysownika Jamiego Hewletta. Od 1998 roku formacja sprzedała blisko 20 mln albumów i singli na świecie. Wylansowała przeboje "Clint Eastwood", "Feel Good Inc.", "Dare". Na koncie formacji są nagrody Grammy oraz BRIT Awards. Oprócz wspomnianych "Humanz" i "The Now Now" w dyskografii kapeli znajdują się płyty: "Gorillaz" (2001), "Demon Days" (2005), "Plastic Beach" (2010) i "The Fall" (2011). Zespół trafił do Księgi Rekordów Guinnessa, gdzie figuruje jako najbardziej utytułowana wirtualna formacja.
Score do drugiej serii popularnego także w Polsce serialu "Wikingowie". Muzykę do serialu skomponował Trevor Morris, kanadyjski kompozytor muzyki orkiestrowej, producent i twórca muzyki elektronicznej, dotąd najbardziej znany z tworzenia muzyki do programów telewizyjnych takich jak: Tudorowie, Filary Ziemi i Rodzina Borgiów. Był nominowany do nagrody Emmy za Najlepszą oryginalną muzykę za ścieżkę do Borgiów i do nagrody Emmy w kategorii Najlepsza muzyka do miniserialu/filmu/programu specjalnego za muzykę do Filarów Ziemi.
Anna Jantar właśc. Anna Maria Szmeterling, ur. 10.06.1950 Poznań, zm. 14.03.1980 Warszawa, piosenkarka. Naukę gry na fortepianie rozpoczęła w czwartym roku życia. Kontynuowała ją w PSM. Ukończyła ŚSM w Poznaniu. Uczestniczyła w wielu przeglądach i konkursach pianistycznych, koncertowała też z orkiestrą Filharmonii Poznańskiej. W 1967 roku nawiązała współpracę z poznańskimi teatrami poezji i kabaretami studenckimi Oktawa, Od Nowa i Nurt. Początkowo jako akompaniatorka, później jako piosenkarka. W 1968 roku uczestniczyła w Festiwalu Piosenki i Piosenkarzy Studenckich w Krakowie, gdzie otrzymała wyróżnienie za interpretację piosenki A lipiec grał. Dokonała także pierwszych nagrań w Rozgłośni Poznańskiej PR. Po występach na FAMA w Świnoujściu w 1969 roku, gdzie otrzymała wyróżnienie za interpretację piosenki Łąka bez kwiatów, została solistką zespołu Waganci, którym kierował Jarosław Kukulski (późniejszy mąż). Z Wagantami śpiewała do 1972 roku. Wylansowała wówczas swój pierwszy przebój Co ja w Tobie widziałam. Wystąpiła w filmie Milion za Laurę (reż. H. Przybył) jako solistka zespołu wojskowego, z którym zaśpiewała piosenkę Czujna straż. W filmie Nie zaznasz spokoju (reż. M. Waśkowski) zaśpiewała piosenkę Kto powie nam, a w filmie Brunet wieczorową porą (reż. S. Bareja) piosenkę Cygańska jesień. W 1972 otrzymała uprawnienia Ministerstwa Kultury i Sztuki do wykonywania zawodu piosenkarki i pod pseudonimem Anna Jantar rozpoczęła karierę solową. W 1973 roku uczestniczyła w KFPP w Opolu, gdzie śpiewała swój pierwszy solowy przebój Najtrudniejszy pierwszy krok. Jest laureatką nagrody publiczności na KFPP Opole'74 za Tyle słońca w całym mieście (piosenka ta zwyciężyła także w plebiscytach na przebój roku 1974 i 1975), nagrody Polskich Nagrań na FPŻ Kołobrzeg'74 za Nie żałujcie serca dziewczyny, wyróżnienia za interpretację jugosłowiańskiej piosenki Czas jest złotem na festiwalu w Lublanie (Jugosławia) w 1974 roku, III nagrody za interpretację piosenki Tak wiele jest radości na festiwalu w Castelbar (Irlandia) oraz III nagrody w Coupe d'Europe w Villach (Austria) wspólnie z Marianną Wróblewską i Tadeuszem Woźniakiem w 1974 roku, II nagrody za interpretację piosenki Staruszek świat oraz nagrody publiczności na MFP Sopot'75, II nagrody na festiwalu w Dreźnie (NRD) w 1975 roku za Niech ziemia tonie w kwiatach, II nagrody festiwalu Interstudio w Helsinkach (Finlandia) w 1978 roku za Tylko mnie poproś do tańca. W 1976 roku z powodu macierzyństwa zrezygnowała z pracy zawodowej. Na estradę powróciła w 1977 roku z nowym repertuarem. Śpiewała w duetach, m.in. ze Stanisławem Sojką, Bogusławem Mecem, Andrzejem Thenardem i Zbigniewem Hołdysem, nagrywała piosenki z Budką Suflera i Perfectem. 30 grudnia 1979 przed trzecią podróżą na koncerty w klubach polonijnych USA wystąpiła w programie PR Cztery pory roku, gdzie przypomniała swoją karierę. Przyjęła wówczas także gratulacje za zwycięstwo w plebiscycie s łuchaczy studia Gama, którzy Nic nie może wiecznie trwać w jej wykonaniu uznali piosenką roku 1979. Zginęła w katastrofie lotniczej. Od 1984 roku nagroda jej imienia przyznawana jest debiutantom na KFPP w Opolu. Dwie piosenki z jej repertuaru (Tyle słońca w całym mieście i Najtrudniejszy pierwszy krok) znalazły się wśród laureatek plebiscytu O!polskie piosenki ogłoszonego z okazji jubileuszu 35-lecia KFPP w Opolu w 1998 roku. W kilku miastach kraju działają fankluby imienia A. Jantar. W 1994 roku ukazało się książkowe Wspomnienie o Annie Jantar - Słońca jakby mniej... M. Pryzwan. Ryszard Wolański
Ekranizacja klasycznej powieści kryminalnej Agathy Christie, wyreżyserowana przez pięciokrotnie nominowanego do Oscara Kennetha Branagha. On sam gra także słynnego detektywa Herculesa Poirot, rozwiązującego sprawę morderstwa, którego ofiarą w najsłynniejszym pociągu świata pada wpływowy amerykański biznesmen. Luksusowa podróż staje się punktem wyjścia do stylowej, pełnej napięcia i zaskakującej opowieści sensacyjnej, uznawanej za największą zagadkę kryminalną wszech czasów. Autorem muzyki do tego, okraszonego plejadą gwiazd obrazu jest brytyjski kompozytor muzyki filmowej Patrick Doyle. Debiutem kinowym Doyle’a była muzyka do filmu, Kennetha Branagha "Henryk V" w 1989 r. Za główny temat z filmu, "Non Nobis Domine" (którego fragment w filmie Doyle zaśpiewał osobiście grając dworzanina), kompozytor otrzymał nominację do Ivor Novello Award. Sama kompozycja przyniosła mu większy rozgłos w przemyśle filmowym. W kolejnych latach Doyle nadal współpracował z Branaghem, jak dotąd komponując muzykę do dwunastu jego filmów m.in.: "Wiele hałasu o nic", "Frankenstein", "Hamlet", "Thor". W 1996 r. za muzykę do filmu "Rozważna i romantyczna" Doyle został nominowany do Oscara, Złotego Globu oraz nagrody BAFTA. Rok później otrzymał nominację do Oscara za muzykę do filmu "Hamlet". W swojej karierze otrzymał także dwie nominację do nagrody Cezar, za muzykę do filmów "Indochiny" (1992) i "Wschód - Zachód" (1999). Jak dotąd Patrick Doyle skomponował muzykę do ponad 40 filmów kinowych.
Sony Classical ma zaszczyt zaprosić do wysłuchania 4-płytowego zestawu nagrań jednego z legendarnych pianistów i kompozytorów polskich pochodzenia żydowskiego XX wieku – Andrzeja Czajkowskiego. To pierwsze zbiorowe wydanie wszystkich nagrań dokonanych przez tego artystę dla RCA. Urodził się jako Robert Krauthammer, okupację zaś przeżył pod zmienionym nazwiskiem Czajkowski i przy tym nazwisku pozostał po wojnie. W latach 1948–1951 uczył się w konserwatorium w Paryżu. Gdy ukończył je ze złotym medalem władze PRL zachęciły go do powrotu do Polski, oferując znakomite możliwości studiowania i koncertowania. W Polsce pozostał do 1956, kiedy to został Laureatem III nagrody na międzynarodowym konkursie pianistycznym Królowej Elżbiety Belgijskiej w Brukseli, po którym nie powrócił do Polski. Zamieszkał w Londynie, gdzie pozostawał do końca życia. Studiował w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie oraz w Konserwatorium Narodowym w Paryżu. Był uczniem Stanisława Szpinalskiego, Lazare Levy, Kazimierza Sikorskiego, Stefana Askenasego. W 1955 roku został Laureatem VIII nagrody na V Konkursie Chopinowskim. Na przełomie lat 50/60 tych XX wieku wykonał około 500 recitali fortepianowych, zyskując entuzjastyczne przyjęcie przez międzynarodową krytykę muzyczną. Ponowne zainteresowanie Czajkowskim rozbudziła premiera opery Kupiec wenecki w Bregencji w 2014 roku. Efektem stało się pojawienie licznych publikacji na temat kompozytora. Tracklista: CD 1 1. Ravel: Gaspard de la Nuit, M. 55 2. Prokofiev: Visions fugitives, Op. 22 CD 2 1. Mozart: Piano Concerto No. 25 in C Major, K. 503 2. Bach: Concerto for Harpsichord and Strings No. 5 in F Minor, BWV 1056 CD 3 1. Mozart: Fantasy for Piano in C Minor, K. 475 2. Mozart: Piano Sonata No. 14 in C Minor, K. 457 3. Mozart: Piano Sonata No. 10 in C Major, K. 330 CD 4 1. Chopin: 24 Préludes, Op. 28 (Excerpt of 10 Préludes) 2. Chopin: Barcarolle in F-sharp Major, Op. 60 3. Chopin: Étude in A-flat Major, Op. 10, No. 10 4. Chopin: Étude in C Major, Op. 10, No. 7 5. Chopin: Mazurkas, Op. 59: No. 1 in A Minor 6. Chopin: Mazurkas, Op. 59: No. 2 in A-flat Major 7. Chopin: Mazurkas, Op. 56: No. 1 in B Major 8. Chopin: Ballade No. 3 in A-flat Major, Op. 47
„Bracie, gdzie jesteś?” to film z 2000 roku w reżyserii Ethana i Joela Coenów. Ścieżka dźwiękowa została wyprodukowana przez T Bone Burnetta. Na krążku znalazły się brzmienia bluegrass, country, gospel, blues oraz folkowe, odpowiednie dla czasów akcji filmu. Album zapewnił twórcom trzy nagrody Grammy. Soundtrack regularnie pojawia się na liście najlepszych kompilacji muzyki do filmu.
8 marca 1994 roku Soundgarden wydał rewelacyjny album „Superunknown” w wytwórni A&M Records. Płytę docenili krytycy i fani na całym świecie. W USA dotarł do miejsca pierwszego listy Billboard, zdobył pięciokrotną platynę, a globalnie sprzedano 9 milionów egzemplarzy. Single „Black Hole Sun” i „Spoonman” zdobyły prestiżowe nagrody Grammy w 1995 roku. „Superunknown” nie tylko przełamał historię zespołu Soundgarden, ale również stał się jednym z najważniejszych albumów w historii muzyki.