Zacznę nieco górnolotnie, ale naprawdę tak uważam. Polska piosenka to polska kultura. Wiem, że niektórzy nie zgodzą się ze mną. Powiedzą: piosenka to twór ulotny, szybko przemija, nie może równać się z teatrem, literaturą, filmem. A jednak… kiedy staje się przebojem, jej audytorium może być ogromne, o wiele większe niż wielkich literackich bestsellerów, sztuk teatralnych czy dzieł filmowych. Piosenka ma w sobie wielką moc. Czasami nawet nie musi mieć fantastycznego tekstu i super melodii, wystarczy, że jest zapisem chwili, wiarygodnym dokumentem epoki, w której powstała. Choć oczywiście najlepiej, żeby była jednocześnie i dokumentem i dziełem artystycznym. To się zdarza i wcale nie tak rzadko. W naszym cyklu mamy wiele takich piosenek. Formacja Nieżywych Schabuff najpierw intrygowała swoją nazwą. Kiedy posłuchało się ich pierwszej płyty, zatytułowanej "Wiązanka melodii młodzieżowych", wszystko stawało się jasne. Stawiali na surrealizm. Mój ówczesny radiowy szef twierdził, że takie piosenki: ni to pop, ni to kabaret, ni to rock, nie mają żadnych szans. Jednak młoda publiczność uważała, że wręcz przeciwnie. Ten krążek był spektakularnym fonograficznym debiutem zespołu. Kolejki ustawiały się po "Schaby". Rok wcześniej ( 1988 ) grupa zwyciężyła w ankiecie magazynu Jazz Forum w kategorii: Nadzieja rocka. Następnym wielkim hitem FNS było "Lato", przebój roku 1996. Świetna piosenka, twierdzę tak nie tylko dlatego, że w teledysku do niej rolę harcerki zagrała moja wówczas dziesięcioletnia córka Małgosia. Telewizyjna Dwójka pokazywała ten clip bardzo często. Olek Klepacz dostał nawet, jak sam mówi, szansę stania się nowym Vivaldim. Zaproponowano mu mianowicie, by napisał piosenki poświęcone pozostałym porom roku. Odmówił, choć honorarium nie było małe. "Pieniądze nie są dla mnie najważniejsze. Jestem neurotycznym romantykiem" – powiedział. Dzięki piosence "Lato" Schaby zagrały przed pamiętnym występem Michaela Jacksona na warszawskim Bemowie. Było jeszcze jasno, ludzie dopiero gromadzili się na płycie lotniska, ale – zagrać przed Królem Popu – bezcenne. Maria Szabłowska Tracklista: 1. Poranki 2. Żółty rower 3. Lato [remix] 4. Serce z piernika 5. Dadada 6. Supermarket 7. Bułgaria 8. Digital raj 9. Myślman 10. Tak widzę ją 11. Ławka 12. Przez chwilę 13. Kochankowie na czasie 14. Niewidzialny 15. Bursztyn 16. 100 butelek (Reallionaire Jream) feat. Jeremy Shelton 17. Ludzie są fajni

• Wykonawca Formacja Nieżwych Schabuff
• Data premiery 2017-10-20
• Nośnik CD

W latach 60. i 70. każda większa rozgłośnia radiowa w Polsce posiadała swoje studyjne zespoły. W Katowicach od 1965 roku istniało Metrum – formacja prowadzona przez Zbigniewa Kalembę, prezentująca swingującą, lekką muzykę taneczną. Potem jej miejsce zajęła orkiestra pod dyr. Jerzego Miliana. Metrum przetrwało jednak jeszcze kilka lat, kończąc działalność w 1977 roku – wyśmienitymi nagraniami, które po latach ukazują się na płycie. Czas na disco! Zbigniew Kalemba – pianista, kompozytor, a ponad wszystko niestrudzony pedagog, będący pionierem wprowadzania jazzu i muzyki rozrywkowej do szkolnictwa wyższego w Polsce. W połowie lat 70. objął prowadzenie big-bandu PWSM w Katowicach i na bazie muzyków związanych z uczelnią reaktywował w 1977 roku Metrum. W nowym składzie (m.in. Wojciech Gogolewski, Jan Cichy i Jarosław Śmietana), z nowym brzmieniem i założeniem, że taneczna, rozrywkowa muzyka nie musi być przaśna i prymitywna. "Zielony dach" to dokumentacja tego ostatniego akordu Metrum: czternaście roztańczonych utworów z doskonałą sekcją rytmiczną, ciekawymi solówkami i wszechobecną sekcją smyczkową. Dyskotekowa uczta najwyższych lotów. Niepublikowane wcześniej nagrania zostały zremasterowane z oryginalnych radiowych taśm. W książeczce wspomnienia i zdjęcia.

• Wykonawca Metrum
• Data premiery 2018-02-02
• Nośnik CD

'Rennen' to niemieckie słowo oznaczające "biec" i gdy tylko SOHN zaczął myśleć o podróży, którą odbył na przestrzeni ostatnich dwóch lat, to słowo stało się oczywistym tytułem płyty. "Biegłem przez cały ten czas" - przyznaje. "Pamiętam jak przez mgłę cały ten świat, który widziałem. Podróżowałem od doświadczenia do doświadczenia, za każdym razem mówiąc "tak". A to jest niesamowita rzecz."Jednak w takim samym stopniu było to ekscytujące, co wyczerpujące. Zarówno pod względem fizycznym, jak i emocjonalnym. Dlatego gdy przystąpił do pracy nad 'Rennen', wiedział, że musi zwolnić mimo, że krytycy i fani wyczekiwali następcy debiutanckiego albumu 'Tremors' z 2014 roku, który The Sunday Times opisał jako "urzekający". Pracując nad nowym albumem SOHN postanowił przenieść się z Wiednia do Los Angeles, gdzie w całkowitej izolacji mógł złapać oddech. "Zamknąłem się tam na miesiąc, zabierając ze sobą właściwie cały sprzęt jaki miałem.Tracklista:1. Hard Liquor2. Conrad3. Signal4. Dead Wrong5. Primary6. Rennen7. Falling8. Proof9. Still Waters10. Harbour

• Wykonawca Sohn
• Data premiery 2017-01-13
• Nośnik CD

„Black Star Riders” powracają - z nowym albumem, nowym składem i tym, co frontman Ricky Warwick nazywa „nową energią i chemią”. W ciągu siedmiu lat, od kiedy Warwick i legendarny gitarzysta Scott Gorham połączyli „Black Star Riders”, stworzyli trzy z najlepszych albumów hard rockowych współczesnych czasów. Moc muzyki została zwiększona, mówi Gorham, mając dwóch nowych członków zespołu debiutujących na tym albumie. Są to znakomici muzycy o poważnych kwalifikacjach: gitarzysta Christian Martucci współpracował z Stone Sour; perkusista Chad Szeliga był dawniej Breaking Benjamin i Black Label Society. Zespół zdecydował się również na nowego producenta tego albumu. Wcześniej współpracowali z dwoma uznanymi producentami w Kevin Shirley (Iron Maiden, Joe Bonamassa) i Nick Raskulinecz (Alice In Chains, Deftones, Rush). Ale dla „Another State Of Grace”, nagranego w Los Angeles, wybrali Jay'a Rustona, który zmiksował „The Killer Instinct” i „Heavy Fire”. I jak mówi Gorham: „To była najlepsza decyzja, jaką kiedykolwiek podjęliśmy jako zespół”. Tracklista: Side A 1. Tonight The Moonlight Let Me Down 2. Another State Of Grace 3. Ain’t The End Of The World 4. Underneath The Afterglow 5. Soldier In The Ghetto Side B 1. Why Do You Love Your Guns? 2. Standing In The Line Of Fire 3. What Will It Take? 4. In The Shadow Of The War Machine 5. Poisoned Heart

• Wykonawca Black Star Riders
• Data premiery 2019-09-06
• Nośnik Płyta Analogowa

Drugi pełnometrażowy album warszawskiego punky garage trio Guiding Lights. Płyta, zatytułowana „Not Much War”, składa się z 12 piosenek o życiu i śmierci oraz 1 o małpach. „Myślę, że główna różnica między naszym debiutanckim albumem a nowym sprowadza się do tego, że jesteśmy teraz bardziej zwartymi graczami jako zespół” - mówi Łukasz Ciszak (wokal, gitara). „Nasze pierwsze utwory zostały napisane z myślą, że Guiding Lights mogą stać się projektem solowym zamiast prawdziwej grupy, podczas gdy nowe są produktem naszych prób zespołu. To, co nas zaskoczyło, to tempo, które w najwolniejszych częściach nie spada poniżej 180bpm i najczęściej pozostaje około 190bpm. Postanowiliśmy także śledzić więcej partii gitar i zostawić trochę miejsca na wokale Asi. Pod warstwami fuzzu ukryty jest nawet syntezator” - dodaje. Sherlock Holmes nie bierze pod uwagę, że teksty Guiding Lights odnoszą się do negatywnych aspektów życia. „Nadal skupiamy się na kryzysie wieku średniego i chociaż udało nam się wypracować część tego na naszym debiutanckim albumie, okazuje się, że dzięki naszym nowym przygodom jest mnóstwo do napisania”, - wyjaśnia Asia Świderska (wokal, bas). „Istnieje kilka tekstów inspirowanych książkami Philipa Rotha i Huberta Selby Jr., a jeden jest napisany z perspektywy szympansa Nima Chimpsky'ego, ofiary nieudanego eksperymentu.”- dodaje. I choć wyraźnie wiedzą, że nie ma już 1991 roku, a Warszawa daleko od Nowego Jorku, Guiding Lights wciąż mają wiele do powiedzenia w dziedzinie melodycznego garażu punkowego. Tracklista: 1. Perchance to Dream 2. Can't Care Less 3. New Ways to Feel Bad 4. All Time Low 5. Institute for Primate Studies 6. Let It Fall 7. Note to Self 8. Can We Talk About Something Else 9. On the Blink 10. Oh Dear Oh My 11. Gray on Gray 12. Caught in a Drift 13. A Sea of Troubles  

• Wykonawca Guiding Lights
• Data premiery 2019-01-12
• Nośnik CD

Régine Crespin (1927-2007) – portret wybitnej śpiewaczki, która występowała na scenie w latach 1959-1980, ukazującej jej talent i możliwości głosowe w różnorodnym repertuarze. Kariera sopranistki rozwinęła się po zjawiskowym występie w "Parsifalu" Ryszarda Wagnera na Bayreuth Festival w 1958 roku. W kolejnych latach współpracowała m.in. z Metropolitan Opera w Nowym Jorku oraz nauczała w Conservatoire de Paris.House

• Wykonawca Crespin Regine
• Data premiery 2017-09-22
• Nośnik CD

„Playing For Change” powstał w wyniku wspaniałego przedsięwzięcia, którego głównym przesłaniem jest zjednoczenie muzyków i wokalistów z różnych części globu. Inicjatorem projektu jest Mark Johnson, który udowadnia znaną powszechnie prawdę, że to właśnie muzyka przełamuje granice i różnice miedzy ludźmi.“Playing for Change - Songs Around The World vol. 2” kontynuuje i rozwija nasze pragnienie takiego prezentowania muzyki, aby była ona inspiracją dla świata” – mówi Johnson o nowym albumie – “w tej muzycznej podróży przemieszczamy się od małej afrykańskiej wioski do slamsów w Brazylii, z Nowego Orleanu do Indii, z Jamajki do Japonii. Zatrzymujemy się w piętnastu krajach i angażujemy 150 muzyków. Technologia naszego projektu również ewoluuje – wszystko brzmi i wygląda lepiej”

• Wykonawca Various Artists
• Data premiery 2011-06-10
• Nośnik CD+DVD

Sandinista! – trzypłytowy (wersja z 1980) album punkrockowego zespołu The Clash. Nagrany w Pluto Studios w Manchesterze (luty 1980), The Power Station w Nowym Jorku (marzec 1980), Electric Lady Studios w Nowym Jorku (marzec–kwiecień 1980), Channel One Studios w Kingston (maj 1980) i Wessex Studios w Londynie (sierpień 1980). Wydany 12 grudnia 1980 przez wytwórnię CBS.

• Wykonawca The Clash
• Data premiery 1989-04-10
• Nośnik CD

Louis Daniel Armstrong (pseudonim artystyczny Satchmo lub Pops) (ur. 4 sierpnia 1901 w Nowym Orleanie, zm. 6 lipca 1971 w Nowym Jorku) – amerykański trębacz i wokalista jazzowy. Wyróżniał się stylem gry na trąbce i wokalistyką jazzową, do której wprowadził śpiew scatem.  W 1990 Louis Armstrong został wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame.

• Wykonawca Armstrong Louis
• Data premiery 2016-01-29
• Nośnik CD

Określany mianem „jednego z najlepszych zespołów jazzowych naszych czasów w Nowym Jorku” (Forbes) The Hot Sardines grają w stylu hot jazz, charakterystycznym dla czasów, kiedy królowała muzyka grana na żywo.

• Wykonawca The Hot Sardines
• Data premiery 2014-11-12
• Nośnik CD