"Das Alte Werk" to seria z historią! Zapoczątkowało ją 7 płyt, zawierających śpiewy gregoriańskie i dzieła Machauta, wydanych w 1958 r. Obecnie kolekcja jest jedną z najważniejszych, prezentujących muzykę dawną i najwybitniejsze interpretacje mistrzów i pionierów wykonawstwa historycznie poinformowanego.
"Exitoca" jest podróżą do alternatywnej rzeczywistości, gdzie ludzie dbają o siebie i środowisko, cenią zmysłowe doświadczenia i z problemami radzą sobie tańcem. Tytuł jest odniesieniem do ruchu zwanego Exotica, który reprezentował eskapistyczne marzenia amerykańskich kobiet i mężczyzn w latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych. Ich pragnienie przeniesienia się do nieskomplikowanego raju, z dala od kłopotów, gdzie wyrażaliby własną kreatywność. "Exitoca" Cristobal And The Sea to próba odzyskania tego marzycielskiego ruchu dla tych, którzy tego najbardziej potrzebują. Dla Cristobal And The Sea, emigrantów z Portugalii, Hiszpanii, Francji, Egiptu i USA, mieszkających obecnie w Londynie, idea Exotica jest czymś więcej, niż tylko ucieczką od pędzącego świata i toksycznych terenów Brexitu. Obecna sytuacja polityczna zagraża ich dostępowi do sztuki i stylu życia, które są niezbędne dla muzyków, by wykonywać swoją pracę. "Exitoca" jest wezwaniem do poszanowania odmienności.
Sony Classical zaprasza do wysłuchania pochodzącego z 1992 roku albumu zawierającego sonaty fortepianowe W. A. Mozarta (K.310, 331 & 533/494 ) w wykonaniu jednego z najwybitniejszych pianistów XX wieku Murrahya Perahi. Perahia edukację pianistyczną rozpoczął w wieku czterech lat. Studiował w Mannes College fortepian, dyrygenturę i kompozycję pod kierunkiem Mieczysława Horszowskiego, kształcił się także w Marlboro u Rudolfa Serkina i Pablo Casalsa. Wkrótce potem Serkin przyjął Perahię jako swojego asystenta w Instytucie Curtisa w Filadelfii. W 1980 r. rozpoczął współpracę z Vladimirem Horowitzem. W 1972 został pierwszym pianistą z Ameryki Północnej, który zwyciężył na Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym w Leeds. W latach dziewięćdziesiątych długo zmagał się z kontuzją ręki. Obecnie mieszka w Londynie, regularnie prowadząc kursy mistrzowskie. Jego płyty trzykrotnie otrzymywały Nagrodę Grammy: w 1989 (Béla Bartók, muzyka kameralna), 1999 (Johann Sebastian Bach – Suity angielskie) i 2003 (Fryderyk Chopin – Etiudy op. 10 i 25). W 2004 r. został mianowany Rycerzem Komandorem Orderu Imperium Brytyjskiego – nie przysługuje mu jednak tytuł sir, ponieważ nie jest obywatelem Wielkiej Brytanii.
Szósty album w dyskografii najlepszej polskiej formacji streetpunk wydany pierwotnie w 2004 roku i od kilku lat nieobecny na rynku. Płyta grupy znanej i cenionej także za granicą, obecnej na wielu składankach w towarzystwie punkowej czołówki europejskiej. The Analogs jako pierwszy i jedyny polski zespół wystąpili na prestiżowym punkowym festiwalu "Punk And Disorderly" regularnie koncertując w Polsce i zagranicą. "Kroniki policyjne" to 14 ultra-melodyjnych streetpunkowych przebojów i doskonale znanych publiczności z koncertów. Jak zwykle porywające dźwięki o korzeniach bliskich punkowej klasyce uzupełnia doskonała, specyficzna uliczna liryka bardzo charakterystyczna dla twórczości grupy. Albumem "Kroniki policyjne" po kilku latach przerwy powrócił do zespołu oryginalny wokalista Harcerz, który obecnie dowodzi własnym zespołem Harusha. Tracklista: 1. Wszystko to co mamy 2. Nasze piosenki 3. Dziewczyna ze zdjęcia 4. Blues pudła w Folsom 5. Droga pod wiatr 6. Kroniki policyjne 7. Mamy mały potwór 8. Marek 9. Miasta gorzki smak 10. Nasza krew 11. Życie to jest gra 12. Twoje kłamstwa 13. Mili chłopcy 14. Pożegnanie Video bonus Twoje kłamstwa
Gustav Mahler (ur. 7 lipca 1860 w Kalište koło Humpolca w Cesarstwie Austriackim, obecnie Czechy, zm. 18 maja 1911 w Wiedniu w Monarchii Austro-Węgierskiej, obecnie Austria) – austriacki kompozytor i dyrygent doby neoromantyzmu. Przez większość krytyków uważany za jednego z najwybitniejszych symfoników w historii muzyki. Za życia ceniony był przede wszystkim jako dyrygent (zwłaszcza w repertuarze beethovenowskim i wagnerowskim), a jego własne kompozycje nigdy nie zostały do końca zaakceptowane przez wiedeńskie środowisko muzyczne. Stopniowo jednak jego utwory utorowały sobie drogę do sal koncertowych całego świata. Wzrost zainteresowania twórczością kompozytora przypada na II połowę XX wieku. Trzon jego twórczości stanowią symfonie (łącznie 11) i pieśni.
Barry Eugene White (ur. 12 września 1944, zm. 4 lipca 2003) - był amerykańskim piosenkarzem, producentem muzycznym i twórcą tekstów piosenek, znanym głównie z hitów soulowych i disco. Wydał 106 złotych i 41 platynowych albumów oraz 20 złotych i 10 platynowych singli. Wynik sprzedaży wszystkich wydawnictw White’a na całym świecie wynosi obecnie ponad 100 milionów egzemplarzy. Utworzył Love Unlimited Orchestra.
Jeden z najgłośniejszych hiphopowych albumów ostatnich lat pojawia się wreszcie na licencji w Polsce. Run The Jewels to duet słynnego producenta EL-P oraz rapera Killer Mike'a. "Run The Jewels" solidnie wstrząsnął hiphopowym światem, zaś takie utwory jak "Banana Clipper" z udziałem Big Boia (The Outkast), stały się wielkimi hitami. Obecnie grupa ma za sobą współpracę z Zackiem De La Rocha (Rage Against The Machine), Kamasi Washingtonem, DJ Shadowem, Danger Mouse.
Jeśli ktoś myśli, że rockowa Szkocja to pięknoduchy wagi piórkowej w rodzaju Franza Ferdinanda, Belle & Sebastian czy Snow Patrol, zdziwi się tak mocno słuchając grupy Dead Fly Buchowski, jakby naraz podczas leniwej, letniej przejażdżki łódką ujrzał wyłaniające się tuż przed dziobem rock'n'rollowe wcielenie potwora z Loch Ness. Kwartet z Glasgow, kierowany przez wokalistę Roddy'ego Campbella, skromnie anonsujący siebie jako "najlepszą rzecz, jaką zrodziła Szkocja od czasu szkockiej whisky", to rzeczywiście tego rodzaju kategoria wagowa, z którą obecnie mierzyć się może chyba tylko Queens Of The Stone Age w swych najbardziej mrocznych, drapieżnych momentach. "The Land Of The Rough" to frontalny atak na zmysły agresywną, pikantną mieszanką blues-rocka - czasem z domieszką psychodelii, czasem z odrobiną grunge'u, czasem zabarwioną motywami folkowymi.
Po dziś dzień zaledwie kilka muzycznych kolaboracji zapisało się na kartach historii polskiej muzyki dużymi literami. Nie jest tajemnicą, że zderzenie dwóch różnych umysłów, perspektyw i wrażliwości artystycznej potrafi zaowocować produkcjami, które z czasem zostają uznane zasłużonym mianem klasyków. Może być także przysłowiowym strzałem w kolano. Z tym wyzwaniem postanowiło się zmierzyć dwóch najpopularniejszych obecnie raperów młodego pokolenia. Prezentujemy jeden z najbardziej niespodziewanych i od dzisiaj również najbardziej oczekiwanych albumów tego roku, tj. wspólny materiał Quebonafide oraz Taco Hemingway’a. "Soma 0,5mg" to wypadkowa zderzenia dwóch wyjątkowych postaci.
"Stereotrip" - płyta zespołu Gallileous ukazuję się 26 maja tego roku. Już sam tytuł albumu zaprasza do odbycia wspólnej muzycznej podróży z zespołem. Od wielu lat silnie związany z polską sceną doom metalową Gallileous obecnie kieruje swoje aspiracje w stronę space rocka, hard proga czy psychodelicznego rocka lat 70-tych.