Drugi tom kwartetów współczesnego szwedzkiego kompozytora. Tym razem Stenhammar odwołuje się do innych idiomów muzyki kameralnej. Jego kompozycje bardziej zbliżają się do klasyki wiedeńskiej. Kompozytor jest tu nie tylko autorem. Kwartet gra i nagrywa pod jego kierownictwem.
W tym 2-płytowym albumie znajdziemy trzy kwartety smyczkowe Brahmsa, wraz z kwintetem fortepianowym, nagranym na żywo w Vienna Konzerthaus, gdy Elisabeth Leonskaja dołaczyła do Alban Berg Quartett. Nazwa zespołu odwołuje się do wybitnej wiedeńskiej tradycji muzycznej, która osiągnęła jeden ze swych najwyższych szczytów właśnie wraz z tymi kameralnymi arcydziełami skomponowanymi w latch 60. i 70. XIX w.
Kobieta liryczna o niepokornej naturze po sukcesie jazzowego albumu "Szeptem" (Platynowa Płyta, tytuł Jazzowej Wokalistki Roku w prestiśowej ankiecie miesięcznika Jazz Forum) zgodnie z obietnicami wraca do muzyki popularnej. Zapowiada jednak, śe od nowej płyty "Jasnosłyszenie" jej muzyczne fascynacje będą się przenikaś i uzupełniaś. Nowy album daleki jest od wszystkiego, co dzieje się na krajowym rynku. Wyrafinowane utwory dzieją się na pograniczu wielu stylistyk: od muzyki etnicznej po ukochany przez Jopek jazz. Nie podjęłabym się nagrywania popularnej muzyki bez Pospieszalskich - mówi Anna Maria Jopek. Marcin jest producentem i aranśerem albumu, Mateusz - kompozytorem większości utworów. Jasnosłyszenie - pojęcie wprowadzone przez autorkę tekstów Magdę Czapińską - odwołuje się do gry wyobraźni, kaśdy mośe tłumaczyś je na swój sposób. Wbrew sugestii, jaką może nieść ze sobą, treść piosenek bywa mroczna i skupiona, sięgająca do podstawowych ludzkich doświadczeń i lęków, ale i abstrakcyjna. (Universal Music Polska)
Kwintet Beethovena na fortepian i instrumenty dęte wyraźnie odwołuje się do Kwintetu Mozarta K 425 – dzieła wyraźnie inspirującego. Także opus drugi belgijskiego kompozytora Eduarda von Lannoya w dobrym tego słowa znaczeniu, odwołuje się do kompozycji wiedeńskiego mistrza. Dla porównania – obie kompozycje.
Nikolaj Hess to pianista i kompozytor znany z wielu nagrań jazzowym - chociaż nie tylko - rodowodzie. Chętnie sięga on do nowych brzmień czy chilloutu, ale na swoją najnowszą płytę zdecydował się nagrać w stricte jazowym składzie. Pianistyka Hessa - chociaż gra on płycie tylko własny repertuar - nie wybiega poza mainstreamowe brzmienia. Brzmienie całego zespołu też jest takie, delikatne i raczej pastelowe, z jednym bodaj wyjątkiem - saksofonisty Marca Momaasa. Udowadnia on w tym nagraniu, że nie tylko potrafi, gdy trzeba zagrać chrapliwym tonem czy sięgać, ale i ma świetnie opanowany free jazzowy arsenał zgrzytów i pisków (chociaż korzysta on z niego tutaj tylko w naprawdę wyjątkowych wypadkach). Zespół brzmi niezwykle świeżo, a Hess w poszczególnych utworach odwołuje się do bardzo różnych inspiracji - a to muzyki afrykańskiej, a to klasycznej jazowej ballady. Dodatkową atrakcję stanowi niezwykła selektywność brzmienia tego nagrania - można tu śledzić linię każdego z instrumentów, wszystko jest zrealizowane niezwykle przejrzyście. Polecam.autor: Marek Zając
"Najdzikszy teatr tańca dekady" – The Guardian. Sidi Larbi Cherkaoui i Damien Jalet odwołują się do językowego szoku i koloru skóry ludzi różnych narodowości, ukazując różnorodność i trudność współistnienia. Konfrontują ze sobą poczucie odrębności i bycia częścią wspólnoty. Musimy zmierzyć się ze swoim podejściem do zmian, w świecie, w którym technologia nieustannie modyfikuje nasze poczucie empatii, charakter relacji i stosunków międzyludzkich. Sidi Larbi Cherkaoui to flamandzko-marokański choreograf, rysownik, weganin i homoseksualista. Dziecko przedmieść. Jest dyrektorem artystycznym Royal Ballet of Flanders, a także swojej własnej firmy – Eastman. W swoich utworach stara się przypominać o naszej tożsamości, która jest niestała i zróżnicowana, nie jest ani monolityczna ani statyczna. Do tych przemyśleń odwołuje się w Babel. Dzieło stworzone przez niego wspólnie z długoletnimi współpracownikami – Damienem Jaletem i Antonym Gormleyem. To usilne pytaniem o język i przynależność do ziemi ojców. Spektakl plenerowy wystawiono w imponującym miejscu – Cour d'honneur du Palais des Papes w Avignonie we Francji podczas trwania Festival d'Avignon 2016. DVD prezentuje nagranie live tego wydarzenia
Drugi tom kwartetów współczesnego szwedzkiego kompozytora. Tym razem Stenhammar odwołuje się do innych idiomów muzyki kameralnej. Jego kompozycje bardziej zbliżają się do klasyki wiedeńskiej. Kompozytor jest tu nie tylko autorem. Kwartet gra i nagrywa pod jego kierownictwem.
Mateusz Nagórski i Miłosz Wośko poznali się w 2016 roku i rozpoczęli wspólną pracę nad płytą "Mój Zodiak". Efektem współpracy są piosenki do wierszy Jacka Kaczmarskiego, które nie zostały umuzycznione za życia barda. Punktem wyjścia były trzy kompozycje Jacka: Baran, Panna i Żegluga. Płyta zawiera 14 utworów, w których każdy ze znaków zodiaku opisany jest osobną piosenką, a klamrą spinającą cykl są utwory: otwierający - "Wyjaśnienie" i kończący - "Żegluga". Wiersze pochodzą z końca lat 80-tych. Materiał został zarejestrowany w studio Polskiego Radia Łódź. Forma takiego duetu odwołuje się do tradycyjnej, akustycznej konwencji, gdzie nietrudno o skojarzenia z wykonaniami samego poety, na którego artystycznej drodze fortepian (Zbigniewa Łapińskiego) spełniał ogromną rolę, znacznie wykraczającą ponad określenie "akompaniament". Mateusz i Miłosz, prowadząc równorzędny dialog, eksplorują muzyczne granice, którymi są jedynie słowa oraz przypisane muzykom instrumenty.
Tingvall Trio zostało założone w 2003 roku przez szwedzkiego pianistę i kompozytora Martina Tingvalla. Tworząc kompozycje o niemal „filmowej” strukturze, Martin Tingvall odwołuje się do wodnego żywiołu, który fascynuje swą magią i pierwotna siłą. Spędza część roku nad szwedzkim morzem i jeziorami.
Maria Inês Guimarães, brazylijska pianistka, od 30. lat mieszkająca we Francji, postanowiła zaprezentować swoisty kontrapunkt muzyczny, zbudowany wokół twórczości dwu klasyków kompozycji XX wieku - Heitora Villa-Lobos i György Kurtága. Obu kompozytorów łączy uwielbienie do muzyki Bacha. Obaj zresztą dokonali transkrypcji niektórych otworów Lipskiego Kantora. We własnej twórczości Kurtag inspiruje się stylem deklamacyjnym (bez żadnych ograniczeń) często bez podziału na takty, nawet, gdy odwołuje się do etnicznych źródeł, co pozostaje w silnej opozycji do amazońskiej poetyki Villa-Lobos, którego muzyka oparta jest na rytmach jawnie inspirowanych muzyką ludową. Z przemyślanego zestawienia muzycznych kontrastów powstała płyta wyjątkowa, pełna własnego kolorytu i zaskakujących odniesień.