Ta płyta Brodki to radykalny zwrot w jej karierze. Bogatsza o życiowe doświadczenia, pewna siebie i gotowa na artystyczne eksperymenty, artystka powrócila z bezkompromisowym materiałem, z którym utożsamia się od początku do końca!
Banks, autorka takich utworów jak „Brain” czy „Beggin For Thread” zapowiada swój drugi album studyjny - „The Altar”!Płyta ukazuję się 30 września i znajduję się na niej utwór „Fuck With Myself”, a także niedawno ujawniony oficjalny singiel „Gemini Feed”. Wersja cyfrowa „The Altar” zawiera 13 utworów, skomponowanych przez artystkę.Banks osobiście sprawowała artystyczną kontrolę nad każdym utworem, jaki trafił na album. Płyta jest inspirującą konfrontacją skomplikowanej miłości, tęsknoty, zdrady i zwątpienia. Przy produkcji materiału wspomógł artystkę Sohn, odpowiedzialny za brzmienie m.in. najnowszego singla „Gemini Feed”.Dyskografię Banks zamyka wydany w 2014 roku album „Goddess”.
Płyta jest próbą spotkania międzylulturowego, którego osią są wybrane dzieła Fryderyka Chopina. Utwory na płycie zawierają unikalne aranżacje z wykorzystaniem instrumentarium etnicznego świata, muzyki klasycznej i muzyki ludowej. Opracowanie utworów: Maria Pomianowska (multiinstrumentalistka, wokalistka,kompozytorka i pedagog) oraz Michał Czachowski (gitarzysta i kompozytor).
Płyta Avatar to - jak mówi sam zespól - "najlepszy przykład jak metal powinien brzmieć w dzisiejszych czasach, żeby został zapamiętany na wieki". Materiał wyprodukował Jay Ruston (Stone Sour, Anthrax, Steel Panther i in.) Album ukazuje się na płycie CD, CD Deluxe (ta sama tracklista, opakowanie typu digipack + naszywka) oraz na winylu z dołączonym materiale na płycie CD. Tracklista: 1. Glory to Our King 2. Legend of the King 3. The King Welcomes You to Avatar Country 4. King's Harvest 5. The King Wants You 6. The King Speaks 7. A Statue of the King 8. King After King 9. Silent Songs of the King Pt. 1: Winter Comes When the King Dreams of Snow 10. Silent Songs of the King Pt. 2: The King's Palace
Nowy album Lisy Gerrard - tym razem nie firmowany przez 4AD, lecz firmę Rubber Records - to pierwszy w pełni solowy projekt od czasu "The Mirror Pool” z 1995 roku. Jednocześnie, "The Silver Tree” jest prawdopodobnie najbardziej osobistą, najbardziej poruszającą płytą w dyskografii byłej wokalistki Dead Can Dance.W zeszłym roku Dead Can Dance na chwilę zostali reaktywowani, by odbyć krótką trasę, której kulminacyjnymi punktami były koncerty w legendarnym Hollywood Bowl (dla 15-tysięcznej widowni) i w nie mniej prestiżowym, wypełnionym do ostatniego miejsca Radio City Music Hall w Nowym Jorku. To jednak w karierze Lisy był tylko krótki - komercyjno-nostalgiczny - moment odpoczynku od jej prawdziwych, muzycznych poszukiwań nowych brzmień, barw i możliwości wokalnych. Bo jej nieziemski głos jest w istocie rzeczy jednym z najdoskonalszych instrumentów, jakimi zwykłego śmiertelnika może obdarzyć natura. "The Silver Tree” to efekt ponadtrzyletniej pracy w prywatnym studiu w Australii, której ukończenie zbiegło się z premierą dokumentalnego filmu Clive’a Colliera - "Sanctuary: Lisa Gerrard” - podczas londyńskiego Raindance Film Festival. Co ciekawe, to miała być zupełnie inna płyta, utkana z utworów pisanych w formie "brulionów” przed przystąpieniem do nagrywania soundtracków do takich produkcji hollywoodzkich i niezależnych, jak "Informator”, "Gladiator” czy "Jeździec wielorybów”. Jednak wokalistka uznała ów pierwotny efekt swej pracy za zbyt "piosenkowy” i "rozrywkowy”, obcy jej naturze i temperamentowi. Taśmy wylądowały w koszu. W tym samym momencie rozpoczęła się jej - jak sama mówi - samotna podróż w głąb siebie, uchwycona w formie 13. przepięknych, abstrakcyjnych pejzaży muzycznych, ewokujących swą nastrojowością, przepięknie zniuansowaną emocjonalnością i niemal sakralną solennością. Arcydzieło.
Płyta Chorych to dosadny muzycznie i ubrany w słodko-gorzkie słowa przekaz do ludzi żyjących tu i teraz. Płyta będzie trzecią studyjną w dorobku Chorych, po "Skończyliśmy się na Kill'em All" oraz "Nieznośnej lekkości hitów". Można się zatem spodziewać mocnego przekazu słownego, zderzonego z rzetelnością grania i swobodnego poruszania się po nieskończonej ilości muzycznych stylistyk. Dwa poprzednie wydawnictwa otworzyły grupie drogę na Przystanek Woodstock 2017 oraz Pol'And"Rock Festival 2018, a także pamiątkę w postaci płyty z zapisem pierwszego z tych koncertów. Tytuł płyty nawiązuje do wszechobecnych podziałów społecznych, które w konsekwencji rozmieniają ludzi na drobne. Zawartość muzyczną stanowi dziesięć premierowych i w pełni autorskich utworów. W warstwie tekstowej, piosenki będą dotyczyć wielu z nas, stanowiąc przeciwwagę dla panujących obecnie wśród ludzi kryzysów emocjonalnych. Szybkość przepływu informacji w dzisiejszym świecie nie poprawia poziomu wiedzy ogólnej, a jedynie pogłębia deficyt empatii i odczuwania. Obojętność wobec prawdy i chęć bycia na wirtualnym piedestale odcina nas mentalnie od siebie samych, a wynikająca z tego barykada międzyludzka dystansuje od mówienia głośno i trafnie o tym co dla każdego z nas ważne. Świat się przewartościował i o tym właśnie Chorzy chcą przypomnieć. Płyta może więc okazać się ważnym akcentem w dyskusji o dramacie człowieka w mobilnych realiach. Jej wartość wizualna, jak i przekaz artystyczny zawarty w ilustracji, mają wywołać swoisty wachlarz skrajnych emocji. Od początku swojego istnienia Chorzy stawiają właśnie na przekaz, z którym z płyty na płytę identyfikuje się coraz szersze grono osób w młodym i w średnim wieku. Autorem okładki płyty jest Piotr Depta - Kleśta: artysta grafik, plakaciarz, wielokrotnie nagradzany na krajowych i międzynarodowych konkursach autor, stypendysta Miasta Szczecin i Akademii Sztuki w Szczecinie. Chorzy: Olek Różanek - śpiew, Bartek Orłowski - gitara, śpiew; jarek Izdepski - bas, śpiew; Tomek Nawrocki - perkusja.
„Rarytasy cz. II (1970 – 1973) to czwarta płyta z serii Antologia Maryli Rodowicz. Płyta zawiera rzadkie i niepublikowane dotąd nagrania Maryli Rodowicz z lat 1970-197.Antologia to zbiór wszystkich wydawnictw Maryli Rodowicz – ikony polskiej muzyki - jakie ukazały się od 1970 roku do chwili obecnej! Wyjątkowa seria, stanowiąca niemalże cały dorobek artystyczny artystki.W Antologii znajdą się absolutne „smaczki” dla fanów artystki, takie jak albumy, które do tej pory ukazały się tylko na płytach winylowych lub utwory, które nigdy nie pojawiły się na żadnych płytach, min. wybrane wykonania koncertowe, piosenki z filmów itp.Całość będzie miała specjalną, wyjątkową oprawę graficzną. Seria będzie ukazywała się regularnie przez okres 2 lat: 2012 i 2013. Całość zamknie specjalny, kolekcjonerski Box.W ramach antologii będą ukazywały się również płyty winylowe.Rok 70, to był dla mnie dobry rok. Ukazała się moja pierwsza płyta „Żyj mój świecie”, nagrałam w Londynie 2 utwory dla brytyjskiej firmy Spark, królowałam na liście przebojów słynnego Radia Luxemburg przez 17 tygodni. W Londynie w ciągu dnia nagrywałam w studio mieszczącym się przy ulicy Denmark Street, a wieczorem balowałam z Biancą, dziewczyną Micka Jaggera w nocnym klubie. To znaczy, bez przesady, trafiłam tam z producentem singla i zaledwie siedziałam obok tej znanej celebrytki. Wystąpiłam też w Pradze na rockowym festiwalu, gdzie nie wróżono mi sukcesu z moim akustycznym, folkowym repertuarem, aż tu nagle po entuzjastycznej reakcji widowni zaproponowano mi nagranie płyty dla czeskiej firmy płytowej Supraphon . Stąd na tej płytce tyle nagrań z mojego czeskiego okresu. Śpiewałam po polsku, po czesku i po angielsku. Piosenka „Ginny, Ginny” to utwór z repertuaru legendarnej czeskiej piosenkarki Marty Kubisovej z roku 67,której komunistyczna władza zniszczyła karierę. Na Festiwalu Sopot 72 zaśpiewałam razem z Sewerynem Krajewskim jego przebój "Droga, którą idę". Seweryn po przyjacielsku zaakompaniował mi również na gitarze. No, a po nagłym powrocie z Pragi, skąd uciekłam z dwiema walizkami od narzeczonego, w warszawskim hotelu MDM zastała mnie zalaną łzami Agnieszka Osiecka. Wtedy napisała dla mnie tekst "Ja z podróży". I już się zaczynał rok 73.
Płyta Onara, znanego z zespołu Płomień 81 oraz jego solowych produkcji, zatytułowana jest "Czyste buty, brudne serce". Premiera płyty zaplanowana jest na 25 maja 2018 r. Płyta zawiera 12 utworów, którymi raper stara się łączyć stare z nowym, ale bez silenia się na ślepą pogoń za modą. Jeśli jesteście z Onarem od lat to ta płyta z pewnością stanie na półce obok Waszych ulubionych: "Pod prąd" czy "Przemytnika emocji".
Niektóre utwory hip hopowe wchodzą̨ do kanonu. Dwadzieścia lat obecności tego gatunku w Polsce pozwala bez przesady stwierdzić́, że jest to kanon nie tylko melorecytacji, ale kanon polskiej muzyki jako takiej, która dla milionów odbiorców coraz częściej oznacza rap. Kanon najczęściej bywa podstawą wariacji, dlatego postanowiliśmy potraktować rapowe utwory jako piosenki, które można interpretować dowolnie i wydaliśmy jazzową płytę, która zachwyciła słuchaczy i dziennikarzy w stopniu przerastającym nasze najśmielsze marzenia. Na płycie zaśpiewali: Krystyna Prońko, Ewa Bem, Zbigniew Wodecki, Andrzej Dąbrowski, Wojciech Gąssowski i Felicjan Andrzejczak. Za warstwę muzyczną odpowiadają uznani artyści, jak m.in. Mariusz Obijalski, Ola Trzaska, Michał Tomaszczyk, Nikola Kołodziejczyk. Prace nad płytą trwały 2 lata. Powstało 8 wyjątkowych (w tym 2 nagrane z 16-osobowym Big Bandem Konglomerat) utworów. Albo Inaczej to podróż od swingu po minimalistyczne, wysublimowane kompozycje przywodzące na myśl skandynawski jazz. Od strony lirycznej – zaadaptowaliśmy na potrzeby projektu teksty hip hopowych klasyków autorstwa m.in. Pezeta, zespołu Kaliber 44, Peji czy Łony.
Płyta pozostaje najwspanialszym osiągnięciem fonograficznym Nigela Kennedyego. Wraz z Vernonem Handleyem stworzylu inspirujące wykonanie I nagranie o niezwykłej artystycznej wartości i porywającej atmosferze.