Kolejna płyta Agnieszki Budzińskiej-Bennett i jej zespołu Ensmble Peregrina. Zawiera muzykę z XIV wieku skomponowaną dla św. Jana Chrzciciela z klasztorow krolewskich w Sigenie (Szpitalniczki) i Las Huelgas (Cysterki). Plyta została wydana na 900-lecie Zakonu Maltanskiego.
Koncertowy album Jana Skrzeka oraz zaprzyjaźnionych muzyków (m.in. Leszek Winder, Jerzy Kawalec i Rafał Rękosiewicz). Nagranie zrealizowano podczas Koncertu Zaduszkowego, który odbył się 1 listopada 1997 roku w DPT "Leśniczówka" w Chorzowie (płyta poświęcona jest pamięci Ryszarda Riedla). Album ukazuje się na winylu 18 maja.
ABSOLUTNIE NIC” to kolejny album z wyjątkowej serii jaką jest Antologia Maryli Rodowicz. Płyta została ponownie zremasterowana i po raz pierwszy wydana na CD.
"Takin' Off" był imponującym debiutem Herbiego Hancocka, a jego drugie nagranie - "My Point Of View", udowodniło, że pierwsza płyta nie była wynikiem szczęścia. Hancock podjął dwa ryzykowne ruchy - jego pięć oryginalnych kompozycji cechowała większa różnorodność, niż te w pierwszej płycie. Do sesji został zaproszony duży, siedmioosobowy zespół. Trębacz Donald Byrd, saksofonista, Hank Mobley, perkusista Tony Williams, gitarzysta Grant Green, basista Chuck Israels i puzonista Grachan Moncur III. To rzadka okazja, aby każdy z siedmiu muzyków występował w tym samym utworze, co dobrze świadczy o umiejętnościach kompozycyjnych pianisty. Hancock wiedział, jak wycisnąć wszystko ze swoich piosenek oraz instrumentalistów, co czyni "My Point Of View" urzekającą płytą. Innym aspektem jest muzyczna kompletność nagrań. Hard bop pozostaje fundamentem muzyki Hancocka, który jednak poszerza horyzonty pokazując swoję soulową stronę ("Watermelon Man" przerobiony na "Blind Man, Blind Man"), odważna piosenka "King Cobra", czy piękna w swej prostocie ballada "The Pleasure Is Mine". W "And What If I Don't" widzimy zanużony w blues groove zespół, prezentujący bogate, wpadające w ucho solówki. To płyta bardziej relaksująca niż "Takin' Off", lecz na swój sposób "My Point Of View" jest niemal tak samo oszałamiająca.
Płyta z serii Alpha Collection, która zawiera reedycje najlepszych nagrań z katalogów firm Alpha i Zig Zag Territioires. Na płycie mamy utwory organowe Jana Sebastiana Bacha w wykonaniu Francisa Jacoba.
Płyta będąca owocem koncertowej kolaboracji Dirty Projectors i Bjork w 2009 roku. Zrodzona na owym koncercie chemia, znalazła swe przełożenie na studyjną sesję „Mount Wittenburg Orca”. Konceptualnie epka, zdaje się obrazować komunikację pomiędzy wielorybami. Jej zawartości nie da się opisać żadnym słowem, ponieważ to czysty muzyczny surrealizm, pozwalający na kreację wspartej dźwiękami „Mount Wittenburg Orca” fantazji. Dochód z jej sprzedaży przeznaczony jest na fundację National Geographic Society.Tracklista:1. Ocean2. On And Ever Onward3. When The World Comes To An End4. Beautiful Mother5. Sharing Orb6. No Embrace7. All We Are
"Shotgun" to piąte legalne wydawnictwo Jongmena i dziesiąty krążek w dyskografii. Po klasycznych brzmieniach i muzycznych eksperymentach przychodzi czas na spójny od początku do końca LP "Shotgun". Wybuchowa mieszanka klasycznego, mocnego, ulicznego rapu z bardzo nowoczesnym trapowym brzmieniem. Płyta utrzymana w mocnym agresywnym klimacie przerwanym dosłownie dwoma spokojniejszymi kawałkami. Wśród gości na płycie pojawi się cała plejada polskiego mainstreamu.
Płyta Tenebris nagrana w 1999 roku ale dopiero teraz pojawia się w sprzedaży bowiem wokale dograne zostały w roku 2009.Utwory na płycie01. Sleep and Walk 02. Behind 03. Carlos Lullaby 04. Mescalito 05. Five Arms Made of Black 06. I Read Lies07. But Fifty High 08. Doze 09. Hello 10. Blind in The Dark 11. Are Leaving
Fantastyczna trzypłytowa składanka jednej z czołowych brytyjskich formacji powstałej na początku lat 60. The Hollies rywalizowali na listach z Beatlesami i Stonesami, a członkiem tej grupy był między innymi Graham Nash, późniejszy filar Crosby, Stills, Nash oraz Crosby, Stills, Nash & Young. W 1964 roku ukazała się debiutancka płyta Anglików. Czyli w 2014 roku mija równo pół wieku od tego wydarzenia. Coś takiego należało odpowiednio uczcić.
Płyta Swingtetu wydana w serii „Polish Jazz” jest jednym z nielicznych nagrań tejże serii utrzymanych w konwencji swingowej, choć brak tu słynnych amerykańskich standardów, które stanowiły trzon repertuaru zespołu. Warto zwrócić uwagę na świetną sekcję rytmiczną, której trzonem był wówczas perkusista Tadeusz Federowski, jeden z najwybitniejszych mistrzów tego instrumentu w naszym kraju. To właśnie on i gitarzysta Andrzej Cioch, a także basista Andrzej Kozakiewicz nadają właściwy timing całości, co jest absolutną podstawą w stylistyce swingowej. Aranże Janusza Zabieglińskiego nawiązują w wielu utworach do klasyki gatunku, do zespołów, w których na tych instrumentach grali m.in. Benny Goodman, Buddy de Franco i Lionel Hampton. I to jest z pewnością walor płyty – w wielu utworach rasowe, swingowe brzmienie całości. To płyta, która po ponad pół wieku od chwili powstania, nadal może sprawić sporo satysfakcji fanom, a takie utwory jak „Wieczór w Stodole”, „Prima aprilis”, „Motyw bez tytułu”, „Dana” czy „Letni dzień” dowodzą, że swing w Polsce miał już wtedy ugruntowaną pozycję, regionalną specyfikę i profesjonalnych wykonawców. Tracklista: Side A 1. Wieczór w „Stodole” 2. Trochę swingu 3. Poszukiwania 4. Prima Aprilis 5. Swingujący klakson 6. Wędrówka słońc 7. Powrót z antylopą Side B 1. Gdzie oni są 2. Motyw bez tytułu 3. Mokry śnieg 4. Dana 5. Ballada za dychę 6. Letni dzień