Płyta ,,Nawyki/Kolizje” to bliskie każdemu z nas pieśni o rozstaniach i niespełnionych obietnicach.Inicjatorem projektu Milcz Serce jest Adam Be – kompozytor i producent całości, a za warstwę liryczną i śpiew odpowiada Bart Björn. Drugim wokalistą jest natomiast Martin Gaszla, aktualnie przebywający na emigracji.
Książeczka z płytą. Książeczka na 18 stronach zawiera encyklopedię postaci Disney’a, tj. zdjęcia i opisy głównych bohaterów, którzy śpiewają na płycie.
Graffiti Soul jest 15 albumem studyjnym w ponad trzydziestoletniej karierze zespołu. Jednocześnie jest to pierwszy nowy materiał wydany po 2005 roku. Trzon zespołu od początku tworzą Charlie Burchill i Jim Kerr, którego charakterystyczny głos jest wizytówką Simple Minds. Popularność zdobyli w latach osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych takimi hitami jak; "Let There Be Love”"Alive And Kicking” czy "Don't You (Forget About Me)”."Graffiti Soul” nawiązuje mocno do korzeni zespołu, ale jednocześnie brzmi świeżo i nowocześnie. W jednej z recenzji albumu czytamy: "To płyta, której można było się spodziewać po Simple Minds, ale jest daleka od przewidywalności. Muzyka i jej odbiorcy zmienili się od czasów 'New Gold Dream', a razem z nimi ewoluowało Simple Minds”.Album promuje singiel "Rockets”, ale na płycie nie brakuje utworów, które mogą być jego następcami, jak choćby "Stars Will Lead The Way” czy tytułowy "Graffiti Soul”.
Płyta zawiera wszystkie utwory kameralne skomponowane przez najstarszego syna wielkiego Bacha - Wilhelma Friedemanna. Wykonawcy to zespół Ricercar Consort.
Płyta "Armanda" jest niemałym zaskoczeniem dla dotychczasowych fanów zespołu i może zaskarbić sobie całkiem nowych.Muzyka na „Armandzie” jest eklektyczną opowieścią, tak jak eklektyczny jest Łąki Łan.To podróż przez wrażliwość każdego z tych indywidualistów, których łączy przyjaźń, podobna wrażliwość muzyczna i prawdziwość przekazu.Materiał został nagrany, w większości ,"na setkę" w legendarnym vintage'owym studiu z lat 70-tych, które mieści się w polskich górach. Zespół podkreśla tym samym swój live'owy klimat oraz spontaniczność procesu tworzenia.Magiczna aura miejsca przełożyła się na inspirowane naturą, onomatopeiczne teksty oraz zespołową jedność.Pełna analogowych jak i bardzo współczesnych brzmień, przestrzennych muzycznych pejzaży, elementów electro, synth popu, okraszona odrobiną reggae, p-funku i muzyki tanecznej lat 90-tych.To wszystko sprawia, że zespół Łąki Łan wymyka się wszelkim definicjom a płyta przenosi słuchaczy w inny wymiar, o krok dalej, w kosmos możliwości, szczerości, miłości, energii witalnej i po prostu dobrej muzyki.Łąki Łan to :- "Poń Kolny" – instrumenty klawiszowe- "Bonk" – gitara, wokal- "Paprodziad" – wokal- "Mega Motyl" – perkusja, wokal- "Cokictokloc" - gitara basowa, instrumenty klawiszowe, wokal- "Jeżus Marian" – instrumenty klawiszoweŁąki Łan to zespół, który zrodził się na „Jamach” w warszawskich klubach. Granie na żywo mają we krwi. Proces tworzenia zawsze zaczyna się na scenie a studio jest jego dopełnieniem.Słyną z niesamowicie energetycznych koncertów. Wypracowali sobie swoje niepowtarzalne, słowiańsko - międzygalaktyczne brzmienie, które cały czas ewoluuje i zaskakuje. Bardzo istotne są teksty, pisane przez Paprodziada, które wymagają od słuchacza odszyfrowania zawartych w nich treści.
Kamp! powraca nowym albumem, wydanym z dnia na dzień. To prawdopodobnie pierwszy taki przypadek w Polsce, że płyta ukazuje się kilka godzin po jej oficjalnym zaanonsowaniu. „Orneta” to płyta zaskakująca, bezkompromisowa i warta dyskusji. „Mieszkamy w trzech rożnych miastach - muzyka KAMP! powstaje jednak tylko w Łodzi, kiedy jesteśmy razem. Myślę, że te międzymiastowe odległości są odczuwalne w naszej muzyce, podobnie zresztą jak miejsce, w którym ona powstaje" - mówi Tomek Szpaderski, lider KAMP! Dlaczego więc „Orneta”? „W Ornecie odbyliśmy kiedyś dosyć poważną rozmowę na temat przyszłości naszego zespołu, więc album o nas nie mógł się inaczej nazywać. Poza tym to bardzo egzotyczna nazwa, przypominająca zmysłowe kobiece imię, mityczną krainę lub bezludną wyspę, a w rzeczywistości to urocza mieścina zagubiona w pięknych okolicznościach województwa warmińsko-mazurskiego” - dodają muzycy.„Zależało nam, żeby zmienić środek ciężkości w naszej muzyce. Przestawić optykę z dalekiej na bliską. Nie epatować tropicaliami, jak na debiucie, tylko wyciągnąć maksimum egzotyki z tego co mamy pod nosem” - mówią. Album kończy się nagraniem „3000 Days”. „Te 3000 dni, to lekkie nadużycie, ale mniej więcej od takiego czasu, jesteśmy sobie najbliższymi ludźmi, partnerami do bitki i do szklanki. Wiemy o sobie wszystko, a czasem zupełnie nic. Gdybyśmy mieli dziś zakończyć naszą przygodę z Kamp!, to właśnie tym utworem”.
Cztery długie tracki o dość dużej zmienności nastrojów, od kategorii, którą na szybko można nazwać improwizowaną balladą, po soczystą, kolektywną improwizację, o wysokim poziomie ekspresji, bardziej charakterystycznej dla wszystkich muzyków. Ta czteropokoleniowa komitywa komunikuje się ze sobą doskonale, mają jasny cel i nie jest nim bezrozumna rywalizacja, prowadząca do wypchnięcia słabszego na margines. Cała płyta, to doskonały warsztat sonorystyczny obu dmuchaczy, sekcja w punkt, szalenie precyzyjna i konsekwentna. Doskonała płyta! Andrzej Fikus Tracklista: 1. Bop Stop 2. Stop Bop 3. Pop Bop 4. Post Stop Muzycy: Frode Gjerstad: alto saxophone Steve Swell: trombone Jon Rune Strom: double bass Paal Nilssen: Love: drums, percussion
Ignacy LisieckiHomage to Brahms Robert Schumann1. Romance Op.28 No.2 3:59 Fantasy Op.172. I Sempre Fantasticamente ed Appassionatamente 12:343. II Moderato, Sempre energico 7:064. III Lento sostenuto – Sempre piano 9:42 Johannes Brahms5. Rhapsody in B minor Op.79 No.1 7:216. Rhapsody in G minor Op.79 No.2 4:10 IGNACY LISIECKI7. Fantasy on a theme from Chorale Prelude by Brahms Op.122 No.2 6:29total time: 51:23Ignacy Lisiecki, pianoDUX 0790Ignacy Lisiecki to jeden ze zdolniejszych polskich pianistów, a płytaDUX 0790 jest jego debiutem fonograficznym i jednocześnie hołdem dlaRomantyków pt. "Homage to Brahms". "To płyta jednocześnie skromna iprzekorna. Lisiecki przypomina, że nawet w czasach, w których z każdymrokiem przesuwane są granice technicznej wirtuozerii, dojrzały artystaswoją siłę potrafi odnaleźć w spokojnej grze ciszą i brzmienieminstrumentu." (Dawid Karpiuk, "Newsweek").
Jak balsam, to pierwsza płyta aktorki, znanej m.in. z polskich seriali, ról musicalowych i teatralnych. To płyta zdecydowanie nowoczesna, poprockowa, bardzo dynamiczna muzycznie, ale przyjazna, nawiązująca brzmieniem do najnowszych, brytyjskich i skandynawskich trendów, choć zdecydowanie oryginalna. Pracowali nad nią twórcy wielu polskich przebojów/B.Nowicki, Z.Zioło, T.Bracichowicz/, a wyprodukował jeden z najlepszych łotewskich kreatorów dźwięku i brzmienia, Maris Priede. O płycie pisały już gazety: Refleksyjna, melodyjna, znakomita na długie, romantyczne wieczory przy czerwonym winie. Określana jest jako kobieca, krzepiąca, ze znakomitym, dynamicznym podkładem muzycznym. Bardzo udany album znanej choćby z Klanu - aktorki i piosenkarki, która występowała m.in. z rockowym zespołem MAFIA. O piosenkach pisano: mają swoją specyficzną aurę i styl. Sfera muzyczna potrafi skojarzyć się z Brightman i Cretu, choć to produkt zaskakująco oryginalny.
Nowa edycja płyty Bruce’a Springsteena „Born in the U.S.A.” – siódmego albumu artysty, który ukazał się w 1984 roku. Album odniósł ogromny sukces komercyjny – był najlepiej sprzedającym się albumem roku w Stanach Zjednoczonych. „Born in the U.S.A.” okazała się również najpopularniejszą płytą w karierze Bossa, rozchodząc się w ponad 30 milionach kopii.