
Płyta CD zawiera 18 utworów w oryginalnym wykonaniu Krzysztofa Krawczyka.
- Wykonawca Krawczyk Krzysztof
- Data premiery 2011-06-11
- Nośnik CD
- Rap & Hip Hop / Polska
- 27-09-2020, 19:42
- 0
- 0
- admin

Płyta CD zawiera 18 utworów w oryginalnym wykonaniu Krzysztofa Krawczyka.

Pozycja szwajcarskiego didżeja to, zgodnie z tytułem, zbiór piosenek wprost stworzonych jako podkład do nocnych szaleństw na klubowych parkietach. DJ Antoine pracował nad podwójną płytą ze swoim stałym współpracownikiem Mad Markiem. W wersji cyfrowej płyta didżeja z Bazylei będzie bogatsza o dodatkowe materiały. Całość promuje fantastyczny singel "Go With Your Heart", w którym wokalnie wspierają Szwajcara Temara Melek oraz Euro.

Druga, po „Psalmach Dawidowych”, płyta religijna w dorobku Krzysztofa Krawczyka. Pomysł na jej powstanie zrodził się w drugiej połowie lat 90. To płyta szczególna w dorobku artysty. Wyboru pieśni dokonał zaprzyjaźniony z piosenkarzem paulin, nieżyjący już o. Ireneusz Pompa. On też przygotował materiały muzyczne i tekstowe. Znajdziemy tu najpopularniejsze pieśni maryjne, od „Bogurodzicy” po „Apel Jasnogórski”. Płytę tę Krawczyk w 1997 r. wręczył na Jasnej Górze Janowi Pawłowi II. Wydana po latach przez Edycję Świętego Pawła stanowi wotum artysty i jej twórców dla Matki Najświętszej, Królowej Polski.

19 sierpnia 2016 roku Marius Lauber AKA Roosevelt, wydał swój debiutancki album, który ukazał się nakładem wytwórni City Slang. Płyta została skomponowana, nagrana i wyprodukowana przez Laubera na przestrzeni dwóch lat. 'Roosevelt' wypełniają delikatne, halucynogenne, senne pejzaże, wywołujące poczucie melancholii, a dźwięki wznoszą się i opadają niczym fale. Album ukazuje Laubera jako dojrzałego, rozwijającego się artystę, z niezwykłym darem do instynktownego łączenia różnych dźwiękowych pejzaży. To jest płyta pokazująca silną fascynację światową muzyką taneczną, zamkniętą w wyrafinowanych strukturach klasycznej piosenki. Jeśli chodzi o inspiracje, te pochodzą z różnych miejsc i różnych dekad. Od francuskiej muzyki pop, yacht rocka z Los Angeles, hipnotycznej muzyki niemieckich pionierów spod znaku Ash Ra Tempel/Manuela Göttschinga i grupy Neu!, do klasycznej muzyki pop z lat osiemdziesiątych w wykonaniu Chic, Talk Talk czy New Order.

“Pnącza” to kolejny autorski album utrzymany w konwencji akustycznego jazzu z elementami brzmień folk. Nowa płyta stanowi kolejny krok w kierunku kreacji oryginalnego i autorskiego podejścia do współczesnego idiomu jazzowego.

Album "Przeczas" to druga płyta w dorobku Trzciamajkowej Orkiestry Bezjahzgh. Płyta nagrana została w Studio Q Toma Horna. Masteringiem zajęło się Asone. Od wydania pierwszej płyty "Nie na chacie" minęło 6 lat. W tym czasie zmieniał się skład zespołu,co miało również wpływ na zawartość materiału znajdującego się na płycie.

W 1982 roku skrystalizował się pierwszy i jak się po latach okazało "legendarny" skład zespołu Turbo. Do Hoffmanna i Anioły dołączyli wówczas młodzi poznańscy muzycy: Grzegorz Kupczyk (voc.), Andrzej Łysów (git.) i Piotr Przybylski (bas). W tym składzie nagrano słynne "Dorosłe dzieci", które stały się tytułowym utworem debiutanckiej płyty Turbo, a utwór "Dorosłe dzieci" stał się nie tylko jednym z najważniejszych i największych przebojów 82 roku, ale i całej polskiej muzyki rockowej. W 1983 roku wyszła debiutancka płyta długogrająca "Dorosłe Dzieci" stając się ogromną sensacją. Niezwykłe nowatorstwo aranżacyjno-kompozytorskie i wielka bezkompromisowa energia wyniosły Turbo na szczyt sławy. Inne wielkie przeboje, które kojarzy nie tylko pokolenie lat 80 to klasyki polskiego metalu takie jak "Ach, nie bądź taki śmiały", "Pozorne życie", "Coraz mniej" czy "Szalony Ikar". Płyta zremasterowana.

Jest wokalistką, aranżerem, kompozytorem, producentem i liderem własnego zespołu. Przez amerykańskich krytyków zgodnie uznana jest za jedną z najciekawszych postaci na światowej scenie jazzowej. Po ukończeniu studiów w Polsce i nagraniu swojej pierwszej płyty ”Sunrise Sunset” w 1988 roku trafia do słynnej amerykańskiej uczelni Berklee College of Music w Bostonie. Dyplom ukończenia szkoły otrzymuje w 1992 roku z wyróżnieniem z rąk Philla Collinsa i Alla Jarreau. Od 1994 roku mieszka w Chicago, gdzie koncertuje, nagrywa własne płyty, bierze udział w wielu jazzowych i undergroundowych projektach nagraniowych innych artystów, prowadząc równocześnie własną wytwórnię płytową. Nagrała, wyprodukowała i wydała do tej pory 11 płyt solowych, spośród których 7 we własnej firmie nagraniowej, co najmniej drugie tyle jako gość, a kolejne to remixy z jej głosem. Współpracuje z muzykami, których dobrze zna i ceni. Wśród nich są: Patricia Barber, Paul Wertico, John Medeski, Michael i Randy Brecker, Jim Hall, Michał Urbaniak, Leni Stern, Urszula Dudziak, John McLean, Terry Callier, Ernie Adams, Kurt Rosenwinkel, Robert Irving III, Paulinho Garcia, Bogdan Hołownia, Jarek Bester, Andrzej Jagodzinski i wielu innych. Jazzowym wydarzeniem 1996 roku („Don't let me go”) było nagranie przez nią wokalnych wersji utworów znanych dotąd jedynie w wersjach instrumentalnych (Ron Carter, Kenny Garrett, Mulgrew Miller, Makato Ozone i inni). W roku 1998 jej płyta „Pastels” zrealizowana wspólnie z Bogdanem Hołownią uznana została przez National Public Radio za jedną z najlepszych jazzowych płyt roku. Następny album „Fragile” znalazł się na prestiżowym Top 20 Jazz Albums roku 2000. Wśród projektów zainspirowanych muzyką klasyczną, etniczną i latynoamerykańską jej zainteresowania sięgają również do londyńskiej „underground music”, gdzie uznawana jest za zjawisko samo w sobie. Nagrania z jej udziałem dla London Peace Frog Records i Underground Evolution w roku 2000 były na pierwszych miejscach brytyjskich list radiowych. Dwukrotnie, w 1998 i 2002 roku występuje na jednym z największych festiwali jazzowych na świecie Chicago Jazz Festival, następnie na Chicago World Music Festiwal w 2001, 2002, 2004 roku, oraz Concord Jazz Festival w Japonii w 2002 roku (wspólnie z Michael i Randy Brecker) oraz w 2004 na Elite Jazz Festival (wraz z Jim Hall Trio) Kolejna płyta „River”, wydana w 2002 roku, uznana została za jedno z największych wydarzeń muzycznych stawiając Grażynę w gronie 15-u najlepszych wokalistek jazzowych w Stanach (2002 Twirlie Nomination). Otrzymuje też prestiżową nominację dla najlepszej wokalistki 2002 roku w 22nd Annual Chicago MusicAwards. W styczniu 2003, 2004 i 2005 pismo „Jazz Forum Magazine” w plebiscycie publiczności przyznaje jej tytuł najlepszej wokalistki jazzowej. Udział w Fujitsu Concord Jazz Festiwal 2002 przynosi Top Vocal Award a płyta „Homage” Three for Brazil nagrana dla japońskiej Pony Canyon Records zostaje umieszczona przez „Swing Journal” na liście Top 20 Jazz Albums w Japonii. Album „PastForward” z udziałem Jarka Bestera, lidera Cracow Klezmer Band, to kolejne objawienie dla fanów i krytyków. „Koncerty mają dla mnie moc uzdrawiającą” - mówi Grażyna. Śpiew jest dla niej aktem wyzwolenia. Tak w sztuce jak i w życiu nie uznaje kompromisów. Jest dzieckiem natury, czego dowodem jest jej zamiłowanie do muzyki ludowej i płyty takie jak „Kolędy”, „To i Hola”, oraz „PastForward”. Jest wierna swoim marzeniom. Odkąd pamięta, zawsze chciała robić to, co robi - śpiewać. Jak w „amerykańskim śnie” rzeczywistość przerosła marzenia. Równolegle do kariery wokalnej realizuje również karierę niezależnego producenta. Każda z jej płyt jest wydarzeniem artystycznym. Jej udział w festiwalach na całym świecie, takich jak: CJF, CWMF, FCJF, EJF, JVCJF i wielu innych, stawiają ją w gronie najlepszych wokalistek jazzowych. Album „The Light” wydany z początkiem 2005 roku to kolejne zaskoczenie dla krytyków i fanów jej muzyki.

Płyta "Cudów czas" powstała w odpowiedzi na entuzjazm, którym słuchacze obdarzyli zespół podczas kilkunastu spontanicznych koncertów kolędowych, niekoniecznie na scenie i niekoniecznie w kościele. Ktoś powiedział "chcę Was zabrać do domu", ktoś inny, że "takich kolęd nie ma". A jednak są, bo to 10 tradycyjnych kolęd, które zna każdy. A także jeden autorski utwór zespołu do tekstu Piotra Adamskiego. Płyta nieplanowana, nagrana przy ostrym słońcu, bezchmurnym niebie, a nawet przy pierwszej gwiazdce - czyli prawie tak, jak wtedy, gdy rodził się Bóg. Skład: Zespół Albo i nie – Bartosz Zdechlikiewicz, Marcin Solik, Wojciech Zakowicz, Michał Rostański Gościnnie Monika Wrona - chórek Anna Znamirowska - chórek Aleksandra Orłowska - chórek Mateusz Wiśniewski - chórek Elżbieta Rychwalska - wiolonczela Agata Maśnica - skrzypce Mirek Gierczak - harmonijka Filip Mosurek - klarnet Tomasz Kozieł - instrumenty dęte, klawiszowe, perkusyjne

Pierwsza solowa płyta liderki The Pretenders! Album “Stockholm” powstał w Sztokholmie pod okiem Björna Yttlinga – muzyka szwedzkiej grupy Peter Bjorn and John. Jak mówi sama Chrissie Hynde „Stockholm” to „power pop album”, który brzmi jak “połączenie Abby z Johnem Lennonem”. Płyta zawiera 11 utworów, a gościnnie pojawiają się na nim sam Neil Young, a także co dla wielu może być dużym zaskoczeniem – legenda tenisa John McEnroe!