
Wydawnictwo zawiera 2 płyty CD zapakowane dodatkowo w kartonik. Zawartość to 28 utworów disco z lat 70-tych i 80-tych.
- Wykonawca Various Artists
- Data premiery 2014-07-31
- Nośnik CD
- Vinyle / Pop & Rock / Zagraniczna
- 23-08-2019, 08:21
- 0
- 0
- admin

Wydawnictwo zawiera 2 płyty CD zapakowane dodatkowo w kartonik. Zawartość to 28 utworów disco z lat 70-tych i 80-tych.

Wydawnictwo zawiera 2 osobne płyty CD DJ 600V zapakowane w elegancki kartonik.

Sonaty op. 5 barokowego włoskiego kompozytora Giovanniego Battisty Vitaliego. Żył on w latach 1632-1692, działał na dworze książąt rodziny Este w Modenie. Wykonawcy to grupa Italico Splendore, która nagrywa dla firmy Tactus płyty w ramach projektu wydawniczego wszystkich dzieł instrumentalnych kompozytora.

Długo oczekiwany wywiad-rzeka z Pono w szczerej rozmowie z Markiem Fallem. Wydanie kolekcjonerskie zawiera dodatkowo 2 płyty CD - reedycje płyt Pono „Wizjoner” i Pono „Wizjonerzy”.

Muzycy fun. dokładnie wiedzą jak robić przyjemną dla ucha muzykę i nieźle się przy tym bawić. Choć projekt Bleachers firmuje gitarzysta i drugi wokalista fun. Jack Antonoff, jego alternatywny pop z domieszką gitar trafi w gusta nie tylko fanów jego macierzystej kapeli. Nad 11 utworami z ich debiutanckiej płyty ‘Strange Desire’ pracował z producentami Johnem Hillem (Jay Z, MIA, Empire Of The Sun) i Vincem Clarke’m (Depeche Mode, Erasure) a efektem jest kolekcja 11 ‘masywnych numerów pop, które brzmią zaje… dobrze’. Wśród nich są dwa doskonale znane już utwory –„I Wanna Get Better” i „Shadow”.

Nie Metallica, nie Slayer, ale właśnie Pantera w marcu 1994 roku dokonała czegoś, czego przed nią nie dokonał żaden ekstremalnie metalowy zespół. Właśnie wtedy jej album "Far Beyond Driven" zadebiutował na szczycie listy "Billboardu". Z okazji 20-lecia premiery płyty i tego historycznego wydarzenia, krążek ukazuje się ponownie we wzbogaconej wersji!

Dwie osobne płyty Zespołu Pieśni i Tańca „Śląsk”, zapakowane dodatkowo w elegancki kartonik.

Poza wydawaniem kolejnych katalogowych płyt z premierowym materiałem, od czasu do czasu nakładem wytwórni ACT ukazują się kompilacje nagrań wybranych z różnych albumów. Są to płyty o charakterze przeglądowym stanowiące doskonałą wizytówkę wypracowanego przez label profilu. Płyty łączy charakter zebranych nagrań, tematyka bądź instrumentarium. W roku 2016 światło dzienne ujrzała kompilacja "Fahrt ins Blaue. Relaxin' In The Spirit Of Jazz" doskonale sprawdzająca się jako chilloutowy relaks. 25 maja ukazuje druga część składanki: "Fahrt ins Blaue II. Groovin' In The Spirit Of Jazz", na której znajdziemy 14 nagrań z repertuaru m.in. Viktorii Tolstoy, Youn Sun Nah oraz duetów Joe Sample & Nils Landgren i Ida Sand & Raul Midón. (Robert Ratajczak) Tracklista: 1. WDR Big Band / Gil Goldstein - Moanin' (Prelude) 2. Torsten Goods / Ida Sand/Wolfgand Haffner - When Love Comes To Town 3. Viktoria Tolstoy - Paradise 4. Joe Sample & Nils Landgren - Don´t Take My Love To Hollywood 5. Bernard Purdie / Hank Crawford / Cornell Dupree / Benny Green - Joshua 6. Ida Sand & Raul Midon - He Ain´t Heavy, He´s My Brother 7. Magnus Lindgren Stockholm Underground - Penny Blue 8. Mighty Sam McClain - I Wish I Had A Girl Like You 9. Youn Sun Nah / Marc Ribot - She Moves On 10. Solveig Slettahjell / Knut Reiersrud / In The Country - Holy Joe 11. Muriel Zoe - Rikkie Don´t Lose That Number 12. Nils Landgren Funk Unit - Just A Kiss Away 13. Randy Brecker / Frank Chastenier / WDR Big Band - The Sidewinder 14. Pete York & Young Friends - Groovin´ For Basie

Koniecznie chcieli nazwać dźwięki i słowa wydobyte po mało oficjalnym rozpoczęciu działalności w lutym 1990 roku. Żadne z dotychczas obowiązujących słów etykietujących ówczesną działalność muzyczną nie oddawało radości istnienia i tworzenia, którą ich pierwsza, jeszcze lokalna publiczność chłonęła całymi łyżkami. Oficjalnie zaczęło się dziać parę miesięcy później, kiedy udział w Festiwalu Piosenki Studenckiej w Krakowie wyjątkowo uszczęśliwił ironicznego ducha zespołu nagradzając go "głównie" (nagroda główna) i bardzo licznie "pobocznie" (pięć wyróżnień za; teksty, muzykę, aranżację, nagrodę im. Wojtka Belona, nagrodę Jacka Kaczmarskiego oraz 20 dolarów amerykańskich od Jana Kantego Pawluśkiewicza). Wyróżnienie w koncercie debiutów Opole'90 i telewizyjny występ na oczach wielomilionowej publiczności ostatecznie przypieczętował fakt ich istnienia w licznym umysłach i sercach ludzkich. Zespół był stałym gościem kilku następnych Festiwali Piosenki Studenckiej w Krakowie i Festiwalu Fama w Świnoujściu, wystąpił również na Festiwalu w Jarocinie. Grupa Raz Dwa Trzy na potrzeby mediów i na pomoc ludzkości, która koniecznie chciała wiedzieć, w którym kierunku odczuwa, znalazła credo, które wiele tłumaczyło; "happy spirit". Ten szczególny, zdystansowany egzystencjalizm poparty wyjątkową sympatią do szeroko pojętej ludzkości charakterystyczny dla twórczości Adama Nowaka, zapisany po raz pierwszy na płycie "Jestem Polakiem", potem na albumie "To ja", dziennikarze porównywali z objawieniem na miarę Toma Waitsa. Nietypowe instrumentarium i wyjątkowo dojrzałe, ale często ironiczne teksty Nowaka kojarzyły się z kabaretową piosenką francuską. Zespół Raz Dwa Trzy stał się symbolem odnowienia "zmęczonego" w tym czasie gatunku jakim w była tzw. piosenka studencka. Na trzeciej i czwartej płycie /"Cztery" i "Sufit"/ za sprawą producenta Wojtka Waglewskiego pojawiły się elementy jazzu, bluesa, folku, akcentów reagge i co niezwykłe, rockowej energii. Profesjonalnie wyprodukowane albumy, oryginalne brzmienia i obecność w większości mediów "odcięły" zespół od ich studenckich korzeni. Przejawem ich rosnącej popularności były liczne "powerplaye" w stacjach radiowych, retransmisje koncertów w TV (TV1; Muzyczna Jedynka, Polsat), specjalne audycje monograficzne w Telewizji Polskiej (m.in. zawierające materiał muzyczny z płyty "To ja"), wysokobudżetowy film monograficzny o zespole Raz Dwa Trzy pt. "Cztery" zrealizowany przez Telewizję Polską oraz duża częstotliwość emitowania w telewizji teledysków promujących płyty zespołu. Efektem znakomitego przyjęcia zarówno przez dziennikarzy jak i publiczność albumu "Cztery" była nominacja Fryderyk '94 w kategorii "Najlepszy Album piosenki Poetyckiej".

Marek Jackowski w „Tylko Rocku”: „To była nasza pierwsza płyta nagrana w Teatrze Stu. I też była to bardzo prosta produkcja: prawie płyta nagrana na żywo. Może nie na wszystko starczyło czasu, ale graliśmy do upadłego, Ricardo nie wyszedł, dopóki nie zagrał solówki. Paweł miał napisane na kartce: 'Wal mocno'... Może niedobrze, że nie udało się uzyskać takiej lekkości, jak na pierwszej płycie. Ale gdy graliśmy w Niemczech, to przekonywano mnie, że to jest właśnie ten nasz sound. 'Granice' uważam za utwór niezwykły, trąbka Stańki jest wspaniała. (...) Nagrywaliśmy tę płytę w trzecim miesiącu stanu wojennego. Totalny zastój, nie było co robić, więc weszliśmy do studia. Mam do tej płyty inny stosunek, bo to nie tylko piosenki, ale i tamta atmosfera. Te nocne powroty do domu, gdy nic nie jeździło i trzeba było pieszo... Zatrzymywały nas patrole. Nigdy nie wiadomo czy się dojdzie do domu. Pamiętam taką noc, gdy była niesamowita mgła, i patrol tylko słyszał nasze kroki, a my - patrolu... (...)”.