Czwarty studyjny album w dyskografii Rory’ego Gallaghera. Oryginalne wydanie trafiło do sklepów w listopadzie 1973 roku. "Tattoo" to świetna prezentacja eklektycznej twórczości muzyka, począwszy od bluesa, przez jazz, folk aż do country. Najważniejsze utwory z płyty to "Tattoo’d Lady", "Cradle Rock" oraz "A Million Miles Away".
Kontrabas w muzyce jazzowej dosyć późno wysunął się na pierwszy plan i nie ma w histori gatunku znowu tak wiele płyt gdzie pojawia się on solo. Sytuacja zmieniła w latach siedemdziesiątych gdy coraz śmielej powstawały solowe nagrania dokumentujące indywidualne improwizacje muzyków. Ci, którzy mierzyli się z solowymi nagraniami na tym instrumencie należeli zwykle do grona najwybitniejszych - nie tylko wirtuozów kontrabasu, ale także kreatywnych liderów własnych projektów. Ron Carter, Dave Holland, Peter Kowald, Mark Dresser, Barr Guy, Kent Kessler, Alan Silva, z młodszych - Clayton Thomas, a w Polsce m.in Marcin Oleś to osoby znane każdemu, kto z improwizowanym jazzem chociaż pobieżnie się zapoznał.Solowe płyty z muzyką improwizowaną to nie jest prosty materiał muzyczny - nie słucha się tego łatwo i przyjemnie. Ale też dla większości twórców nie jest to celem i najważniejszym elementem takiej formuły. Ponieważ przy solowych projektach mają oni możliwość pełnej kontroli dźwiękowego przekazu - najczęściej najważniejsza jest szczerość. W przypadku kontrabasu, przy dosyć ograniczonym spektrum dźwięku jaki można wydobyć z instrumentu - polegać musimy na kreatywności wykonawcy - możliwości jego preparacji są tu wszak niemałe. Jednak kreatywność to przy solowym graniu nie wszystko - liczy się dyscyplina, skupienie, umiejętność prowadzenia narracji - kreatywność i wirtuozeria wszystkiego nie zastąpi. Równie ważna jest szczerość i prawda. Tym imponuje choćby Peter Brötzmann, którego solowa muzyka - przy dosyć ograniczonych walorach wirtuozerskich - powala nie tylko energią i potęgą brzmienia, ale i szczerością przekazu.Muzyka z którą mamy do czynienia ma najnowszym albumie na kontrabas solo nie jest łatwa, chociaż jej twórca, Wojciech Traczyk dał się już poznać polskiej publiczności jako znakomity kompozytor, twórca choćby najpiękniejszych i najgłębiej zapadających w pamięć tematów na płytach tria The Light. Jego autorstwa jest choćby zamykający płytę "Afekty" utwór "Shangri La" z charakterystycznym motywem od którego wprost nie sposób się uwolnić. Tutaj jednak pokazuje się nam z odmiennej strony - penetruje inne, niemelodyczne rejony improwizacji, czasami preparując instrument, czasami grając głębokim czystym dźwiękiem. Słychać w jego muzyce rozmaite wpływy i korzenie - jazzowy puls przechodzi w trzecionurtowe poszukiwania, by za chwilkę zabrzmieć niczym któraś z kompozycji Schnittkego; pobrzmiewające w głębi echa folkloru Wschodu i Południa mieszają się z akademickimi wpływami dwudziestowiecznej awangardy. Pokazuje to nie tylko elokwencje twórcy płyty, ale także jego wszechstronność i umiejętność adaptacji rozmaitych tradycji w osobistym brzmieniu jego muzyki. Pomiędzy tymi obliczami - tym melodycznym i tym nie - i różnymi inspiracjami, jest jednak także dużą zbieżność. Muzyka nie nabiera drapieżności - nawet gdy instrument w jego dłoniach skowyczy i wyje, zawsze w jego brzmieniu jest jasność i ciepło; ani śladu histerii, mimo że bolesna tęsknota nie jest mu obca.Płyta Wojtka - jak sam wspomina - przynosi najpełniejsze świadectwo tego kim on jest - nie tylko zresztą jako muzyk, chociaż przede wszystkim. Solowy puls kontrabasu - jak sam przyznaje - towarzyszy mu bowiem każdego dnia i w różnych momentach życia, a osobiste doświadczenia wpływają na muzykę i kondycję twórczą artysty. Praca nad indywidualnym brzmieniem i własną muzyką jest więc pracą "nad sobą" w szerszym, ludzkim wymiarze.Cóż, prezentujemy płytę w naszym odczuciu wybitną, chociaż niełatwą, będącą odwołaniem do różnych tradycji i doświadczeń, ale i jednorodną, konsekwentną i zwartą w narracji oraz przekazie. Autor ułożył muzykę na kształt mszy - muzycznego misterium, której poszczególne części mają pełną ale i czytelną muzyczną formę. W naszym odczuciu to nowa jakość - nie na krajowej scenie - bo nie takie jest miejsce fascynującej głębią muzyki Wojtka - ale w polskiej solowej improwizacji.1. Examen Concientiae2. Kyrie3. Gloria4. Sanctus5. Benedictus6. Agnus Dei7. Communio
Płyta inspirowana prozą księdza Józefa Tischnera. W jej nagraniu wzięła udział plejada gwiazd, m.in. Kayah, Trebunie-Tutki, Wojciech Waglewski, Zygmunt Staszczyk, Jorgos Skolias i Mateusz Pospieszalski. Muzykę skomponował Mirosław Kowalik (basista zespołu Raz Dwa Trzy) i Jan Trebunia -Tutka. Jedenaście tekstów napisała Izabela Domańska-Kowalik, łącząc myśl Tischnera z refleksją na temat współczesnego świata. Pomysłodawcą płyty był Kazimierz Tischner, brat księdza Tischnera, który wypełniając wolę zmarłego, założył Stowarzyszenie „Drogami Tischnera” i Rodzinę Szkół Tischnerowskich, a także od lat dba o spuściznę wielkiego filozofa.
Wyjątkowość tego krążka (oprócz samej muzyki) stanowi fakt, że Jarek Śmietana występuje na tym CD w roli głównego wokalisty. Dodatkową atrakcją płyty jest udział specjalnych gości, przede wszystkim światowej sławy wirtuoza skrzypiec Nigela Kennedy'ego.
Doskonałe wieści dla fanów Slasha. Legendarny gitarzysta i laureat Grammy, którego kunszt poznaliśmy między innymi dzięki Guns N'Roses i Velvet Revolver, zapowiedział premierę swojego trzeciego krążka! Zwiastujący go kawałek singlowy poznamy już w czerwcu. Ostatnia wspaniała wieść jest taka, że Slash po raz kolejny wystąpi w Polsce!Zacznijmy od początku. W poniedziałek, 16 czerwca 2014 roku, do rozgłośni radiowych trafiła piosenka "World On Fire". Jest ona pierwszym singlem z tak samo zatytułowanej trzeciej płyty Slasha, którą legendarny gitarzysta nagrał z Mylesem Kennedym na wokalu oraz znakomitą sekcją rytmiczną Brent Fitz – Todd Kerns, ukrytą pod nazwą The Conspirators. To drugi z rzędu krążek muzyka zarejestrowany w tym składzie. Premiera płyty zapowiedziana została na 15 września 2014 roku. W Polsce materiał ukaże się nakładem wytwórni Warner Music Poland. Okładkę namalował współczesny malarz amerykański, Ron English.Za produkcję następcy fantastycznie przyjętego albumu "Apocalyptic Love", który Slash promował również w Polsce, dając niezapomniany koncert w katowickim "Spodku", odpowiadał Michael "Elvis" Baskette (m. in. Alter Bridge). Wśród 17 numerów na płycie, jest jeden instrumentalny, co jest bezprecedensowe w dorobku artysty.Tracklista:LP 1:Side A1. World On Fire2. Shadow Life3. Automatic Overdrive4. Wicked StoneSide B1. 30 Years To Life2. Bent To Fly3. Stone Blind4. Too Far GoneLP 2:Side C1. Beneath The Savage Sun2. Withered Delilah3. Battleground4. Dirty GirlSide D1. Iris Of The Storm2. Avalon3. The Dissident4. Safari Inn5. The Unholy
Na nowo zremasterowana z oryginalnych taśm analogowych - pierwsze od lat wznowienie kultowej płyty TSA! Brzmienie, które definiuje nie tylko historię polskiej muzyki rockowej, ale i wyznacza nową jakość w muzyce! Album ten ukazał się pierwotnie w 1988 roku, reedycja krążka zawiera także odnowioną, tłoczoną szatę graficzną i będzie to wydanie najbardziej zbliżone do oryginału tej legendarnej płyty!
Puzzle Guns N Roses z płyty "Use Your Illusion" do składania (500 elementów).
Legendarne jazzowe płyty w oryginalnych japońskich opakowaniach.
Płyta stanowi wynik współpracy Teatru Muzycznego i Polskiego Radia – Radia „Merkury” w Poznaniu. W ramach cieszącej się od lat sympatią słuchaczy audycji Klasyka na bis, którą przygotowują Alina Kurczewska i Ewa Mikołajewska, ogłoszono trwający ponad miesiąc plebiscyt, w którym wybrano największe przeboje z rozległego repertuaru operetkowego. To one tworzą program płyty, jak i koncertów, które odbywają się w Teatrze pod tym samym tytułem.
Zespół Mijagi pochodzi z Radomia. Muzyka, którą wykonuje, skonstruowana jest na bazie gitarowo-organowych motywów, którym towarzyszy mocna i dynamiczna praca sekcji rytmicznej. Teksty i śpiew zredukowane są do minimum, co zapewnia przestrzeń instrumentom i sytuuje twórczość zespołu na granicy muzyki filmowej. Ważnym elementem dźwiękowym są wyraziste kontrasty dynamiczne, które potęgują emocje zawarte w melodiach i metaforycznych tekstach. Zespół wydał w 2016 roku album pod tytułem „Sunny Italy”."Wszystko to co chcieliśmy Wam pokazać i co było dla nas swoistym zamknięciem pewnego etapu zostało nagrane i zapisane w studiu Rolling Tapes w Srebrnej Górze ponad dwa lata temu. Ta płyta to efekt tych kilkunastodniowych nagrań jak i naszego zmagania z tą "materią". Chcieliśmy żeby było inaczej, schowaliśmy dużo przeszłości w brzmieniu i atmosferze tej płyty, dużo skrajnych emocji, staraliśmy się o to żeby nagrywając wszystko na żywo jak najlepiej pokazać sobie i Wam że to jednak ma jakiś sens, bo tak chyba było, i mamy nadzieje że to będzie słychać"."Powietrze przesiąknięte gitarową agresją i psychodelią, melancholijnymi krajobrazami, ukochane luźne formy, nowojorski brud i radomska bezsenność, nasze lęki, zapętlone rytmy, kakofonie, szepty i elektroniczne eksperymenty, ludzie samplery, cisza i krzyk, wyciągamy wszystko od środka ... to nasza forma autoterapii".