» » płyty » Strona 171

Barry White (ur. 12 września 1944 w Galveston w Teksasie jako Barry Eugene Carter, zm. 4 lipca 2003.w Los Angeles - amerykański piosenkarz, producent muzyczny i twórca tekstów piosenek, znany głównie z hitów soulowych i disco. Zdobył niezwykłą sławę, a jego płyty biły rekordy popularności na całym świecie, aż 106 razy zdobywały tytuł złotego, a 41 - platynowego albumu, ponadto 20 jego singli osiągnęło status złotego, a 10 platynowego. Wynik sprzedaży wszystkich wydawnictw White’a na całym świecie wynosi obecnie ponad 100 milionów egzemplarzy.


  • Wykonawca White Barry
  • Data premiery 2016-10-09
  • Nośnik DVD
Więcej

Best 2 Buy Już na początku listopada wraca promocja Best2Buy, dzięki której będziecie mogli nabyć swoje ulubione tytuły taniej! Kupując dwie płyty, drugą dostajecie taniej (to chyba tak działa, nie?)! Promocja obejmuje m.in. NWJ, Sto Procent, płyty wydawnictwa MyMusic czy District Area! Jedyna okazja, żeby zakupić ulubione tytuły. Zestaw zawiera płyty: Pan z Katowic Panowie z Katowic Live


  • Wykonawca Miuosh
  • Data premiery 2018-11-23
  • Nośnik CD
Więcej

Ta indie - rockowa grupa założona została w 1978 r. w Liverpoolu, przez wokalistę Iana McCullocha, gitarzystę Willa Sergeanta i basistę Lesa Pattinsona, do których wkrótce dołączył perkusista Pete de Freitas. W 1980 r. zespół debiutuje krążkiem "Crocodiles", a już rok później ukazuje się  "Heaven Up Here". które to płyty zyskały bardzo dobre opinie zarówno u krytyków, jak i u fanów.  W 1983 roku formacja podbiła brytyjskie listy przebojów za sprawą "The Cutter", z płyty "Porcupine", z której również pochodził kolejny singiel -  "Never Stop". Prawdziwą popularność przynosi zespołowi przebój - "The Killing Moon" (1984 r. "Ocean Rain"), który wykorzystany został w takich filamch jak "Donnie Darko" i "Grosse Point Blank". Zespół rozwiązany został w 1988 r, ale reaktywuje się w 1997 r., nagrywając kolejne albumy. "The Fountain" to 11 studyjny krążek grupy, który już zyskał bardzo dobre recenzje w brytyjskiej prasie, polecamy! Lista utworów: 1. Think I Need It Too   2. Forgotten Fields   3. Do You Know Who I Am?   4. Shroud of Turin   5. Life of a Thousand Crimes   6. Fountain   7. Everlasting Neverendless   8. Proxy   9. Drivetime   10. Idolness of Gods


  • Wykonawca Echo & The Bunnymen
  • Data premiery 2010-01-29
  • Nośnik CD
Więcej

"20 Years In A Montana Missile Silo" pokazuje nowe oblicze zespołu Pere Ubu kierowanego przez Davida Thomasa. W trzygitarowej wersji z Keithem Moline´’m, Gary’m Siperko i Kristofem Hahnem (The Swans), rozbudowuje istniejącą orkiestrę analogowych i cyfrowych sytezatorów (Wheeler, Gagarin), klarnetu (Boon) i perkusji (Mehlman), wzbogaconych oryginalnym głosem Thomasa. "20 Years In A Montana Missile Silo" jest następcą wydanego w 2015 roku "Carnival of Souls", płyty, która zyskała rozgłos także dzięki użyciu jej na ścieżce dźwiękowej czwartego sezonu "American Horror Story". Album został nagrany w Suma, Painesville, Ohio. Za jego realizację odpowiadał Paul Hamann, którego ojciec był częścią niemal każdej płyty Peter Ubu od 1976 roku. Tracklista: 1. Monkey Bizness 2. Funk 49 3. Prison Of The Senses 4. Toe To Toe 5. The Healer 6. Swampland 7. Plan From Frag 9 8. Howl 9. Red Eye Blues 10. Walking Again 11. I Can Still See 12. Cold Sweat


  • Wykonawca Pere Ubu
  • Data premiery 2018-01-10
  • Nośnik CD
Więcej

Album szwedzkiego kompozytora i kontrabasisty Larsa Danielssona zatytułowany ''Liberetto'' ukazał się w 2012 roku, wzbudzając ogromne uznanie zarówno w gronie krytyków muzycznych jak i pośród miłośników współczesnego klimatycznego skandynawskiego jazzu. Dwa lata później muzyk postanowił opublikować zbiór dwunastu nowych kompozycji będących kontynuacją albumu ("Liberetto II", 2014), skazując tym samym płytę na nieuniknione porównania z częścią pierwszą. W kolejnej odsłonie "Liberetto" Danielssonowi towarzyszą znani z wcześniejszych albumów: gitarzysta John Parricelli i perkusista Magnus Ostrom, oraz "nowy nabytek" składu, pianista Gregory Privat a taże pięcioro gości z Dominickiem Millerem (gitara) i Mathiasem Eickiem (trąbka) na czele. Towarzyszący Danielssonowi od pierwszej płyty cyklu brytyjski gitarzysta John Parricelli, znany jest z współpracy m.in. z Kenney Wheelerem i Andy Sheppardem, a także z udziału w nagraniu ostatniej płyty Davida Gilmoura: "Rattle That Lock" (2015). Z kolei, podobnie jak Parricelli zasiadający za perkusją od pierwszej odsłony "Liberetto" Magnus Ostrom, to artysta, który wraz z nieodżałowanym Esbjornem Svenssonem i Danem Berglundem założył w pierwszej połowie lat 90-tych jedną z najbardziej zjawiskowych formacji jazzowych E.S.T. Równolegle angażował się także w inne projekty muzyczne, spośród których warto wymienić choćby współpracę m.in. z Bobo Stensonem, Nilsem Landgrenem, Bennym Golsonem, Curtisem Fullerem, Mulgrew Millerem, Busterem Williamsem, Royem Hargrove czy Patem Methenym. Jako perkusista nie wyrzeka się wpływu jaki na jego stylistyce odcisnęli zarówno jazzowi muzycy jak Mitch Mitchell, Billy Cobham i Paul Motian, jak i rockowi bębniarze, wśród których najczęściej wymienia Iana Paice (Deep Purple). Dużą zmianę w brzmieniu kwartetu wprowadził urodzony na karaibskiej Martynice, pianista i kompozytor Grégory Privat, który zastapił grającego na poprzednich płytach Tigrana Hamasyana. Pianista całkiem niedawno zabłysnął na scenach paryskich klubów, a jego debiutancki album "Family Tree" (2016) okazał się jednym z największych europejskich wydarzeń ub. roku. Tak dobrany przez Larsa Danielssona skład wspomagany gronem znakomitych gości, w połączeniu z natchnionymi i pełnymi urzekającej głębi kompozycjami, zapewnia wyjątkowe muzyczne święto jakim jest spędzenie 55-minut przed głośnikami z albumem "Liberetto III". Podobnie jak w przypadku poprzednich płyt, tak i na nowym albumie Danielssona, nawet gdy słuchamy kompozycji na pozór łatwej i niewymagającej kontemplacyjnego zasłuchania, każdorazowo obcujemy z muzyką robiącą wrażenie głębokiej i pełnej charakterystycznego, wysublimowanego klimatu. Premiera płyty 26 maja 2017 roku. (Robert Ratajczak) Muzycy: Lars Danielsson - kontrabas, wiolonczela, fortepian, gimbri Gregory Privat - fortepian, fender Rhodes John Parricelli - gitary Magnus Ostrom - instr. perkusyjne gościnnie: Arve Hendriksen - trąbka, głos Dominic Miller - gitara Hussam Aliwat - oud Bjorn Bohlin - róg, obój Mathias Eick - trąbka


  • Wykonawca Danielsson Lars
  • Data premiery 2017-06-16
  • Nośnik CD
Więcej

Niedawno obchodzili 30-lecie, jednak w ich przypadku nie ma mowy o odcinaniu kuponów. Każdy album to otwarcie kolejnego etapu, niezmiennie patrzą w przyszłość. Jak żartuje Wojciech Waglewski: „Postanowiliśmy jeszcze raz zrobić płytę, której nikt nie będzie chciał kupić…”. To założenie w przypadku wydanego w 2014 roku ostatniego albumu „Dobry wieczór” spowodowało skutek odwrotny – album uzyskał status Złotej Płyty, a piosenka „Gdybym” z udziałem azerskiego pieśniarza Alima Qasimova, długie tygodnie zajmowała pierwsze miejsce listy przebojów radiowej Trójki.   Tym razem kluczem do nowej płyty jest czas i jego nieustanny upływ. Na nowym albumie Voo Voo znajdzie się zaledwie siedem, za to długich utworów, a każdy z nich będzie zatytułowany od kolejnych dni tygodnia. To wpłynie również na koncerty promujące nową płytę, a przecież  takie spotkania z muzyką tego zespołu mają swoją niepowtarzalną atmosferę. „Każdy koncert będzie miał inną dramaturgię, bo będziemy zaczynać w poniedziałek od „Poniedziałku”, we wtorki od „Wtorku” itd. Lubię takie wyzwania, choć nie wiem, co z tego wyniknie.” – dodaje Waglewski.  Wojciech Waglewski jest kompozytorem i autorem wszystkich utworów na nowym albumie zespołu, który współtworzą: perkusista Michał Bryndal, basista Karim Martusewicz oraz saksofonista i wokalista Mateusz Pospieszalski. Płyta powstawała w grudniu 2016 i styczniu 2017 roku w Studiu S-4, a także w trójkowym Studiu im. Agnieszki Osieckiej. Za realizację dźwięku odpowiadał Jacek Gładkowski. Piotr „Emade” Waglewski materiał zmiksował i współpracował przy jego produkcji.


  • Wykonawca Voo Voo
  • Data premiery 2017-03-07
  • Nośnik CD
Więcej

Najważniejszy polski zespół folk-metalowy powraca!Płyta "Strzyga" to dla zespołu z jednej strony nowy początek, a z drugiej kontynuacja. Nie jest to do końca album typu "The Best Of", choć najwierniejsi fani grupy część nagrań dobrze znają z poprzednich wydawnictw lub koncertów. Kilka utworów znalazło się wcześniej na pierwszej płycie zespołu, ale muzycy postanowili zarejestrować je raz jeszcze, bo w końcu mogli nagrać materiał w znacznie lepszym studiu. Na płycie znajdziemy również kilka zupełnie premierowych utworów, ale również takie, które kilka lat przeleżały w szufladzie. W dużym stopniu jest to więc całkiem nowa płyta zespołu.Dwa numery z płyty "Strzyga" pojawiły się wcześniej w grze "Wiedźmin 3" - "Sargon" (w grze noszący tytuł "Silver For Monster"). Wcześniej ukazał się on na jednej z akustycznych płyt Percivala i w takiej trafił właśnie do gry, ale nigdy słuchacze nie poznali jego pierwotnej, metalowej wersji. Drugi utwór wykorzystany w "Wiedźminie" to "Lazare” (w grze - "...Steel for Humans)”. Jest to bułgarski utwór ludowy, który wcześniej doczekała się wielu wersji i metalowych i folkowych.Wcześniejsze płyty grupy były typowymi albumami koncepcyjnymi. "Strzyga" jest najbardziej otwartą płytą w całej ich karierze. Współproducentem albumu "Strzyga" jest Jacek Miłaszewski, który wcześniej współpracował między innymi z zespołami Acid Drinkers, Hunter czy Closterkeller.Niewiele polskich zespołów dotarło do tak wielu odbiorców na całym świecie, co Percival Schuttenbach. Zespół ma na swoim koncie współpracę z twórcami jednej z kultowych gier komputerowych "Wiedźmin" - " The Witcher 3: Wild Hunt". Nagrania głównego trzonu zespołu jakim jest grupa Percival, zostały wykorzystane na ścieżce dźwiękowej do trzeciej części gry.Tracklista:1. Marysia2. Rodzanice3. Pocałunek4. Alhambra5. Lazare6. Buba7. Gdy rozum śpi8. Aziareczka9. Pani Pana10. Miesiac11. Sargon12. Sokol mi leta vysoko13. Rosa (outro)14. Wóda zryje banię (Bonus Track)


  • Wykonawca Percival Schuttenbach
  • Data premiery 2016-10-07
  • Nośnik CD
Więcej

Druga odsłona projektu nazwanego od tytułu pierwszej płyty La Mar Enfortuna - to znów wspólne przedsięwzięcie Orena Bloedowa i Jennifer Charles. Ty ma razem nie bez powodu to nie tylko ich nazwiska sygnują tą płytę - równie bowiem ważne dla ostatecznego brzmienia płyty jest bowiem bliskowschodnie instrumentarium osiadłego w Nowym Yorku wirtuoza oud (arabskiej lutni) Brahima Frigbane'a, akordeon Teda Reichman'a czy klarnety Douga Weiselman'a. To właśnie dzięki tym współtwórcom albumu nabiera on tym razem zdecydowanie bardziej etnicznego charakteru. Więcej tu odwołań do Bliskiego Wschodu i północy Afryki, pobrzmiewa na bębnach piasek arabskich pustyń. Na pierwszy plan wysuwa się jednak niesamowity, nie dający się podrobić, słodki i mroczny jednocześnie głos Jennifer Charles. To on najsilniej zapada w pamięć i tworzy unikatowy zupełnie nastrój płyty.


  • Wykonawca La Mar Enfortuna , Bloedow Oren
  • Data premiery 2008-03-06
  • Nośnik CD
Więcej