Wydanie albumu "Vs" – drugiej płyty amerykańskiego zespołu Pearl Jam zawierające dwa dodatkowe nagrania. Album ten wydany został w 1993 roku.
Amy Macdonald powraca z nowym studyjnym albumem – „Under Stars”! Czwarta płyta w dyskografii artystki i ukaże się 17 lutego 2017r., ale już teraz jest dostępna w przedsprzedaży cyfrowej. Pierwszym ujawnionym utworem z nadchodzącej płyty jest nagranie „Down By The Water (acoustic)”.„Praca nad albumem trwała ponad 2,5 roku – nad tą płytą spędziłam zdecydowanie najwięcej czasu. Chciałam, żeby wszystko potoczyło się szybciej, ale teraz kiedy skończyliśmy cieszę się, że się nie spieszyliśmy; wydaje mi się, że poświęciliśmy tyle czasu ile było potrzeba” – zdradza kulisy pracy nad „Under Stars” artystka. Nad produkcją materiału czuwał częściowo Scot Cam Blackwood (George Ezra, Florence and the Machine), a także duet producencki My Riot (London Grammar, Birdy). “Jestem dumna z tych piosenek i zadowolona z płyty. Jest na niej wiele niesamowitych momentów i naprawdę myślę, że znalazło się tu kilka moich najlepszych utworów. Jestem podekscytowana, że nareszcie mogę się tym podzielić z fanami” – przyznaje Amy Macdonald.Artystka ogłosiła także swoją przyszłoroczną trasę koncertową, w ramach której wystąpi 2 razy w Polsce! Amy Mhacdonald zadebiutowała w 2007r. płytą „This Is The Life”, z której pochodzi przebój o tym samym tytule, który dotarł do 1. miejsca w 10 krajach na świecie! Artystka ma na swoim koncie ponad 5 milionów sprzedanych płyt i ponad 100 milionów odtworzeń na Spotify
CYTADELA to jeden z najważniejszych zespołów polskiej "nowej fali”. W zespole grali tacy muzycy jak: Sidney Polak (T-Love), Mikis Cupas i Marek Chrzanowski (Wilki), Marek Kanclerz (Gardenia), Maciek Wyrobek. Znana na przełomie lat 80/90-tych ubiegłego stulecia jako legenda rodzimego undergroundu, przeżywa drugie wcielenie od 2004 roku, po wydaniu płyty "Gdy idę przez most”. Płyta ta, jak i dwie następne ("Królowa Śniegu 2006, RED SQL 2009) są próbami przeniesienia estetyki "nowej fali” w wiek dwudziesty pierwszy. Śmiało wychodząc z getta ponurych brzmień lat 80-tych, "CYTADELA” mocno odcina się od tęsknoty za latami 80-mi i PRL-em, zjednując sobie tyluż zwolenników co przeciwników. Inna niż reszta zespołów nowofalowych, nie do końca "gotycka” zawsze była pozycją dla wyrafinowanego odbiorcy.Czym więc jeszcze może zaskoczyć nowa płyta zespołu, "RED SQL” ? Jeszcze odważniejszym, bardziej syntetycznym i etnicznym brzmieniem, wyrafinowaną liryką i nienaganną realizacją. Brzmienie "CYTADELI”, przy zachowaniu chłodnego nowofalowego brzmienia, bardziej niekiedy przypomina mainstreamowe zespoły niż nieczytelne niekiedy brzmieniowo niezależne produkcje. W zamian za odrobinę uwagi którą wymusza nietuzinkowa formuła płyty otrzymujemy 70 minut przemyślanej muzyki która na długo pozostanie w pamięci słuchacza. Ciekawostką jest wykorzystanie przez zespół próbki głosu kultowej szwedzkiej piosenkarki okresu II wojny światowej, Zarah Leander, o którą Cytadela stoczyła nie lada bój z dużą firmą płytową. Wydawnictwo promuje ujmujący teledysk, nakręcony częściowo w Moskwie. Płytę "CYTADELI” jak zwykle zdobi piękna, wykorzystująca nietypowe techniki drukarskie okładka.
"Tell Me You Love Me" to już szósty album studyjny w dyskografii wielokrotnie nominowanej do Grammy artystki. Do pracy nad materiałem Demi Lovato tym razem zaprosiła najbardziej rozchwytywanych kompozytorów i producentów, takich jak m.in. Oak, Sean Douglas i John Hill, Stint oraz DJ Mustard. Przedsmakiem nowej płyty jest opublikowany już singiel "Sorry Not Sorry" Ostatnim wydawnictwem w dyskografii artystki jest wydany w 2015r. album "Confident".
Legendarne płyty z gatunku soul, funk i blues. Dostępne w części tylko w Japonii, już teraz do kupienia na rynku europejskim.
Wielka gratka dla tych, którzy kochają tradycyjny jazz, bluesa i wspaniałe czarnoskóre wokalistki. W serii "Original Album Series" przygotowano pięciopłytowy zestaw jednej z największych gwiazd jazzowej wokalistyki, Dinah Washington. Kartonowy rękawek zawiera zapakowane w koperty i zremasterowane płyty z lat 1962-63: "Dinah '62", "Dinah Washington In Love", "Drinking Again", "Dinah '63" i "Back To The Blues".
Mrówcza praca Jimmy'ego Page'a nad odnowieniem dorobku legendarnej grupy Led Zeppelin, trwa zgodnie z zapowiedziami artysty. Kolejne jej owoce poznamy w październiku 2014 roku. Tym razem współtwórca wielu rockowych klasyków przypomni nam płyty "IV" oraz "Houses Of The Holy". Obydwie ukażą się w specjalnych wersjach.
Album "Przeczas" to druga płyta w dorobku Trzciamajkowej Orkiestry Bezjahzgh. Płyta nagrana została w Studio Q Toma Horna. Masteringiem zajęło się Asone. Od wydania pierwszej płyty "Nie na chacie" minęło 6 lat. W tym czasie zmieniał się skład zespołu,co miało również wpływ na zawartość materiału znajdującego się na płycie.
Jest wokalistką, aranżerem, kompozytorem, producentem i liderem własnego zespołu. Przez amerykańskich krytyków zgodnie uznana jest za jedną z najciekawszych postaci na światowej scenie jazzowej. Po ukończeniu studiów w Polsce i nagraniu swojej pierwszej płyty ”Sunrise Sunset” w 1988 roku trafia do słynnej amerykańskiej uczelni Berklee College of Music w Bostonie. Dyplom ukończenia szkoły otrzymuje w 1992 roku z wyróżnieniem z rąk Philla Collinsa i Alla Jarreau. Od 1994 roku mieszka w Chicago, gdzie koncertuje, nagrywa własne płyty, bierze udział w wielu jazzowych i undergroundowych projektach nagraniowych innych artystów, prowadząc równocześnie własną wytwórnię płytową. Nagrała, wyprodukowała i wydała do tej pory 11 płyt solowych, spośród których 7 we własnej firmie nagraniowej, co najmniej drugie tyle jako gość, a kolejne to remixy z jej głosem. Współpracuje z muzykami, których dobrze zna i ceni. Wśród nich są: Patricia Barber, Paul Wertico, John Medeski, Michael i Randy Brecker, Jim Hall, Michał Urbaniak, Leni Stern, Urszula Dudziak, John McLean, Terry Callier, Ernie Adams, Kurt Rosenwinkel, Robert Irving III, Paulinho Garcia, Bogdan Hołownia, Jarek Bester, Andrzej Jagodzinski i wielu innych. Jazzowym wydarzeniem 1996 roku („Don't let me go”) było nagranie przez nią wokalnych wersji utworów znanych dotąd jedynie w wersjach instrumentalnych (Ron Carter, Kenny Garrett, Mulgrew Miller, Makato Ozone i inni). W roku 1998 jej płyta „Pastels” zrealizowana wspólnie z Bogdanem Hołownią uznana została przez National Public Radio za jedną z najlepszych jazzowych płyt roku. Następny album „Fragile” znalazł się na prestiżowym Top 20 Jazz Albums roku 2000. Wśród projektów zainspirowanych muzyką klasyczną, etniczną i latynoamerykańską jej zainteresowania sięgają również do londyńskiej „underground music”, gdzie uznawana jest za zjawisko samo w sobie. Nagrania z jej udziałem dla London Peace Frog Records i Underground Evolution w roku 2000 były na pierwszych miejscach brytyjskich list radiowych. Dwukrotnie, w 1998 i 2002 roku występuje na jednym z największych festiwali jazzowych na świecie Chicago Jazz Festival, następnie na Chicago World Music Festiwal w 2001, 2002, 2004 roku, oraz Concord Jazz Festival w Japonii w 2002 roku (wspólnie z Michael i Randy Brecker) oraz w 2004 na Elite Jazz Festival (wraz z Jim Hall Trio) Kolejna płyta „River”, wydana w 2002 roku, uznana została za jedno z największych wydarzeń muzycznych stawiając Grażynę w gronie 15-u najlepszych wokalistek jazzowych w Stanach (2002 Twirlie Nomination). Otrzymuje też prestiżową nominację dla najlepszej wokalistki 2002 roku w 22nd Annual Chicago MusicAwards. W styczniu 2003, 2004 i 2005 pismo „Jazz Forum Magazine” w plebiscycie publiczności przyznaje jej tytuł najlepszej wokalistki jazzowej. Udział w Fujitsu Concord Jazz Festiwal 2002 przynosi Top Vocal Award a płyta „Homage” Three for Brazil nagrana dla japońskiej Pony Canyon Records zostaje umieszczona przez „Swing Journal” na liście Top 20 Jazz Albums w Japonii. Album „PastForward” z udziałem Jarka Bestera, lidera Cracow Klezmer Band, to kolejne objawienie dla fanów i krytyków. „Koncerty mają dla mnie moc uzdrawiającą” - mówi Grażyna. Śpiew jest dla niej aktem wyzwolenia. Tak w sztuce jak i w życiu nie uznaje kompromisów. Jest dzieckiem natury, czego dowodem jest jej zamiłowanie do muzyki ludowej i płyty takie jak „Kolędy”, „To i Hola”, oraz „PastForward”. Jest wierna swoim marzeniom. Odkąd pamięta, zawsze chciała robić to, co robi - śpiewać. Jak w „amerykańskim śnie” rzeczywistość przerosła marzenia. Równolegle do kariery wokalnej realizuje również karierę niezależnego producenta. Każda z jej płyt jest wydarzeniem artystycznym. Jej udział w festiwalach na całym świecie, takich jak: CJF, CWMF, FCJF, EJF, JVCJF i wielu innych, stawiają ją w gronie najlepszych wokalistek jazzowych. Album „The Light” wydany z początkiem 2005 roku to kolejne zaskoczenie dla krytyków i fanów jej muzyki.
Jimi Tenor i Nicole Willis, którzy w życiu prywatnym stanowią parę, mieli już okazję pracować razem w przeszłości. Teraz ponownie połączyli siły, by stworzyć nowy projekt pod nazwą Cola & Jimmu. Cola to oczywiście rodzaj pseudonimu Nicoli, zaś Jimmu to nawiązanie do legendy pierwszego cesarza Japonii, Jimmu Tenno. Na przestrzeni ostatniej dekady oboje stali na czele własnych projektów. Willis współpracowała z zespołem The Soul Investigators z Helsinek, z którym nagrała płyty Keep Reachin Up (2005) i Tortured Soul (2013). The Helsinki Sanomat nazwał ich najlepszym na świecie zespołem występującym w Tavastia (najbardziej popularnym klubie w Helsinkach). W lutym 2012 roku tytułowy utwór z płyty Keep Reachin` Up został wybrany do POTUS (Barack Obama`s Re-Election Spotify Playlist). Tenor miał także wkład w aranżację instrumentów dętych na dwóch płytach kolektywu Willis i The Soul Investigators.