
Dwupłytowa winylowa 180-gramowa audiofilska edycja największych hitów najsłynniejszej francuskiej piosenkarki Edith Piaf.
- Wykonawca Edith Piaf
- Data premiery 2016-04-14
- Nośnik Płyta Analogowa
- Vinyle / Pop & Rock
- 19-05-2020, 12:08
- 0
- 0
- admin

Dwupłytowa winylowa 180-gramowa audiofilska edycja największych hitów najsłynniejszej francuskiej piosenkarki Edith Piaf.

Anna Calvi, porównywana z PJ Harvey i Edith Piaf młoda artystka wytwórni Domino, wedle rankingu BBC będzie jednym z największych objawień 2011 roku. Na wspólne koncerty zgrupą Grinderman zaprosił ją Nick Cave, przyjęła też propozycję występów z Interpol.Legendarny producent Brian Eno (U2, Coldplay) mówi o niej: "najwiekszy talent na kobiecej scenie od czasu Patti Smith". Jej debiutancki album "Anna Calvi" to niezwykła mieszanka klimatycznego rockowego grania w tradycji PJ Harvey i Nicka Cave'a oraz retro-glamour spod znaku Edith Piaf czy Niny Simone!“Nagrywając płytę w ciemnej piwnicy domu rodziców, w całkowitej izolacji, łatwo doprowadzić się do szaleństwa. Bywały tygodnie, że nie widywałam słońca! Z pewnością ten niepokój słychać na płycie. W końcu tworzenie tych piosenek zabrało mi prawie trzy lata" - mówi Anna Calvi, nowa wielka nadzieja brytyjskiej sceny rockowej. Przyznaje, że trudno byłoby jej skończyć album, gdyby w pewnym momencie nie dostała wsparcia od wytwórni Domino (m.in. Franz Ferdinand). Kontrakt udało jej się podpisać dzięki rekomendacji samego Briana Eno, którego zachwyciły jej pierwsze demówki: “Przysłał mi list, pisząc, że w mojej muzyce słyszy inteligencję, romantykę i pasję, a to wszystko czego oczekuje od sztuki. Zaprosił mnie na lunch i bardzo pomógł.” – wspomina Calvi.Dzięki Domino, młoda artystka nawiązała kontakt z Robem Ellisem, który podjął się produkcji płyty. Ellis, znany ze współpracy z PJ Harvey I Marianne Faithfull, wie jak radzić sobie z silnymi osobowościami. Także w tym przypadku udało mu się zdyscyplinować charakterną artystką. Szczęśliwie jednak nie próbował okiełznać jej niezwykłego temperamentu."Ellis to producent ze starej rock'n rollowej szkoły. Jeden z tych, co krzyczą: “walnij mocniej w ten bęben. To właśnie w nim kocham.” - mówi Calvi. “We dwójkę uwielbiamy też muzykę klasyczną, cenimy tych samych kompozytorów. Dlatego nie musiałam tłumaczyć, o co mi chodzi, gdy mówiłam, że chcę, aby gitara brzmiała jak orkiestra". Anna, która od dzieciństwa uczyła się gry na skrzypcach i zdobyła dobre klasyczne wykształcenie, w wieku 13 lat odkryła gwałtowny geniusz Jimiʼego Hendrixa. Jej unikalna ekspresja to wypadkowa tych, zdawałoby sie skrajnie odmiennych inspiracji. Na żywo Anna występuje zazwyczaj jedynie z towarzyszeniem akordeonu i perkusji, jej muzyka - czasem bardzo intymna – brzmi jednak z dużą mocą. W opinii Calvi minimalizm środków to domena prawdziwych rockowych herosów naszych czasów - choćby PJ Harvey, której spuściznę świadomie rozwija czy The White Stripes. Calvi nie ukrywa, że Jack White to dla niej jedyny interesujący gitarzysta młodszego pokolenia. Jak mówi “W jego rękach gitara wciąż brzmi sexy". Pomimo wyraźnych rockowych inspiracji debiut temperamentnej Angielki, zatytułowany po prostu "Anna Calvi" to płyta na której słychać też odniesienia do tradycji flamenco i echa twórczości ukochanych przez Annę kompozytorów: Ravela i Debussyʼego, a także Ennio Morricone. Są tu fragmenty niemal epickie, głośne i intensywne, jak choćby “Blackout”, obok zaś pojawiają się piosenki niezwykle skupione i delikatne jak “No More Words”. Anna to nie tylko świetna gitarzystka, ale też, być może przede wszystkim, znakomity głos: mocny, donośny, a równocześnie niezwykle kobiecy i zmysłowy. Z pewnością ważnym punktem odniesienia w jej twórczości są też wielkie wokalne osobowości spoza tradycji rockowej. "Z początku bałam się śpiewać – przyznaje Anna. “To niezwykle intymna czynność. Aby się przemóc słuchałam sporo Edith Piaf , Marii Callas czy Niny Simone. Piaf śpiewając dawała z siebie wszystko, dlatego jej wykonania mają taką moc. Gdy tworzę muzykę, też oddaję sie temu całkowicie, nie zostawiam miejsca na nic innego”. Anna śmiało zmierzyła się z legendą jednej ze swych idolek i na na pierwszy singiel wybrała piosenkę z repertuaru Piaf “Jezebel”. “To utwór Wayneʼa Shanklina jednak rozsławiony przez Edith Piaf. Pomyślałam, że to dobry wybór, by pokazać się światu i powiedzieć: “chcę śpiewać o swych emocjach tak otwarcie i z równie wielką pasją“.Lista utworów:01. Rider To The Sea02. No More Words03. Desire04. Suzanne and I05. First We Kiss06. The Devil07. Blackout08. I’ll Be Your Man09. Morning Light10. Love Won’t Be Leaving

To brytyjskie wydawnictwo zawiera 20 utworów w oryginalnym wykonaniu Edit Piaf.

Antologia klasycznej piosenki francuskiej poświęcona Paryżowi obejmująca najbardziej popularnych piosenkarzy lat 40 i 50-tych takich jak Georges Brassens, Charles Aznavour, Edith Piaf, Gibert Bécaud, Juliette Greco i wielu innych.

2 CD Box - zawiera łącznie 40 utworów w oryginalnym wykonaniu Edith Piaf.

Album "Master Serie" zawiera największe hity Edith Piaf, w tym między innymi: "Padam Padam", "Accordeoniste", "Hymne A L'Amour", "Bal Dans Ma Rue", "La Vie En Rose", "Mon Legionnaire", "Chacal" i wiele innych.

Płyta z największymi przebojami Edith Piaf, w rewelacyjnych interpretacjach Doroty Lulki ! "Na ciemnej scenie w czarnej sukni, maleńka, niepozorna... Dorota Lulka. Jednak kiedy zaczyna śpiewać, elektryzuje publiczność. Tak jak Edith Piaf śpiewa całym ciałem. Jej niespokojne ręce wędrują po sukni lub wznoszą się do nieba, gdy błaga świętą Tereskę o łaskę dla ukochanego. Dorota Lulka w piosenkach tworzy postać kobiety uparcie poszukującej miłości, czasem zabawnej, niekiedy irytującej. (...) Na scenie Piaf (Lulka) młoda, zabawna, zadziorna, zakochana lub nieszczęśliwa. Fenomenalna, gdy śpiewa piosenkę "Bravo" lub "Padam". Potem widzimy Piaf starszą, uparcie walczącą z cierpieniem, uzależnieniem od narkotyków. Gdy po recitalach na scenę wchodzi Dorota Lulka, widzowie zrywają się z miejsc i zapewniają aktorce owacje na stojąco. Potem przez prawie pół godziny zmuszają do bisów!''.Płyta wydana w eleganckim ekskluzywnym opakowaniu DigiPack, obowiązkowa pozycja z muzyką francuską .. teraz po polsku!REPERTUAR: 1. Niebo nad Paryżem (Sous le ciel de Paris)2. Milord (Milord)3. Ta-dam, ta dam (padam, padam)4. Hamburg (C'est a Hambourg)5. Tłum (La foule)6. Kochankowie dnia (Amants D'un jour)7. La vie en rose8. Akordeonista (L'accordeoniste)9. Nic a nic (non je ne regrette rien)10. Piosenka Jeana żebraka (la goluante du Pauvre Jean) Aranże: Paweł NowakRealizacja i mastering: Igor BudajPrzekład: Andrzej Ozga - utwory 1-5, 8-10Wojciech Młynarski - utwór 6

Tracklista: CD 1 1. Comme Moi 2. La Foule 3. Les Grognards 4. Mon Manege A Moi 5. C'est A Hambourg 6. Bravo Pour Le Clown 7. Hymne A L'amour 8. L'homme A La Moto 9. Roulez Tambours 10. Le Diable De La Bastille 11. Sale Petit Brouillard 12. Le Billard Électrique 13. Toi Tu L'entends Pas 14. A Quoi Ça Sert L'amour 15. Milord CD 2 1. Jean Cocteau Présente Édith Piaf (Extrait Du Bel Indifferent) 2. Tant Qu'il Y Aura Des Jours/Le Dénicheur 3. J'n'attends Plus Rien/Les Nuits 4. Édith Piaf Sur 'Un Jeune Homme Chantait' 5. Un Jeune Homme Chantait 6. Édith Piaf Évoque Jacques Prévert 7. Quand Tu Dors 8. Embrasse-Moi 9. Édith Piaf Et Jacques Prévert Sur 'Les Feuilles Mortes' 10. L'etranger 11. Édith Piaf Sur Les Compagnons De La Chanson 12. Les Trois Cloches 13. Donne Du Rhum/Jean L'espagnol/T'es Beau Tu Sais/Milord 14. Joseph Kessel Sur Édith Piaf Au Gala De La Tour Eiffel 15. Le Droit D'aimer 16. Les Mots D'amour 17. Édith Piaf Et Michel Rivgauche Sur 'La Foule' Et 'Le Kiosque A Journaux' 18. Non, Je Ne Regrette Rien 19. Édith Piaf Sur Charles Dumont 20. La Fille Qui Pleurait Dans La Rue 21. Édith Piaf Et Charles Dumont Sur 'Non, Je Ne Regrette Rien' 22. Les Amants 23. Nein, Dreimal Nein, Alles Muss So Sein 24. Édith Piaf Et Pierre Brasseur 25. La Ville Inconnue 26. Pierre Brasseur Lit Une Lettre A Édith Piaf Sur 'Mon Manege A Moi'

Napisano o niej wiele biografii, ale niektóre fakty z jej życia pozostały tajemnicą.Urodziła się 19 grudnia 1915 jako Édith Giovanna Gassion w paryskim osiedlu Quartier de Belleville, gdzie żyło wielu imigrantów. Podobno przyszła na świat na chodniku przy ul. Rue de Belleville, nr 72, natomiast w jej akcie urodzenia wpisany był szpital Tenon, który znajduje się w 20 dzielnicy, gdzie leży Rue de Belleville. Imię chrzestne otrzymała po siostrze Edith Cavell, która podczas I wojny światowej pomagała brytyjskim żołnierzom w ucieczce z niemieckiej niewoli, za co została rozstrzelana.Jej matka Annetta Giovanna Maillard (1895-1945), urodziła się w Livorno, w zachodniej Toskanii. W Paryżu śpiewała po kawiarniach jako Line Marsa. Ojciec, Louis-Alphonse Gassion (1881-1944), był ulicznym akrobatą a wcześniej aktorem w teatrze. Po ojcu miała korzenie francusko-włoskie, a po matce berberyjskie. Porzucona przez matkę – śpiewaczkę kawiarnianą, krótko mieszkała z babką, Emmą (Aïcha) Saïd ben Mohammedov (1876–1930). Zanim ojciec wstąpił do wojska, aby walczyć na froncie, zabrał ją do swojej matki, która w Normandii prowadziła dom publiczny. Tamtejsze prostytutki pomagały ją wychować.Gdy miała 3 lata, straciła wzrok.Była niewidoma do 7 roku życia. Młodość spędziła na ulicach Paryża. W wieku 15 lat zajęła się ulicznym śpiewaniem. Została odkryta w 1935 przez impresaria Louisa Leplée i rozpoczęła występy w jego kabarecie "Le Gerny's" przy Champs-Élysées, pod pseudonimem "La Môme Piaf" (wróbelek), który stał się później znany milionom wielbicieli jej talentu. W 1936 miała pierwsze nagranie dla wytwórni Polydor. W 1935, w wieku 2 lat, zmarła jej jedyna córka. W czasie wojny występowała w lokalach, współpracując z francuskim ruchem oporu. Słynęła z niebywałej ekspresji i dramatyzmu w wykonywaniu piosenek specjalnie dla niej pisanych. Jej chropowaty i stosunkowo niski głos kontrastował z drobną sylwetką (147 cm), co fascynowało widzów m.in. w paryskiej Olympii, z którą była przez lata związana. Śpiewała także w USA, odnosząc spore sukcesy. Oprócz jej talentu, widzów przyciągała otaczająca Piaf legenda, wynikająca z jej przeszłości, a także nieudane związki uczuciowe, które z jednej strony zwiększały dramatyzm jej recitali, a z drugiej pogłębiały chorobę, z którą zmagała się heroicznie do końca życia. Osiągnąwszy szczyty kariery zaczęła pomagać młodym piosenkarzom, ułatwiając im start artystyczny (m.in. Yves Montand, z którym miała trwający kilka lat romans, Gilbert Bécaud, Charles Aznavour). Piaf zmarła na raka wątroby 10 października 1963 w Grasse, jest pochowana na cmentarzu Père Lachaise. Na jej pogrzebie zebrało się 40 tysięcy ludzi, a na jej grobie do dziś są składane kwiaty. Wiele osób inspirowało się jej muzyką i pisało własne piosenki. Twórczość artystyczna Piaf należy do klasyki francuskiej piosenki i pomimo całkowicie odmienionych dzisiaj standardów i gustów, jest chętnie słuchana na całym świecie i wznawiana przez wydawnictwa muzyczne.

Wydaje się, że za ojca (a raczej za matkę) właściwego, współczesnego gatunku można uznać Edith Piaf chociaż nie była ona kompozytorką śpiewanych przez siebie piosenek a teksty napisała tylko do kilku z nich: La Vie en rose (1946) czy Hymne a l'amour (1950); odegrała za to ogromną rolę inspirującą dla nadchodzącego pokolenia młodych artystów, których dopiero można uznać za właściwych reprezentantów gatunku; kilku z nich zresztą pomogła, ułatwiając start artystyczny: (to m.in. Yves Montand, z którym miała trwający kilka lat romans, Gilbert Becaud, który zaczął śpiewać za jej namową w 1953 roku czy wreszcie Charles Aznavour). Sama Edith Piaf słynęła z niebywałej ekspresji i dramatyzmu w wykonywaniu piosenek, specjalnie dla niej pisanych a jej styl wykonawczy i samo podejście do sztuki interpretacyjnej zostało przejęte przez wymienionych młodszych kolegów, śpiewających autorów, do których dołączyli z czasem Georges Moustaki, Georges Brassens, Jacques Brel, Leo Ferre i wielu innych.Tracklista:1. Joe Dassin - Les Champs Elysees2. Francoise Hardy - Tous Les Garcons Et Les Filles3. Gerard Lenorman - La Ballade Des Gens Heureux4. Les Poppys - Non, Non Rien N'A Change5. France Gall - Poupee De Sire, Poupee De Son6. Gilbert Becaud - Nathalie7. Mireille Mathieu - Ensemble8. Dalida & Alain Delon - Paroles, Paroles9. Charles Aznavour - Couches Dans Le Foin10. Nicole Croisile & Francis Lai - Un Homme Et Une Femme11. Danyel Gerard - Butterfly12. Michel Delpech - Pour Un Flirt13. Pierre Groscolas - Lady Lay14. Adamo - Inch' Allah15. Michel Fugain - Ring Et Ding16. Julien Clerc - Ce N' Est Rien17. Gilbert Becaud - L'Importance C'est La Rose18. Jane Birkin & Serge Gainsbourgh - Je T'Aime... Moi Non Plus19. Marie Myriam - L'Oiseau et L'Enfant20. Edith Piaf - La Vie En Rose