Jedyne studyjne wydawnictwo formacji, dowodzonej przez Erica Claptona. Album ukazał się pierwotnie w 1970 roku. To właśnie z niego pochodzi „Layla” - jeden z najsłynniejszych rockowych utworów wszechczasów. Wydanie limitowane, na podwójnym, przezroczystym winylu.
Materiał tej płyty został nagrany na koncercie w Instytucie Chautauqua w Zachodnim Nowym Jorku 11 lipca 1968 r. Wydawnictwo jest kontynuacją tomu 1. Świętując setną rocznicę urodzin Elli, dźwięk starannie dopracowano choć pochodzi ze źle nagranej i zmagazynowanej oryginalnej taśmy. Muzycy: Ella Fitzgerald: vocals Tee Carson: piano Keter Betts: double bass Joe Harris: drums
Na pożegnanie wytwórni - składanka wzbogacona o dwie premierowe piosenki. Wyboru 14 utworów z pięciu solowych albumów dokonała sama Edyta Bartosiewicz. Kluczem do listy wydaje się przede wszystkim popularność piosenek. Najwięcej, cztery, pochodzi z bestsellerowej płyty "Sen". Dwie dokumentują w sumie mało znany, debiutancki, anglojęzyczny longplay "Love. Również tylko dwie reprezentują krążek "Wodospady", który nie był komercyjnym sukcesem.
Debiutancki album Kate Bush, który miał premierę w 1978 roku, gdy wspaniała wokalistka, kompozytorka, producentka i tancerka miała niespełna 20 lat. "The Kick Inside" wyprodukował Andrew Powell, przyjaciel Davida Gilmoura z Pink Floyd, który miał znaczący wkład w odkrycie talentu Kate Bush. Część piosenek z debiutanckiego krążka, Kate napisała, mając jeszcze 13 lat. Właśnie z tej płyty pochodzi jeden z evergreenów artystki "Wuthering Heights" (numer jeden na brytyjskiej liście singli), a także przepiękna ballada "The Man With The Child In His Eyes". Album dotarł do pozycji trzeciej na Wyspach, pokrywając się tam platyną.
Jedna z wielkich legend hard rocka, brytyjska grupa Uriah Heep, nagrywa i występuje do dziś, choć z oryginalnego składu pozostał w niej już tylko gitarzysta Mick Box. Zaczynali w 1969 roku w Londynie, a rok później ukazała się prezentowana, debiutancka płyta "Very 'Eavy, Very 'Umble", która teraz ponownie ukazuje się w wersji zremasterowanej na kompakcie, wzbogaconej o kilka piosenek. Z niej pochodzi niezapomniany utwór "Gypsy".
Grupa Xylouris White powraca z drugim krążkiem. Z nowym materiałem zespół poszerza swoje muzyczne horyzonty. Tytuł płyty pochodzi od nazwy jednego ze szczytów górskich znajdujących się na Krecie. Za produkcję krążka odpowiedzialny jest członek zespołu Fugazi - Guy Piciotto. Xylouris White to niezwykły duet. George Xylouris pochodzi ze znanej w Grecji muzycznej rodziny. Jego ojciec to uznany kompozytor i wokalista, który kryje się pod pseudonimem Psarantonis. Jim White jest członkiem australijskiej formacji Dirty Three. Obecnie mieszka w Nowym Jorku. Współpracował z takimi gwiazdami jak Bonnie "Prince" Billy czy PJ Harvey. "Black Peak" jest świadectwem 25-letniej przyjaźni. Muzycy poznali się w Melbourne w 1990 r. podczas trasy koncertowej zespołu Geroge’a - Xylouris Ensemble. W 2013 r. powstał duet Xylouris White, a w 2014 r. ukazało się ich debiutanckie wydawnictwo "Goats". Tracklista: 1. Black Peak2. Forging3. Hey, Musicians4. Erotokritos (Opening)5. Short Rhapsody6. Pretty Kondilies7. The Feast
Nazwa płyty, która zawiera najpopularniejsze taneczne przeboje filmowe pochodzi od przepięknego utworu Jerzego Maksymiuka z Goldwasser Suite.
Debiutancki album Ron'a Morelli. "Jestem zwykłym facetem, cieszę się dobrym stekiem, piję piwo, a czasem gram w koszykówkę... wiesz... wszystkie dobre rzeczy... Moja muzyka dotyczy natychmiastowości, nacisku, monotonii i stresu. Wiele uczuć w niej zawartych pochodzi z lęku i odpychania podstawowych ludzkich interakcji, jakby ktoś siedzący za tobą w samolocie kichnął na ciebie lub był zmuszony do potrząsania dłonią nieznajomego. Nagrywam nie po to, żeby zrobić z tego jakiś głęboki intelektualny show, bo tak nie jest, to tylko stresująca muzyka... szybko nagrywana i nagrana. W zeszłym roku mieszkałem w okolicy, w której wszystkie prostytutki wykonywały swoją robotę, wszystko, co robiły, to palenie papierosów, czytanie gazet, paplanie przez komórki i plucie. TAK - One plują ... Dużo. Mijałem te dziwki w drodze do domu - to stąd pochodzi tytuł płyty"- opowiada artysta. Tracklista: 1. Radar Version 2. Modern Paranoia 3. Crack Microbes 4. Sledgehammer II 5. Fake Rush 6. Director Of... 7. No Real Reason 8. Slow Drown
Najnowsza część słynnych bootlegów Boba Dylana - The Bootleg Series, Vol. 10 - Another Self Portrait (1969-1971) rzuci nowe światło na najbardziej kontrowersyjny etap w życiu artysty. Kolekcja 35 trudno dostępnych, bądź nigdy wcześniej niepublikowanych nagrań pochodzi głównie z sesji nagraniowych z 1970 roku, jakie zaowocowały albumami ‘Self Portrait’ i ‘New Morning’ – odzwierciedlającymi jeden z najważniejszych twórczych okresów w karierze Dylana.
"Against the Grain" to siódmy album w dorobku irlandzkiego muzyka Rory’ego Gallaghera. Oryginalna premiera odbyła się 1 października 1975. Zremasterowana wersja pochodzi z 2012 roku. W dodatkowych materiałach znalazła się m.in. recenzja płyty z magazynu "Rolling Stone" napisana przez Camerona Crowe’a.