Sarius to młody częstochowski raper, debiutujący w ramach Asfalt Records. Od kilku miesięcy trwają nagrania na jego pierwszą płytę pod skrzydłem DJ Eproma, autora prawie wszystkich produkcji i głównego realizatora całości. Styl muzyczny to oczywiście tłuste lata 90′e, w których Eprom specjalizuje się jak mało który producent w Polsce (posiada w tym celu odpowiednie zabytkowe instrumentarium).
Judas Priest mogliby spokojnie osiąść na laurach i zbierać żniwo sukcesu, jaki osiągnęli przez prawie 5 dekad wspólnego grania. Jednak ta legendarna kapela metalowa – Rob Halford na wokalu, Glenn Tipton i Richie Faulkner na gitarach, Ian Hill na basie i Scott Travis na perkusji – nie zamierza siedzieć bezczynnie, czego dowodem jest premiera ich osiemnastej płyty studyjnej - "Firepower". Album składa się z 14 utworów w klasycznym i inspirującym metalowym stylu. Odpowiada za niego słynny producent Tom Allom, który współtworzył brzmienie Judas Priest na płytach z lat 1979-1988, czyli m.in. takich klasykach jak "Unleashed in the East", "British Steel", "Screaming for Vengeance" czy "Defenders of the Faith") a także zdobywca Grammy Andy Sneap, który pomógł zespołowi podnieść "dźwiękową poprzeczkę" jeszcze wyżej. "Tom Allom ma nosa do tworzenia klasyków metalu" mówi Halford. "A Andy to bardziej "nowoczesny producent metalowy" z nieco innym podejściem niż Tom. I równowaga między oldschoolowym metalem i światem Andy’ego wywołała niezwykłą koalescencję". "Tom jest z nami od 1979 rok, więc na przestrzał zna nasze gusta i podejście do muzyki" dodaje Hill. I jak twierdzi Travis, Judasi na tej płycie wrócili do sposobu nagrywania jaki sprawdził się na najsłynniejszych płytach zespołu: "Znów postawiliśmy na nagrywanie muzyki organicznie, kiedy wszyscy z nas są w jednym pomieszczeniu i po prostu grają razem." Album promuje singiel "Lightning Strike" a płyta ukazuje się na płycie CD, CD Deluxe (twarda obwoluta i poszerzony booklet do płyty) i podwójnym albumie winylowym.
Zamiast wymieniać wszystkie muzyczne specjalności Piotra Rubika, czyli pianista, wiolonczelista, kompozytor, aranżer, dyrygent, producent muzyczny, a nawet bajkopisarz, można powiedzieć całkiem śmiało i krótko – człowiek orkiestra (dzisiaj tak, ale to, co potrafi teraz, rosło wraz z nim od dzieciństwa).
"Wojna płci" to historia rozegranego w 1973 roku meczu tenisowego pomiędzy ówczesną pierwszą rakietą świata, Billie Jean King, a byłym mistrzem i notorycznym oszustem, Bobbym Riggsem. Podczas gdy media kreowały King i Riggsa na zaciętych przeciwników, poza kortem każde z nich stawiało czoło skomplikowanym przeciwnościom losu. King miała u swego boku kochającego męża, który zachęcał ją do walki o równe prawa dla obu płci, zmagała się jednak z prawdą o własnej seksualności. Riggs ryzykował wszystko, stawiając na jedną kartę całą swą reputację, by pokazać światu, że stać go na tryumfalny powrót. Autorem muzyki do tego obrazu jest Nicholas Brittel – amerykański kompozytor muzyki filmowej, pianista i producent muzyczny, wielokrotnie nominowany do Oscara i Złotego Globu. Końcowy utwór "If I Dare" jest autorstwa Sary Bareilles. Dołączono również 3 utwory innych autorów: "Rocket Man" – Eltona Johna, "What Is Life" – Georga Harrisona i "Crimson & Cover" - autorstwa Tommy James & The Shondells.
Sinusoidal to wrocławski duet Michała Siwaka i Adrianny Styrcz (pamiętanej ostatnio z programu X-Factor). Stylistycznie oscyluje między elektroniką, down tempo, IDM, chillwavem, ambientem, trip-hopem.Michał pochodzi z rodziny o muzycznych korzeniach gdzie słuchało się głównie jazzu i folku. Z czasem zainteresował się rockiem progresywnym, później funkiem i hip-hopem. Fascynuje się też analogowymi syntezatorami Mooga. Wszystko to przedkłada się na muzykę Sinusoidal. Michał, jako producent czerpie inspiracje z wszystkich tych źródeł nadając przy okazji sferze dźwiękowej charakterystycznego brzmienia. Pełno tu ambientalnych przestrzeni, ciekawych harmonii, selektywnych zgrzytów i trzasków, syntetycznych bitów i analogowego ciepła. Wszystko uzupełnia wokal Ady - czasem oniryczny, czasem zadziorny. Muzyczna całość płynie sinusoidalnie. Są tu utwory zwiewne i delikatne ale też „bujające” z suchym hiphopowym bitem i charakterystycznym groovem. Zespół brzmieniowo przez wielu kojarzony jest z takimi artystami jak: Coco Rosie, Bjork, Massive Attack, Lamb, Goldfrapp czy Boards of Canada.15. czerwca (premiera handlowa 27. czerwca) ukazała się płyta EP zespołu, która zawiera pięć utworów i ukazuje tę bardziej eteryczną stronę Sinusoidal. Album długogrający pozornie jest mniej spójny gatunkowo. Jest to świadomy zabieg. Artyści bawią się stylami. Muzyka pełna brzmieniowych niuansów i metafor oraz spajający ją charakterystyczny śpiew Ady tworzą sinusoidalną, kolażową falę dźwiękową.Michał Siwak – producent, dj., założyciel projektu muzycznego Sinusoidal. Związany ze sceną elektroniczną. Jako dj występował na festiwalach, eventach w kraju i zagranicą (Electronica Festival Istanbul, Era Nowe Horyzonty, Nemiroff Global, Hennessy Artistry). Autor remiksów. kolaborował z takimi artystami jak Antony and the Johnsons, Julia Kent, Muna Zul, The Crystal Method, Fiszemade, Pustki, Novika. Kompozytor muzyki teatralnej. Ma na koncie inscenizacje w Starym Teatrze w Krakowie, Teatrze Wybrzeże w Gdańsku (współpraca z grupą Kormorany) czy w Warszawie i Białymstoku (spektakl taneczny Fizjotopia). Zwycięzca PPA w nurcie OFF w 2009 roku (Vertinsky Project, obecnie Lila Negr). Zawodowo freelancer, producent muzyki komercyjnej do reklam i prezentacji multimedialnych.Adrianna Styrcz – wokalistka. Przygodę muzyczną zaczęła od prywatnych lekcji fortepianu w wieku lat trzech, następnie po ukończeniu państwowej podstawowej szkoły muzycznej w klasie fletu poprzecznego. Pierwsze kroki edukacji wokalnej stawiała u Ewy Kossak, Grażyny Łobaszewskiej, Janusza Józefowicza oraz Janusza Stokłosy. W marcu 2011 upłynęło osiem lat od jej pierwszego solowego występu na Dolnośląskim Festiwalu Piosenki Obcojęzycznej, gdzie została wyróżniona nagrodą Grand Prix; sukcesywnie zajmowała pierwsze miejsca w młodzieżowych konkursach piosenek (w kat.: piosenka kabaretowa, poetycka i anglojęzyczna), zdobyła też nagrodę Grand Prix podczas Przeglądu Piosenek Agnieszki Osieckiej „Bardzo wielka woda”; była półfinalistką popularnego programu rozrywkowego ‘X-factor’. Współpracowała do tej pory z Koleg! Band, Beneficjentami Splendoru, Dj Sickiem, Kulturą Upadłą, Fat Burning Step i HooDoo-Band. Udziela głosu przy produkcji reklam, jingli, słuchowisk dla dzieci i soundtracków.
Krążek „Lee Perry Scratch'a & Dub Syndicate” został ponownie wydany nakładem wytwórni Music On Cd w 2018 roku. Dla tych, którzy znają pracę brytyjskiego dubmeistera i producenta Adriana Sherwooda wiedzą, że współpraca z Lee Perry Scratch'em jest doskonała. Perry i Sherwood połączyli eksperymentalne wpływy z ciężkimi tanecznymi rytmami i czystym śpiewem Lee Scratch Perry'ego, co sprawia ,że jest to album który nie tylko świetnie się słucha, ale także jest bardzo interesujący. Efekty dub-and-fireand-thunder są niesamowite. Jest to album dla każdego fana dub reggae. Skład: Bass – Errol Holt Bębny – Style Scott Gitara – Bingy Bunny, Dwight Klawisze – Dr. Pablo, Kishi Yamamoto (tracks: 3, 7 to 10) Mastered By – Kevin Metcalfe Perkusja – Bonjo Iyabinghi Noah, Lee Perry Fortepian – Steely Producent – Adrian Sherwood, Lee Perry Saksofon – Deadly Headley, Wokal - Lee Scratch Perry Wokal (Harmony) – Akabu (tracks: 3, 4, 9, 10) Tracklista: 1. S.D.I. 2. Blinkers 3. Jungle 4. De Devil Dead 5. Music & Science Lovers 6. Kiss The Champion 7. Allergic To Lies 8. Time Conquer 9. Jungle (Original 7" Version) 10. Jungle (China Wall) 11. Jungle (Big Hot Plate) 12. Jungle (Disco Plate) 13. Night Train
Janusz to wokalista i producent własnych kawałków, muzyk, który tworzy dla siebie i dla ludzi. To, co można usłyszeć na płycie to efekty wieloletniej pracy w studio, przemyśleń i życia, które jest najlepszą inspiracją. Świadome teksty śpiewane do rytmów reggae świadczą same za siebie. Jako człowiek od zawsze otoczony muzyką szukał swojego brzmienia. Odnalazł siebie w muzyce reggae, która znana ze swoich mocnych, zaangażowanych tekstów i uduchowionej wibracji, którą niesie zawsze stała w opozycji do popowych tworów najczęściej spotykanych dziś w eterze. Płyta powstawała przez wiele lat, co świadczy o przemyśleniu i dojrzałości kompozycji. Pierwsze nagrania pochodzą jeszcze z okresu, kiedy muzyk nie wiedział, że nagra album. Nagrania z czasem zaczęły krążyć w obiegu znajomych i napotkały przychylne opinie. Następnie narodził się pomysł nagrania całej płyty. Janusz jako producent, który ma do dyspozycji domowe studio sam zadbał o oprawę muzyczną. Pomagali mu przy tym znajomi muzycy, którzy dogrywali żywe instrumenty. Płyta jest pierwszą w dorobku artysty - zarówno teksty jak i muzyka to wypadkowa jego doświadczeń, pracy i drogi, którą przeszedł dotychczas.Artysta znakomicie odnajduje się podczas koncertów, ma doświadczenie przed wielotysięczną publicznością podczas supportowania m.in. zespołu KULT oraz Buldog.
„Etos 2” to kontynuacja hip-hopowych bitów, jakie można było odnaleźć na poprzednim "Etosie 2010”. Tym razem za produkcję odpowiedzialni są znany z wcześniejszej płyty rapera, z albumu „Profilu Pokoleń”, producent Kuba (Pereł) Perełkiewicz oraz duet The Returners.
Sinusoidal w pierwszej odsłonie był tworem Michała Siwaka i Magdaleny Pasierskiej (obecnie Me Myself and I), głównie hiphopowe bity przeplatały się ze scatowymi partiami wokalnymi Magdy. Po kilkuletniej kooperacji skład rozpadł się na rzecz ich solowych działalności. Michał zaczął współpracę z Natalią Lubrano (Miloopa, Nat Queen Cool) i Jankiem Michalcem (trębacz z Lublina), a następnie z Adrianną Styrcz w projekcie ‘Siwak’; w końcowej fazie to spotkanie doprowadziło do reaktywowania i kontynuacji Sinusoidala. Tym razem aranże ewoluowały w ramach inspiracji duetu nu i funk-jazzem, trip-hopem, ambientem, downtempo i synth-popem. Obecnie Sinusoidal to spokojny ocean dźwięku dopełniony falą lirycznych wokali.Michał Siwak – producent, dj. Założyciel projektu muzycznego Sinusoidal. Związany z wrocławską sceną elektroniczną. Jako dj występował na festiwalach, eventach w kraju i zagranicą (Electronica Festival Istanbul, Era Nowe Horyzonty, Nemiroff Global, Hennessy Artistry). Autor remiksów. Kolaborował z takimi artystami jak Antony and the Johnsons, Julia Kent, Muna Zul, The Crystal Method, Fiszemade, Pustki, Novika. Kompozytor muzyki teatralnej. Ma na koncie inscenizacje w Starym Teatrze w Krakowie, Teatrze Wybrzeże w Gdańsku (współpraca z grupą Kormorany) czy w Warszawie i Białymstoku (spektakl taneczny Fizjotopia). Zwycięzca PPA w nurcie OFF w 2009 roku (Vertinsky Project, obecnie Lila Negr). Zawodowo freelancer, producent muzyki komercyjnej do reklam i prezentacji multimedialnych.Adrianna Styrcz – wokalistka. Przygodę muzyczną zaczęła od prywatnych lekcji fortepianu w wieku lat trzech, następnie po ukończeniu państwowej podstawowej szkoły muzycznej w klasie fletu poprzecznego, zajęła się edukacją wokalną (m.in. u Ewy Kossak, Grażyny Łobaszewskiej, Janusza Józefowicza oraz Janusza Stokłosy). W marcu 2011 upłynęło osiem lat od jej pierwszego solowego występu na Dolnośląskim Festiwalu Piosenki Obcojęzycznej, gdzie została wyróżniona nagrodą Grand Prix; sukcesywnie zajmowała pierwsze miejsca w młodzieżowych konkursach piosenek (w kat.: piosenka kabaretowa, poetycka i anglojęzyczna), zdobyła też nagrodę Grand Prix podczas Przeglądu Piosenek Agnieszki Osieckiej „Bardzo wielka woda”; była półfinalistką popularnego programu rozrywkowego ‘X-factor’. Współpracowała do tej pory z Koleg! Band, Beneficjentami Splendoru, Dj Sickiem, Kulturą Upadłą, Fat Burning Step i HooDoo-Band. Udziela głosu przy produkcji reklam, jingli, słuchowisk dla dzieci i soundtracków.Tracklista:1. This Side2. Cookie with a surprise3. Lullaby4. The One5. In This World
Reedycja albumu z 1998 roku. „Good Humor” to album daleki od ciężkich brzmień. To z pewnością „najczystsze” i najlżejsze dzieło w dorobku grupy. Fani zespołu z pewnością dostrzegą tę czystość i skupienie na elektronicznej aranżacji całości albumu, ale także sekcji dętej czy bujającego basu, który wprowadził tu szwedzki producent Tore Johansson.