1. Tam Ta Da Dam2. Tylko Popatrz3. Do Dna4. Trzy Kropki…5. Na Dobre I Złe6. Pytanie O Zmroku7. Święty Związek8. Pajęczyny9. Mój Mózg10. Piosenka Dla Anioła11. Bliżej Nieba12. Gdzie Są Kwiaty
Pytanie "Od czego zacząć?" jest często stawiane przez wielu słuchaczy i wykonawców, którzy dopiero zapoznają się z konkretnym instrumentem. Seria "Best Loved" firmy Naxos stanowi w jakimś stopniu pomoc w tej sprawie. Jest ona doskonałym wprowadzeniem do stylu i specyfiki muzycznych instrumentów. Niniejsza płyta poświęcona jest altówce.
Pytanie "Od czego zacząć?" jest często stawiane przez wielu słuchaczy i wykonawców, którzy dopiero zapoznają się z konkretnym instrumentem. Seria "Best Loved" firmy Naxos stanowi w jakimś stopniu pomoc w tej sprawie. Jest ona doskonałym wprowadzeniem do stylu i specyfiki muzycznych instrumentów. Niniejsza płyta poświęcona jest organom.
Zespół Verba zapowiada nadejście kolejnego albumu. 20 kwietnia ukazuje się płyta zatytułowana "Kartki Twojego Pamiętnika", która powstała we współpracy Bartłomieja Kielara z Przemysławem Malitą. Na albumie zespół pozostaje wierny swoim ideałom i tematyce, z którą jest związany od wielu lat. To niepokorna i romantyczna opowieść z nutą nostalgii, która jest bardzo charakterystyczna dla tej twórczości. Każdy z nas zadaje sobie to jedno ważne pytanie, czy nadal wierzyć ślepo w to, co podpowiada serce, czy może jednak zawierzyć własnej logice. Podążać dalej drogą intuicji czy zważać na konkretne fakty. Na kanale You Tube pojawił się już promo mix, który nakreśla mocno klimat albumu.
Milan Records zaprasza do wysłuchania albumu vinyl „Le Bureau des Légendes - Saison 5 (Original Series Soundtrack)” – polski tytuł serial „Biuro szpiegów”. Serial opowiada historię oficera francuskiego wywiadu, który wraca do domu po sześciu latach spędzonych na misji w Syrii. Jako uczestnik tajnej misji pracował nie tylko pod fałszywym nazwiskiem ale przyjął całkowicie inną tożsamość i udawał kogoś, kim nie jest. Powrót do Francji przyniesie kolejne dla niego wyzwania. Niełatwo będzie odpowiedzieć na pytanie, kim się jest naprawdę. Niełatwo zrezygnować z pracy w wywiadzie i zostawić bez pomocy przyjaciela, który zaginął w Algierii. Niełatwo przestawić się wyłącznie na szkolenie młodej, pięknej dziewczyny. Tracklista: Side A 1. Inform 570 2. Ultima 591 3. Frost 4. Trone 10 5. Light 540 6. Ultima 597 7. Inform 5221 8. Guts 13 Side B 1. Light 44 2. Guts Wave 22 3. Fronde 10 4. Research 518 5. Research 54.2 6. Light 542 7. Finale
Pytanie "Od czego zacząć?" jest często stawiane przez wielu słuchaczy i wykonawców, którzy dopiero zapoznają się z konkretnym instrumentem. Seria "Best Loved" firmy Naxos stanowi w jakimś stopniu pomoc w tej sprawie. Jest ona doskonałym wprowadzeniem do stylu i specyfiki muzycznych instrumentów. Niniejsza płyta poświęcona jest wiolonczeli.
Płyta „Radosna Światłości” wydana po raz pierwszy w 2002 roku, wraca w 2019 roku w nowej odsłonie. Przygotowaliśmy drugie wydanie cenionej płyty, które zawiera opakowanie digipack z uszlachetnieniami, podkreślającymi ornamenty projektu, stworzonego przez Katarzynę Bruzdę. Teologia Wielkiej Soboty jest próbą odpowiedzi na pytanie, które rozbrzmiewa w sercach wierzących wszystkich czasów, na pytanie, które nierozerwalnie złączone jest z sensem życia każdego człowieka. Jest to pytanie, które stawiali sobie uczniowie schodzący z Góry Przemienienia: „Co znaczy powstać z martwych?” (Mk 9, 10). Odpowiedź może być tylko jedna: spójrzcie na Chrystusa! Nie możemy pozwolić sobie na wygodę przyzwyczajenia się do faktu Zmartwychwstania, jest to bowiem rzeczywistość ciągle niepojęta i niemożliwa do opisania. Tak jak uczniów, musi nas ciągle ogarniać zdumienie i zaskoczenie - to wydarzenie nie ma żadnej analogii w historii. Właśnie dlatego w tekstach pieśni, prowadzących nas przez celebrację Wigilii Paschalnej, tyle symboli i przenośni, które próbują przybliżyć nas do Tajemnicy. Środkiem wyrazu dla tych Tajemnic jest śpiew, którym Kościół zawsze próbował wypowiedzieć Misterium, którego wyrazić nie sposób. Śpiew wprowadza Wspólnotę Liturgii w jedność z Bogiem, w którą wierzy, ale której zrozumieć nie potrafi. Tak oto powstały pieśni zapisane na tej płycie. wykonawcy: Bracia dominikanie, Schola Dominikańska z Krakowa Tracklista: 1. Radosna Światłości 2. Alleluja 3. Chrystus Pan Zmartwychwstał 4. Oto jest dzień 5. Ty mieszkasz pośród nas 6. Będę śpiewał 7. Alleluja 8. Chrystus zmartwychwstan jest 9. Wesel się nieba Królowo 10. Oto jest dzień II 11. Oto są baranki 12. Regnavit 13. Zwycięzca śmierci 14. Hosanna 15. Wesoły nam dzień dziś nastał
Pytanie "Od czego zacząć?" jest często stawiane przez wielu słuchaczy i wykonawców, którzy dopiero zapoznają się z konkretnym instrumentem. Seria "Best Loved" firmy Naxos stanowi w jakimś stopniu pomoc w tej sprawie. Jest ona doskonałym wprowadzeniem do stulu i specyfiki muzycznych instrumentów. Niniejsza płyta poświęcona jest harfie.
Płyta „W stronę światła”, jest swoistym debiutem Oli Mojsy w nowej roli: wokalistki, autorki tekstów i muzyki z pogranicza klasyki i rozrywki. To nie jest zwykły koncert z popisem wokalnym, jakich ma ona wiele w swoim dorobku artystycznym. Jest to zaproszenie do intymnego świata poezji, w którym nadzieja i miłość zwyciężają wszystkie życiowe przeszkody. Ten śpiew ma zapalić światło, które nie zgaśnie. Oby tak się stało.Ola Mojsa (Aleksandra Bubicz) - śpiewaczka operowa, na co dzień wykonuje typowo klasyczny repertuar. Obecnie dr hab. Akademii Muzycznej im. Grażyny i Kiejstuta w Łodzi, wcześniej pracownik Wydziału Artystycznego UMCS w Lublinie, ponadto śpiewaczka operowa, od 1993 roku solistka Warszawskiej Opery Kameralnej. Współpracowała z wieloma Operami i filharmoniami, również zagranicznymi. Za swoją pracę artystyczną otrzymała m. in. wyróżnienie na I Wydziałowym Konkursie Mozartowskim (AM Gdańsk 1991), Medal Brązowy za Długoletnią Służbę (2011), Odznaczenie PTSR –„Ambasador SM” (2012). Na co dzień wykonuje typowo klasyczny repertuar.Aleksandra Bubicz-Mojsa (Ola Mojsa)Komentarz do płyty „W stronę światła”:Tworzeniem tekstów zajmuję się od wielu lat, jest to moja pasja nie związana bezpośrednio z wykonywanym zawodem. Pomysł na płytę powstał 5 lat temu, ale niektóre teksty i melodie powstały dużo wcześniej. Projekt „W stronę światła” powstał z głębokiej potrzeby, był to swoisty imperatyw pochodzący „z góry”. Podczas rekolekcji dla kobiet poczułam się szczególnie zachęcona do stworzenia czegoś typowo kobiecego, ulotnego, opowiadającego o małych zwykłych sprawach. Nie dzielę życia na sfery sacrum i profanum, duchowość przenika wszystkie jego dziedziny. W zamierzeniu jest to płyta dla kobiet stworzona przez kobietę. Chciałam, aby działała kojąco, była pomocą w uzyskaniu relaksu i odprężenia. Układ piosenek jest przemyślany. Ma on prowadzić słuchacza od bardziej świeckich „klimatów”, poprzez okres poszukiwań aż do piosenek typowo religijnych. Odzwierciedla drogę, którą przeszłam w moich poszukiwaniach celu i sensu, który odnalazłam w Bogu. Z tego powodu płyta jest bardzo osobista, czasem naiwna, czasem drapieżna w charakterze. Opowiada o pewnej kobiecie, która kocha, czasem nienawidzi, często zmaga się z codziennością i w końcu odnajduje to co najważniejsze. Pomyślałam, że być może wiele osób przerwie słuchanie po kilku pierwszych utworach, ale może znajdą się też tacy, którzy wyruszą ze mną „w stronę światła” i dotrą do ostatniej piosenki. Może coś ich zaintryguje, może da do myślenia. Chciałam tej muzyce nadać wymiar ewangelizacyjny, ale nigdy nie nachalny. Na pewno ten przekaz jest prawdziwy, bo jest mój osobisty, ja przez to przeszłam i mogę o tym zaświadczyć. Jestem wśród tych, którzy nie zdecydowali się na emigrację, „od zawsze” mieszkam w Polsce, od wielu lat w Warszawie. Kiedyś obejrzałam film „Pod dachami Paryża”. Pomyślałam, że pod dachami Warszawy też jest fajnie i można o tym zaśpiewać. Piosenka „Chodź obudzę jutrzenkę” mówi o tym co w kobiecości kruche, delikatne, co trzeba pielęgnować i nie wolno się tego wstydzić. „Diaspora” to hołd dla Izraelitów, którzy przez wieki wiązali swoje losy z polską ziemią, o tęsknocie za domem, o poszukiwaniu tożsamości i miłości do Polski. „Gorzkie gody” to na poły żartobliwa a na poły groteskowa opowieść o niespełnionej miłości. Od następnej piosenki w muzyce pojawiają się nuty niepokoju, narasta nastrój niepewności, lęku, braku oparcia, po których następują utwory wprowadzające klimat nadziei. Chociaż płyta w ogólnym założeniu ma trafić do kobiecego odbiorcy, mam nadzieję, ze spodoba się także Panom. Pozwólcie jednak, że na koniec skieruję kilka słów bezpośrednio do Pań:Tak, to dobry czas, żeby posłuchać muzyki. Czego szukasz? Może znajdziesz to czego chcesz. Ukojenie/spokój? Refleksja? A może poczujesz, że nie jesteś sama. Może boli Cię dzisiaj głowa. Może pranie nie włączone, a Ty nie masz siły się ruszyć. Znowu codzienna krzątanina, wiatr we włosach, szybujące latawce, a ty stoisz przed otwartą szafą i odwieczne pytanie, w co się ubrać. Rzeczy, paragrafy, sprawy, chwasty zabierają Ci drogocenny czas. Może za dużo wszystkiego, może czas na wakacje a nie ma czasu, może ręce błądzą po pustym miejscu obok. Może zadajesz sobie pytanie po co żyć. Nudne, smutne, otrzaskane, wyświechtane pytanie. Życie jako dar niezasłużony, przespany lub „zbaraniały” z zachwytu a może ze strachu. Tory kolejowe, które dokądś prowadzą. Szalone lata dwudziestego pierwszego już wieku. Wiem, bo sama przez to przeszłam. Nie jesteś sama.
Byli punkowcami, gdy ponad dziesięć lat temu zaczynali karierę w Toronto i pozostali punkowcami nawet gdy wspięli się na wyżyny kariery, o której nigdy nie śnili. Jak zostać punkowym zespołem, równocześnie pojawiając się na okładkach magazynów, czy dzieląc scenę na stadionach z Foo Fighters? To pytanie Fucked Up zadawali sobie nagrywając „Glass Boys”. Odpowiedzią okazał się gwałtowny, triumfalny rockowy album.