Pytanie "Od czego zacząć?" jest często stawiane przez wielu słuchaczy i wykonawców, którzy dopiero zapoznają się z konkretnym instrumentem. Seria "Best Loved" firmy Naxos stanowi w jakimś stopniu pomoc w tej sprawie. Jest ona doskonałym wprowadzeniem do stulu i specyfiki muzycznych instrumentów. Niniejsza płyta poświęcona jest mandolinie i lutni.
„Być może to mój najbardziej osobisty projekt ze wszystkich, jakie dotąd robiłam” tak amerykańska mezzosopranistka, Joyce DiDonato, opisuje In War and Peace - Harmony through Music. Jeśli chodzi o zbiór arii z oper barokowych, to jej ambicje są są konkretne i poważne.Wokół nas nic nie wydaje się stabilne, a ona ma nadzieję, że pomoże nam znaleźć odpowiedź na niezwykle ważne pytanie: ”Jak można odnaleźć spokój w środku chaosu?"
Byli punkowcami, gdy ponad dziesięć lat temu zaczynali karierę w Toronto i pozostali punkowcami nawet gdy wspięli się na wyżyny kariery, o której nigdy nie śnili. Jak zostać punkowym zespołem, równocześnie pojawiając się na okładkach magazynów, czy dzieląc scenę na stadionach z Foo Fighters? To pytanie Fucked Up zadawali sobie nagrywając „Glass Boys”. Odpowiedzią okazał się gwałtowny, triumfalny rockowy album.
Odkąd odnalazłem informację, że Franciszka Raczkowskiego inspirują Michel Wintsch i Keith Jarrett, łatwiej mi zrozumieć, skąd taka szczegółowość w jego muzyce. Ta wiedza nie zmienia mojego rozumienia jego twórczości, a tym bardziej nie wpływa na odbiór tej płyty, lecz stanowi znakomity punkt wyjścia do szukania odpowiedzi na ważniejsze pytanie, co stanowi o wyjątkowości Franciszka Raczkowskiego.
Co warto wiedzieć nabywając tę płytę: 1. Voo Voo jest jednym z najbardziej wszechstronnych polskich zespołów. 2. A Wojtek Waglewski jest jednym z najbardziej oryginalnych autorów i kompozytorów. 3. W jego najnowszych dokonaniach, na plan pierwszy, wysuwa się przejrzystość rysunku melodycznego... Tę spotykamy - a niejednokrotnie bliżej poznajemy - na całym "21". 4. "21" to zbiór przekrojowy, zawierający największe "Voo Voo przeboje". Od "F-1" (najstarszy utwór znajdujący się na tej płycie), po "Turczyńskiego" (najmłodszy utwór, z tych już "historycznych", zarejestrowanych na tej płycie). 5. Voo Voo nie byłoby sobą, gdyby do takiegoż przekroju nie dorzuciło swych kilku wystąpień prapremierowych. 6. "21" to projekt wyjątkowy, zrealizowany z towarzyszeniem Orkiestry Kameralnej Miasta Tychy "Aukso" pod dyr. Marka Mosia. Aukso to wielka otwartość na muzykę, także na muzykę nową. Jest to ciekawość wciąż nie tak powszechna w środowisku muzyków wykształconych klasycznie... Grają Mozarta. Grają z Tomaszem Stańko. Wsłuchują się, obserwują, przeróżne, często krańcowo odmienne, pola rozwoju kultury... 7. Podobna otwartość cechuje i dwie gwiazdy zaproszone do "21": Małgorzatę Walewską i Tomasza Stańko. Ich udział jest tu bardziej symboliczny, są niewątpliwie płyty ciekawą ozdobą. 8. Instrumentacji na Voo Voo i Aukso dokonali Mateusz Pospieszalski i Karim Martusewicz. Dzięki ich wrażliwości i pomysłowości (bo pewnych rozwiązań muzycznych nie można nauczyć), dzięki ich poczuciu (przeczuciu?) jedności tworzywa muzycznego (bo z tej jedności wyrastają wszak i harmonia i melodia w muzyce) "21" jest spotkaniem naturalnym, w swej naturalności prostym. Nie drażniącym więc jakimś "przekombinowaniem", tak charakterystycznym dla różnych artystów i ich "okazjonalnych kaprysów"... 9. "21" to jasność i pewność. Dojrzałość - zwieńczenie jakiegoś procesu, jakiejś drogi. 10. Bo "21" ma w sobie coś i z ducha Koncertów WOŚP. Tych świątecznych - Wielkanocnych i Bożonarodzeniowych. Tam właśnie, choć przecież i znacznie wcześniej, na początku lat 90. (kiedy to Voo Voo zaczęło wspólnie koncertować z kwartetami smyczkowymi) należy szukać najpierwszych pomysłów zrealizowanych w pełni teraz - na przełomie 2005/06. 11. Fani Voo Voo (co już zdążyło oznajmić niejedno czasopismo periodyczne) to szczęśliwi ludzie. To szczęście bierze swój początek jakże często z pytań: Co to? Czy to Voo Voo? I tu też... Od pierwszych dźwięków, od klasycznego oboju, w walczyku "Jesteś fajna kobieta", zadajemy sobie pytanie: To Voo Voo jest? 12. To pytanie musi powrócić - przynamniej kilkakrotnie - podczas uważnej lektury "21"... 13. Kiedy dumamy przy przeszywającym i wielkim "Zbiera mi się", albo przy mollowej, wzruszającej części "Łobi Jabi". 14. Kiedy zdumiewamy się zupełnie nowym swingiem np. "Papierosów i ginu", albo "bardzo esencjonalnej herbaty" ("F -1"). 15. I kiedy uśmiechamy się -chyba najbardziej w dur!- przy dynamicznej, mocnej, pełnej fanfar obietnicy... "Jak gdyby nigdy nic"... 16. Dla wielu z nas, niemałym zaskoczeniem tejże obietnicy (ale i całego "21") jest tak wyraźne użycie (raz punktowo, raz melodycznie) klasycznych instrumentów dętych: fletów poprzecznych, obojów, trąbek i puzonów. 17. Z drugiej strony - i tu szczęście jest niemniejsze - wystarczy, żeby Mateusz zagrał kilka pierwszych nut "Sfory zmor" (a potem mistrzowskie saksofonowe solo w tejże) żeby nie było wątpliwości żadnych, że to wciąż jedyne w swoim rodzaju Voo Voo jest. 18. To samo dotyczy Wojtkowej gitary - wirtuozowskiej i lekkiej, np. w "Odpływie", czy "Nabroiło się". 19. "21" nie jest jednak wydawnictwem "tylko dla fanów Voo Voo!" Kto wie, która z zawartych tu historii może uwieść nieznajomego? 20. "Duże Voo Voo" - powiedzą jednak bardziej fani niż nieznajomi... 21. Ale i jedni i drudzy mogą mieć podobną trudność z dopowiadaniem czegokolwiek więcej...
Płyta jest niezwykła. Muzyka jest tu trudnym do zdefiniowania zjawiskiem i prawdopodobnie niewielu z nas miało w życiu okazję spotkać się z czymś podobnym. Decydując się na słuchanie, musimy być świadomi, że znajdziemy się pod wpływem nadzwyczajnej, nieokreślonej siły, zdolnej sforsować bramę, za którą sami przed sobą kryjemy naszą podświadomość . Należy tu jasno zadać pytanie, czy jesteśmy gotowi na taką podróż do wnętrza własnego ja.
„Matronika” to debiutancki album zespołu SALK (Selkie And the Lighthouse Keepers), ukazujący się pod szyldem wytwórni Nextpop. To również tytuł pierwszego singla zapowiadającego album – utworu, który zespół wykonał na Festiwalu Debiutów w Opolu (2016). Ich występ określono mianem najbardziej tajemniczego i elektryzującego. W wywiadach, na pytanie, jak jednym zdaniem określiliby swoją twórczość, odpowiadają: ”elektroniczna ryba głębinowa, która lubuje się w szpinaku i oszałamia basem przypadkowo napotkane meduzy…”
Jest to debiutancka płyta Charlesa-Antoine’a Duflot - francuskiego wiolonczelisty, laureata wielu prestiżowych nagród. Projekt jest intrygujący. Jako pierwsze wybrzmiewają recercady Diego Ortiza (ok. 1510- ca. 1570). Wiolonczeliście towarzyszy zespół złożony z klawesynu, lutni, gitary oraz instrumentów perkusyjnych. Następnie słyszymy tytułowy utwór napisany przez Isabel Mundry (*1963) na zlecenie Kulturkreis der Deutschen Wirtschaft w 2013 roku.Przeskok stylistyczny jest ogromny. Po czym wracamy do wieku XVIII i solowej "VI Suity BWV 1012" Johanna Sebastiana Bacha napisanej na wiolonczelę solo. Jest to suita, które od lat prowokuje pytanie: Na jaką wiolonczelę Bach napisał ten instrument? Duflot wykonuje ten utwór na wiolonczeli piccolo. Płytę zamyka "Sonate fur Violoncello und Klavier" Francisa Poulenca (1899-1963). Elementem spajającym tę "muzyczną mieszankę" jest wiolonczela, a solista jawi się tu jako muzyk o nieograniczonej ciekawości w doborze repertuaru, który ma do przekazania przemyślany sposób jej prezentacji.
Album jednej z najbardziej charyzmatycznych postaci młodej polskiej sceny jazzowej, to nie tylko hołd złożony kobiecości, ale także godzina pełna emocji, znakomitego brzmienia, pięknych melodii i wirtuozerii.Tak o albumie mówi Wojtek Mazolewski: „Oddaję w Wasze ręce płytę pełną pasji i emocji. Zabieram Was w podróż. Odwiedzając kolejne inspirujące miejsca, zastanawiam się, kim jest Polka w dzisiejszym świecie?...Ta nostalgiczna, szalona i kontemplacyjna muzyczna opowieść jest naszą odpowiedzią na to pytanie. Polka to dla mnie synonim wielkiej mocy i życiowej energii. To uosobienie piękna, odwagi i pasji. Ta płyta to hołd dla wszechobecnej kobiecej aury. Emanuje z niej miłość i ciepło. Z tym kojarzy mi się pierwiastek kobiecy, który wiruje w moim życiu od zawsze, wiele mu zawdzięczam".
Niecodzienny musical – mix różnych muzycznych gatunków, mitu i współczesności. I podstawowe pytanie – gdybyśmy mieli dokonać wyboru pomiędzy wolnością a bezpieczeństwem, co byśmy wybrali?