Jedna z pionierek berlińskiej sceny techno prezentuje swój siódmy album. To jest Ellen Allien, to jest Berlin i to jest "Nost". Trzypłytowy czarny winyl.
MU to najnowszy projekt songwritera Tymona Tymańskiego i producenta Marcina Gałązki, założony wspólnie z młodymi liderami trójmiejskiej sceny DRA (nowej trójmiejskiej sceny okołojazzowej). Oprócz Tymańskiego i Gałązki w formacji MU znaleźli się pianista i wokalista Szymon Burnos (Algorytm, Tomasz Chyła Quintet), saksofonista Michał Jan Ciesielski (Quantum Trio, Inner Out) oraz perkusista Jacek Prościński (Reni Jusis, Lasy). Muzyka kwintetu operuje bardzo szeroką i zróżnicowaną gamą międzygatunkową, naturalnie przechodząc od synthpopowych ballad i wpadających w ucho piosenek w klimacie postrocka, poprzez trudniejsze utwory w stylistyce avant rocka, modern jazzu i free improv, do złożonych, instrumentalnych form, wzbogaconych współczesną, eksperymentalną elektroniką. Na debiutanckiej płycie MU znalazło się dziesięć utworów, które Tymański napisał specjalnie z myślą o tym, międzypokoleniowym projekcie. Osiem z nich zaśpiewał lider, dwa (synthpopowy "Remedy" oraz balladę "Free Fall") - wykonał pianista Szymon Burnos.
Wydawnictwo American Epic: The Soundtrack to ścieżka dźwiękowa, na której znalazły się unikalne nagrania pochodzące z głośnego filmu dokumentalnego opowiadającego o początkach amerykańskiej muzyki. Na albumie znalazł się szeroki zakres muzyki, która stała się kamieniem milowym dla współczesnej amerykańskiej sceny muzycznej. Usłyszymy tu utwory, które wykonują m.in.: The Carter Family, Mississippi John Hurt, Charley Patton, Sister Rosetta Tharpe oraz wielu innych.
Szczecińscy Kolaboranci powstali w 1986 roku i przez niemal dekadę byli jednym z tych zespołów, które kształtowały wizerunek polskiej sceny niezależnej. Pierwotnie zainspirowani dokonaniami Dezertera nie byli jedynie naśladowcami szybko wypracowując własny, niepodrabialny styl, zręcznie poruszając się między punk rockiem i hardcore-punkiem, zdobywając sobie uznanie publiczności, której nie wystarczają proste i łatwe piosenki.Po okresie samodzielnego publikowania własnych nagrań, w okresie 1990-1995 grupa szybko dorobiła się czterech cenionych do dziś albumów wydanych przez firmy Arston, Universal i MTJ. W tym czasie Kolaboranci stali się wylęgarnia muzycznych talentów, a byli muzycy zespołu przewinęli się przez wiele istotnych projektów (Wilki, Albert Rosenfield, Dum-Dum) i do dzisiaj stanowią o wizerunku krajowej sceny rockowej występując w takich formacjach jak Hey, Dezerter czy Indios Bravos. Paradoksalnie fakt ten zaważył na losach grupy, która zawiesiła działalność w 1995 roku.Zespół wznowił ją w roku 2006 jednak rok później musiał zaprzestać aktywności ze względu na kłopoty zdrowotne Przemysława Thiele, lidera i jedynego oryginalnego członka grupy.Kolaboranci powrócili ponownie na scenę w roku 2009 zaliczając kolejne udane koncerty i myśląc o tym, aby z jednej strony przypomnieć się swojej starej publiczności, a z drugiej sprowokować zainteresowanie młodszych słuchaczy.
Reedycja albumu, o którym tak napisał Wojciech Młynarski w książeczce płyty: „Szanowni Państwo, oddając Wam do rąk tę płytę z moim recitalem nagranym w Teatrze „Ateneum” (…) pozwolę sobie w paru sowach opowiedzieć jak doszło w ogóle do nagrania tej płyty? Otóż na „Scenie 61” Teatru „Ateneum” grany był spektakl pt. „Brel”, który tłumaczyłem i współreżyserowałem. Pewnego dnia z tzw. „przyczyn losowych” trzeba było odwołać kilka spektakli z rzędu. Zaproponowałem wówczas Panu Dyrektorowi Januszowi Warmińskiemu , że damy wieczorem ogłoszenie: „W tym miejscu spektaklu pt. „Brel” z przyczyn takich to a takich dany będzie Recital W. Młynarskiego lub kasa zwraca za bilety”. Nikt do kasy nie poszedł, a dyr. Warmiński wprowadził mój recital do stałego repertuaru „Sceny 61”., aż do otwarcia „Sceny na Dole” Teatru „Ateneum”, gdzie przeniosłem się z nowym programem. (…) Mój recital współtworzy, akompaniując mi na fortepianie Tadeusz Suchocki. Kompozytor, aranżer, pianista. Postać barwna, reprezentant ginącego już kunsztu solowego akompaniamentu do piosenki kabaretowej i literackiej. Wilnianin, wykształcony pianista konserwatoryjny, ale i współzałożyciel słynnego klubu jazzowego „Melomani”. Jazzman spod znaku warszawskiej „YMCA”, o którym wspomina Tyrmand w swych pamiętnikach, ale i dyrygent Mazowsza, współpracownik Miry Zimińskiej. A przede wszystkim stary wyga kabaretowy: z J. Wasowskim i J. Abratowskim akompaniował w „Szpaku”, przez 10 lat współtworzył „Dudka”. Pan Suchocki przy klawiaturze to wyczucie stylu i wielka muzyczna kultura, to elegancja i wdzięk. Warto podkreślić, że mamy z Panem Suchockim wspólne upodobania muzyczne: lubimy stary dobry swing i bossa-novę, lubimy kiedy muzyka skrzy się poczuciem humoru tak jak w niezapomnianych kompozycjach Jerzego Wasowskiego. Szanownym Państwu życzę miłej zabawy i… Róbmy swoje!” Nagrania recitalu dokonano 28-29 stycznia 1986 roku.
To nie jest zbiór tradycyjnych piosenek, choć fragmenty, z których pochodzą, oryginalnie wywodziły się z przykładów tradycyjnych form. Te fragmenty zostały tak pocięte i przearanżowane, by tworzyły jedną, spójną całość. Podobnie jak w przypadku filmu, gdzie sceny przechodzą jedna w drugą, przenoszą się wstecz w czasie i wybiegają w przyszłość. Postacie pojawiają się i znikają, czekają w cieniu lub nagle pojawiają się w światłach reflektorów na froncie sceny. To światłocień, piaskowy świat, w którym muzyka jest zarówno ścieżką dźwiękową, jak i scenariuszem. Stworzony i nagrany w przeciągu osiemnastu miesięcy - jest najdłuższym solowym albumem Hammilla - przyniósł wiele zwrotów i transformacji, zanim zyskał ostateczną formę. To nie jest concept album, a jednak przynosi poszarpane dźwiękowe pejzaże, niejasne postacie i nieuchwytne miejsca, które sprawiają, że bliżej mu do świata filmu, niż typowych piosenkowych narracji.
"ZDR" to drugi wyprodukowany krążek grupy ZDR. Wydawnictwo ujrzało światło dzienne w 2011 roku dając słuchaczom kultowe dzisiaj numery "Życia Stara Szkoła", czy "Nie mów nic nikomu". Gościnnie na płycie pojawia się plejada reprezentantów ulicznej sceny rap jak: Kali, Lukasyno, RPK, Dudek P56 czy też Nizioł. Krążek ugruntował pozycję ZDR wśród czołowych ekip rapowych w Polsce.
Dekadę po sukcesie albumu In Concert mistrz András Schiff kontynuuje swą dokumentację muzyki Roberta Schumanna na dwupłytowym albumie nagranym w Neumarkt’s Reitstadl.Płyta zawiera: Papillons op. 2, Sonatę fortepianową fis-moll op. 11, Sceny dziecięce op. 15, Fantazję C-dur op. 17, Sceny leśne op. 82 i Temat z wariacjami (Geistervariationen).24-stronicowa książeczka w języku angielskim i niemieckim zawiera tekst Andrása Schiffa, komentarz Wolfa-Dietera Seifferta poświęcony kompozycjom Schumanna, facsimile wybranych stron rękopisów oraz fotografie artystów autorstwa Nadii Romanini.CD 1:Papillons op. 21-12Introduzione. Moderato – 1.PrestissimoPrestoSemplicePrestissimoVivoFinaleKlaviersonate fis-moll op. 1113 I. Introduzione. Un poco Adagio – Allegro vivace14 II. Aria15 III. Scherzo e Intermezzo. Allegrissimo16 IV. Finale. Allegro un poco maestosoKinderszenen op. 1517. Von fremden Ländern und Menschen18. Curiose Geschichte19. Hasche-Mann20. Bittendes Kind21. Glückes genug22. Wichtige Begebenheit23. Träumerei24. Am Camin25. Ritter vom Steckenpferd26. Fast zu ernst27. Fürchtenmachen28. Kind im Einschlummern29. Der Dichter sprichtCD 2:Fantasie C-Dur op. 171. I. Durchaus phantastisch und leidenschaftlich vorzutragen2. II. Mäßig3. III. Langsam getragen (ursprüngliche Fassung)Waldszenen op. 824. Eintritt5. Jäger auf der Lauer6. Einsame Blumen7. Verrufene Stelle8. Freundliche Landschaft9. Herberge10. Vogel als Prophet11. Jagdlied12. AbschiedThema mit Variationen (Geistervariationen) (1854)13. Tema. Leise, innig14. Var. I15. Var. II. Canonisch16. Var. III. Etwas belebter17. Var. IV18. Var. V19. Anhang:Fantasie C-Dur op. 17III. Langsam getragen (Fassung letzter Hand)
Miles Mitchell aka Mr. Mitch wydał swój drugi album "Devout". Chodzi o miłość, lojalność, rodzinę i początek i koniec relacji, z nadrzędnym tematem o zostaniu ojcem, wszystko dostarczane z ciepłem i emocjami. Miles nawet śpiewa, podobnie jak jego najstarszy syn Milo na jednym utworze. Mówi: "Wszyscy znamy stereotyp czarnego ojca z wieloma dziećmi z wieloma partnerkami, którzy są nieobecni w życiu dziecka, widzimy to konsekwentnie w kulturze popularnej. Chcę walczyć z alternatywą, która dla mnie jest po prostu normalna. " Poza tym, że jest producentem Miles jest współzałożycielem Boxed Nights, które były szczelnym inkubatorem sceny muzycznej przeznaczonej głównie do przemyślenia i poszerzenia tego, co oznacza grime. Tracklista: 1. Intro 2. Priority 3. Lost Touch 4. Fate 5. If I Wanted 6. VPN 7. My Life 8. Pleasure 9. Honor Oak 10. Our Love 11. Black Tide 12. Oscar
Seria Original Album Classics prezentuje trzypłytowe wydawnictwo legendy lat osiemdziesiątych, brytyjskiej grupy Wham! Ten popowy zespół stworzony przez George'a Michaela i Andrew Ridgeleya działał w latach 1981-1986, ale ich piosenki wciąż należą do najpopularniejszych przebojów tanecznej sceny muzycznej.