Kantaty Jana Sebastiana Bacha skomponowane podczas jego pobytu w Lipsku na stanowisku kantora kościoła Św. Tomasza. Wykonawcy to soliści i zespół Collegium Vocale Gent pod dyrekcją Philippe'a Herreweghe.
Muzyka Savany to piękne melodie i niezwykle kunsztowne, dopracowane aranżacje oparte głównie o niezliczone partie gitar Krzysztofa Jarkowskiego. To przebojowy potencjał godny Dire Straits i progresywne, melodyjne inklinacje z najlepszych płyt Camel. To jeden z klejnotów polskiego rocka lat 80., który przegrał wyścig na najwyższe miejsca list przebojów, bo... śpiewali po angielsku. Savana to wynik spotkania wszechstronnego, trójmiejskiego gitarzysty Krzysztofa Jarkowskiego i obdarzonego ciekawą barwą głosu wokalisty Marka Tomaszewskiego, który – wychowany w Stanach Zjednoczonych – dysponował prawdziwym, amerykańskim akcentem. W 1984 roku zespół na zlecenie polonijnej firmy Arston nagrał swój debiutancki – i jak się miało okazać – jedyny album. W 1985 roku muzycy próbowali jeszcze raz swoich sił – tym razem śpiewając po polsku. Na przeszkodzie stanęła tym razem... zmiana na stanowisku przywódcy KPZR. Album „Savana” ukazuje się po raz pierwszy na płycie CD, wzbogacony o dwa nagrania dodatkowe i obszerną książeczkę dokumentującą zawiłe losy grupy. Skład: Marek Tomaszewski – śpiew, gitara Krzysztof Jarkowski – gitary, instr. klawiszowe Wiesław Cybulski – gitara basowa, fortepian Andrzej Kalski – perkusja.
W epoce romantyzmu wielu wybitnych instrumentalistów zajmowało się również kompozycją, pisząc przede wszystkim na swój instrument. Większość tych twórców pozostaje dziś zapomniana, wśród nich jest Carl Daniel Lorenz. Jego nazwiska nie znajdziemy w żadnej muzycznej enycklopedii czy leksykonie. Długotrwałe poszukiwania oraz kwerendy w niemieckich bibliotekach pozwoliły jednak dotrzeć do kilku podstawowych informacji na jego temat. Piotr Pożakowski - absolwent Akademii Muzycznej im. S. Moniuszki w Gdańsku w klasie waltorni prof. Edwarda Danieckiego. Podczas studiów był stypendystą Ministerstwa Kultury i Sztuki. Od 1993 roku jest członkiem orkiestry Polskiej Filharmonii Bałtyckiej w Gdańsku, z którą występuje na wielu koncertach w kraju i za granicą. Ponad 100 razy występował na recitalach solowych i koncertach kameralnych. Działalność artystyczną łączy też z pracą pedagogiczną w Szkole Muzycznej I i II st. w Gdyni. Prowadzi też klasę waltorni w Akademii Sztuki w Szczecinie, gdzie pracuje na stanowisku adiunkta.
D’Agincour był prawdopodobnie uczniem Jacques'a Boyvina, organisty Katedry Najświętszej Marii Panny w Rouen. Później przeniósł się do Paryża, aby doskonalić swoje umiejętności gry na organach u królewskiego organisty nadwornego Nicolasa Antoine Le Bègue. 6 grudnia 1701 po próbnym występie został mianowany organistą kościoła Sainte-Madeleine-en-la-Cité i pozostał na tym stanowisku do 12 września 1706. Po zgonie Jacques'a Boyvina 30 czerwca 1706 d’Agincour objął jego stanowisko i pozostał na tym stanowisku przez 52 lata. Jednocześnie sprawował obowiązki organisty królewskiego opactwa w Saint Ouen. W październiku 1714 d’Agincour został jednym z czterech organistów królewskich kaplicy królewskiej w Wersalu jako następca Louisa Marchanda. W roku 1726 został dodatkowo organistą kościoła św. Jana w Rouen. François d’Agincour był też pedagogiem, jednym z jego uczniów był Jacques Duphly.
Monomania to szósty studyjny album w dorobku pochodzącej z Atlanty formacji Deerhunter. Jak mówi wokalista i gitarzysta Bradford Cox, wśród inspiracji znaleźli się: Pierre Schaeffer, Steve Reich i Bo Diddley, a także Ramones i Ricky Nelson. Ten przepełniony punkową energią i klasycznymi brzmieniami album, powstawał nocami, w styczniu i lutym tego roku, w mieszczącym się na Brooklynie nowojorskim studiu Rare Book Room. Za jego produkcję odpowiadał Nicolas Vernhes, współtwórca sukcesu Microcastle z 2008 roku. W nagraniu płyty Monomania brał udział nowy basista Josh McKay, który zastąpił na tym stanowisku Joshuę Fauvera, ponadto skład zasilił gitarzysta Frankie Broyles (znany z Lotus Plaza i Balkans). Grupa Deerhunter powstała w 2001 roku z inicjatywy Bradforda Coxa i perkusisty Mosesa Archulety. Wydany w 2005 roku debiutancki album Turn It Up Faggot, przynosił mocno eksperymentalną muzykę w stylu lo-fi.