Zaskakująca ściążka dźwiękowa z długo wyczekiwanego spin-offu z serii Gwiezdnych Wojen. Kompozytorem muzyki został Michael Giacchino, mający na koncie Oscara za muzykę do znakomitej animacji "Odlot". W swojej karierze stworzył muzykę do takich filmów, jak "Iniemamocni", "Star Trek".
Doskonała synteza doom metalu i rocka lat 70. – napisano o muzyce berlińskiego tria Kadavar. Opis ten całkiem nieźle oddaje zawartość krążka "Abra Kadavar", drugiego w dyskografii zespołu. Spojrzenie na zdjęcie zespołu na okładce mówi wiele. Tak kolorowo ubierali się w początkach swojej kariery muzycy Black Sabbath, Pentagram, czy Hawkwind. Kadavar faktycznie łączy w swojej muzyce elementy metalu z czasów jego narodzin, klasycznego doom metalu, space rocka i rocka psychodelicznego. Do tego utwory Niemców celowo brzmią mocno oldschoolowo. Krótko po zakończeniu trasy koncertowej w 2012 roku, trio zabrało się do pracy i w ciągu kilku tygodni przygotowało piosenki na "Abra Kadavar". "Piosenki są bardziej zróżnicowane, więcej w nich spontaniczności. Chcieliśmy oddać na płycie energię naszych koncertów, dlatego wszystko rejestrowaliśmy w studiu na setkę, ze wzmacniaczami odkręconymi na full" – zapewnia perkusista Tiger, w którego studiu odbyła się sesja nagraniowa. Powstała dzięki temu wspaniała synteza doom metalu i rocka lat 70., pełna magii i kapitalnej energii. Winylowa wersja płyty - 180g. (gatefold z dołączonym plakatem).
Album "Lonely Teenager" grupy The Residents został wydany w 2011 roku. Wszystkie utwory wydają się dotykać pewnego aspektu śmierci lub umierania. Wszystkie są także rozpoznawalne jako "Dark humour" - znakiem The Residents. The Residents – amerykańska awangardowa grupa muzyczna zajmująca się również video-artem. W swoim dorobku posiadają ponad 60 albumów, kilkanaście krótkometrażowych filmów muzycznych, zagrali 6 tras koncertowych obejmujących cały świat. W ciągu swojej ponad czterdziestoletniej kariery członkowie grupy ani razu nie zdradzili swojej prawdziwej tożsamości - na scenie oraz podczas sesji zdjęciowych ubrani są zawsze w kostiumy, zaś za wywiady i promowanie grupy odpowiedzialna jest osobna grupa ludzi - The Cryptic Corporation. Tracklista: 1. Six More Miles 2. My Window 3. The Unseen Sister 4. The Lizard Lady 5. The Sleepwalker 6. The Old Woman 7. Boxes of Armageddon 8. Talking Light
Pochodząca z Krakowa wokalistka, mieszkająca w Londynie, jest autorką wszystkich tekstów i kompozycji na swojej debiutanckiej płycie "Wyspa".
Legendarny akordeonista Richard Galliano ponownie wytycza nowe ścieżki w muzyce klasycznej tym razem albumem zawierającym znane utwory Mozarta. To już trzeci album z klasycznym repertuarem jazzowego akordeonisty po niezwykle udanych albumach z muzyką Bacha i Vivaldiego, które osiągnęły sprzedaż ponad 50 000 egzemplarzy tylko we Francji. Richard Galliano prezentuje swoje bliskie zrozumienie muzyki Mozarta, zrodzone jeszcze z czasów, kiedy na początku swojej kariery, przed zwróceniem się w kierunku jazzu, grał muzykę klasyczną. Artysta angażuje sekstet utalentowanych muzyków, aby dać możliwość słuchaczom przeżyć te najbardziej lubiane kompozycje w formie w jakiej nikt ich dotąd nie słyszał.
„Jeden z ciekawszych koncepcyjnych albumów tego roku. Z jednej strony mamy tu odwołania do epokowego "Bitches Brew" Milesa Davisa. Z drugiej wiele rozwiązań zaczerpniętych z współczesnej elektroniki i trip-hopu. Tak zwany Future Jazz od lat wykorzystuje nowinki technologiczne, rozszerzając język jazzu. Na płycie Roller Trio, zespołu nominowanego do najważniejszej nagrody w świecie muzyki alternatywnej, jaką jest Mercury Prize, cała trójka wydaje się działać w stanie hipnozy i tworzyć coś absolutnego. Jest to niezbędnym elementem laboratoryjnego procesu tworzenia innowacyjnego języka Future Jazzu. Roller Trio... rzucają wyzwanie wyobrażeniom tego, czym dzisiaj jest jazz. Wyraźnie odczuwamy bogactwo harmoniczne, rytmiczne i sonorystyczne. Roller Trio to świetny zespół, niegubiący w swojej futurystycznej pracy jazzowego pulsu, z muzycznie zarysowanymi osobowościami. Do tego grają z tą niezwykłą świeżością, młodzieńczą wręcz radością wypowiedzi.” Mateusz Krępski Muzycy: James Mainwaring: saxophones, programming, Chris Sharkey: guitar, electric bass, synths and programming Luke Reddin-Williams: drums, synths
Po sukcesie swojej debiutanckiej płyty „Tyle słońca w całym mieście” (Złota Płyta na MFP Sopot 1976) Anna Jantar nagrywa dla Polskich Nagrań kolejny krążek zatytułowany „Za każdy uśmiech”. Także to wydawnictwo szybko pokryło się złotem.
O koncercie Jurek Owsiak napisał tak: Sierpniowa letnia noc, kilkaset tysięcy ludzi, 400 tysięcy rozgrzanych głów, które niosą przed siebie każe wyśpiewane na scenie słowo. Koncert, który miał w sobie niesamowitą magię, napięcie i całą legendę Dżemu. Przed ich koncertem powiedziałem do wszystkich Kiedy kończymy tutaj grać na Przystankach Woodstock, całe pole namiotowe rozbrzmiewa różnymi dźwiękami. Dźwiękami Waszych letnich wakacji, ognisk, przyjacielskich spotkań. I powtarza się niezmiennie jeden akord wywoływany z setek miejsc. Całe powietrze drga niemal jedną muzyką. A to muzyką są niezapomniane utwory Dżemu, grane, śpiewane, wykrzyczane. I teraz ten Dżem stanął na scenie, po raz kolejny na Przystanku Woodstock, ale po raz pierwszy z nowym wokalistą. Dodał on całemu występowi ogromną porcję uśmiechu i wakacyjnej aury. Ale to nie był wakacyjny Dżem, to był Dżem najbardziej dojrzały w swojej historii, najpiękniejszy, najbardziej soczysty, a kolejne utwory brzmiały jak psalmy odśpiewane wraz z settysięczną publicznością. Wspaniałe przyjęcie, wspaniała sceneria złożona z ogromnej ilości dowodów na Wasze istnienie. Spis utworów:Wehikuł czasuPoznałem go po czarnym kapeluszuTo tylko dwa piwaCała w trawieĆma barowaGorszy dzieńSen o VictoriiDiabelski żartHarley mójCzerwony jak cegłaWhisky
Dla wielu z nas muzyka jest ważna w życiu. Jednych bawi, innych wprowadza w stan zadumy. Jej różnorodność sprawia, że może być ponadczasowa i pozbawiona jakichkolwiek ograniczeń. Często zdarza się, że to, czego słuchamy w ciągu dnia, znacznie różni się od tego, czego chcielibyśmy posłuchać wieczorem, czy w nocy. Co więcej, często ci sami artyści w swojej twórczości prezentują różne światy muzyczne. Na tym albumie chcieliśmy zaprezentować Państwu dwa oblicza wybranych artystów – nazwijmy je słonecznym i księżycowym:) Wybór jest nieoczywisty, ale… co tu tłumaczyć, prosimy posłuchać.
Giacomo Meyerbeer pod wieloma względami był najbardziej utytułowanym kompozytorem operowym swojej epoki. W latach dwudziestych XIX wieku rywalizował z Rossinim. Jego twórczość była kwintesencją ekstrawagancji, przepychu i świetności paryskiej Grand Opera: wywarła też znaczący wpływ na kompozytorów francuskich i dwóch sztandarowych kompozytorów opery romantycznej: Verdiego i Wagnera.W XX wieku opery Meyerbeera były postrzegane jako istny rarytas na scenach światowych, chociaż Les Huguenots w czasach swojej świetności wystawiane było w New York’s Metropolitan Opera, to zaistniało na nowo dopiero po roku 1960, podobnie jak Le Prophete i L'Africaine i Robert le Diable. Przez ostatnie pięć dekad opery Meyerbeera czasami były wystawiane w takich gmachach operowych jak: Metropolitan, the Paris Opéra, La Scala, Covent Garden, San Francisco, Florence, Barcelona’s Liceu and La Monnaie w Brukseli. W ostatnich latach, szczególnie w Niemczech, weszły do repertuaru Berlin’s Deutsche Oper, gdzie Les Huguenouts w nowej oprawie było wystawione w 2016. Z kolei wystawienie tej samej opery w Paris Opéra zaplanowane jest na jesień 2018 roku.W obszernym katalogu wydanym przez Erato niemiecka sopranistka Diana Damrau demonstruje nam połączenie błyskotliwej koloratury, liryzmu i doskonałego wyczucia dramaturgii. To są właśnie cechy świadczące o jej wirtuozerii, które umożliwiają podjęcie wyzwania, jakie przed śpiewakami swoich czasów postawił Meyerbeer (zwłaszcza wobec Laure Cinti-Damoreau i Julie Dorus-Gras). Repertuar Damrau obejmuje bel canto, Mozarta, Verdiego i Straussa oraz XIX-wieczne francuskie dzieła. Jej interpretacje spotkały się z pozytywnymi recenzjami m.in. w The New York Observer.Pomysł wydania albumu Meyerbeera był bliski sercu Diany Damrau już 10 lat temu, gdy zaczęła nagrywać dla wytwórni. Jako studentka w Würzburgu była zafascynowana muzyką kompozytora i wtedy też po raz pierwszy została zaproszona do wykonania jego kantaty Gli Amori di Teolinda. Dosłownie zanurzyłam się w świecie Meyerbeera – wyjaśnia - i byłam bardzo podekscytowana jego wieloaspektowym pisaniem na głosy, jego orkiestrowymi barwami, teatralnym instynktem, silnym i zróżnicowanym sposobem wyrażania emocji, jego wspaniałą muzyką i – co warte podkreślenia - talentem do rozumienia „narodowych stylów”. Jeśli porównamy jego włoskie, niemieckie i francuskie utwory, to tak jakbyśmy słuchali trzech różnych kompozytorów.Meyerbeer urodził się jako Jakob Liebmann Beer w pobliżu Berlina, lecz większość swojej twórczości napisał we Włoszech.Album Meyerbeer: Grand Opera zawiera dziesięć z jego oper, w tym olśniewające arie w języku francuskim z Les Hugggenout, L'Africaine Robert le Diable, Le prophète L'Etoile du Nord i Le Pardon de Ploërmel (znana również jako Dinorah), wraz z utworami napisanymi do włoskiego libretta - Il crociato in Egitto i Emma di Resburgo – a także do niemieckich tekstów - Alimelek, oder die beiden Kalifen i Ein Feldlager in Schlesien. Ostatnie trzy opery można sklasyfikować jako egzotyczne. Dwie arie z niemieckich utworów mają w tym albumie światową prapremierę. Partytura do arii Il crociato In Egitto została udostępniona przez wenecki Instytut Kultury - Palazetto Bru Zane, który specjalizuje się w muzyce francuskiego romantyzmu.Dianie Damrau towarzyszy Orkiestra i Chór Opéra National de Lyon i dyrygent Emmanuel Villaume. W rolach drugoplanowych pojawili się wybitni śpiewacy: mezzosopran - Kate Aldrich, tenor - Charles Workman i bas-baryton - Laurent Naouri.W 2017 roku Diana Damra wystąpi w głównych salach koncertowych i operowych całej Europy prezentując arie Meyerbeera: w maju / czerwcu w Pradze, Berlinie, Dreźnie, Monachium, Baden-Baden, Essen, w Hamburgu, w Krakowie, Madrycie i Luksemburgu, a w październiku w Paryżu.