Aldona Dvarionaite - Fryderyk Chopin - Dzieła Wybrane Mistrzowskie wykonanie utworów Fryderyka Chopina przez Aldone Dvarionate do dziś - mimo upływu lat od niniejszej publikacji - spotyka się z entuzjastycznym przyjęciem wśród miłośników polskiego kompozytora...
Lou Barlow, członek legendarnych Dinosaur JR i podpora lo-fi klasyków Sebadoh. Jak zwykle w przypadku solowych dokonań Barlowa rządzi akustyczna gitara i głos. Tym razem większy nacisk artysta położył na emocjonalność, dramaturgię i transowość piosenek. Podsumowując, mimo upływu lat weteran indie rocka z lat 90-tych ciągle w wysokiej formie.Tracklista: 1. Redeemed 2. Nerve 3. Moving 4. Pulse 5. Wave 6. Lazy 7. Boundaries 8. C & E 9. Repeat
Ostatnia Oi!-owa załoga w Polsce powraca na scenę z nowym albumem. Zbeer, bo o nich mowa, to powstała w 1999 roku street punkowa kapela, która wywodzi się z brudnych ulic Sosnowca i Katowic. Pierwsza płyta "Time To Unite", była kopniakiem, który zjednoczył ekipy punx, skins oraz hardcore. Kolejne płyty, "Tam gdzie kończy się ulica" oraz "Co mnie zabija?", to albumy, które jeszcze bardziej łączyły stylistykę melodyjnego punka i ulicznych tekstów, oraz pozwoliły zespołowi na wejście do ścisłej czołówki polskiego punka. To właśnie ze Zbeera wywodzą się założyciele i członkowie takich zespołów jak Booze & Glory, Tora Tora Tora czy Skunx. Ich nowa płyta "Co mi zrobisz? ", nagrana po 8 latach od "zawieszenia" zespołu, to kolejny dowód na to, że pomimo upływu lat, Zbeer dalej wierzy w to co robi. Nie zamienił martensów na lakierowane buty, ani kurtki Harringtona na garnitur... To dalej zaczepny, lekko prowokacyjny ale i bardziej dopracowany muzycznie materiał, który pokazuje że te 40-to letnie skiny dalej mają coś do powiedzenia na scenie... I co im zrobisz? Limitowany niebiesko-żółty splatter winyl w genialnym gatefoldzie.
Ostatnia Oi!-owa załoga w Polsce powraca na scenę z nowym albumem. Zbeer, bo o nich mowa, to powstała w 1999 roku street punkowa kapela, która wywodzi się z brudnych ulic Sosnowca i Katowic. Pierwsza płyta "Time To Unite", była kopniakiem, który zjednoczył ekipy punx, skins oraz hardcore. Kolejne płyty, "Tam gdzie kończy się ulica" oraz "Co mnie zabija?", to albumy, które jeszcze bardziej łączyły stylistykę melodyjnego punka i ulicznych tekstów, oraz pozwoliły zespołowi na wejście do ścisłej czołówki polskiego punka. To właśnie ze Zbeera wywodzą się założyciele i członkowie takich zespołów jak Booze & Glory, Tora Tora Tora czy Skunx. Ich nowa płyta "Co mi zrobisz? ", nagrana po 8 latach od "zawieszenia" zespołu, to kolejny dowód na to, że pomimo upływu lat, Zbeer dalej wierzy w to co robi. Nie zamienił Martensów na lakierowane buty, ani kurtki Harringtona na garnitur... To dalej zaczepny, lekko prowokacyjny ale i bardziej dopracowany muzycznie materiał, który pokazuje że te 40-to letnie skiny dalej mają coś do powiedzenia na scenie... I co im zrobisz? Limitowany żółty winyl w genialnym gatefoldzie.
Trębacz i kompozytor Ambrose Akinmusire jest artystą o bardzo szerokich muzycznych zainteresowaniach, co udowodnił już na dwóch poprzednich, wydanych nakładem firmy Blue Note, albumach: When the Heart Emerges Glistening (2011) oraz the imagined savior is far easier to paint (2014). Dziś, muzyk proponuje fanom swój trzeci krążek: obszerny, podwójny album A Rift in Decorum: Live at the Village Vanguard. Wraz z jego wydaniem, Akinmusire i jego kwartet, w skład którego wchodzą: Sam Harris (fortepian), Harish Raghavan (bas) i Justin Brown (bębny), dołączyli do elitarnego grona artystów jazzowych, którzy mogą poszczycić się materiałem nagranym w słynnym nowojorskim klubie. “Dużo rozmawialiśmy o atmosferze, która panuje w Vanguard” – zachwyca się Akinmusire. “Czujemy się tam fantastycznie. To cudowne, że świat jazzu ma miejsce, które, mimo upływu lat, nie straciło nic ze swojego pierwotnego czaru”. Artysta wyjaśnia też, co oznacza tytuł jego najnowszej płyty: ”‘Rift’[z ang. rysa, rozłam] to symbol wniknięcia w daną chwilę. Niedoskonałości są czymś, co świadczy o pięknie otaczających nas rzeczy. ‘Decorum’ jest z kolei komentarzem do obecnej sytuacji na świecie, zarówno jeśli chodzi o muzykę, jak i politykę. Tytuł nawiązuje też pośrednio czerwonej kurtyny w Vanguard: w połączeniu z wizją ma to swój głębszy sens. Ten album to celebracja życia, jego pięknych, ale też i tych złych, brzydkich chwil”. Czy muzycy, idąc w ślady gigantów jazzu, mieli tremę? “Nie miewam tremy, grając z moim kwartetem” odpowiada Akinmusire. “Może dlatego, że nie mieszkam w Nowym Jorku. Dzięki temu jestem po prostu zwykłym chłopakiem, który gra na trąbce. Muszę jednak przyznać, że w miarę upływu lat, muzyka staje się dla mnie coraz głębszym, duchowym przeżyciem”. Tracklista: CD 1 1. Maurice & Michael (sorry I didn't say hello) 2. Response 3. Moment in between the rest (to curve an ache) 4. Brooklyn (ODB) 5. A song to exale to (diver song) 6. Purple (Intermezzo) 7. Trumpet Sketch (milky pete) CD 2 1. Taymoor's World 2. First Page (Shabnam’s poem) 3. H.A.M.S. (in the spirit of honesty) 4. Piano Sketch (Sam Intro) 5. Piano Sketch (beyond enclosure) 6. Condor (Harish Intro) 7. Condor 8. Withered 9. Umteyo
Nowy studyjny album popularnego Kanadyjczyka. "Album nazywa się Garou, bo to cały ja" - mówi o nim sam wokalista. W przeciwieństwie do poprzedniej płyty, która realizowana była w pośpiechu, tym razem artysta postanowił się nie spieszyć. Tak, by przeanalizować rozmaite pomysły, wybrać najlepsze piosenki od wiernych mu autorów i kompozytorów (Luc Plamondon, Jacques Veneruso, Pascal Obispo), ale także od zupełnie nowych twórców (m.in. Tino Izzo). Choć nie miał to być w założeniu album traktujący o konkretnym temacie (tzw. album concept), mimochodem przybrał on formę refleksyjnych rozważań na temat upływu czasu. Gdy Garou zatrzymał się na chwilę w szalonej karuzeli, jaką jest życie w XXI wieku, znalazł czas, by wrócić do przeszłości, przemyśleć to, kim jest, kim był, to czego dokonał. Z tej introspekcji, szczerej i autentycznej, zrodził się 12-utworowy album, którego tytuł mówi sam za siebie: "Garou".
Moda na nagrywanie „akustycznych” wersji największych przebojów zaczęła się wraz z legendarną serią MTV Unplugged i jak łatwo się domyślić, szybko dotarła także do Polski. Idea znalazła nie tylko uznanie wśród słuchaczy, ale też przyniosła kilka naprawdę genialnych albumów, nagranych w konwencji „bez prądu”. Lady Pank wpadli jednak na nieco bardziej interesujący pomysł – w ich akustycznych wersjach, partie solowe gitary Borysewicza zastąpiono klawiszami. Wszystkie kultowe solówki zagrał na fortepianie Wojtek Olszak i efekt kazał się być doskonały. Album wyszedł spójny i z fajnym klimatem. Mimo upływu lat w ogóle się nie starzeje. Kiedy słucha się go dziś, wciąż jest tak samo przyjemny i porywający. Na płycie nalazły się m.in. takie utwory jak „Mniej niż zero”, „Marchewkowe pole”, „Zamki na piasku”, „Kryzysowa narzeczona”, „Tańczy głupia, tańcz” oraz „Wciąż bardziej obcy”. Wszystkie wersje akustyczne zostały na nowo zremasterowane.
Wishbone Ash – brytyjska grupa rockowa powstała w 1969 r. Sprawą sporną jest zaliczenie jej do określonego gatunku. Jedni są skłonni uznać ją za progresywną, inni muzykę jej uznają za najbardziej wysublimowaną odmianę hard rocka. Z cała pewnością grupa zbliżyła do siebie oba te gatunki – szczególnie albumy Wishbone Ash, Pilgrimage i Argus posiadają cechy ich obu. Wyrafinowane i złożone brzmienie Wishbone Ash oparte było na duetach gitar elektrycznych. Grupa była pierwszą, która w instrumentarium wprowadziła dwie gitary prowadzące. Okresem największej popularności zespołu były lata siedemdziesiąte. Trzeci i najepszy album "Argus" - tym razem w wersji "Live" (Recorded for XM Satellite Radio in 2008) - został nagrany w składzie: Andy Powell - guitars, vocals, Muddy Manninen - guitar, Bob Skeat - bass, Joseph Crabtree - drums. Mimo upływu lat muzycy są w znakomitej formie a album został bardzo wysoko oceniony przez krytyków.Tracklista:1. Intro By George Taylor Morris2. Real Guitars Have Wings (Andy Powell)3. Mountainside (Roger Filgate, Andy Powell)4. Growing Up (Muddy Manninen)5. Argus - Time Was6. Argus - Sometime World7. Argus - Blowin' Free8. Argus - The King Will Come9. Argus - Leaf And Stream10. Argus - Warrior11. Argus - Throw Down The Sword12. Way Of The World (Laurie Wisefield
Reedycja klasyka muzyki elektronicznej, solowej płyty byłego muzyka Kraftwerk z 2003 roku. "Communication" był pierwszym całkowicie solowym albumem Karla Bartosa, ukazał się po 13 latach od odejścia muzyka z Kraftwerk. Po 13 latach ukazuje się zremasterowana reedycja tego nadal ważnego i broniącego się wciąż mimo upływu lat albumu z dodatkowym utworem "Camera Obscura".
Ostatnia Oi!-owa załoga w Polsce powraca na scenę z nowym albumem. Zbeer, bo o nich mowa, to powstała w 1999 roku street punkowa kapela, która wywodzi się z brudnych ulic Sosnowca i Katowic. Pierwsza płyta "Time To Unite", była kopniakiem, który zjednoczył ekipy punx, skins oraz hardcore. Kolejne płyty, "Tam gdzie kończy się ulica" oraz "Co mnie zabija?", to albumy, które jeszcze bardziej łączyły stylistykę melodyjnego punka i ulicznych tekstów, oraz pozwoliły zespołowi na wejście do ścisłej czołówki polskiego punka. To właśnie ze Zbeera wywodzą się założyciele i członkowie takich zespołów jak Booze & Glory, Tora Tora Tora czy Skunx. Ich nowa płyta "Co mi zrobisz?", nagrana po 8 latach od "zawieszenia" zespołu, to kolejny dowód na to, że pomimo upływu lat, Zbeer dalej wierzy w to co robi. Nie zamienił Martensów na lakierowane buty, ani kurtki Harringtona na garnitur... To dalej zaczepny, lekko prowokacyjny ale i bardziej dopracowany muzycznie materiał, który pokazuje że te 40-to letnie skiny dalej mają coś do powiedzenia na scenie... I co im zrobisz? Limitowany niebieski winyl w genialnym gatefoldzie.